Se connecterสามีข้าถูกตัดลิ้นเป็นใบ้ตามตัวยังมีรอยแผลเป็นน่าเกลียดเต็มไปหมดส่วนข้าเป็นจิ้งจอกที่วิญญาณไปอยู่ในร่างของสตรีโชคร้ายคนหนึ่ง "เยี่ยนฟาง ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้าน้อยใจข้าที่ข้าปฏิเสธเจ้าครั้งนั้น แต่เจ้าก็ไม่ควรคว้าใครที่ไหนก็ได้มาแบบนี้แถมเขายังเป็นใบ้อีก กลับไปกับข้าเถอะข้าจะทำลูกให้เจ้าสัก4-5คน" " เหวินฟู่เจ้าเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ข้าเคยให้โอกาสเจ้าแต่เจ้าไม่รับไว้เอง ตอนนี้เจ้าหมดสิทธิ์แล้ว "
Voir plusจิ้งจอกแดงตัวน้อยวิ่งเล่นในทุ่งหญ้า หย่งเฟิงวิ่งตาม ดอกหญ้าปลิวว่อนตามลม เขานั่งลงมองดูจิ้งจอกน้อยของเขานอนกลิ้งนอนหงายเล่น ไม่รู้ว่าชีวิตในวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร รู้แค่ว่าวันนี้เขามีความสุขที่ได้อยู่กับนางก็พอ นางคือคนช่วยชีวิตเขา คือภรรยาของเขา คือความสุขที่มาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายของเขา แม้เราจะรู้จักกันไม่นาน แม้ยังไม่ได้แต่งงานแต่เราก็เอากันไปแล้ว หลายครั้งด้วย เขารักนางอยากบอกนาง แต่เขาพูดไม่ได้ เขาเป็นใบ้ เขาไม่มีลิ้นเวลาร่วมรักกับนางเขาก็อยากใช้ลิ้นปรนเปรอแต่ก็ทำไม่ได้ มันน่าผิดหวังจริงๆ" อาเฟิง"ฉีเยี่ยนฟางคืนร่างเป็นมนุษย์โถมเข้าใส่เขาเขาอ้าแขนรอรับ กอดนางไว้แน่นล้มกลิ้งไปบนผืนหญ้า" อาเฟิง ข้าอยากอีกแล้ว"หย่งเฟิงยิ้มจูบนาง พลิกตัวนางลงล่างปากบดจูบ มือบีบขยำก้อนกลมนุ่มเด้ง มือของนางล้วงเข้าไปในกางเกงเขา ลูบไล้จนขึ้นลำแมลงปอบินว่อนเหนือทุ่งหญ้าพระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า แสงสีทองสาดส่องนกกาบินออกหากิน หย่งเฟิงจับจูงมือฉีเยี่ยนฟางเดินไปในป่ามุ่งหน้าทิศตะวันตกสู่หุบเขาใหญ่ฉีเยี่ยนฟางหยุดชะงัก หย่งเฟิงถามด้วยสายตาว่ามีอะไร แครบคราบ ฝูงจิ้งจอกโผล่มาดักหน้า หย่งเฟิงรีบดึงฉีเยี่ยนฟา
" แต่อะไร"เฉินซีเล่าต่อจากเหวินฟู่" มู่กุ้ยเหรินเคยเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาท ตอนนั้นฝ่าบาทได้มอบป้ายทองอาญาสิทธิ์ยกเว้นโทษตายให้นาง สามารถใช้สิทธิ์ได้สองครั้ง"" นางคงใช้สิทธิ์ในครั้งนี้สินะ ถ้าข้าเดาไม่ผิดสิทธิ์ครั้งที่สองคงขอให้ซูเว่ยหมิง""นายหญิงท่านเดาถูกแล้ว นางใช้ป้ายทองอาญาสิทธิ์ละเว้นโทษตายให้นางกับซูเว่ยหมิง แต่ถึงโทษตายจะละเว้นแต่โทษเป็นยังอยู่ ทั้งสองถูกเนรเทศไปใช้แรงงานที่ชายแดนห้ามกลับเข้าเมืองหลวงตลอดชีวิต"" เยี่ยนฟาง พวกเขาจะเดินทางไปพรุ่งนี้เจ้าอยากไปดูไหม"" อืมไปสิ"ชั้นสองของโรงเตี๊ยม ฉีเยี่ยนฟางนั่งจิบชามองลงไปข้างล่าง นักโทษเนรเทศหลายคนถูกล่ามโซ่ตรวนเดินผ่านไป หนึ่งในนั้นมีซูเว่ยหมิงพี่ชายแท้ๆของฉีเยี่ยนฟางตัวจริงตลอดทางชาวบ้านพากันด่าสาปแช่งปาข้าวของใส่ ซูเว่ยหมิงที่ร่างกายถูกทรมานมาก่อนหน้าเดินโซเซจวนเจียนจะล้มฉีเยี่ยนฟางนึกถึงท่าทีหยิ่งยโสของซูเว่ยหมิงเมื่อก่อน ทั้งคำพูดท่าทีเหยียดหยามที่มีต่อนาง พอเห็นเขาในเวลานี้นางไม่รู้สึกสงสารเลยสักนิด เพราะเขาก็ไม่เคยเห็นนางเป็นน้องสาว น้องสาวของเขามีคนเดียวคือซูซ่างเอิน นั่นคือคำพูดที่เขาเน้นย้ำเสมอเมื่อเจอนาง เขาเ
ซูจิ่งหานกับซูหว่านเหลียนวิ่งแหวกทางผู้คนที่มุงดูเข้าไป เห็นเพียงเปลวไฟโหมลุกไหม้" เอินเอินหล่ะบุตรสาวของข้าอยู่ที่ไหน เอินเอิน"ซูจิ่งหานกับซูหว่านเหลียนทำท่าจะกระโจนเข้าไปข้างใน แต่ถูกคนช่วยกันขวางเอาไว้"พวกท่านอย่าเข้าไป อันตรายใจเย็นๆก่อน"" ใจเย็นบ้าบออะไรบุตรสาวข้ายังอยู่ข้างในนั้น จะให้ข้าใจเย็นได้ยังไง ปล่อยข้า"ซูจิ่งหานดิ้นรนจะเข้าไปให้ได้ หลายคนช่วยกันจับเขาไว้ ซูหว่านเหลียนเป็นลมหมดสติล้มลงไปนอนกองกับพื้นดัง ตุ๊บ ไม่มีใครช่วยรับมีแต่คนถอยห่าง" ฮูหยินซูเป็นลมไปแล้ว"ซูจิ่งหานหันไปมองภรรยาที่นอนอยู่กับพื้นรีบเข้าไปประคองนางขึ้นมา" นั่นไงคุณหนูซูถูกช่วยออกมาแล้ว"ซูจิ่งหานปลุกซูหว่านเหลียนแต่นางก็ไม่ฟื้นสักที เขาจึงปล่อยนางไว้ตรงนั้นวิ่งไปดูซูซ่างเอิน พอเห็นสภาพบุตรสาวที่รักปานแก้วตาดวงใจก็แทบขาดใจล้มทั้งยืน ดีที่บ่าวรับใช้รับไว้ทัน" ว้ายย ทำไมหน้านางถึงได้เป็นแบบนั้น"" ก็ถูกไฟไหม้ยังไงหล่ะ"" เจ้าว่านางจะตายไหม"" ไม่รู้ซิ ถึงนางรอดก็คงเสียโฉมไปแล้ว"" แบบนี้ใครจะกล้าแต่งงานกับนาง"" ก็คุณชายหวังไง อีกคนก็พิการเดินไม่ได้อีกคนก็อัปลักษณ์เข้ากันดีพิลึก"" เเต่ข้าได้ยินว่
" ดี งั้นพูดตรงๆเลย ถึงเจ้าจะบอกว่าตัดขาดกับพวกเรา แต่ในตัวของเจ้าก็ยังมีสายเลือดตระกูลซู ตระกูลซูต้องเสียชื่อเสียงเพราะเจ้า พ่อของเจ้าต้องถูกระงับการเลื่อนตำแหน่งก็เพราะเจ้า หากเจ้าไม่ปล่อยข่าวลือในวันนั้น พวกเราตระกูลซูก็ไม่ต้องเป็นตัวตลกของเมือง ไปทางไหนก็มีแต่คนซุบซิบนินทา ไหนจะสายตาดูแคลนพวกข้าที่ถูกหาว่าเป็นพ่อแม่ใจร้ายทิ้งลูก ลำเอียงรักลูกไม่เท่ากันอีก"" ก็ถูกแล้วนี่ พวกเขาพูดผิดตรงไหน"" เจ้า"" ท่านก็รู้ว่าทุกอย่างมันคือเรื่องจริง แต่ไม่ยอมรับ ยังอยากให้ข้าช่วยแก้ข่าวให้กลับดำเป็นขาวอีก จะให้ข้าบอกว่าอย่างไร ทั้งที่พวกท่านทิ้งข้าไม่ต้องการข้าตั้งแต่เกิด แต่จะให้บอกทุกคนว่าทำข้าหายไป วางยาข้าส่งข้าขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวแทนจะให้ข้าบอกว่าเป็นข้าที่อิจฉาน้องสาวอยากแต่งงานเข้าตระกูลใหญ่แทน พ่อแม่แท้ๆไม่เคยสนใจไยดีลำเอียงรักแต่พี่ชายน้องสาว จะให้ข้าบอกทุกคนว่าตระกูลซูรักใคร่กลมเกลียวพ่อแม่มีความยุติธรรม"มองดูซูจิ่งหานที่ก้มหน้าแววตายังมีความละอายอยู่บ้าง แต่ซูหว่านเหลียนไม่มีทีท่าหรือแววตาสำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย ฉีเยี่ยนฟางหัวเราะเยือกเย็น ในใจรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา นี่คงเป็นความรู้สึกของเ
วันต่อมาข่าวลือเรื่องหวังชุนให้บ่าวรับใช้ไปขืนใจฉีเยี่ยนฟางในคืนเข้าหอก็แพร่สะพัดไปทั่ว รวมทั้งข่าวที่ฮูหยินซูร่วมมือกับซูซ่างเอินวางยาฉีเยี่ยนฟาง แล้วให้ขึ้นเกี้ยวไปแต่งงานแทน เพราะซูซ่างเอินไม่อยากแต่งงานกับหวังชุนที่พิการ แล้วยังใส่ร้ายนางว่านางอิจฉาแย่งเป็นเจ้าสาว สองข่าวลือกระพือสะพัดเป็นไฟลาม
ทุกคนตกใจ ซูหว่านเหลียนรีบไปกอดซูซ่างเอินเอาไว้" ไม่ได้ หากให้เลือกจะให้ใครไปก็เป็นเจ้านั่นแหละ เจ้าออกจากตระกูลซูไปแล้วก็ไม่ต้องกลับมาอีก"เห็นท่าทีซูหว่านเหลียนที่ปกป้องซูซ่างเอิน นางก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้" ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าก็ไม่ได้อยากกลับไปสักหน่อยก็ใต้เท้าซูถามว่าข้าอยากได้อะไร ข้าก็ตอบไป ข้าก็ร
" ทุกคนฟังกันต่อ ข้าถูกแม่แท้ๆวางยาร่วมมือกับนางแล้วนำข้าที่ไม่ได้สติ สวมชุดเจ้าสาวขึ้นเกี้ยวส่งไปตระกูลหวัง ข้าที่มึนงงถูกคนจับจูงให้เข้าพิธี พอถึงเวลาเข้าหอเขาเปิดผ้าคลุมออก เห็นว่าข้าไม่ใช่ซูซ่างเอินก็โกรธจัด ต่อว่าข้าตอนนั้นข้ายังพูดไม่ได้ไม่ว่าจะโบกมือโบกไม้ปฏิเสธยังไงเขาก็ไม่ยอมฟัง"" จริงด้ว
" เยี่ยนฟาง ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้า น้อยใจข้าที่ข้าปฏิเสธเจ้า เจ้าอยากมีคนรักอยากมีสามีข้าเข้าใจ แต่เจ้าก็ไม่ควรคว้าใครที่ไหนก็ไม่รู้มาแบบนี้ ข้ากลับมาแล้วข้าพร้อมจะเป็นสามีให้เจ้า ไปกับข้าเถอะ ข้าจะพาเจ้ากลับไปแคว้นซาง บ้านเกิดข้าอยู่ที่นั่นเราจะไปสร้างครอบครัวกัน ข้าจะทำลูกให้เจ้าสักสี่ห้าคน"เห็นนา






commentaires