บททั้งหมดของ ดวงใจจักรา: บทที่ 31 - บทที่ 40

โรงแรม Fn ประเทศอิตาลีรถลีมูซีนคันหรูวิ่งเข้ามาจอดด้านหน้าโรงแรม ประตูด้านหลังเปิดออกพร้อมกันทั้ง 2 ข้าง ผู้ที่ลงมาคือชายหนุ่มรูปร่างกำยำ สูงโปร่ง ส่วนสูงไล่เลี่ยกัน คนซ้ายเป็นชายหนุ่มหน้าตาคมเข้ม จมูกโด่งรับกับริมฝีปากหนาสีเข้ม ตาคมดุเบิ่งบอกถึงเชื้อชาติทางเอเชีย ส่วนคนขวาเป็นชายผิวขาวละเอียดหน้าเนียนใสคล้ายผิวผู้หญิง จมูกโด่งเป็นสันสวย ริมฝีปากบางสีระเรื่อ สวมแว่นตาดำ หน้าเรียบนิ่ง โน้มตัวลงยื่นแขนไปรับชายสูงวัยที่ท่าทางภูมิฐาน น่าเกรงขาม ที่ก้าวลงมาจากรถ..."สวัสดีครับท่านเป็นเกียรติเหลือเกินที่ท่านให้เกียรติมาเป็นประธานคืนนี้ครับ" ผู้จัดการใหญ่ของโรงแรมวัยกลางคนรีบวิ่งถลาเข้ามาต้อนรับผู้มาใหม่ด้วยท่าทางประจบสอพลอ ซึ่งชายหนุ่มทั้ง 2 ที่เป็นผู้ติดตามของท่านคืนนี้ได้หันมาสบตากันอยู่ด้านหลังพลางยกยิ้มมุมปากวันนี้ที่โรงแรม Fn เป็นวันฉลองก่อตั้งครบรอบ 20 ปี ซึ่งประมุขใหญ่แห่งแอนเดรียส สร้างโรงแรมนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นของรับขวัญหลานชายคนเดียวของตระกูล ซึ่งจนถึงปัจจุบันหลานชายของท่านก็ยังไม่ปรากฎต่อหน้าสาธารณชน ไม่มีใครทราบถึงตัวตนที่แท้จริงของชายหนุ่มที่มีผู้กล่าวขานกันว่าเป็นผู้ป่วยติดเตี

"สวัสดีค่ะคุณน้า ฟาฝากคืนบัตรหน่อยนะคะส่วนกระเป๋าฟาจะจ่ายเงินสดค่ะ รบกวนขอเช็กกระเป๋าหน่อยนะคะ ฟากับเพื่อนต้องไปที่อื่นต่อค่ะคุณน้า" ฟาติมายื่นบัตรขอบทองเจ้าปัญหาให้ผู้จัดการใหญ่พรางขอเช็คกระเป๋าที่สั่งซื้อ"กูจ่ายเอง ไม่กี่บาทเสียเวลาฉิบหาย" มิ้นว่าแล้วหยิบบัตรเครดิตแบล็คการ์ดของตัวเองขึ้นมาวางต่อหน้าฟาติมาอย่างอารมณ์เสีย"ไปเอากระเป๋าของคุณหนูมาสิจะยืนอยู่ทำไมกัน... แค่นี้ก็เสียเวลาคุณ ๆ เขามากแค่ไหนแล้ว คุณหนูทั้ง 3 ครับ ขอโทษนะครับ รอสักครู่นะครับ" ผู้จัดการใหญ่หันไปตวาดพนักงานสาวที่ยืนอยู่กับนิสาแล้วหันมาขอโทษขอโพยฟาติมาและเพื่อน ๆ เพราะรู้มาจากคุณหญิงที่เป็นหุ้นส่วนใหญ่ของห้างว่าทั้ง 3 ต้องไปทำธุระต่ออีกหลายที่"พี่นิสากับคุณน้าจัดการมาเถอะค่ะ พนักงานคนนั้นพ้นสภาพแล้ว แล้วคราวหลังร้านใหญ่มีชื่อเสียงขนาดนี้คัดคนด้วยนะคะ" ฟาติมาสั่งผู้จัดการใหญ่และผู้จัดการร้าน และไล่พนักงานสาวของร้านออกต่อหน้าทุกคน"อะ... อะไรนะคะ? หนูจะพ้นสภาพได้ยังไง หนูยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ แล้วหนูก็ไม่ได้ลาออกด้วยนะ พี่นิ" พนักงานสาวเถียงเสียงแข็งอย่างไม่ยอม"เธอไม่ต้องล

ไลน์~~~~เสียงแจ้งเตือนไลน์ของฟาติมาดังขึ้นขณะที่หญิงสาวเพิ่งเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของตัวเองDaddy : ทำอะไรอยู่ครับFafa : เพิ่งกลับมาถึงห้องค่ะ ไปรับน้าชายที่สนามบินมาค่ะ แดดดี๊ : แดดดี๊ สบายดีมั้ยคะDaddy : อืมFafa : แดดดี๊คะ ฟาได้คำตอบที่เคยถามแดดดี๊แล้วนะคะDaddy : ว่า...Fafa : ถ้ารอแล้วหวังก็เป็นทุกข์ งั้นฟาไม่หวังแต่ยินดีจะรอค่ะแดดดี๊ : ฟารู้แล้วว่าทำไม พี่ชายฟาถึงไม่เคยมาเจอฟาเลย : เขาคงไม่อยากให้ฟาเห็นตอนเขาป่วยค่ะ ^_^ : คุณป้าบอกว่าถ้าเขาหายดีแล้ว พี่ชายจะกลับมาหาฟาค่ะDaddy : ขอให้สมหวังนะครับFafa : ขอบคุณค่ะแดดดี๊ พรของแดดดี๊ดีที่สุดสำหรับฟาเสมอค่ะDaddy : วันนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่าFafa : นิดหน่อยค่ะ คุณคินคงรายงานแดดดี๊ไปแล้วที่ฟาทำตัวไม่น่ารักDaddy : ไม่น่ารัก?Fafa : วันนี้ฟาไปสั่งพนักงานที่ห้างคุณป้าของฟาพ้นสภาพค่ะแดดดี๊Daddy : เหตุผล?Fafa : เขาพูดจากดูถูกฟากับเพื่อนค่ะ บอกว่าเป็นนักศึกษาสภาพไม่น่าจะมีเงินซื้อกระเป๋าที่ร้านค่ะ : คุณป้าบอกว่าพนักงานที่นั่นต้องมารยาทดี ดูแลลูกค้าให้ดีท

Faty talkมันรู้สึกแย่มากค่ะ ทุกครั้งที่ฟาทำร้ายใครฟาจะรู้สึกไม่ดีแบบนี้ตลอดเลย ถึงจะรู้ว่าเขาหาเรื่องก่อนก็เถอะ เฮ้อ... แก้ความรู้สึกนี้ไม่หาย แค่ไล่คนออกจากงานมันก็แย่แล้วนะ นี่มาทำร้ายคนอื่นอีก ฟาก็อยากใจเย็นไง แต่ฟาทำไม่ได้ ฮือ... เหลือใจตัวเอง เออ... แล้วตอนนี้ฟาอยู่ที่โฮมสเตย์ที่เกาะค่ะ ฟารู้ว่าน้ามัทติด gps. ที่รถพวกเราทุกคัน ฟาเลยจอดมันทิ้งไว้ที่ห้างของคุณป้าแล้วขึ้นแท็กซี่มาคิวรถตู้แทน ฟาอยากอยู่เงียบ ๆ ทบทวนตัวเองให้ใจเย็นลง อีกไม่กี่วันก็วันเกิดพี่ชายฟาแล้วถ้าฟาจะกระวนกระวายแบบนี้จะเอาสมาธิที่ไหนมาทำเค้กให้พี่ชายกัน ปีนี้คุณป้าจะกลับมาด้วย ขออยู่เงียบ ๆ ซักวันละกัน ไม่รู้สิเห็นหน้าพี่ไฟทีไรมันเหมือนดวงตาของพี่ชายฟาซ้อนอยู่ในนั้น ฟาหลับตาลงทีไรก็เห็นดวงตาของพี่ชายฟาแต่มันเป็นหน้าพี่ไฟตลอดเลยแล้วคิดว่ามาอยู่เงียบ ๆ จะสงบ แต่ป่าวเลย หลับตาทีไรหน้าอิพี่ไฟลอยมาตลอดเลย เฮ้อ... ต้องทำยังไงเนี่ยฟาติมา ครืด... ครืด...เสียงมือถือเรียกฟาติมาหลุดออกจากภวังค์"สวัสดีค่ะ คุณป้า" ฟาติมาทักทายปลายสายเสียงเศร้า(ลูกสาว อยู

"หืม... ทำเยอะจังเลยลูก ลูกค้าสั่งหรือคะ" คุณป้าเดินเข้ามาพลางยกมือขึ้นลูบผมอย่างเอ็นดู"ป่าวค่ะ น้องทำฝากคุณป้าไปให้พี่ชายได้ชิมฝีมือน้องค่ะ ส่วนถั่วตัดฝากไปให้คุณปู่แล้วจะแบ่งส่งให้ยายด้วย แล้วก็มีอาลัวสูตรไม่หวานไปให้คุณลุงกับคุณป้าแล้วจะทำขนมปังกรอบมะพร้าวอ่อนกับมะพร้าวแก้วสูตรไม่หวานไปให้ลองทานด้วยค่ะคุณป้า" ฟาติมาสาธยายรายการขนมด้วยรอยยิ้มที่สดใส โชว์ลักยิ้มน่ารัก เธอจะมีความสุขเสมอที่ได้ทำอะไรฝากไปให้คนที่เธอรักได้กินและเธอก็จะทำทุกครั้งที่ป้าหรือลุงของเธอกลับมาเยี่ยมเธอที่ไทยและตอนนี้เธอก็หวังว่าขนมที่เธอตั้งใจทำให้พี่ชายของเธอ เขาจะสามารถกินได้และได้กิน"โถ... ลูก ลำบากทำทำไมกัน" คุณป้าว่าพลางเอื้อมมือมาเช็ดคราบแป้งขนมออกจากแก้มใส ๆ ของเธอ"ลำบากที่ไหนกันล่ะคะ น้องเป็นหุ้นส่วนเจ้าของร้านเบเกอรี่นะคะ ถ้าไม่ทำก็เสียชื่อหมดสิ แต่ไม่ต้องกลัวอ้วนนะคะ น้องทำสูตรหวานน้อย แล้วไม่ใช้น้ำตาลค่ะใช้หญ้าหวานแทน" ฟาติมาบอกผู้เป็นป้ายิ้ม ๆ"แล้วเค้กลูกทำเสร็จแล้วหรือคะ" ผู้เป็นป้าเอ่ยถามคนตัวเล็กที่กำลังวุ่นวายผสมแป้งอยู่"เหลือแต่งหน้าค่ะคุณป้า ช่วงบ่าย