บททั้งหมดของ รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_1_nc+++: บทที่ 11 - บทที่ 20

ปั่ก! ปัก! ปั่ก!"อ๊ะ...ตะ...แตกแล้ว...อ๊าย"วันเพ็ญหวีดร้องด้วยความเสียวซ่าน น้ำหวานไหลทะลักออกมาเคลือบลำแกร่งจนมันวาว"อ่าาา...โคตรเสียว...อ๊า...ซี้ด...อ๊า..."เมธีส่งเสียงครางออกมาไม่หยุด เขารัวบั้นเอวใส่ร่องลึกอย่างบ้าคลั่ง เมื่อถึงจุดสุดยอดร่างหนาก็กระตุกเกร็ง น้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งเข้าไปในโพรงนุ่ม ก่อนจะไหลทะลักออกมาจนเปื้อนพื้นโต๊ะทำงานเมธีจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของวันเพ็ญ เพื่อเป็นการให้รางวัลที่เธอทำให้เขาถึงจุดสุดยอดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ถ้ารู้ว่าหม้ายสาวจะลีลาเด็ดแบบนี้ เขาคงจีบเธอซึ่งๆ หน้า ไม่ต้องแอบเอาดอกไม้ไปวางบนโต๊ะทุกวันแบบนี้เขาจัดการทำความสะอาดเนินเนื้ออวบอูมให้เธอ และจัดการกับเสื้อผ้าของเธอให้เข้าที่เข้าทางแล้วอุ้มร่างอวบอัดไปที่เก้าอี้ เพื่อให้เธอได้นั่งพักเหนื่อยหลังจากนั้นเมธีก็รีบจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองและทำความสะอาดโต๊ะทำงานจนเรียบร้อย เขาเดินไปตรงหน้าวันเพ็ญแล้วมอบจูบอันดูดดื่มให้แก่เธอ วันเพ็ญก็จูบตอบเขาอย่างดูดดื่มไม่แพ้กัน ตอนนี้ร่องเสียวของเธอเริ่มเปียกแฉะขึ้นมาอีกครั้ง"พี่ว่าเรากลับกันดีกว่านะ...ถ้าขืนยังจูบกันอยู่อย่างนี้เราคงไม่ได้กลับบ้านแน่"วัน

หลังจากที่ทานข้าวเสร็จอาหารยังไม่ทันจะย่อย เมธีก็จับวันเพ็ญกระแทกอย่างบ้าคลั่ง หลังจากที่เสร็จในครัวอีกหนึ่งรอบ เขาก็อุ้มเธอออกมาจากห้องครัวแล้ววางลงบนโซฟาตัวยาวเขาแทรกลำเขื่องเข้าไปในร่องลึกที่มีน้ำเปียกแฉะ ขาข้างหนึ่งของวันเพ็ญถูกเมธียกขึ้นพาดบ่า แล้วเมธีก็กระแทกลำเขื่องใส่ร่องลึกไม่ยั้งปึก! ปึก! ปึก!"อ๊ะ..อ๊าาา...อ๊าาา""อื้ออ...เสียว...อ๊ะ...อ๊ะ"ยิ่งได้ยินเสียงครางหวาน เมธียิ่งกระแทกลำเขื่องเข้าร่องลึกรัวเร็ว พร้อมทั้งยังใช้นิ้วบี้ปุ่มกระสันเพื่อเพิ่มความเสียวให้แก่เธอ วันเพ็ญเสียวแทบขาดใจกับบทรักมาราธอน"อื้อ...จะแตกแล้ว"ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!"กรี้ด...อ๊ายย..."วันเพ็ญกรีดร้องเมื่อถูกตอกอัดร่องลึกอย่างแรง เมธีทั้งงัดทั้งเสยท่อนอวบกับกลีบสวยอย่างบ้าคลั่ง เขาตอกอัดความเสียวใส่ร่องลึกของวันเพ็ญไปทั่วบ้าน ไม่ว่าจะเป็นห้องครัว ห้องน้ำ ระเบียง เตียงนอน แม้กระทั่งบันไดบ้าน เหลือก็แต่โรงจอดรถเท่านั้นที่เขายังไม่ได้เล่นเสียวกับเธอบทรักอันหนักหน่วงทำให้วันเพ็ญแทบเดินขึ้นไปห้องนอนที่อยู่ชั้นบนไม่ไหว เมธีจึงช่วยอุ้มเธอในท่าลิงอุ้มแตง โดยที่จุดเชื่อมประสานยังไม่หลุดออกจากกัน วันเพ็ญยกแขนขึ้

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น อัญญาที่กำลังดูข่าวบนหน้าจอสมาร์ตโฟนอยู่ก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย"มืดค่ำแล้วใครมากดกริ่งหน้าบ้าน ถ้าเป็นไอ้พวกเด็กมือบอนเหมือนวันก่อนแม่จะด่าให้ลืมทางกลับบ้านไปเลย"อัญญาบ่นอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ เพราะคิดว่าเป็นเด็กเกเรในหมู่บ้านที่ชอบมากดกริ่งแกล้ง แต่พอไปถึงหน้าบ้านเธอกลับขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม"มีอะไรหรือเปล่าคะ"อัญญาเอ่ยถามผู้มาเยือนทั้งสองคน ถ้าเดาไม่ผิดทั้งสองคนน่าจะเป็นสามีภรรยากัน ในมือของผู้ชายมีถ้วยใส่กับข้าวมาด้วย"สวัสดีค่ะฉันชื่อผึ้งนะคะ ส่วนนี่สามีฉันชื่ออาร์มค่ะ เป็นเพื่อนบ้านใหม่ค่ะ""สวัสดีค่ะ ฉันชื่ออัญญาค่ะ เรียกว่าญาเฉยๆ ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"อัญญาทักทายเพื่อนบ้านใหม่ด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร"เราสองคนเอาแกงสายบัวมาฝากคุณญาค่ะ""ไม่น่าลำบากเลยค่ะคุณผึ้ง""ไม่ลำบากอะไรเลยค่ะ สายบัวสดๆ เลยนะคะ ผึ้งเอามาจากบ้านที่อยู่ต่างจังหวัดค่ะ""ขอบคุณคุณผึ้งกับคุณอาร์มนะคะ มาอยู่ใหม่ขาดเหลืออะไรบอกญาได้นะคะ""เราสองคนขอบคุณล่วงหน้านะคะ คุณญาทานให้อร่อยนะคะเราสองคนขอตัวกลับก่อน""ขอบคุณอีกครั้งค่ะ เดี๋ยวญาเอาชามไปส่งนะคะ"

อาร์มจับอัญญาให้อยู่ในท่าคลานเข่า เขาแทรกลำเขื่องเข้าไปจนมิดลำ"อ๊ะ...อ๊าย!!""อื้อ...ซื้ดด...ต่อเลยเหรอคะ"อัญญาถามพลางแอ่นก้นให้เขากระแทกร่องเสียวของเธอได้ถนัด"อ่าา...ซี้ดด...""คุณก็เห็นว่าผมกินดุแค่ไหน""วันนั้นคุณเห็นญาด้วยเหรอคะ""เห็นสิ! คืนนั้นผมอยากจับคุณกระแทกแทบแย่""อ๊า...อื้อ...ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้คะ ญาอยากโดนลำใหญ่ของคุณกระแทกเหมือนกัน""อ่าา...ใครจะไปรู้คุณร่านแบบนี้""ร่านแล้วชอบไหม""ชอบสิครับ...ร่านแบบนี้ถูกใจผมที่สุด"ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!อาร์มตอบพลางกระแทกท่อนเนื้อใส่รูสวาทของอัญญาไม่ยั้ง การกระทำของเขาดิบเถื่อนกว่าตอนที่มีอะไรกับผึ้ง แต่ดูเหมือนว่าอัญญาจะชอบมาก เธอกรีดร้องเสียงดังด้วยความเสียว"อ๊ะ...กระแทกเมียแรงอีกหน่อย"ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!ตับ! ตับ! ตับ!"อื้อ...จุก...อ๊ะ...สะ...เสียว...อ๊า...อ๊า"อัญญาส่งเสียงครางดังลั่น ทุกการตอกอัดจากอาร์มสร้างความเสียวซ่านให้แก่เธออย่างไม่เคยเจอมาก่อน นานแล้วที่เธอไม่ได้รับการปรนเปรออย่างถึงอกถึงใจอย่างนี้"ครางเรียกชื่อผัวหน่อย"เพียะ! เพียะ!อาร์มบอกพร้อมกับฟาดมือลงไปที่ก้นอวบจนเกิดรอยแดง"อะ...อาร์มขา...กระแทกเมียแรงๆ เล

วันนี้เป็นวันหยุด อัญญาไม่รู้จะออกไปไหน หลังจากทำงานบ้านเสร็จเรียบร้อยเธอจึงมานั่งดูซีรีส์เพื่อฆ่าเวลา สามวันแล้วที่เธอไม่ได้เจอหน้าอาร์ม ไม่รู้ว่าเขามีเรื่องอะไรไม่สบายใจ พักหลังมานี้อาร์มค่อนข้างเหม่อลอย ไม่สดใสร่าเริงเหมือนแต่ก่อน อัญญาได้แต่เป็นห่วงเขาอยู่ห่างๆ"ทำอะไรอยู่ครับ"เสียงคุ้นเคยดังอยู่ข้างหู อัญญาจึงหลุดออกจากภวังค์"อ้าวอาร์ม...เข้ามาบ้านญาได้ยังไง""ไขกุญแจเข้ามาไง ญาเคยให้กุญแจผมไว้""ทำไมเข้ามาเงียบๆ อย่างนี้ญาตกใจหมด""เงียบที่ไหน...ผมกดกริ่งหน้าบ้านคุณอยู่ตั้งนานสองนาน""อาร์มมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น"อัญญาเอ่ยถามเมื่อเห็นอาร์มมีสีหน้าไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่"มีเรื่องนิดหน่อย...เหนื่อยจัง!"พูดจบอาร์มก็นอนลงบนโซฟาเอาศีรษะหนุนที่ตักนุ่มของอัญญาเพื่อเป็นที่พักพิง อาร์มจับมืออัญญามาวางไว้ที่หน้าอกของตัวเองแล้วหลับตาลง เหมือนต้องการจะซึมซับเอาความรักความอบอุ่นจากอัญญา"ไม่สบายใจเรื่องอะไรเล่าให้ญาฟังได้นะ""จุ๊บแก้มผมก่อน"อาร์มบอกอัญญาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ทั้งที่แววตาของเขาดูเศร้าอย่างเห็นได้ชัด เขาทำแก้มป่องพลางเอานิ้วชี้จิ้มที่แก้มของตัวเองจุ๊บ!