ANG LAKAS NG PAGSASAMA Pagbalik namin sa bahay matapos ang insidente sa tindahan, hindi ako makatulog. Naiisip ko ang lahat ng nangyari—paano ako nakatulong sa kanya, paano kami nagtulungan para mahuli ang mga magnanakaw. Ang pakiramdam na ako ay bahagi ng kanyang mundo ay lalong lumalalim, parang ang mga pader na dati kong nararamdaman ay unti-unting nawawala. Isang oras ng umaga, gumising ako at nakita si Zeus na nasa kusina, naghihintay sa akin na may dalang kape at tinapay. “Good morning, Little Ay,” sabi niya, ngumingiti. “Hindi ka ba nakatulog? Kita kitang nag-iisip kanina.” “Oo,” sabi ko, umupo sa tabi niya. “Iniisip ko lang ang nangyari sa tindahan. Nakakagaan ng loob na nakatulong ako sa iyo. Para akong tunay na kasama.” “Kasi ikaw ay tunay na kasama,” sabi niya, hawak ang aking kamay. “At ngayon, may isa pang bagay na kailangan nating gawin. May isang tindahan na nasa dulo ng kalsada na pinoprotektahan natin—hindi
Terakhir Diperbarui : 2026-01-11 Baca selengkapnya