All Chapters of สุดที่รักของนักรบ: Chapter 1 - Chapter 10

ปัจจุบัน งานประกาศรางวัล คอนโดมิเนียม ยอดเยี่ยมประจำปี ที่จัดขึ้นในวันนี้ เป็นงานที่รวบรวม คอนโดมิเนียมในกลุ่ม บริษัทขนาดใหญ่ ที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มคนวัยทำงาน ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเป็นส่วนใหญ่ จัดทำผลสำรวจ คอนโดในดวงใจ ของคุณ แล้วประกาศรางวัล ให้กับ บริษัทลูกในเครือ ที่ขายห้องได้มาก และมีผลตอบรับจากลูกบ้านอย่างดีที่สุด"ขอเสียงปรบมือ ให้กับ บริษัท เอเอฟ คอนส์ ครับ เชิญคุณอาทร เกียรติก้อง ประธานบริหาร เอเอฟ คอนส์ ขึ้นมารับรางวัลครับ "ชายหนุ่มในวัยสามสิบกปี ลุกขึ้นยืน ยกมือไหว้ไปรอบๆ แล้วเดินตรงไปยังเวทีที่จัดงาน ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ ก่อนจะรับรางวัลจากท่านประธานใหญ่ ผู้เป็นพ่อ แล้ว กอดกันแน่น ท่ามกลาง แสงแฟลช จากกล้องถ่ายรูปนับสิบ ที่จ้างมาโดยเฉพาะ"เชี่ย เอ้ย " เสียงลูกน้องหลายคน ที่นั่งกันในโต๊ะ ด้านหลัง สบถออกมาด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะหันไปมองลูกพี่ ที่นั่งอยู่ ตรงข้าม"ทำไม ถึงไม่เป็นพี่รบ ขึ้นไปรับรางวัล "หน่วยกล้าตายถามออกมา ด้วยความอยากรู้ ทุกอย่างที่นักรบทำ ไม่มีชื่ออยู่ในนั้น แต่ทุกความรับผิดชอบ พุ่งตรงมาที่นักรบคนเดียว" กูแต่งตัวแบบนี้ เหม

หนังสือเวียนและอีเมล์ที่แจ้งหน้าเวปไซด์ของบริษัท ทำให้รับรู้ได้ถึง ความแตกร้าวที่ยากจะประสานของคนทั้งคู่ คนแรกคือ ซีเนียร์คนสำคัญ กับ ประธานบริหาร ของบริษัท เอเอฟ คอนส์ จากข่าวลือเริ่มต้น ว่า นักรบ เลิกรากับคุณอันธิยา บานปลายไปจนถึง คำว่าทุจริต และไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับ นักรบ อีกต่อไป ข้อความในอีเมล์ ระบุว่า นักรบ เจริญภัทร์กรณ์ ได้ลาออกจากบริษัทเอเอฟ คอนส์ เรียบร้อยแล้ว การกระทำใดๆหลังจากต่อไปนี้ ทางเอเอฟ คอนส์ ไม่มีส่วนรับผิดชอบใดใดทั้งสิ้น"แม่งเอ้ย " เสียงด่า หยาบคาย ดังลั่นออกมา เมื่อชายหนุ่ม เกือบสิบคน นั่งล้อมวงคุยกันที่ร้านอาหารขนาดใหญ่ คนที่เพิ่งตกงาน ถูกเรียกตัวออกมา หลังจากที่ เพื่อนๆ เห็นเอกสาร"กู ไปไฟท์ กับมัน แล้วพวกมึง ไปประกันตัว "เสียงคนที่โกรธจัดเอ่ยขึ้นมา หลังจากมีประเด็นกันมาก่อน แล้ว ก็ลาออกไป งานที่ไม่ได้มาตรฐาน ทำให้ ไม่อยากเซ็นผ่าน แต่ดูเหมือนว่า คนที่รับเหมาตัดช่วง จะจ่ายให้ ท่านประธานส่วนตัว ไม่น้อย การทำธุรกิจแบบกงสี ทำให้ ลูกชายคนเดียว อยากได้ มากกว่า ที่ได้รับมา การเล่นเส้นสาย และเงินทอน บางส่วน ทำให้ ความหรูหราในชีวิตประจำวัน เพิ่มมากขึ้น"กู โอเค แค่ต

โปรเจ็ค โรงเรียนบนเขา ถูกส่งมอบให้กับ วิศวะกร คนใหม่ เพื่อพิสูจน์ฝีมือ งานส่วนตัวที่ท่านประธาน มอบให้ทำ ในช่วงทดลองงาน ทำให้คนที่ อยากได้งานนี้มากๆ ยิ้มกว้างออกมา "หลานสาวของผม เขาทำโปรเจ็ค โรงเรียนบนดอย ให้เพื่อนเขา คุณเอาไปจัดการให้เรียบร้อย แล้วก็เอามาเสนอผม เดี๋ยวผมจะให้เขา หาที่ทำงานให้ ระหว่างนี้ ก็อยู่ข้างบน กับพวกทีมเลขาไปก่อนแล้วกัน ""ครับท่าน " กระดาษตรงหน้า ที่นำเสนอโครงการเอาไว้เรียบร้อย ยังไม่มีแปลนอาคาร และ การก่อสร้างใดใดทั้งนั้น ภาพที่เห็น คือลานดินกว้าง และ ต้นไม้หลายชนิดที่ปกคลุม ไปทั่วบริเวณ "ผมไม่ติดขัด เรื่องงบประมาณ น้องหนึ่งเขาก็เกรงใจมาก เรื่องงบที่จะก่อสร้าง หน้าที่ของคุณ คือ คุมการก่อสร้างโรงเรียนให้ดีที่สุด โรงเรียนนี้ ต้องแข็งแรง และใช้งานได้อย่างเต็มที่ "ท่านย้ำ อีกคำ และ จัดการมอบหมายทุกอย่างให้ด้วยตัวเอง ก่อนจะปล่อยให้เขา เดินออกมาข้างนอก ที่มีโต๊

ประตูห้องที่ปิดเอาไว้ ถูกเปิดออก แบบที่คนข้างใน ไม่ทันได้ตั้งตัว เจ้าของบริษัท เดินเข้ามาข้างในห้องประชุม แล้วยิ้มให้กับ พี่สาวเมียที่นั่งคุยอยู่กับ พนักงานคนใหม่ ที่ยังไม่เคยได้เจอกัน "น้องหนึ่ง ""สวัสดีค่ะ คุณเอก "เอกณัฐ รับไหว้ สาวน้อย แล้วก็รับไหว้ พนักงานใหม่ของตัวเองที่นั่งอยู่ "สวัสดีครับ นักรบใช่ไหม ""ครับ ผมนักรบ ""น้องหนึ่ง เรียบร้อยไหม " กระดาษ แบบโครงสร้าง วางอยู่บนโต๊ะ ตัวใหญ่ ที่อยู่ตรงหน้า "ค่ะ เรียบร้อยดี เกรงใจมากๆ แต่ก็ชอบมากเลยค่ะ " ดวงตาเป็นประกายของเธอ ทำให้ผู้ชายสองคน ในห้องมอง แต่ต่างความรู้สึก"โอเค ถ้าเรียบร้อยแล้ว ก็ไปกินขนมกันดีกว่า น้องเลิฟ เค้าโทรมาชวนพี่สาวเค้าไปกินขนม พี่สาวเขาก็ไม่ว่างสักที "คนที่ยุ่งมาก หัวเราะออกมา"วันนี้ก็ไม่ได้ค่ะ หนึ่งมีงานต่อ วันหยุดนี้นะคะ จะไปหาถึ

ความรู้สึกบางอย่างที่ควรเกิดขึ้นกับคนที่เคยพบเจอไม่กี่ครั้ง ทำให้ คนที่กำลังขับรถกลับบ้าน รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ใบหน้าสวยหวาน ที่ขมวดคิ้วยุ่งเหยิง มองรถที่กำลังติดอย่างสาหัส แล้วถอนหายใจออกมา การเดินทางในแต่ละวัน ใช้พลังงานสูงมาก แต่คนเมืองอย่างเธอ ก็ต้องทำใจยอมรับมัน เสียงโทรศัพท์ที่โทรเข้ามา ทำให้คนที่เหนื่อยกายเหนื่อยใจ กลับยิ้มกว้างทันที "อยู่ไหนแล้วลูก " เสียงแม่ขา ที่อบอุ่น นุ่มนวลเสมอ ทำให้ลูกสาวยิ้มกว้าง"กำลังกลับบ้าน จะถึงแล้วค่ะ ติดอยู่ไฟแดงนี่เอง " ลูกสาวบอกรายละเอียด แล้ว อ้อนแม่ต่อทันที"อยากทานมาม่าใส่ไข่ ได้ไหมคะ " ครั้งแรก บอกแม่ว่า นัดทานข้าวกับเพื่อน แล้วทำไมถึงกลับไวและมาร้องขอมาม่า"ได้จ้ะ แม่ทำไว้ให้นะ ขับรถดีดี " แม่บอกลูกสาว ก่อนจะกดวางสายไป  มือบางใช้ตะเกียบคีบมาม่า อย่างคล่องแคล่ว แล้วตามด้วยน้ำซุปร้อนๆ เพราะหิวมากจริงๆ คนเป็นแม่ลุกขึ้น ไปหยิบกล่องผลไม้ที่ปลอกเอาไว้แล้ว ออกมาจากตู้เย็น แล้วนั่งลง ที่เดิม "วันนี้ไปเจอเพื่อนมา แต่ยังไม่ได้ทา