PAGBABALIK SA LUGAR NG MGA PANGARAP Mga araw matapos ang pagkikita nila ni Don Roberto at ang unang pagpapahayag ng pag-ibig, naging mas masaya ang buhay namin ni Zeus. Walang naulit na panganib—walang mga tauhan na sumusunod sa amin, walang tawag na nagpapasindak sa amin. Mga araw ay ginugugol namin sa bahay, nagbabasa ng aklat, nagluluto kasama si Manang Rosa, o naglalakad sa malaking bakuran. Minsan, nagpunta kami sa parke at tumakbo kasama ang mga bata—nakita ko si Zeus na tumatawa nang malakas, at sa sandaling iyon, parang siya ay isang simpleng lalaki lang, hindi isang mafia boss. Isang umaga, gumising ako at nakita si Zeus na nakaupo sa sala, may hawak na isang larawan ng probinsya kung saan ako lumaki. “Little Ay, gising ka na?” tanong niya, ngumingiti. “Oo, Zeus. Ano yang tinitingnan mo?” “Gusto kong pumunta tayo sa probinsya mo,” sabi niya. “Gusto kong makilala ang pamilya mo—ang nanay at kapatid mo. Gusto kong sa
Last Updated : 2026-01-09 Read more