บททั้งหมดของ ใจสั่นบนรถไฟ: บทที่ 1 - บทที่ 9

บริเวณโดยรอบของรถไฟตู้นอนมีแรงงานรุ่นลุงอยู่เป็นจำนวนเยอะมาก กลิ่นความเป็นชายของพวกเขารุนแรงจนทำให้ฉันเกิดความรู้สึกเงี่ยนง่านและจินตนาการภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ อย่างอดไม่ได้ ฉันรู้สึกว่ากางเกงในของฉันกำลังเปียกแฉะความคิดมากมายถาโถมเข้ามาภายในสมองอย่างต่อเนื่อง ฉันรู้ว่าฉันมีเวลาไม่มาก หากฉันไม่รีบจัดการอาการคันในตอนนี้ ฉันอาจจะต้องขายหน้าประชาชีแน่นอน ฉันมีชื่อว่า สวี่ตัวสุ่ย (ตัวสุ่ย หมายถึง น้ำเยอะ) ร่างกายของฉันก็อ่อนไหวเหมือนกับชื่อ ฉันเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น ตั้งแต่เข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ฉันเริ่มมีอาการเสพติดอะไรบางอย่างที่ไม่ควรพูดออกไป ซึ่งมันทำให้ฉันเคยชินกับการช่วยตัวเอง ฉันอายเรื่องที่ฉันเสพติดเซ็กส์มากจนไม่กล้าแม้แต่จะมีแฟน แต่นั่นยิ่งทำให้ร่างกายของฉันผิดปกติมากยิ่งขึ้น อาการเสพติดเซ็กส์ยิ่งหนักข้อขึ้นทุกวันเมื่อวานนี้พ่อบุญธรรมของฉันโทรมาบอกว่า ที่บ้านมีเรื่องจึงอยากให้ฉันกลับบ้าน อีกทั้งเขายังจองตั๋วรถไฟให้ฉันอย่างใส่ใจด้วย ตอนที่ฉันขึ้นรถไฟมา ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าภายในตู้นอนจะมีแรงงานรุ่นลุงอยู่เป็นจำนวนมากกลิ่นความเป็นชายของแรงงานวัยลุงเหล่านั้นเข้มข

“ปะ…เปล่า…”ฉันปฏิเสธทันทีโดยสัญชาตญาณ แต่คำพูดที่เปล่งออกมากลับไม่มีความน่าเชื่อถือเลย จ้าวต้าไห่กระชากผ้าห่มออก เขามองมาที่มือที่ดึงออกมาไม่ทันของฉัน ก่อนยิ้มออกมาอย่างขี้เล่น“ยังจะปฏิเสธอีกเหรอ ดูสิว่ามือของเธอกำลังทำอะไรอยู่…”“อย่า…อย่าบอกคนอื่นนะคะ หนู…ให้หนูทำอะไรก็ได้…”ฉันตื่นตระหนกเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าจ้าวต้าไห่จะกระชากผ้าห่มของฉันออกกระโปรงมีรอยับยู่ยี่ อีกทั้งยังมีคราบสกปรก นอกจากนี้มือของฉันยังอยู่ในตำแหน่งนั้น หากคุณลุงแรงงานที่อยู่ด้านข้างเห็นเข้าจะต้องแย่แน่นอน จ้าวต้าไห่ได้ยินคำพูดของฉัน เขาก็ทาบทับตัวมาที่ฉันทันทีสายตาจ้องมองคราบเปรอะเปื้อนเหล่านั้นบนกางเกงในของฉัน จากนั้นมือขนาดใหญ่ก็บีบคั้นเข้าที่หน้าอก“โอโห นี่เธอเงี่ยนขนาดไหนกันเนี่ย? น่าจะบอกให้ลุงช่วยตั้งแต่แรก ไม่ว่าอย่างไรลุงจ้าวก็เป็นคนใจดีมีเมตตาอยู่แล้ว จะได้เรียกทุกคนมาสนุกร่วมกัน ร่าน ๆ แบบหนูเนี่ย ลุงคนเดียวไม่น่าจะพอ ถ้าอย่างนั้นเรียกทุกคนมาที่นี่พร้อมกันเถอะ”หลังจากพูดจบลุงจ้าวก็เตรียมตัวตะโกนเรียกเพื่อนที่อยู่รอบข้าง“อย่านะคะ ลุงจ้าว ขอร้องล่ะอย่าเรียกพวกเขามา ลุง…ลุงจะให้หนูทำอะ

“ของดีเลยนะเนี่ย เหล่าจ้าว นายนี่เป็นคนดีเหมือนกันนะ มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ก็ยังคิดถึงพวกเราพี่น้อง”“ดูผิวพรรณของเธอสิ เนียนลื่นอย่างกับเปลือกไข่ ไม่รู้ว่าถ้าจับไปจะรู้สึกยังไง”“หึ ๆ กางเกงในก็เปียกแฉะหมดแล้ว ผู้หญิงสมัยนี้ช่างเปิดกว้างจริง ๆ เลย อยากโดนพวกลุงแกล้งจนทนไม่ไหวแล้วเหรอ?”พวกเขาเบียดตัวเข้ามาชิดฉัน เดิมทีเตียงนี้ก็เล็กอยู่แล้ว แต่ตอนนี้กลับคับแคบยิ่งกว่าเดิม ลมหายใจอุ่นร้อนโอบรอบตัวของฉัน ไอความร้อนที่แผ่ขยายออกมาทำให้ฉันตัวแดงก่ำ “ไม่…ไม่นะ…”มือขนาดใหญ่ที่อุ่นร้อนก็สัมผัสร่างกายของฉันจนวุ่นวายไปหมด เขาจับตรงนี้ที บีบตรงนั้นทีความรู้สึกเสียวซ่านแผ่กระจายทั่วร่างกายของฉัน ร่างกายสั่นสะท้านความเงี่ยนปะทุขึ้นอีกครั้ง“ไม่ไหวแล้ว…ปล่อยหนูไปเถอะ…”ฉันบิดตัวไปมาอย่างต่อเนื่อง ขาทั้งสองข้างหนีบเข้าหากันจนแน่นเหมือนสามารถคีบแมลงวันตายได้ในตอนที่ฉันกำลังจะควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ ขาทั้งสองข้างของฉันก็ถูกคนแยกออก “ทนไม่ไหวก็อย่าทน คุณลุงมาแล้ว…”ในใจฉันรู้สึกกลัวมาก และรู้ดีว่าควรปฏิเสธ แต่ร่างกายของฉันกลับแข็งทื่อความอุ่นร้อนที่อยู่รอบกาย ทำให้ร่างกายของฉันรู้

เมื่อถูกเขาบดเบียดแนบชิด ความปรารถนาภายในของฉันก็ปะทุขึ้นมา ฉันด่าตัวเองว่าไร้ยางอายอยู่ในใจอย่างอดไม่ได้ แค่มีผู้ชายเข้าหาก็แทบทนไม่ไหวแล้ว แต่นี่ก็จะโทษฉันไม่ได้ ใครกันที่ทำให้ฉันร่านแบบนี้ล่ะบางครั้งเรื่องนี้ก็เป็นสิ่งที่ฉันไม่สามารถควบคุมได้จริง ๆ จ้าวต้าไห่ดึงกางเกงในของฉันลง จากนั้นก็กำลังจะเริ่มต้นเพลงรัก“นี่แกเป็นใครกัน? กล้ามาแตะต้องสุ่ยสุ่ย แกรนหาที่ตายเหรอ?”ไม่รู้ว่าพ่อบุญธรรมเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร เขาผลักจ้าวต้าไห่ออกจากตัวของฉัน ก่อนตบหน้าเขาอย่างแรง จ้าวต้าไห่ที่ไม่ได้ป้องกันตัวล่วงหน้าจึงถูกพ่อบุญธรรมผลักลงกับพื้น ในขณะที่พ่อบุญธรรมกำลังจะลงมือกับเขาอีกครั้ง จ้าวต้าไห่ก็ได้สติกลับคืนมา เขาลุกขึ้นยืนแล้วคว้ากำปั้นของพ่อบุญธรรมเอาไว้“แกสิเป็นใครมาจากไหน? ฉันกับสุ่ยสุ่ยมีความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน…”“ฉันเป็นพ่อบุญธรรมของเธอ!”พ่อบุญธรรมได้ยินคำพูดของเขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นกว่าเดิม เขารีบพุ่งตัวจะเข้าไปทำร้ายจ้าวต้าไห่จ้าวต้าไห่ชะงักไปเล็กน้อย หลังจากนั้นไม่นานก็หัวเราะเสียงเย็นออกมา“ที่แท้ก็พ่อของเธอนี่เอง เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของฉัน คุณต้องไปถามสุ่ยสุ่ยเอง เ

มือขนาดใหญ่หลายคู่กำลังลูบไล้ทั่วร่างกายของฉันอย่างตามใจฉันรู้ว่าฉันควรปฏิเสธ แต่เสียงภายในร่างกายกับบอกว่า ให้ฉันปล่อยเลยตามเลย เดิมทีฉันไม่สามารถควบคุมความเงี่ยนที่สมควรตายนี้ได้ผู้ชายเหล่านี้มีจำนวนมากกว่าบนรถไฟเสียอีก หากถูกพวกเขา…ฉันคงจะต้องแหกแน่นอน “ฉันขอก่อน ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว”“นายมีสิทธิ์อะไรมาขอก่อน นายลูบตัวเธอไปแล้ว ฉันสิรอไม่ไหวแล้ว”คาดไม่ถึงว่าพวกเขาจะทะเลาะกันว่าใครจะได้รังแกฉันก่อนเป็นคนแรก เมื่อเห็นว่าไม่มีใครยอมใคร สุดท้ายพวกเขาก็ตัดสินใจเป่ายิ้งฉุบ ฉันเป็นเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่งที่ถูกพวกเขาแย่งชิงได้ตามใจ ไม่มีใครสนใจความรู้สึกของฉัน หลังจากตกลงกันได้แล้วว่าใครเป็นฝ่ายเริ่มก่อน คนอื่น ๆ ก็ไม่ได้นิ่งเฉย มือของพวกเขาลูบไล้ทั่วร่างกายของฉัน ในขณะที่เสื้อผ้าของฉันถูกถอดออก ทันใดนั้นที่ด้านนอกก็มีเสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้นมา คนที่คร่อมร่างของฉันก็รีบถอยตัวออกไปอย่างกะทันหัน พวกเขารีบวิ่งหนีออกไปอย่างรีบร้อน “หนีเร็ว ตำรวจมาแล้ว…”พวกเขายังไม่ทันได้วิ่งหนีออกไป แต่กลับถูกตำรวจจับกุมเอาไว้ได้ทั้งหมด นอกจากนี้ตำรวจยังพาตัวพ่อบุญธรรมและจ้าวต้าไห่ที่อย