Home / Mafia / Naging Akin Siya Matapos Ang Isang Gabi / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of Naging Akin Siya Matapos Ang Isang Gabi: Chapter 1 - Chapter 10

64 Chapters

kabanata 1

NAGING AKIN SIYA MATAPOS NG ISANG GABI ANG GABING HINDI INAASAHAN Ang ulan ay tumutulo nang malakas sa bubong ng maliit na tindahan ng kakanin ni Tita Linda—ang pinsan ng nanay ko. Nasa sulok ako, nagwawalis ng sahig habang tinitingnan ang orasan: alas-diyes na ng gabi. Dapat ay uuwi na ako, ngunit inutusan ako ni Tita Linda na hintayin siya dahil kukuha daw siya ng bagong stock ng puto. “Little Ay, pakitingnan mo nga kung may customer na papasok!” sigaw ni Tita Linda mula sa likod ng tindahan. Tumayo ako at tinignan ang labas. Ang kalsada ay madilim, tanging ilaw ng mga poste lang ang nagbibigay liwanag. Pagkatapos ng ilang minuto, nakita ko ang isang kotse—mamahalin, itim, at may makapal na salamin. Huminto ito sa harap ng tindahan, at lumabas ang isang lalaki. Napatigil ako. Matangkad siya, nakasuot ng itim na blusa at pantalon na halatang mamahalin. Ang buhok niya ay maikli at kulay itim na

kabanata 2

NAGING AKIN SIYA MATAPOS NG ISANG GABI ANG PANGANIB SA PAMILYA “Hindi ako maniniwala sa iyo!” sigaw ko kay Zeus, tumatayo mula sa kama habang kinukuyom ang aking mga kamao. “Bibigyan mo ako ng pera para makauwi ako kay Tita Linda—ngayon na!” Tumayo rin siya, at ang kanyang tangkad ay nagpahiya sa akin. “Hindi ako nagbibigay ng pera, Little Ay. Sinabi ko na—ikaw ay akin na.” “Bakit? Ano ang kailangan mo sa akin? Ako lang namang simpleng tao na walang pera—” “Wala kang kailangang malaman ngayon,” putol niya, kumuha ng yosi at sinindihan ito. Ang usok ay umakyat patungo sa kisame, gawaing tila sanay na siyang gawin araw-araw. “Basta manatili ka rito, at susundin mo ang lahat ng utos ko. Siguradong ligtas ka rito.” “Ligtas? Paano ako magiging ligtas kasama mo? Ikaw ang si Zeus Montenegro—ang taong kinakatakutan ng lahat!” Ngumiti siya ng mapang-asar. “Tama ka. Kaya kung manatili ka

kabanata 3

ANG MUNDO NI ZEUS Nagising akong may amoy ng tinapay at kape na pumapasok sa kwarto. Bumangon ako at tinignan ang bintana—alas-siyete na ng umaga, at ang araw ay sumisikat na sa labas. May isang lalagyan na nakalagay sa lamesa: may loob na puting damit, medyas, at isang pares ng sapatos na hindi ko pa nagagamit sa buhay ko. “Magbihis ka na,” boses ni Zeus mula sa labas ng pinto. “Pagkatapos, bababa tayo para kumain at ipapakilala kita sa lahat.” Kumilos ako nang mabilis, binibigyan ng lakas ng isip na kailangan kong maging matapang. Paglabas ko ng kwarto, nakatayo si Zeus sa harap ng hagdan—nakasuot na naman ng itim na blusa at pantalon, ang mukha ay seryoso tulad ng dati. “Tara na,” sabi niya, at baba na tayo sa ibaba. Ang baba ng bahay ay mas malaki pa sa aking inaasahan. May malaking sala na may malaking telebisyon at mga upuan na gawa sa kahoy, at isang kumainan na kayang upu

kabanata 4

BAGONG BUHAY, BAGONG PAG-ASA Mga araw na ang nakalipas mula sa unang banta ni Don Roberto. Tulad ng sinabi ni Zeus, palagi akong may kasama—minsan si Lito, minsan si Miguel—hindi ako pinapayagang mag-isa kahit sa loob ng bahay. Isang hapon, habang nagpapahinga ako sa sala at nagbabasa ng magasin, pumasok si Zeus na may dalang isang kahon. Inilalagay niya ito sa harap ko. “Ano ito, Boss Zeus?” tanong ko. “Huwag mong tawagin akong ‘Boss Zeus’ palagi,” sabi niya, umupo sa tabi ko. “Tawagin mo na lang akong Zeus. O kahit na ‘Zeus’ lang—mas maikli.” Ngumiti ako. “Opo, Zeus. Ano ito?” “Buksan mo na.” Binuksan ko ang kahon at nakita ko ang mga damit—mga blusa, pantalon, at ilang damit pang pambahay na lahat ay bagong-bago. Napatigil ako—hindi ako nagkaroon ng maraming damit sa buhay ko, lalo na ang ganitong kaganda. “Para sa

kabanata 5

UNANG PAGTUTULUNGAN Limang araw na akong nag-aaral sa paaralan, at unti-unting nagiging komportable na ako. Nakakausap ko na ang maraming kaklase, lalo na si Liza na naging matalik kong kaibigan agad. Si Zeus naman ay palagi pa ring nag-aalala—madalas na siya ang naghahatid at susundo sa akin, o kung hindi man, si Miguel na laging nasa tabi ko. Isang hapon, habang papunta kami sa bahay ni Zeus matapos ang klase, biglang huminto ang kotse ni Miguel. “Little Ay, may problema,” sabi niya, tumitingin sa salamin ng likuran. “May dalawang kotse na sumusunod sa atin—mga kotse ni Don Roberto.” Naramdaman ko ang takot na muli na tumama sa aking dibdib. Tumingin ako sa labas at nakita ko ang dalawang itim na kotse na malapit na sa amin. “Anong gagawin natin, Kuya Miguel?” “Huwag kang matakot—tatawagan ko agad si Boss Zeus,” sabi niya, kukuha ng telepono. Ngunit bago pa man niya maibato ang tawag, ang isang kot

kabanata 6

: PAGBABALIK SA MUNDO NG PANGANIB Tatlong araw kaming nanatili sa Palawan—at iyon ang pinakamagandang tatlong araw ng aking buhay. Gumigising kami ng maaga para tingnan ang pagsikat ng araw sa dagat, kumakain ng masasarap na isda at prutas, at naglalakad sa dalampasigan hanggang sa gabi. Minsan, naglakbay kami sa isang malaking bukid na puno ng bulaklak, at si Zeus ay kumuha ng isang pulang bulaklak at ibinigay sa akin. “Para sa pinakamagandang babae sa mundo,” sabi niya—at sa sandaling iyon, naramdaman ko na ako ang pinakamasayang tao sa buong daigdig. Ngunit ang oras ay mabilis na lumipas, at dumating na ang araw ng aming pagbabalik sa Maynila. Noong nasa eroplano kami, nakita ko si Zeus na nakatingin sa bintana, ang mukha ay muli nang seryoso. Alam kong alam niya na kapag bumalik kami, babalik din ang panganib—at hindi na namin makakalimutan ang mundo ni Don Roberto. “Zeus, okay ka lang ba?” tanong ko, hawak ang kanyang kamay.

kabanata 7

: ANG UNANG SABI NG “MAHAL KITA” Ang gabing bago ang pagkikita ni Zeus kay Don Roberto ay napakahirap para sa akin. Hindi ako makatulog—iniisip ko ang lahat ng posibleng mangyari, ang panganib na haharapin ni Zeus, ang pamilya ko na nasa probinsya. Nakita ko si Zeus na nasa opisina niya hanggang gabi, kausap ang mga tauhan at nagpaplano. Minsan, pumasok ako sa opisina niya at nakita siyang nakatayo sa harap ng bintana, tinitingnan ang madilim na kalangitan. “Zeus, hindi ka pa natutulog?” tanong ko, lumalapit sa kanya. “Hindi pa,” sabi niya, tumingin sa akin. “Iniisip ko lang kung paano haharapin si Roberto bukas. Ayokong magkaroon ng digmaan—maraming tao ang mamatay. Pero kung kailangan, gagawin ko.” “Zeus, please—ingatan mo ang sarili mo,” sabi ko, hawak ang kanyang braso. “Hindi ko kayang mawawala ka.” Naramdaman ko ang kanyang kamay na humawak sa aking mukha. “Hindi ako mawawala sa iyo, Little Ay. Iyan ang

kabanata 8

PAGBABALIK SA LUGAR NG MGA PANGARAP Mga araw matapos ang pagkikita nila ni Don Roberto at ang unang pagpapahayag ng pag-ibig, naging mas masaya ang buhay namin ni Zeus. Walang naulit na panganib—walang mga tauhan na sumusunod sa amin, walang tawag na nagpapasindak sa amin. Mga araw ay ginugugol namin sa bahay, nagbabasa ng aklat, nagluluto kasama si Manang Rosa, o naglalakad sa malaking bakuran. Minsan, nagpunta kami sa parke at tumakbo kasama ang mga bata—nakita ko si Zeus na tumatawa nang malakas, at sa sandaling iyon, parang siya ay isang simpleng lalaki lang, hindi isang mafia boss. Isang umaga, gumising ako at nakita si Zeus na nakaupo sa sala, may hawak na isang larawan ng probinsya kung saan ako lumaki. “Little Ay, gising ka na?” tanong niya, ngumingiti. “Oo, Zeus. Ano yang tinitingnan mo?” “Gusto kong pumunta tayo sa probinsya mo,” sabi niya. “Gusto kong makilala ang pamilya mo—ang nanay at kapatid mo. Gusto kong sa

kabana 9

ANG SIMULA NG ISANG BAGONG YUGTO Nananatili kami sa probinsya ng dalawang araw pa. Tuwing umaga, gumigising ako kasama ang pamilya ko at si Zeus—nagtatrabaho kami sa bukid, nagtatanim ng gulay, at kumakain ng almusal na gawa ng nanay ko. Isang araw ng hapon, tinawag ako ni Zeus na pumunta sa malapit na bukid na puno ng pulang bulaklak—ang parehong uri ng bulaklak na ibinigay niya sa akin sa Palawan. “Little Ay, puntahan mo ako rito,” sabi niya sa telepono. Pumunta ako sa bukid at nakita si Zeus na nakatayo sa gitna ng mga bulaklak, may hawak na isang maliit na kahon. Nanginginig ako ng kagalakan at kaba—alam kong may malaking bagay na mangyayari. “Zeus, anong ginagawa mo diyan?” tanong ko, lumalapit sa kanya. Tumingin siya sa akin nang matagal, ang mga mata niya ay puno ng pag-ibig at pangako. “Little Ay, mula noong unang gabing makilala kita, ang buhay ko ay nagbago. Mula sa isang madilim na mundo na puno ng

kabana 10

NAGING AKIN SIYA MATAPOS NG ISANG GABI BAHAGI 2: ANG PAG-IBIG NA LUMAYAG ANG MUNDO NI ZEUS, NGAYON AY MUNDO KO RIN Pagbalik namin sa Maynila mula sa probinsya, naging mas malapit pa kami ni Zeus. Ang singsing ng pangako sa aking daliri ay palaging ramdam ko—isang paalala na hindi ako nag-iisa, na may taong handang gawin ang lahat para sa akin. Isang araw, tinawag ako ni Zeus sa kanyang opisina. “Little Ay, pumasok ka rito,” sabi niya, ngumingiti. Pumasok ako at nakita ko ang mga tauhan niya—si Kiko, si Miguel, at iba pang mga lalaking hindi ko pa lubos na kilala—na nakaupo sa loob. “Anong meron, Zeus?” tanong ko. “Gusto kong ipakilala ka sa kanila ng maayos,” sabi niya, humihila sa aking kamay at iginagala ako sa harap ng lahat. “Mga kaibigan, ito si Ayanna—si Little Ay. Ang taong pinakamahalaga sa akin. Mula ngayon, siya ay bahagi ng ating mundo. Kailangan ninyong tratuhin siya ng may respeto,

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status