Masukหนังสือเวียนและอีเมล์ที่แจ้งหน้าเวปไซด์ของบริษัท ทำให้รับรู้ได้ถึง ความแตกร้าวที่ยากจะประสานของคนทั้งคู่ คนแรกคือ ซีเนียร์คนสำคัญ กับ ประธานบริหาร ของบริษัท เอเอฟ คอนส์ จากข่าวลือเริ่มต้น ว่า นักรบ เลิกรากับคุณอันธิยา บานปลายไปจนถึง คำว่าทุจริต และไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับ นักรบ อีกต่อไป ข้อความในอีเมล์ ระบุว่า นักรบ เจริญภัทร์กรณ์ ได้ลาออกจากบริษัทเอเอฟ คอนส์ เรียบร้อยแล้ว การกระทำใดๆหลังจากต่อไปนี้ ทางเอเอฟ คอนส์ ไม่มีส่วนรับผิดชอบใดใดทั้งสิ้น
"แม่งเอ้ย " เสียงด่า หยาบคาย ดังลั่นออกมา เมื่อชายหนุ่ม เกือบสิบคน นั่งล้อมวงคุยกันที่ร้านอาหารขนาดใหญ่ คนที่เพิ่งตกงาน ถูกเรียกตัวออกมา หลังจากที่ เพื่อนๆ เห็นเอกสาร
"กู ไปไฟท์ กับมัน แล้วพวกมึง ไปประกันตัว "
เสียงคนที่โกรธจัดเอ่ยขึ้นมา หลังจากมีประเด็นกันมาก่อน แล้ว ก็ลาออกไป งานที่ไม่ได้มาตรฐาน ทำให้ ไม่อยากเซ็นผ่าน แต่ดูเหมือนว่า คนที่รับเหมาตัดช่วง จะจ่ายให้ ท่านประธานส่วนตัว ไม่น้อย การทำธุรกิจแบบกงสี ทำให้ ลูกชายคนเดียว อยากได้ มากกว่า ที่ได้รับมา การเล่นเส้นสาย และเงินทอน บางส่วน ทำให้ ความหรูหราในชีวิตประจำวัน เพิ่มมากขึ้น
"กู โอเค แค่ต้องหางานใหม่ " คนที่ตกงาน ยกเครื่องดื่มขึ้นมาดื่ม แล้วยิ้มให้เพื่อน
"แต่มันทำแบบนี้ มันหางานยาก ยังไง ไอ้อาร์ท มันก็รู้ ว่ามึงไม่ไปพูดหรอก ว่ามึงคุม คอนโดมาแล้ว กี่โครงการ สร้างบ้านให้ท่านๆ อีกกี่สิบหลัง "
ผลงานของคนที่ทำงานมาด้วยกัน ปรากฎแก่สายตา แต่ทว่า ไม่ได้แสงอะไร จากองค์กร นอกจากเงินเดือน และโบนัสเท่านั้น
"กูเป็นลูกจ้างเขา ก็ต้องเข้าใจ ในจุดนี้ แต่มันข่มกันมากไป ก็เท่านั้น " ความในใจหลุดออกมา เมื่อได้พบกับคนสนิท ที่คบหากันมา
"พวกมึงก็รู้ ว่า อัน เขาคิดยังไง กับกู "
ทุกคนรับรู้กันมาตลอด ว่าอันธิยา วางหัวใจเอาไว้ ในมือนักรบ มานานแล้ว
"ไอ้อาร์ม บอกว่า อยากให้กูหมั้นกับอัน แล้วจะแต่งตั้งกู มันยอมที่จะยกน้องสาวมันให้กู เพื่อให้กู ทำงานให้มันตลอดไป "
คนที่ได้ยิน ทำตาโตใส่ทันที
"เชี่ย แม่ง อะไรของมัน "
"ถ้ากูรักอันสักนิด มันก็ไม่มีอะไรเสียหาย กูได้กับได้ ทุกทาง แต่ปัญหาคือ กูไม่ได้คิดอะไรกับอัน แล้วมันจะผูกมัดกู เอาไว้กับคน ที่กูไม่ได้รัก "
เพื่อนที่คบหากันมานานนับสิบปี พยักหน้ารัวๆ
"กูก็สงสารอัน แล้วก็เข้าใจมึง แต่มึง ทำไมไม่ชอบน้องอัน อันนี้กูอยากรู้ "
"หรือว่า มึงชอบผู้ชายว่ะ เราเพื่อนกัน คุยกันได้ตรงๆ "
ตลอดเวลา หลายปีที่รู้จักกันมา นักรบไม่เคยมีเรื่องราวของผู้หญิงสักคน อาจจะเพราะ อันธิยา คอยเทียวไล้เทียวขื่อ ไม่ห่าง แต่เพื่อนก็ไม่คิดว่า นักรบจะไม่ได้ชอบใคร
รอยยิ้มจางๆ ของคนที่ได้รับคำถาม ทำเอาเพื่อนใจจดใจจ่อ ด้วยความอยากรู้
"กู ชอบผู้หญิง " คำตอบสั้นๆ แต่ได้ใจความ ทำให้เพื่อนต้องการถามต่อ
"สเปคล่ะ ชอบแบบไหน สวย เผ็ด ดุ แซ่บ หรือ หวาน น่ารัก เรียบร้อย "
"ไม่รู้โว้ย "
คนที่เขินจัด ตอบเลี่ยงๆ ก่อนจะ มองไปที่ หญิงสาวสองคน ที่เดินเข้ามาในร้านด้วยกัน
"น้องเลิฟ " เพื่อนที่นั่งอยู่ด้วย ร้องเรียกชื่อ ออกมาเหมือนเพ้อ
"อะไรของมึง " หนุ่มๆ ในชุดทำงาน หันไปมองกันเป็นตาเดียวอีกครั้ง
หญิงสาวในชุดเดรสสั้น สีดำ สวยบาดตาบาดใจ สะพายกระเป๋าใบเล็ก เดินมาพร้อมกับ หญิงสาวอีกคน ที่สวมสูทสีครีม ดูสง่าและภูมิฐาน
"แฟน เสี่ยเอกณัฐ ไง " คำพูดที่เอ่ยออกมา ทำเอาคนที่ มองตามตาไม่กระพริบ สนใจขึ้นมาทันที
"เอกณัฐ พร็อพเพอร์ตี้ เหรอวะ "
"คนชุดดำ ชื่อน้องเลิฟ แฟนเสี่ยเอก ส่วนอีกคน "
"คุณทนายน้ำหนึ่ง ลูกสาวคุณพสุธร เจ้าของ พีบีลอร์ "
เสียงของ นักรบ ตอบเพื่อนออกมา แล้วหยิบแก้วเครื่องดื่มมาดื่ม เมื่อประมาณปีที่แล้ว เขาเคยเจอที่ศาล โดยบังเอิญ ใบหน้าสวยหวาน ที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ทักทายกับผู้คนอย่างดี กลับดุดัน เหลือเกิน เมื่ออยู่หน้าผู้ไกล่เกลี่ย ประนีประนอม ยอมความ คดีทำให้เสียทรัพย์ ลูกน้องของตัวเอง ทำลายของส่วนตัวของแฟนสาว ในคราวนั้น ทำให้ เธอ มองเขาด้วยสายตา ไม่เป็นมิตร แม้ว่า ลูกน้อง จะขอโทษซ้ำแล้วซ้ำอีก และ ขอชดเชยทุกอย่าง เพราะทำไปด้วยความขาดสติ บทเรียนราคาแพงในครั้งนั้น ทำให้ลูกน้องของเขา เสียแฟนสาวไป และ เขาในฐานะหัวหน้า ก็ถูกเธอ มองด้วยความโกรธแค้นเช่นกัน
"กู จะไปสมัครงาน ที่เอกณัฐ เขาจะรับไหมวะ "
นักรบถามเพื่อน แต่สายตา จับจ้องไปที่คนที่นั่งกันอยู่สองคน สองสาวเลือกอาหาร และเครื่องดื่ม หลังจากนั้น ไม่นาน เสี่ยเอกก็ตามเข้ามา
"เลิกมองมึง เจ้าที่แรง " หนุ่มๆ ที่จับจ้องสองสาว เตือนสติกัน เอกณัฐ หวงแฟนมากแค่ไหน ใครก็รู้ทั้งนั้น ส่วนอีกคน พ่อก็ดุเหลือเกิน
รถตู้สองคัน ขับออกจากหน้าร้านไปแล้ว คนที่เพิ่งเดินตามออกมา ได้แต่มองไฟท้ายของรถตามไป มือหนาลูบหน้าลูบตาตัวเอง แล้วเดินไปที่รถแล้ว ยื่นกุญแจให้คนขับรถ ก่อนจะ ขึ้นไปนั่ง เมาไม่ขับ ดื่มไม่ขับ เป็นสิ่งที่ นักรบ จำเอาไว้ขึ้นใจ
รถเอสยูวีคันสวย ขับออกจากร้านอาหาร ก่อนจะตรงไปที่คอนโดที่พักของตัวเอง ที่พักที่อยู่มาตั้งแต่เรียนจบ และ เมื่อ ลาออกจากงานแล้ว ก็อาจจะต้องเปลี่ยนที่อยู่
ร่างสูงใหญ่ที่ดื่มมาไม่น้อย เดินไปบนห้องพักแล้วล้มตัวนอน ใบหน้าของเธอ ที่เคยตามส่องมานานวนเวียนเข้ามาในสมอง
มือที่อยู่บนเตียง ควานหาโทรศัพท์ ก่อนจะเข้าไปดู ไอจี ที่นานๆครั้ง จะเข้าไปดูความเคลื่อนไหว
เจ้าตัวลงรูปอาหาร เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา รอยยิ้มของเธอ ทำให้เขายิ้มตาม
"นี่ไง สเปค " เสียงคนเมา บอกออกมา แล้วก็เลื่อนไปดูรูปต่างๆ ที่เธอลงเอาไว้ ข้อกฎหมาย เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ที่ควรรู้ สอดแทรกไปกับ ภาพขนมที่เธอทำกับแม่ ครอบครัวอบอุ่น แบบที่เรียกได้ว่า ครอบครัวในฝัน อยู่ตรงนี้
"สวย ดุ น่ารัก ทำขนมเก่ง พ่อก็ดุ " คนเมาบ่นออกมาแล้ว หลับไป
รถของบ้านน้องเลิฟ ที่มาส่งจอดที่หน้าคอนโด ระหว่างทางเธอที่พยายาม จะนึกหน้าใครสักคนแต่ก็นึกไม่ออก ทำให้เกิดความสงสัย ใบหน้าหล่อแบบชนิดที่ถูกไทป์ ทำให้น้ำหนึ่ง ละสายตาไม่ได้ แต่ก็นึกไม่ออก ว่าเคยเจอเขาคนนั้น ที่ไหนกัน หล่อขนาดนี้ ถ้าเจอกันแบบดีดี ก็คงไม่ลืม แสดงว่า อาจจะเป็นผู้ต้องหา ทนายความสาวที่ว่าความทำคดีช่วยพ่อมาแล้ว หลายสิบคดี บ่นออกมา ระหว่างที่ขึ้นลิฟต์ตามลำพัง
เธอชอบคนหล่อ แต่ไม่ชอบคนเลว
อาหารนับได้เกือบสิบอย่าง วางเรียงราย ที่โต๊ะอาหาร ภายในบ้าน เพ้นท์เฮ้าส์ขนาดใหญ่ ที่อยู่อาศัยมานานกว่า สามสิบกว่าปี ยังคงสวยงาม ไม่มีเปลี่ยน คนงานที่มาทำงาน และเลิกงานกลับออกไปแล้ว ยิ้มกว้าง อย่างมีความสุข เมื่อได้เห็นลูกชายคนเล็กของบ้าน ตัวจริงๆ สักที เกือบสี่ปี ที่ลูกชายคนเล็ก เดินทางไปต่างประเทศ และไม่กลับมาเยี่ยมบ้านของตัวเองเลย"พี่หนึ่งมาแล้ว " น้องชายที่สวมกางเกงขาสั้น เสื้อยืดตัวโคร่ง เดินออกมา ต้อนรับพี่สาวและพี่เขย ที่เพิ่งมาถึง ใบหน้าหล่อเหลา ยิ้มกว้าง แล้วรับพี่สาว เข้ามากอด ด้วยความรักสุดหัวใจ ใบหน้าสวยหวาน ก้มหน้าลง เพราะ ไม่อยากให้น้องเห็นน้ำตา"ไม่เป็นไรแล้ว นี่ไง " น้องชายยกขาขึ้นมา แล้วย่ำลงบนพื้น รอยแผลขนาดใหญ่ ยาวกว่า 1ฟุต ที่ขาข้างขวา ของน้องชาย ทำเอาพี่ กลั้นน้ำตาไม่อยู่อุบัติเหตุ ที่ทำให้เจ็บปางตาย แต่ น้องชายของเธอ ก็ไม่ส่งข่าวให้ที่บ้านรับรู้ การรักษาตัวกินเวลายาวนานนับปี และ
ร้านอาหารที่เปิดให้บริการมานานหลายสิบปี เรียกได้ว่า เติบโตมาพร้อมๆ กับ ความรักของ พ่อกับแม่ ที่ก่อสร้างร้านนี้ ขึ้นมาด้วยกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกสาวคนโต ที่กำลังจะจัดงานแต่งงาน สถานที่ที่จัดงาน เจ้าบ่าวเจ้าสาวเลือกที่นี่ เพราะ มีความหมาย มากกว่า ร้านอาหารของแม่เพจของร้านแจ้งปิดร้าน ยาวถึง5 วัน เพราะต้องจัดสถานที่ ให้ดีที่สุด ทีมงานคัพเค้กบายบัว ที่ทำงานร่วมกันมานาน เกือบสามสิบชีวิต อดปลื้มใจไม่ได้ ที่จะได้เห็น คุณหนึ่ง เป็นฝั่งเป็นฝาทีมร้านดอกไม้ของพี่เลิฟ เข้ามาดูสถานที่ และรับอาสา จัดการดอกไม้ให้ทั้งหมด เพราะ อยากให้งานนี้ เป็นความทรงจำ ที่แสนจะงดงามเจ้าบ่าวเจ้าสาว มีหน้าที่ แค่เลือก สีที่ชอบ ดอกไม้ที่ต้องการ และ ธีมงาน เท่านั้น ที่เหลือ คนรอบข้าง พร้อมจะดูแลให้ทั้งหมดเก้าอี้และโต๊ะในร้าน ถูกขยับเคลื่อนย้ายออก แล้วจัดวาง ใหม่ทั้งหมด งานแต่งงาน ที่เน้น ความเป็นมงคล และเรียบง่าย คือการ ใส่
บ้านหลังใหญ่ที่อยู่เขตชานเมืองเป็นบ้านพักของพ่อกับแม่ของเขา หลังจากที่ทำงาน นักรบก็ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ความผูกพันกับพ่อแม่และบ้านหลังนี้ เรียกได้ว่า มีตามโอกาส และ เทศกาลเท่านั้น เพราะ ตั้งแต่เข้าเรียนในมหาวิทยาลัย และทำงาน ชีวิตก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พ่อกับแม่ ที่ใช้ชีวิตของตัวเอง ก็ไม่ได้ ต้องการให้ลูกมาเลี้ยงดูอะไรทั้งนั้น ด้วยบุคคลิกลักษณะแบบนี้ เหมือนกันทั้งบ้าน นักรบ จึงเหมือนกับว่า ตัวคนเดียว แต่หลังจากที่ได้ไปบ้านของเธอ ความคิดนี้ก็เปลี่ยนไปรถเอสยูวีคันสวยขับเข้ามาจอดที่หน้ารั้วบ้าน ก่อนจะเดินลงมา พร้อมกับกล่องโฟมขนาดใหญ่ที่ภายใน บรรจุ อาหารหลากหลายอย่าง"พ่อ สวัสดีครับ แม่สวัสดีครับ " ลูกชายเดินเข้ามาในบ้าน พร้อมรอยยิ้ม"อ้าว วันนี้ไม่ทำงานเหรอ ""วันนี้วันเสาร์ ผมหยุด " ลูกชายบอกแล้วถอดรองเท้า ก่อนจะเดินเข้ามา วางถุงอาหารลงบนโต๊ะในครัว"ปลาทอดราดน้ำปล
รูปภาพในสังคมออนไลน์ ของทนายสาว ที่ลงรูปภาพส่วนตัวมากขึ้น ในช่วงระยะหลังทำให้มีผู้ติดตามเพิ่มมากขึ้น ทุกวัน เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เกี่ยวกับกฎหมายใกล้ตัว และการบังคับใช้กฎหมาย ในเรื่องต่างๆ ที่ทนายความสาวสวย สอดแทรกเอาไว้ ในแต่ละโพสต์ ได้รับความสนใจเป็นจำนวนมากจากผู้ติดตามที่เป็นกลุ่ม เด็กนักเรียน และ คนทำงาน อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ภาพส่วนตัว ที่ถ่ายคู่กับ แฟนหนุ่ม ในอิริยาบท ต่างๆ ในช่วงเวลาส่วนตัว ก็มีออกมาให้ได้ผู้ติดตาม ได้เห็น และหนึ่งในนั้น ก็คือ อดีต คู่กรณี ของนักรบเจ้าของเอเอฟคอนส์ มองไอจีของทนายความสาว ด้วยความไม่พอใจ ตอนนี้น้องสาวของตัวเอง ต้องไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ โดยมีแม่คอยดูแลไม่ห่าง ส่วนพ่อก็เดินทางไปๆมาๆ แทบทุกเดือน ครอบครัวที่เคย มีคนนับหน้าถือตา ก็มีข่าวไม่ค่อยดีออกมาจำนวนมาก แม้จะมีฝ่ายกฎหมาย คอยช่วยดูแล แต่ก็ยังไม่สบายใจ อยู่ดีรูปคู่ของคนสองคน ที่ลงเอาไว้เป็นภาพคู่รัก ที่ดูมีความสุขที่สุด นั
ตึกสำนักงานที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ที่เป็นสถานที่ตั้งของ บริษัท น้อยใหญ่มากมาย พนักงานออฟฟิศ ที่เลิกงาน ในเวลาไล่เลี่ยกัน เดินลงมาจากข้างบนชั้นทำงานของตัวเอง เตรียมตัวจะกลับบ้าน ตามปกติแล้ว นักรบจะเดินออกทางบันไดที่ทะลุไปยังลานจอดรถ ด้านหลัง แต่เมื่อเช้า แฟนมาส่งกระเป๋าทำงานสีดำและถุงกระดาษสีชมพูหวานที่ตัดกันมาก ทำเอารุ่นพี่เอ่ยแซว"คุณรบ ถือถุงเก็บอุณหภูมิสีชมพูหวานขนาดนี้ เมื่อเช้า เอาอะไรมากิน แล้วไม่แบ่ง "ชายหนุ่มที่เคยสั่ง คัพเค้กบายบัว มาตลอด ส่ายหน้า เพราะตั้งแต่มีแฟนเป็นลูกสาวคัพเค้กบายบัว คุณนักรบ ก็มักจะมีของว่างมากินที่ทำงานเกือบทุกวัน เรียกได้ว่า ไม่เคยทานขนมบริษัทเลย"ไม่บอก " ใบหน้าหล่อเหลา และรอยยิ้มกวนๆ ทำเอาสะดุดตาสาวๆ ที่กำลัง ลงลิฟต์มาด้วยกัน ชายหนุ่ม ยิ้มกว้าง แล้วดูนาฬิกาที่ข้อมือ ก่อนจะ มองตัวเลขที่กำลังขยับลงช้าๆหญิงสาวในชุด เดรสสั้นสีขาว
เสียงประตูหน้าห้องเปิดออก พร้อมกับ ชายหนุ่มในชุดทำงาน หอบหิ้วถุงจากซุปเปอร์มากมายหลายอย่างเข้ามาเต็มไม้เต็มมือ ใบหน้าที่ดูอิดโรย จากการทำงานวางกุญแจรถ เอาไว้ตรงหน้าประตูทางเข้า แล้วเปลี่ยนรองเท้าที่ใส่ไปทำงาน มาเป็น รองเท้าแตะ สีเทาเข้ม ของตัวเองแสงไฟในห้องให้ความสว่าง พร้อมกับ แอร์ทำงาน พร้อมกัน มือหนาพับเสื้อแขนยาวของตัวเอง ขึ้นมา แล้ว เดินเข้าไปในครัว ก่อนจะเริ่มลงมือทำงานข้าวสารที่อยู่ในถังขนาดเล็ก ถูกนำมาตวงใส่หม้อหุงข้าว แล้วเทข้าวสารถุงใหม่ลงไป มือหนากะน้ำในหม้อ แล้วจัดการหุงข้าวเป็นอย่างแรก ก่อนจะเปิดน้ำในกะละมังแบบพับได้ แล้วเทน้ำยาล้างผักและผลไม้ลงไปผลไม้ หลายชนิด ที่ซื้อมาถูกล้างและวางเอาไว้ ให้สะเด็ดน้ำ ก่อนจะเปิดตู้เย็น แล้วนำอาหารแช่แข็ง ออกมา 2-3กล่องกลิ่นข้าวหอมมะลิที่เดือดใกล้จะสุก ส่งกลิ่นหอมไปทั่วห้องครัว แกงส้มผักรวมที่แช่แข็งเอาไว้ถูกนำออกมา อุ่น ปลาทอดกรอบที่แช่จนแข
นักรบ มองตามแขกคนสำคัญ เข้าไปข้างในห้องท่านประธานด้วยความรู้สึก ไม่ค่อยสบายใจลางสังหรณ์บางอย่าง มันทำให้คิดเอาเองว่า บางทีการที่คุณ พสุธรมาที่นี่ อาจจะเป็นเพราะ เรื่องคุณหนึ่ง
จากร้านอาหารพื้นบ้าน ก็มูฟไปที่ร้านนั่งชิล ในยามค่ำคืน บรรยากาศสุดชิค ริมแม่น้ำ ที่มีลมพัดเอื่อยๆ และบทสนทนา ที่ทำให้ คนที่มาใหม่ ได้มีส่วนร่วมแบบไม่เคอะเขิน
ภาพตรงหน้าที่สะกดทุกสายตา ให้หยุดนิ่งอยู่กับพี่ การเดินทางกว่า 50กิโล ที่เป็นเส้นทางคดเคี้ยวและขรุขระ ทำให้ผู้ร่วมเดินทาง หัวสั่นหัวคลอน มือทั้งสองข้าง ที่ต้องเกาะรถเอาไว้และจับยาดม
นักรบเดินตรงไปหา เมื่อเห็นเธอหยุดนิ่ง อยู่กับที่ ไม่เดินเข้ามา "เป็นอะไรครับ มีอะไรหรือเปล่า " สาวๆ ย







