All Chapters of สามีใบ้ของข้าน่ารักที่สุด: Chapter 11 - Chapter 18

" เยี่ยนฟาง ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้า น้อยใจข้าที่ข้าปฏิเสธเจ้า เจ้าอยากมีคนรักอยากมีสามีข้าเข้าใจ แต่เจ้าก็ไม่ควรคว้าใครที่ไหนก็ไม่รู้มาแบบนี้ ข้ากลับมาแล้วข้าพร้อมจะเป็นสามีให้เจ้า ไปกับข้าเถอะ ข้าจะพาเจ้ากลับไปแคว้นซาง บ้านเกิดข้าอยู่ที่นั่นเราจะไปสร้างครอบครัวกัน ข้าจะทำลูกให้เจ้าสักสี่ห้าคน"เห็นนางมองเขาด้วยสายตาเฉยชา เขาก็พูดต่อ" ไม่งั้นเราก็กลับไปเมืองหลวง ไปอยู่จวนหลังเดิมดีไหม"" เหวินฟู่เจ้าเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ข้าไม่ไปไหนกับเจ้าทั้งนั้น ข้ามีอาเฟิงแล้วข้าจะไปกับเขา เจ้าจะไปไหนก็เเล้วแต่เจ้าเถอะ"นางจูงมือหย่งเฟิงเดินจากไป เหวินฟู่เดินตามไปติดๆ" เจ้าจะตามข้ามาทำไม"ฉีเยี่ยนฟางหันไปต่อว่าเหวินฟู่ หย่งเฟิงก็ใช้สายตาด่าแทน" ข้าไม่ไว้ใจเขา ข้าจะตามเจ้าไปด้วย ข้าจะปกป้องเจ้าเอง"หย่งเฟิงทำท่าจะเข้าใส่ แต่ฉีเยี่ยนฟางดึงแขนเขาไว้ส่ายหน้า " ไม่ต้องสนใจเขา"นางกลับเข้าเมืองหลวง เพื่อสะสางบัญชีตามที่หย่งเฟิงบอก ต้องสะสางไม่ให้ค้างคาจะได้ไปใช้ชีวิตใหม่อย่างไม่ต้องมีอะไรติดค้างคาใจอีก เดินผ่านร้านเครื่องประดับ นางแวะเลือกดูหย่งเฟิงหยิบกำไลหยกสีชมพูมาสวมให้ นาง เหวินฟู่ก็เลือกกำไลสีฟ้าม

วันต่อมาข่าวลือเรื่องหวังชุนให้บ่าวรับใช้ไปขืนใจฉีเยี่ยนฟางในคืนเข้าหอก็แพร่สะพัดไปทั่ว รวมทั้งข่าวที่ฮูหยินซูร่วมมือกับซูซ่างเอินวางยาฉีเยี่ยนฟาง แล้วให้ขึ้นเกี้ยวไปแต่งงานแทน เพราะซูซ่างเอินไม่อยากแต่งงานกับหวังชุนที่พิการ แล้วยังใส่ร้ายนางว่านางอิจฉาแย่งเป็นเจ้าสาว สองข่าวลือกระพือสะพัดเป็นไฟลามทุ่งไปทั่วทั้งเมืองหลวง ยังไปถึงในวัง ส่งผลต่อหน้าที่การงานของหวังซิงเหอและซูจิ่งหาน ทั้งสองรีบกลับจวนไปสะสางทันทีจวนตระกูลหวัง หวังซิงเหอนั่งหน้าเครียดจ้องมองหวังชุนด้วยความไม่พอใจ"เจ้าไปทำอะไรนางอีกนางถึงได้ไปป่าวประกาศเรื่องนั้นขึ้นมา"" ข้าไม่ได้ทำอะไร เพียงผ่านไปเห็นคนมุงดูอะไรอยู่ เอินเอินก็อยู่ที่นั่น ข้าห่วงนางว่าจะเกิดเรื่อง พอเข้าไปดูถึงเห็นฉีเยี่ยนฟางอยู่ด้วย"" ทั้งที่นางก็รับเงินไปแล้วยังมีจวนอีกหนึ่งหลัง บอกว่าจบเรื่องนี้ด้วยดี แล้วเหตุใดผ่านไปเป็นปีถึงได้รื้อฟื้นขึ้นมาอีก หรือว่าท่านพี่ข้าว่านางใช้หมดเงินแล้วต้องการเรียกร้องเงินเพิ่ม"หวังซิงเหอชี้หน้าตำหนิหวังชุน" เป็นเพราะเจ้ามันทำอะไรไม่คิดถึงได้ส่งผลมาถึงทุกวันนี้"" เป็นความผิดข้าเอง ข้ายอมรับว่าตอนนั้นโมโหมากไปหน่อย พ

ทุกคนตกใจ ซูหว่านเหลียนรีบไปกอดซูซ่างเอินเอาไว้" ไม่ได้ หากให้เลือกจะให้ใครไปก็เป็นเจ้านั่นแหละ เจ้าออกจากตระกูลซูไปแล้วก็ไม่ต้องกลับมาอีก"เห็นท่าทีซูหว่านเหลียนที่ปกป้องซูซ่างเอิน นางก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้" ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าก็ไม่ได้อยากกลับไปสักหน่อยก็ใต้เท้าซูถามว่าข้าอยากได้อะไร ข้าก็ตอบไป ข้าก็รู้อยู่แล้วว่าพวกท่านทำไม่ได้หรอกก็นางเป็นดาวนำโชคของพวกท่านนี่ ไม่เหมือนกับข้าที่เกิดมาในคืนเดือนดับแถมยังเป็นใบ้ คำพูดของคนนอกแค่ไม่กี่คำบอกว่าข้าเป็นกาลิกิณี ก็เอาข้าไปทิ้งในป่าไม่สนว่าจะเป็นหรือตาย พอลูกรักต้องแต่งงานกับคนพิการก็ทำใจไม่ได้ ไปตามหาข้าพาข้ากลับมา วางยาส่งขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวไปแต่งแทน คิดว่าพอข้าวสารเป็นข้าวสุกทุกอย่างก็แก้ไขไม่ได้แล้ว แต่พวกท่านไม่เคยคิดเลยว่าคืนนั้นข้าต้องเผชิญกับสิ่งใด ชายพิการคนนั้นให้บ่าวรับใช้หลายคนมารุมย่ำยีข้า ถ้ากลับกันเปลี่ยนจากข้าเป็นนางพวกท่านจะรู้สึกเช่นไร ยังมีพ่อแม่แบบนี้อยู่อีกเหรอ ยังจะมีใครใจร้ายกับลูกสาวแท้ๆตัวเองได้ถึงขนาดนี้ พ่อแม่แบบนี้ข้าไม่ต้องการหรอก"คำพูดของนางทำทุกคนนิ่งอึ้ง หวังซิงเหอกับหวังรั่วหนานมองซูหว่านเหลียนกับซูจิ่งหานด้วยสา

" ต่อไปนี้ตระกูลหวังกับตระกูลซูขาดกัน"หวังซิงเหอพูดจบก็เดินตามหวังชุนออกไปหวังรั่วหนานมองคนตระกูลซูด้วยสีหน้าไม่พอใจ พูดทิ้งท้ายก่อนไป"สินสอดที่ข้าเคยให้ ส่งคืนข้าให้ครบอย่าให้ขาดแม้แต่อีแปะเดียว"" เหอะคืนก็คืนสิ ดีเสียอีกสัญญาหมั้นหมายสิ้นสุดเอินเอินจะได้หลุดพ้น ไม่ต้องแต่งงานกับหวังชุนคนพิการเสียที ต่อไปจะได้มีบุรุษดีๆมาสู่ขอนาง"" ไอ้ดีมันก็ดี แต่เราจะเอาสินสอดที่ไหนไปคืนเขา"" ท่านแม่หมายความว่าอย่างไร"" เงินทองข้าวของที่เป็นสินสอดพวกนั้น ส่งมาตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน มันถูกใช้หมดไปตั้งนานแล้ว"" แต่จวนของเราก็ยังมีเงินทองที่เป็นของเราเองตั้งมากมายไม่ใช่เหรอ ท่านแม่ก็ใช้เขาไปสิ ขาดอะไรก็ไปซื้อมาแทนไม่เห็นจะยาก"" อาหมิง เจ้าคิดว่าจวนของเรายังร่ำรวยมีเงินเหมือนเมื่อก่อนอีกรึ กิจการร้านค้าขาดทุนมาหลายเดือนติด การเลื่อนตำแหน่งของพ่อเจ้า ข้าต้องวิ่งเต้นเอาเงินไปติดสินบนคนนั้นคนนี้ กำลังจะได้เลื่อนขั้นอยู่แล้วรายชื่อก็ประกาศออกมาแล้ว กลับต้องมาถูกระงับเพราะข่าวลือบ้าบอนั่น หากพ่อของเจ้าไม่ได้เลื่อนตำแหน่งเงินที่ใช้ไปในการวิ่งเต้นเรื่องนี้ก็เท่ากับสูญเปล่า"ซูเว่ยหมิงไม่อยากจะเชื่อว่า