All Chapters of รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_1_nc+++: Chapter 101 - Chapter 110

เสียงหัวเราะของแขกในงานเลี้ยงสังสรรค์ยังคงก้องอยู่ในหู เจนยืนมองอาร์ทผู้เป็นสามีของเธอ กำลังพูดคุยกับเพื่อนฝูงอย่างออกรส เขาคือผู้ชายที่ใครๆ ต่างอิจฉา มีหน้าที่การงานมั่นคง ฐานะพร้อม และภรรยาที่ใครต่างมองว่าช่างสมบูรณ์แบบ แต่ภายใต้ภาพลักษณ์นั้นหัวใจของเจนกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่าเพราะในค่ำคืนนี้เอง สายตาของเธอกลับไม่เคยหยุดอยู่ที่สามีเลยแม้แต่วินาทีเดียว หากแต่ดันเผลอจับจ้องไปยัง "ชาญ" เพื่อนสนิทที่สุดของอาร์ท ชาญผู้ชายที่เธอควรหลีกเลี่ยงที่สุดแต่กลับกลายเป็นคนเดียวที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ทุกครั้งที่เขามองมา แววตาคมคู่นั้นเหมือนจะบอกบางสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมาทุกครั้งที่เขาเอื้อมมือมาช่วยเหลือเล็กน้อย แค่สัมผัสปลายนิ้วก็ทำให้เธอแทบลืมหายใจเจนรู้ดีว่าเธอกำลังเล่นกับไฟ แต่ก็ยากจะปฏิเสธว่าไฟนั้นกำลังเผาผลาญความเฉยชาที่ครอบงำชีวิตคู่ของเธอและค่ำคืนนี้ก็มาถึง คืนที่อาร์ทติดงานด่วนไม่อาจกลับบ้านได้ ในยามที่เธออยู่ตามลำพัง ความเงียบในบ้านควรจะทำให้เธอนึกถึงสามีที่กำลังทำงานหนัก แต่สิ่งที่กลับแทรกเข้ามาในใจเสมอคือร่างสูงใหญ่และสายตาแฝงแววท้าทายของชาญ ความทรงจำในคืนที่เขาเผ

แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านบางๆ เข้ามาในห้องนอน เจนลืมตาตื่นขึ้นช้าๆ กลิ่นกาแฟที่อาร์ทชงลอยอบอวลเข้ามาแทนที่กลิ่นปรารถนาที่เมื่อคืนยังคงฝังติดอยู่ในจมูกและผิวกายของเธอเธอพลิกตัวบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า ร่างกายยังคงอ่อนแรง และทุกครั้งที่ขยับก็ยังรู้สึกได้ถึงร่องรอยลึกซึ้งที่ชาญทิ้งเอาไว้"ตื่นแล้วเหรอเจน"เสียงอ่อนโยนของอาร์ทดังขึ้น เขาถือแก้วกาแฟเข้ามาวางไว้ข้างเตียง พร้อมรอยยิ้มที่แสนคุ้นเคยเจนฝืนยิ้มตอบ หัวใจกลับบีบแน่น นี่คือผู้ชายที่เธอควรรักและซื่อสัตย์ แต่ในวินาทีที่เธอสบตาสามี ภาพแววตาคมของชาญเมื่อคืนก็แทรกเข้ามาแทนที่ทันที"ขอบคุณนะคะ"เธอรับแก้วกาแฟมา มือสั่นเล็กน้อยจนอาร์ทไม่ทันสังเกต แต่เธอรู้ดีว่ามันไม่ใช่เพราะความง่วง มันคือความทรงจำเสียวซ่านที่ยังคงซัดวนไม่หยุดอาร์ทพูดเรื่องงาน เรื่องตารางนัดในวันนี้อย่างปกติ เจนพยายามตั้งใจฟังแต่หูของเธอกลับเต็มไปด้วยเสียงครางของตัวเองเมื่อคืนที่ยังติดหูไม่หาย เสียงที่แทบจะไม่เคยเปล่งออกมาให้สามีได้ยินสายตาเธอเลื่อนมองมืออาร์ทที่กำลังจัดเนกไท แล้วเผลอคิดถึงมือของชาญที่เคยกอบกุมเอวเธอแน่นจนร่างสั่นสะท้าน ความรู้สึกผิดแล่นขึ้นมาจุกอ

เสียงประตูคอนโดเปิดออกในเวลาเกือบห้าทุ่ม เจนก้าวเข้ามาด้วยหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ร่างกายอ่อนแรงจากสิ่งที่เพิ่งผ่านมา แต่ก็ต้องพยายามตั้งสติให้ดูเหมือนกลับมาจากการทำงานตามปกติห้องนอนใหญ่ยังปิดไฟมืดสนิท บ่งบอกว่าอาร์ทอาจเข้านอนไปแล้ว หรือไม่ก็ยังอยู่ในห้องทำงาน เธอชะงักอยู่หน้าประตูแล้วเงี่ยหูฟัง แต่ในห้องมีเพียงความเงียบสงัด เธอจึงถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอกเธอรีบถอดเสื้อผ้าเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้าน แล้วตรงไปห้องน้ำล้างหน้าล้างตัวอย่างรวดเร็ว น้ำเย็นที่ไหลผ่านผิวกายไม่อาจลบความร้อนวูบวาบและสัมผัสของชาญที่ยังฝังแน่นอยู่ได้เลยทุกสัมผัสของเขา ทุกจูบ ทุกแรงกอดยังคงชัดเจน แม้ร่างกายจะสะอาด แต่ในใจยังเต็มไปด้วยร่องรอยบาปเจนเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างระมัดระวัง เธอไม่กล้าเปิดประตูห้องนอนใหญ่ เกรงว่าอาร์ทจะตื่นขึ้นมากลางดึกและจับพิรุธได้ สุดท้ายเธอเลือกเดินไปยังห้องรับแขกแทนร่างบางล้มตัวลงบนโซฟา กอดหมอนแน่นเพื่อกลบความสั่นสะท้านในใจ แสงไฟสลัวสะท้อนเงาในกระจก ใบหน้าของหญิงสาวที่แสร้งกลับบ้านตามปกติ แต่ในความจริงเพิ่งแอบกลับจากอ้อมกอดเพื่อนของสามีเจนนอนพลิกไปมาไม่หลับตลอดทั้งคืน เพราะทุกครั้ง

เสียงเครื่องปรินท์และเก้าอี้ถูกเลื่อนในห้องทำงานเริ่มเงียบลง เมื่อเพื่อนร่วมงานทยอยกลับกันไปหมดแล้ว เจนนั่งก้มหน้าจัดเอกสารลงแฟ้ม เธออยากรีบกลับบ้านเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต แต่หัวใจกลับยังเต้นแรงไม่หยุดตั้งแต่เหตุการณ์ในห้องเก็บของโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะสั่นครืดขึ้นมา หน้าจอสว่างวาบขึ้นพร้อมข้อความใหม่จากชาญ"ยังไม่พอใช่ไหมเจน"เพียงแค่นั้นใบหน้าของเธอก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ลมหายใจสะดุด มือเล็กกำโทรศัพท์แน่น แต่ก็ยังเลื่อนอ่านข้อความต่อ"ออกมาพบกันอีก…คืนนี้ผมจะทำให้คุณเสียวจนจำไปทั้งชีวิต"เจนหันซ้ายขวาเหมือนกลัวใครจะเห็น แม้จะอยู่ในห้องว่างๆ ก็ตาม เธอสั่นสะท้านตั้งแต่ปลายนิ้วจรดปลายเท้า ความรู้สึกผิดกับสามีแผ่ววูบอยู่ในใจ แต่กลับถูกกลบด้วยความเร่าร้อนที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวันเธอหลับตาลง พยายามบอกตัวเองว่าไม่ควร เธอต้องกลับไปหาอาร์ท แต่หัวใจและร่างกายกลับสั่นระริกตอบสนองเพียงเพราะตัวอักษรไม่กี่คำ มือสั่นเทากดตอบกลับอย่างลังเล"ที่ไหน"เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความใหม่ก็ดังขึ้นพร้อมโลเคชั่นคอนโดหรูของชาญที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทมากนักเจนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอเก็บเอกสารเสร็จอย่

แสงแดดยามเช้าสาดลอดเข้ามาผ่านผ้าม่านบางๆ กลิ่นกาแฟลอยแตะจมูก เจนค่อยๆ ลืมตา ความเมื่อยล้าและปวดหน่วงยังคงเกาะกุมทั่วร่างกาย โดยเฉพาะช่วงขาและเอวที่ยังสั่นระริกยามขยับเธอลุกขึ้นนั่งบนโซฟาอย่างเชื่องช้า สะโพกยังตึงเจ็บร้อนเหมือนถูกตอกตรึงทั้งคืน ภาพเมื่อคืนกับอาร์ทย้อนกลับ มาแวบหนึ่ง เพียงรอบเดียว รวดเร็ว และหมดแรงทิ้งตัวลงกอดเธออย่างอ่อนล้า ไม่ได้เหลือความเร่าร้อนหรือการปลดปล่อยที่ทำให้ใจเธอสั่นสะท้านเลยทันใดนั้นภาพบทรักอันเร่าร้อนของชาญก็แทรกเข้ามาแทน ร่างสูงใหญ่ของชาญที่ยกเธอขึ้นกดกับผนัง ความแรง ความดุดัน และเสียงครางพร่าที่ทำให้เธอเสร็จซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุดจนเธอแทบสิ้นแรงในอ้อมแขนเขา เพียงคิดถึงหัวใจเจนก็เต้นถี่ ความวาบหวามไหลซ่านจนเธอต้องกัดริมฝีปากข่มไว้"เจน ตื่นแล้วเหรอ"เสียงทุ้มของอาร์ทดังขึ้น เขาเดินออกมาจากห้องนอนในชุดเสื้อยืดลำลอง มือถือแก้วกาแฟในมือ รอยยิ้มอบอุ่นที่เขามอบให้คือสิ่งที่ภรรยาควรพอใจ แต่ในแววตาเจนกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่า"อื้ม…ตื่นแล้ว"เธอตอบสั้นๆ พยายามซ่อนอาการเจ็บเมื่อขยับตัว แต่ความปวดหน่วงภายในยังตอกย้ำให้เธอคิดถึงเพียงชาญในขณะที