All Chapters of Mr. CEO Begs for a Second Chance from His Runaway Wife: Chapter 31 - Chapter 40

Sa lalong lumalabong paningin ni Wella, ang tanging nakikita niya ay ang maliit na mukhang namumula sa galit ni Skyler, unti-unting lumalayo. Gusto niyang habulin ito, gusto niyang sabihin na hindi masamang tao ang mama nito. Kakausad pa lang siya ng isang hakbang, biglang nawalan ng lakas ang katawan niya at bumagsak siya sa lupa.Ang Rolls-Royce ay kumabig sa kanto, ni hindi man lang lumingon, at tuluyang naglaho sa dilim ng gabi.“Wella, Huwag mo akong takutin, please—”*…Nagising si Wella dahil sa sakit.Dahil tinanggal ang artificial hearing aid niya, hindi niya marinig nang malinaw ang sinasabi ng mga tao sa paligid. Medyo seryoso ang mukha ng doktor. Namumula rin sa iyak ang mga mata ni Jeannette.Nahulaan ni Wella na mukhang hindi maganda ang kalagayan niya.Inangat niya ang kamay at marahang hinila ang laylayan ng damit ni Jeannette. Doon lang napansin ni Jeannette na gising na siya. Mahigpit niyang hinawakan ang dalawang kamay ni Wella, puno ng pagsisisi ang boses

Ang mga design draft ni Wella ay nakakuha ng iisang opinyon at papuri mula sa mga senior executives ng Guerrero Company. Halos siguradong-sigurado na na makukuha niya ang project ng Guerrero Company.Sa wakas, nagkaroon ng kaunting liwanag ang mabigat na pakiramdam ni Wella. Hindi niya napigilang magtanong nang may saya. “Totoo ba? Talaga bang nagustuhan ng lahat?”“It's true.” Kinuha ni Zane ang cellphone nito, may ilang pinindot, saka iniabot sa kanya.“Tingnan mo, ito ang feedback ng factory manager tungkol sa work uniforms.”Tinanggap ni Wella ang cellphone. Nakita niya ang prototype ng uniform na siya mismo ang nagdisenyo, napapalibutan ng ilang tao, habang pinupuri at pinag-uusapan.Biglang gumaan ang dibdib niya. Sa wakas, hindi pala nasayang ang lahat ng pagod niya nitong mga nakaraang araw.Paulit-ulit niyang tiningnan ang mga larawan at comments bago niya ibinalik ang cellphone kay Zane.“Salamat, Mr. Guerrero. Thank you talaga sa pagkakataong binigay mo sa akin.”“Da

Mahinang hinila ni Wella ang laylayan ng damit ni Jeannette, saka muling humarap kay Shawn para mag-sorry.“Mr. Fuentes, kasalanan ko po ang lahat. Magbabago ako, promise. Huwag niyo na pong idamay si Jean, please.”Pagkatapos ay humarap siya kay Yvette at nagpakumbabang nagsalita. “Miss Yvette, sorry po. Kanina po, hindi naging maayos si Jean at nabunggo ko kayo. Sana po maging mapagpatawad kayo at huwag na siyang pag-initan.”Nasa bisig pa rin ni Shawn si Yvette. Mukha siyang api at hindi kontento habang nagsasalita. “Miss Wella, wala po talaga itong kinalaman sa 'yo. Si Miss Jeannette Alarcon ang tumulak sa akin pababa ng hagdan, at siya rin ang paulit-ulit na tumatawag sa akin ng santa-santitang basura. Isang sorry lang naman ang hinihingi ko.”“Oo, alam ko po. Ginawa lang niya ’yon dahil sa akin. Ako ang mali. Ako na po ang humihingi ng tawad para sa kanya.”Para lang mapakalma siya, sunod-sunod na yumuko at nagpakumbaba si Wella, malakas pa ang tunog ng noo niya sa sahig dah

Tiningnan ni Shawn si Jeannette na duguan ang mukha, pero ni hindi man lang siya kumunot ang noo. Kalmado lang siyang nagsalita, parang wala lang.“Kung mabubuhay ba si Miss Jeannette Alarcon o hindi, wala akong pakialam. Pero paaalala ko lang sa 'yo, huwag kang makialam sa hindi mo problema, lalo na ang pang-uudyok sa iba na makipag-divorce.”Yumuko siya, binuhat si Yvette mula sa sofa, at walang lingon-lingon na lumabas ng private room.Bumagsak si Jeannette sa sahig. Nataranta si Wella at napasigaw ng tulong.Sumunod ang mga bodyguard kay Shawn, ni isa walang tumingin pabalik. Sa sobrang panic ni Wella, hinabol niya si Liam at hinawakan ang manggas nito.“Assistant Liam, please… pakiusap, dalhin niyo si Jean sa ospital. Please, I’m begging you.”Tiningnan ni Liam ang nawalan ng malay na si Jeannette sa sahig at napabuntong-hininga.“Madam, hindi niyo pa rin ba naiintindihan? Ginagamit lang ni Mr. Fuentes ang pangalan ng paghahanap ng hustisya para kay Miss Yvette, pero ang to

Kung tutuusin, hindi nga naglalakas-loob ang isang Mrs. Fuentes na biglaang mag-inspeksyon, ni hindi man lang tumawag.May sumipol na isa at pabirong nagsabi, “Uy, Shawn, dumating din ang araw mo, ha, Shawn Slade?”Natural na nakita rin ni Shawn si Wella.Hindi siya nagulat. Sa halip, parang matagal na niya itong inaasahan.Maayos niyang inilapag ang isang baraha sa mesa. “Ano? Hindi pa ba kayo nakakita ng asawa ko?”“Syempre nakita na, pero hindi sa ganitong private setting!”“Oo nga, oo nga!”Dati kasi, maliban sa mga okasyong kailangan niyang isama ang asawa sa mga public events, halos hindi kailanman magkasama sina Shawn at Wella sa mga lakad niya. Sa pribadong oras, kanya-kanya sila.Ngumiti si Shawn. Hawak niya ang isang baraha, parang nag-aalangan kung ilalapag o hindi.Nang-asar ang isa sa mga kaibigan niya, “Hoy, maglabas ka na ng baraha. Ano ba ’yan, dumating lang si sister-in-law, hindi ka na marunong maglaro? Ano, nawalan ka ng silbi?”“Mas wala kang silbi kaysa sa