All Chapters of รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_1_nc+++: Chapter 91 - Chapter 100

ฟ้าใสรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อลมหายใจของพ่อเลี้ยงเป่ารินลงบนเนินอกเปลือยเปล่าของเธอ ความร้อนจากลมหายใจของเขาเหมือนเปลวไฟที่ค่อย ๆ ลามไล้ไปตามผิวเนื้ออ่อนบาง ร่างของเธอสั่นไหววาบ หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก ช่องทางคับแคบรับรู้ได้ถึงความคับแน่นที่อยู่ภายในโพรงนุ่ม"ลุงรักหนูฟ้านะ รักมานานแล้วด้วย""ตะ...แต่ลุงเป็นพ่อเลี้ยงหนูนะ""นั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้หนูฟ้าเป็นเมียลุงแล้ว""แต่มันไม่ถูกต้อง""แต่มันถูกใจ! ลุงไม่เชื่อหรอกว่าเมื่อกี้หนูไม่ชอบ""ตะ...แต่หนู...""ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นเด็กดีของลุง แค่เรามีความสุขก็พอ นับจากนี้หนูอยากได้อะไรลุงให้หนูได้หมด""..."ฟ้าใสนิ่งเงียบเมื่อได้ยินข้อเสนอของเขา ลึกๆ แล้วสิ่งที่เธออยากได้ไม่ใช่สิ่งของ แต่เป็นรสกามที่เร่าร้อนของเขาต่าง หาก"คืนนี้เรามีความสุขให้เต็มที่ก็พอ"ชัยยศเอ่ยเสียงทุ้ม เขามองหน้าลูกเลี้ยงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการ ฟ้าใสกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ หัวใจเต้นแรงเมื่อจ้องเข้าไปในดวงตาคู่คมของพ่อเลี้ยง แค่เขาหยอดคำหวานร่องรักของเธอเต้นตุบๆ น้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมาจนฉ่ำเยิ้มพ่อเลี้ยงหื่นยิ้มในหน้า แรงตอดรัดภายในโพ

ชัยยศเปิดประตูห้องนอนของลูกเลี้ยงสาวอย่างเบามือ เขาก้าวเท้าเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวัง ก่อนจะวางชามข้าวต้มไว้บนโต๊ะข้างเตียง ชายสูงวัยนั่งลงบนเตียงนุ่ม มือหนาเอื้อมสัมผัสผิวแก้มของเธออย่างถือวิสาสะ เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก พร้อมทั้งยิ้มด้วยความดีใจเมื่อเห็นว่าลูกเลี้ยงไข้ลดลงแล้ว เขาโน้มหน้าลงไปข้างแก้มนวลแล้วจูบเธอแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อคนที่นอนหลับไม่รู้สึกตัว"หนูฟ้า...""หนูฟ้า!"ดวงตาที่ปิดอยู่ค่อยๆ ปรือเปิด เมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยของพ่อเลี้ยงดังอยู่ข้างหู"ลุงยศกลับมาแล้วเหรอคะ""อืม...จะเที่ยงแล้วหิวข้าวหรือยัง""นิดหน่อยค่ะ""ถ้างั้นรีบลุกมากินข้าวเร็ว จะได้กินยา"ชัยยศเอ่ยอย่างกระตือรือร้น พร้อมทั้งประคองคนป่วยให้ลุกขึ้นนั่ง"แม่ละคะ""ยังไม่กลับ ลุงเป็นห่วงหนูก็เลยอาสามาดู"ชัยยศเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ก่อนจะตักข้าวต้มใส่ปากของลูกเลี้ยงอย่างเอาใจ กินได้ไม่กี่คำฟ้าใสก็เบือนหน้าหนี"พอแล้วค่ะ หนูอิ่มแล้ว""ทำไมอิ่มเร็วจัง เดี๋ยวก็ไม่มีแรงหรอก""พอแล้วค่ะ หนูกลืนไม่ลงแล้ว"

ชัยยศโน้มตัวลงมาครอบครองเรียวปากนุ่มเขาจูบเธอด้วยความดูดดื่ม ขณะที่มือหยาบกร้านลูบไล้เนินเนื้ออวบอูม สัมผัสนั้นทำให้ลูกเลี้ยงสาวสั่นสะท้าน ความร้อนในร่างพลุ่งพล่านอย่างควบคุมไม่ได้"อื้อ..."เสียงครางแผ่วหลุดจากริมฝีปากของเธอเมื่อเขาแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากนุ่มแล้วดูดดึงเรียวลิ้นเล็กด้วยความเร่าร้อน ปลายนิ้วสากนวดคลึงปุ่มกระสันเป็นวงกลม ทุกสัมผัสเหมือนจะกลืนกินเธอให้หลอมละลายไปกับแรงปรารถนา ช่องทางคับแคบเต็มไปด้วยน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้ม นิ้วสากค่อยๆ แทรกเข้าไปในโพรงนุ่มที่เต็มไปด้วยน้ำเปียกแฉะแจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!"อื้อ...หนูไม่ไหว เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว""น้ำเยิ้มแล้วเด็กดี""ก็ลุงกวนหนู"ฟ้าใสประท้วงแต่สองขาเรียวกับแยกออกจากกันกว้าง เพื่อให้เขากระแทกนิ้วเข้าออกรูเสียวได้ถนัด"ฉีดยาไม่ครบโดส เดี๋ยวไม่หายนะ"พ่อเลี้ยงหื่นกระซิบข้างหูขาวผ่อง ก่อนจะชักนิ้วออกมาจากช่องทางคับแคบ เขานั่งคุกเข่าแล้วดันเข่าของลูกเลี้ยงให้ชิดกับอกอวบ จับเท้าเล็กของเธอวางไว้บนแผงอกกำยำของตัวเอง มือหนาดึงสะโพกผายให้สูงขึ้นแล้วสอดแท่งร้อนเข้าไปในช่องทางคับแคบจนมิดด้าม ความคับแน่นทำเอาชายสูงวัยขบกรามแน่น"อ่าา...ร่องโ

ค่ำคืนนี้เป็นอีกคืนที่ฝนตกกระหน่ำไม่ขาดสาย เสียงฟ้าคำรามสั่นสะเทือนทั่วผืนฟ้า ลมกรรโชกแรงพัดให้หน้าต่างบ้านสั่นไหว เสียงเม็ดฝนกระทบหลังคาดังระรัวในห้องนอนที่มืดสลัวชัยยศไม่อาจข่มตาให้หลับได้เขานอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงกว้าง ดวงตาจ้องเพดานมืดด้วยใจที่ว้าวุ่น เขารู้ดีว่าฟ้าใสกลัวฟ้าร้องมากแค่ไหนเปรี้ยง!!!เสียงฟ้าผ่าดังเปรี้ยง! แทบในทันทีเขาลุกขึ้นนั่ง ดวงใจร้อนรุ่มราวถูกไฟเผา พอนึกถึงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นของลูกเลี้ยงสาวเขายิ่งร้อนรุ่มใจ สายตาคมจ้องมองภรรยาที่นอนอยู่ข้างกายด้วยความชั่งใจ เมื่อเห็นว่าเธอนอนหลับสนิทเขาจึงก้าวลงจากเตียงแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆประตูห้องนอนของฟ้าใสถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบา ร่างสั่นเทาของเธอซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม พ่อเลี้ยงรีบเดินเข้าไปหาแล้วโอบกอดเธอไว้อย่างปลอบประโลม"ไม่เป็นไรแล้วเด็กดี ลุงอยู่ตรงนี้แล้ว"ชัยยศบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงอบอุ่น อ้อมแขนกระชับร่างที่ยังสั่นเทาด้วยความกลัว"หนูคิดว่าลุงจะไม่มาหาหนูซะอีก"ฟ้าใสเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบสองแก้มด้วยความกลัว"มาสิ! ฝนตกหนักอย่างนี้ลุงจะให้หนูนอนคนเดียวได้ยังไง"ชัยยศมองใบหน้าสวยภาย

เช้าวันนี้แดดจัดแต่ไม่แรงนัก ท้องฟ้าโปร่ง ฟ้าใสยังคงแต่งตัวไปทำงานตามปกติ ทั้งที่ร่างกายรู้สึกหนักอึ้งราวมีบางอย่างถ่วงเอาไว้จากภายใน เธอคิดเพียงแค่ว่าคงพักผ่อนน้อย เพราะช่วงนี้พ่อเลี้ยงชอบแอบมาที่ห้องของเธอตอนดึกทุกคืน กว่าจะกลับก็เกือบเช้าแทบทุกครั้งเสื้อเชิ้ตเข้ารูปสีครีมแนบลำตัวชื้นเหงื่อเล็กน้อย มือบางยกขึ้นกดขมับ พยายามไล่ความมึนงงที่ตีขึ้นมาเป็นระลอกในหัว แล้วจู่ ๆ กลิ่นกาแฟจากถ้วยของพ่อเลี้ยงก็กระแทกเข้าจมูกเธออย่างรุนแรง"อึก…"ฟ้าใสรีบปิดปาก หายใจลึกแต่กลับยิ่งรู้สึกคลื่นไส้หนักขึ้น ท้องไส้ปั่นป่วน ร่างกายเบาหวิว จนในที่สุดโลกทั้งใบของเธอก็เริ่มหมุนช้าๆ ก่อนที่ร่างจะทรุดลงกับพื้น แขนแข็งแรงคู่หนึ่งก็พุ่งเข้ามารับไว้ได้ทัน"หนูฟ้า! ไม่เป็นไรใช่มั้ย"ชัยยศย่อตัวลงอุ้มเธอไว้แนบอก ขณะเดียวกันสายตาคมก็ไล่มองใบหน้าซีดเผือดของเธออย่างใจหาย"หนูแค่…เวียนหัวนิดหน่อย"ฟ้าใสตอบเสียงแผ่ว เธอไม่กล้าแม้แต่จะลืมตามองพ่อเลี้ยงตรง ๆ เธอรู้ดีว่าอาการที่เป็นอยู่ตอนนี้คืออะไร เพราะเดือนนี้ประจำเดือนของเธอยังไม่มา เธออยากจะเขกกะโหลกตัวเองเสียจริง มัวแต่เพลิดเพลินกับรสกามของพ่อเลี้ยงจนลืมป้องกัน