All Chapters of คู่หมั้นที่เขาไม่คิดจะรัก: Chapter 11 - Chapter 20

ปริ๊นซ์วางคนตัวเล็กลงบนเก้าอี้ด้วยความเบามือ จากนั้นเขาก็ไปยกอาหารในครัวออกมาวางบนโต๊ะที่หญิงสาวนั่งอยู่ เขาตักข้าวใส่จานให้เธอและตักให้ตัวเอง ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆเธอ โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความมีน้ำใจของเขาที่มีต่อเธอนั้นมันทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้งใจมากเพียงใด"กินข้าวสิ นั่งเหม่ออะไรอีกล่ะ" เขาหันบอกกับร่างบางที่นั่งนิ่งเหม่อมองข้าวในจาน"ขอบคุณค่ะ" ว่าแล้ว เธอก็ตักกับข้าวมาใส่จานแล้วรับประทานไป ก่อนที่คนตัวสูงจะตักกับข้าวมาใส่จานแล้วทานไปด้วยกัน เมื่อเสร็จแล้วมิวก็ลุกจะเก็บจานบนโต๊ะเอาไปไว้ในครัว ทว่า"เดี๋ยวฉันเก็บจานไปล้างเอง เธอนั่งเถอะ""ฉันล้างเองก็ได้ค่ะ""เธอยังเจ็บอยู่นะ จะไปล้างได้ยังไง""ฉันไม่ได้เจ็บมือค่ะ ยังล้างจานได้""รู้ว่าไม่ได้เจ็บมือ แต่ตอนไปยืนล้างเดี๋ยวก็เจ็บอีกหรอก เพราะฉันเห็นตรงนั้นของเธอเมื่อเช้าดูบวมกว่าเมื่อคืน""งั้นก็ได้ค่ะ""เธอไปนั่งรอฉันก่อนนะ เดี๋ยวพอล้างจานเสร็จฉันจะพาเธอออกไปข้างนอก""ไปไหนเหรอคะ""ฉันจะไปซื้อของ แต่ฉันจะลงไปซื้อเอง แล้วให้เธอนั่งรอในรถ""ค่ะ" รับคำเสร็จ หญิงสาวก็เดินไปหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาในห้องโถงใหญ่ ก่อนที่ร่างสูงจะเก็บจานไปล้าง

เมื่อถึงเวลาอาบน้ำมิวก็หยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป คนตัวสูงที่รอจังหวะอยู่เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กไปเข้าห้องน้ำเขาก็รีบลุกตามเธอเข้าไปอย่างว่องไวจนทำเอาคนที่อยู่ข้างในถึงกับตกใจ"พี่ปริ๊นซ์จะเข้ามาทำไมคะ มิวจะอาบน้ำ""ฉันก็จะอาบน้ำเหมือนกัน""รอให้มิวอาบเสร็จก่อนไม่ได้เหรอคะแล้วพี่ค่อยอาบ หรือว่าพี่รีบ ถ้าพี่รีบงั้นมิวอาบทีหลังก็ได้ค่ะ" พูดจบ เธอก็ทำท่าจะออกไป แต่มือแกร่งผลักร่างเล็กให้เข้าไปแล้วปิดประตู"อาบด้วยกัน ฉันอยากอาบน้ำกับเธอ" ว่าแล้ว เขาก็จัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกโดยเธอก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร จนร่างสวยยืนเปลือยเปล่าต่อหน้าเขา ก่อนที่เขาจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปจนร่างเปลือยเปล่าเช่นกัน เขาผลักร่างบางให้พิงผนังห้องน้ำ จากนั้นเขาจึงทิ้งตัวนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ มือใหญ่ยกขาเรียวข้างหนึ่งมาพาดไว้บนบ่าของเขา ก่อนที่เขาจะเคลื่อนหน้าเข้าไปตรงเนินสวาทสวยที่อยู่ตรงหน้า สองมือยกขึ้นพร้อมกับหัวแม่มือหนาทั้งสองข้างแบะสองกลีบออกจากกันพลางลิ้นหนาก็แลบออกมาเลียไปตามร่องสีหวานขึ้นลงอย่างช้าๆแผล่บ แผล่บ"อ๊ะ ซี้ดด" เสียงหวานของมิวหลุดครางออกมาพลางแหงนหน้าขึ้นอย่างเสียวซ่านพร้อมกับมือเล

"ปรายขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะปริ๊นซ์ พี่ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะน้องมิว" ปรายบอกกับปริ๊นซ์แล้วหันไปบอกมิว ก่อนที่มิวจะเอ่ยขึ้นตามมารยาท"ตามสบายค่ะพี่ปราย" จากนั้น ปรายก็ออกจากห้องไป ก่อนที่ปริ๊นซ์จะหันถามยังคนตัวเล็กด้วยความใส่ใจ เพราะกลัวว่าเธอจะเกรงใจไม่กล้าสั่งของกินเพิ่ม"ของกินที่ฉันสั่งไปเธอแน่ใจนะว่ากินได้""มิวกินได้ค่ะ""ถ้าไม่ชอบก็สั่งใหม่ได้""มิวชอบของกินที่พี่ปริ๊นซ์สั่งไปค่ะ""อืม"จากนั้นไม่กี่นาทีปรายก็กลับเข้ามา ก่อนที่พนักงานเสิร์ฟจะยกอาหารเข้ามาเสิร์ฟ จากนั้นทั้งสามคนก็ทานกันไป โดยปริ๊นซ์กับปรายกินไปคุยไป ปริ๊นซ์ตักกับข้าวใส่จานให้ปรายด้วยความเอาอกเอาใจอย่างที่เคยทำเป็นประจำมาตลอดหลายปีมิวที่นั่งทานเงียบๆอยู่ฝั่งตรงข้ามเหลือบไปมองยังร่างสูงที่เอาอกเอาใจหญิงสาวที่เป็นรักแรกของเขาก็รู้สึกหัวใจวูบไหว แต่เธอก็ก้มหน้าก้มตาทานจนเสร็จ ก่อนจะเอ่ยบอกกับทั้งสองคนที่คุยกันอยู่ด้วยสีหน้าเบิกบาน โดยเฉพาะคนตัวสูงแสดงสีหน้าออกมาอย่างชัดเจนว่าเขามีความสุขมากเวลาอยู่กับคนที่เขารัก"มิวขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะคะ" มิวเอ่ยบอกกับคนทั้งสอง "อืม/ตามสบายค่ะน้องมิว" ทั้งสองหันมารับคำมิวเสร็จก็รับป

วันต่อมาวันนี้เป็นวันหยุดงานของปริ๊นซ์และมิว เรื่องที่เขาพูดเอาไว้เมื่อวานว่าวันนี้เขาจะจัดเธอทั้งวัน และแล้วเขาก็ทำอย่างที่พูดจริงตั้งแต่ตื่นเช้ามาเขาก็จัดการเธอไปหนึ่งน้ำ เสร็จแล้วก็พากันไปอาบน้ำด้วยกัน และเขาก็จัดเธอในห้องน้ำอีกหนึ่งน้ำ จากนั้นก็อาบน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้า ก่อนจะพากันลงชั้นล่างไป"เธอไปนั่งรอก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปทำของกินเอง เธออยากกินอะไร" เจ้าของใบหน้าหล่อไร้ที่ติหันถามหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ"มิวแล้วแต่พี่ปริ๊นซ์ค่ะ" เรียวปากบางบอกออกไปด้วยแววตาอิดโรย เพราะเธอยังรู้สึกเพลียจากการที่เขาทำเธอไปสองรอบเมื่อครู่ และตอนนี้แข้งขาเธออ่อนล้าไปหมดจนไม่อยากยืนเท่าไหร่"เพลียเหรอ" เขาถามพลางมือหนายกขึ้นลูบแก้มใสและลูบหัวเล็กเบาๆ พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน"ค่ะ""วันหยุดงานเธอต้องกินให้เยอะๆหน่อยนะ เพราะจะได้มีแรงสู้กับฉันไง" พูดพลางยิ้มหยอกเย้า"วันหยุดงานแทนที่มิวจะได้พักผ่อนสบายๆบ้าง แต่กลับต้องเหนื่อยกว่าไปทำงานซะอีก" ทำหน้ามุ่ยไม่ได้จริงจังอะไร"ช่วยไม่ได้นิ ก็เธอเกิดมาน่าเอาเองทำไมล่ะ" ยิ้มละมุน"งั้นพี่ปริ๊นซ์ไปทำของกินเถอะค่ะ มิวหิวจะแย่แล้ว" เธอยิ้มเขินๆแล้วพูดกลบเกลื

บ้านปริ๊นซ์ปริ๊นซ์กับมิวกลับมาถึงบ้านในเวลาสามทุ่มกว่า เพราะวันนี้ปริ๊นซ์อยู่คุยกับพ่อแม่นานหน่อย และก่อนกลับเขากับมิวก็ร่วมทานข้าวกับพ่อแม่ด้วยในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเดินขึ้นห้อง เสียงโทรศัพท์ของมิวที่อยู่ในกระเป๋าสะพายก็ส่งเสียงดังขึ้น เธอหยิบออกมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ป้าอ้อน เธอก็ระบายยิ้มแล้วกดรับสายทันทีสองเดือนที่เธอมาอยู่ที่นี่เธอจะโทรคุยกับป้าอ้อนบ่อยๆ สองสามวันเธอจะโทรหาป้าอ้อนครั้งนึง บางทีป้าอ้อนก็โทรมาหาเธอ'ค่ะป้าอ้อน''คุณหนูทำอะไรอยู่คะ''พอดีมิวเพิ่งกลับมาถึงบ้านค่ะ''คุณหนูไปไหนมาคะ''พี่ปริ๊นซ์พาไปเที่ยวแล้วก็ไปหาคุณลุงคุณป้าที่บ้านค่ะ ป้าอ้อนมีอะไรหรือเปล่าคะ''พรุ่งนี้คุณหนูเข้ามาเที่ยวที่บ้านนะคะ พอดีคุณผู้ชายกับคุณสายชลไปเที่ยวต่างจังหวัดค่ะ อีกหนึ่งอาทิตย์กว่าจะกลับ''ได้ค่ะ พรุ่งนี้หลังเลิกงานมิวจะเข้าไปนะคะ''คุณหนูจะมานอนที่นี่ด้วยไหมคะ ป้าอยากให้คุณหนูมานอนที่นี่ค่ะ''มิวจะไปนอนที่นั่นค่ะ''ดีเลยค่ะ งั้นแค่นี้นะคะคุณหนู''ค่ะ' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสาย ก่อนเสียงทุ้มของร่างสูงที่ยืนฟังอยู่จะเอ่ยถาม"พรุ่งนี้เธอจะเข้าไปบ้านเหรอ""ค่ะ""พ่อกับแม่เลี้ยงเธอ