สามีใบ้ของข้าน่ารักที่สุด

สามีใบ้ของข้าน่ารักที่สุด

last updateDernière mise à jour : 2026-01-13
Par:  เฟยฮวาEn cours
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 Note. 1 commentaire
23Chapitres
2.1KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

สามีข้าถูกตัดลิ้นเป็นใบ้ตามตัวยังมีรอยแผลเป็นน่าเกลียดเต็มไปหมดส่วนข้าเป็นจิ้งจอกที่วิญญาณไปอยู่ในร่างของสตรีโชคร้ายคนหนึ่ง "เยี่ยนฟาง ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้าน้อยใจข้าที่ข้าปฏิเสธเจ้าครั้งนั้น แต่เจ้าก็ไม่ควรคว้าใครที่ไหนก็ได้มาแบบนี้แถมเขายังเป็นใบ้อีก กลับไปกับข้าเถอะข้าจะทำลูกให้เจ้าสัก4-5คน" " เหวินฟู่เจ้าเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ข้าเคยให้โอกาสเจ้าแต่เจ้าไม่รับไว้เอง ตอนนี้เจ้าหมดสิทธิ์แล้ว "

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่1

“I’m sorry, Miss Riley… but your son didn’t make it.”

The surgeon’s words still echoed in my head as I gripped the steering wheel harder, driving faster, the leather digging into my palms. I could still see his face—the sadness in his eyes, the quiet way he spoke, like even he couldn’t find the right words to soften the blow he dropped.

But there is no gentle way to tell a mother her baby is gone.

He was eight months old.

Eight months of fighting.

Eight months of hoping.

My baby boy.

My little fighter who came into this world with weak lungs and tiny hands, but a heartbeat that stole mine the first time I held him. He had been sick since day one. One infection after the other. Hospital visits. Medication. Sleepless nights. I lived my life between the company and the NICU.

And now last night was the worst. He had trouble breathing again, and his oxygen levels dropped dangerously low. I had rushed him to the hospital in my pajamas, cradling his burning little body against mine, whispering to him that it would be okay.

But it wasn’t.

The doctors said he needed emergency surgery. I sat alone all night in the hospital hallway, praying. Begging. Holding onto hope like it was the only thing keeping me from falling apart.

I called Ethan, my husband. I told him what was happening. I told him it was serious—that this time it felt different. I told him I was scared.

I needed him. Our son needed him.

But he didn’t come.

He didn’t answer the second time. Or the third.

And hours later, he picked up the call...His reply?

“I’m busy. Just take care of it and make sure nothing happens to him.” but now something has actually happened to him.

And now… here I am. Dressed in black. Not just because I buried my son this morning, but because something inside me died with him.

I should’ve stayed home. I should’ve been in bed, or curled up somewhere holding onto the last onesie he wore, crying until I couldn’t breathe. But I wasn’t allowed that kind of peace. Not in this life. Not when I had a company to run and a reputation to keep intact.

So I showed up.

Because today wasn’t just the day I buried my own child. Today was also the day some so-called “important” investors, according to Ethan, were supposed to meet us—*his* friends, men he’d been talking to for years, trying to get them to invest in the company. He said it was crucial I be there. That we couldn't afford to mess it up.

And not even grief was a good enough excuse.

Our company sits at the edge of Crescent Hollow, a city where humans live alongside packs—mostly in an uneasy truce. It’s a place where dominance can be sensed in the air, and hierarchy matters more than laws. You can feel it in the way people move. In the subtle nods exchanged between us. In the silent rules that separate humans from wolves.

The car came to a slow stop outside the building in front of our company—the one we built together, though only one of us truly kept it standing. I run it every day while he… does whatever he pleases.

I took a deep breath, wiped at the corners of my eyes, and stepped out. The city didn’t stop for my pain. The sun still rose. The street was still loud, filled with the mix of humans and shifters going about their business. A pair of wolves in human form passed by on motorcycles, scents trailing behind them—sharp, wild, unmistakable.

And me? I was pretending to live.

I walked in through the main entrance. I could feel eyes on me. Inside, conversations died mid-sentence as people noticed me. The receptionist’s hand froze over the keyboard. Her eyes glossed, her lips parted, like she wanted to offer condolences but didn’t know if she was allowed to. No one spoke. Maybe out of fear. Maybe out of respect. Maybe because no one knows what to say to a woman who has just buried her child yet still walks into work.

They've all heard. In Crescent Hollow, news travels faster than gossip. Maybe word had already spread that Riley Grayson—CEO, human, mated to a high-ranking wolf—had lost her baby and still showed up to work hours after his funeral.

I didn’t care.

My heels clicked against the tile floor as I headed toward the elevators, each step heavier than the last. Grief sat in my chest like a weight, pressing against my ribs, but I kept my chin up. My back straight. No one would see me crumble.

Never! Not yet.

I should go straight to the boardroom right now. I knew they’d be waiting. I knew they were all probably whispering behind closed doors, wondering what version of Riley would show up today.

But instead, I turned toward the executive wing because I needed to see Ethan—just for a moment.

I didn’t even know why. Maybe I was looking for something in his face. Some sign that he cared. Some flicker of guilt. Or maybe I just wanted to hear him say something—anything that proved I wasn’t the only one drowning in this and perhaps give me the courage to face the board despite the sadness that gripped my entire system.

The hallway was quiet as I walked past the offices and paused outside his door. My hand hovered over the handle, hesitating. My heart thudded in my chest, fast and loud like it wanted to run away but I wouldn't do that. Riley Grayson doesn't run, she fights.

I took a deep breath and pushed open the door, and stepped inside.

But I wasn’t ready for what I was about to find.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres

commentaires

Aran K.
Aran K.
อย่าลืมอัพเดทจนจบนะคะ
2026-01-26 19:10:56
2
0
23
ตอนที่1
สัมผัสวาบหวามทั่วทั้งเรือนร่าง ทำให้นางค่อยๆลืมตาขึ้นมา ดวงตาของนางมีดวงไฟสีแดงฉาน ชายคนหนึ่งกำลังซุกหน้าอยู่กับทรวงอกของนาง อีกสองคนก็ลูบไล้ต้นขานางคนละข้างนางใช้มือหนึ่งจิกหัวชายที่ซุกไซร้อกอวบของนาง ใช้อีกมือที่เล็บยาวแดงออกออกมาตะปบบีบคอชายคนนั้นจนตายแล้วโยนร่างเขวี้ยงทิ้งไป ชายอีกสองคนตกใจลนลานจะวิ่งหนี แต่นางก็ใช้พลังจากฝ่ามือทั้งสองข้างซัดใส่จนชายทั้งสองตายคาที่ กวาดสายตามองรอบตัวถึงได้รู้ว่าที่นี่เป็นห้องเก็บฟืนเดิมทีนางเป็นเพียงวิญญาณเร่ร่อนเป็นจิ้งจอกเก้าหางที่บำเพ็ญตบะอยู่ ระหว่างการฝึกฝนวิญญาณได้หลุดล่องลอยออก เกิดข้อผิดพลาดไม่สามารถกลับเข้าร่างเดิมได้ กลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนล่องลอยไปเรื่อยๆจนผ่านมาถึงที่นี่ อยู่ๆก็มีพลังงานวูบใหญ่ดูดเอาวิญญาณของนางเข้ามาอยู่ในร่างนี้นางเอามือแตะเลือดตรงมุมปากรับรู้ได้ถึงสัมผัสเจ็บปวดคาวเลือดคละคลุ้ง เจ้าของร่างยอมตายดีกว่ายอมถูกข่มเหง เห็นว่าไม่มีทางหนีรอดจึงชิงลงมือฆ่าตัวตายก่อนด้วยการกัดลิ้น นางยกฝ่ามือขึ้นมาปรากฏแสงสีทองแล้วนำมาปิดปากสักครู่ลิ้นที่ขาดก็กลับมาเป็นปกติ จากนั้นก็วาดมือบนอากาศเพื่อดูเรื่องราวของเจ้าของร่างเดิม ภาพปรากฎขึ
Read More
ตอนที่2
ซูซ่างเอินขมวดคิ้วจ้องมองหวังชุน นึกรังเกียจในใจ ก็พิการแบบนั้นคืนเข้าหอจะทำอะไรได้อีกหล่ะ ยังมีหน้ามาบอกว่าตัวเองบริสุทธิ์" เอินเอินข้าไม่ได้เข้าหอกับนาง และจะไม่มีวันยอมรับนางเป็นอันขาด เจ้าคือคนเดียวที่ข้ารักและจะแต่งงานด้วย เจ้าคนเดียวเท่านั้นเอินเอิน"หวังชุนเลื่อนรถเข็นไปกุมมือซูซ่านเอินไว้ ในดวงตาเต็มไปด้วยความรัก ซูซ่านเอินดึงมือออก" ถึงไม่ได้เข้าหอแต่ท่านกับนางก็ทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินแล้ว พิธีแต่งงานย่อมเสร็จสิ้น ทุกคนต่างรับรู้เป็นพยานว่าท่านกับนางคือสามีภรรยากัน ตอนนี้ท่านเป็นพี่เขยของข้า"" ไม่ เอินเอินข้า "" เอาอย่างงี้ให้ผู้หญิงคนนั้นเป็นภรรยารองส่วนเจ้ากับเอินเอินแม่จะหาฤกษ์แต่งงานให้ใหม่ ให้นางเป็นฮูหยินเอกของเจ้าแบบนี้ทุกคนเห็นด้วยกับข้าไหม"หวังรั่วหนานเอ่ยขึ้นซูซ่างเอินสะกิดซูหว่านเหลียนให้ช่วยพูดอุตส่าห์วางแผนซะดิบดี นางไม่ยอมแต่งงานกับคนพิการหรอก คนพิการอย่างหวังชุนคู่กับคนใบ้อย่างฉีเยี่ยนฟางนั่นแหละดีแล้ว" ข้าไม่เห็นด้วย ทั้งเยี่ยนฟางและเอินเอินพวกนางต่างก็เป็นบุตรสาวของข้าทั้งคู่ พี่น้องมีสามีคนเดียวกันข้าคิดว่ามันไม่เหมาะ"ซูหว่านเหลียนยังพูดต่อ" ฮูหยินหวัง
Read More
ตอนที่3
" เอาหล่ะ ในเมื่ออยู่กันพร้อมหน้างั้นข้าจะพูดทีละเรื่อง เรื่องแรกข้าไม่ได้เป็นอย่างที่พวกตระกูลซูกล่าวหา "" เจ้าจะบอกว่าพวกเขาใส่ร้ายเจ้าอย่างงั้นรึ"ซูซิงเหอถาม" ถูกต้อง"" พวกเขาจะใส่ร้ายเจ้าทำไม ในเมื่อพวกเขาเป็นบิดามารดาพี่ชายและน้องสาวของเจ้าทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันหมด ว่าเจ้าจับน้องสาวของเจ้ามัดไว้ แล้วสวมรอยเป็นเจ้าสาวขึ้นเกี้ยวแทน"" ท่านแม่คนร้ายที่ไหนจะยอมรับผิดเล่า ก็เห็นๆอยู่ว่านางอิจฉาริษยาเอินเอิน นางต้องการแย่งข้าไปจากเอินเอิน ต้องการครอบครองตำแหน่งสะใภ้ตระกูลหวัง"หวังชุนจ้องมองฉีเยี่ยนฟาง แม้จะงดงามจนยากจะละสายตา แต่นางก็จิตใจชั่วร้ายขี้อิจฉาริษยา แย่งได้แม้กระทั่งสามีของน้องสาว ที่สำคัญเมื่อคืนนางถูกบ่าวรับใช้สามคนนั่นย่ำยีแล้ว สกปรกยิ่งนัก" ฮ่าฮ่าฮ่า"" เจ้าหัวเราะอะไร มีเรื่องอะไรให้น่าขำ"" ก็หัวเราะเจ้านั่นแหละ น่าขำยิ่งนัก เจ้าไม่เคยส่องคันฉ่องมองดูตัวเองรึว่าหน้าตาของเจ้ามันเป็นเช่นไร"" หน้าข้า หน้าข้ามันเป็นยังไง"" หาความหล่อเหลาไม่มี คนหน้าตาเห่ยๆแบบเจ้า คิดว่าคนอย่างข้าจะชายตามองรึ เจ้าอย่าหลงตัวเองให้มากนัก หากเจ้ามีหัวสมองก็คงจะคิดได้ว่าข้ากับเจ้
Read More
ตอนที่4
" ข้าขอเตือนเจ้าหากเจ้ายังเรียกร้องมากกว่านี้เจ้าจะไม่ได้อะไรเลย"หวังชุนพูดด้วยความโมโห" งั้นข้าก็คงต้องไปที่ศาลแล้วหล่ะ"นางทำท่าจะลุกขึ้น หวังซิงเหอรีบห้าม" ช้าก่อน เจ้าต้องการเท่าไหร่ว่ามาเลย ข้าจะได้เอามาให้ทีเดียว"" ห้าล้านตำลึง"" อะไรนะ"" เอ วันนี้ฮ่องเต้ไปไหว้พระขอพรที่วัดไท่กวงนี่นา งั้นข้าไม่ไปศาลละไปวัดดีกว่า"" ได้ ห้าล้านก็ห้าล้าน"" ข้าต้องการจวนเล็กๆสักหลัง"หวังซิงเหอกัดฟันพยักหน้าตอบ" ได้ ข้ามีจวนหลังหนึ่งพึ่งสร้างเสร็จไม่นานอยู่นอกเมือง"ฉีเยี่ยนฟางมองดูตั๋วเงินแล้วยิ้มชอบใจ ก่อนจะพับเก็บไว้ในสาบเสื้อ" นี่เป็นสัญญาของจวนที่อยู่นอกเมือง เพียงเจ้าลงชื่อในสัญญานี้ จวนหลังนั้นก็จะเป็นของเจ้าทันที"นางรับพู่กันจากบ่าวรับใช้มาลงชื่อ แล้วเก็บสัญญาเข้าสาบเสื้อ " ในเมื่อเจ้าได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว เรื่องของเจ้ากับบุตรชายข้าก็ให้มันจบลง หวังว่าเจ้าจะรักษาคำพูด"" เอากระดาษมาให้ข้าสองแผ่น"บ่าวรับใช้เอากระดาษมาให้ นางก็เขียนหนังสือขึ้นมา" ถึงข้ากับเขาจะไม่ได้เข้าหอแต่ก็ถือว่าทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกันแล้ว หากจะจากไปเฉยๆข้ารู้สึกไม่ดี เหมือนมีมลทินติดตัว"หวังชุนกัดฟันกรอด
Read More
ตอนที่5
" ต่อไปพวกเจ้าเป็นคนของข้า และข้าก็คือนายของพวกเจ้า ข้าชื่อฉีเยี่ยนฟางจำชื่อข้าเอาไว้ให้ดี ให้เรียกข้าว่านายหญิงแล้วกัน พวกเจ้า5คนผลัดกันทำความสะอาดสวนและรอบนอกของจวนแล้วก็เฝ้าประตู ส่วนพวกผู้หญิงเจ้าสองคนทำอาหาร อีกสองคนทำความสะอาดในจวน อีกคน อืมเจ้าแล้วกัน"ฉีเยี่ยนฟางชี้ไปที่หญิงสาวอายุรุ่นราวคราวเดียวกับนาง รูปร่างผอมแห้งกว่าทุกคนหน้าตามอมแมมมีบาดแผลที่ใบหน้า" เจ้าชื่ออะไร"" ข้าชื่อยู่เหมยเจ้าค่ะนายหญิง"" อืมต่อไปเจ้ามาคอยรับใช้อยู่ข้างกายข้าคอยติดตามข้า"" เจ้าค่ะนายหญิง"" เอาหล่ะพวกเจ้าแยกย้ายกันไปพักผ่อน ทางด้านหลังเป็นเรือนนอนพวกเจ้าเลือกห้องกันตามสบาย เจ้าก็ไปกับพวกเขาด้วยพรุ่งนี้เช้าค่อยมารับใช้ข้า"" เจ้าค่ะ"ฉีเยี่ยนฟางใช้เวลาฟื้นฟูพลังอยู่สามเดือนตลอดสามเดือนนางแทบไม่ได้ออกจากห้องเลย ในที่สุดพละกำลังของนางก็กลับมาแข็งแกร่ง จิตวิญญาณหลอมรวมกับร่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวนางลุกจากเตียงเปิดหน้าต่างออกสายลมเย็ดพัดโชยมา แสงแดดอ่อนๆ กลีบดอกเหมยปลิวตามลม นางยื่นมือไปรองรับกลีบดอกเหมย " นายหญิง อากาศดีแบบนี้ท่านจะออกไปเดินเล่นหรือไม่ คืนนี้ในเมืองมีงานเทศกาลโคมไฟด้วยนะเจ้าคะ""
Read More
ตอนที่6
" ข้ารักยู่เหมย ข้ากับนางรักกัน ข้าไม่อยากทำร้ายจิตใจนายหญิงถึงได้ปฏิเสธนางไปตรงๆ ข้าผิดตรงไหน หากข้ายอมเป็นสามีนางทั้งที่ใจของข้าอยู่ที่สตรีอีกคน จะยิ่งไม่เป็นการทำร้ายนางหรอกรึ"คำพูดของเหวินฟู่ทำทุกคนนิ่งเงียบ เหวินฟู่มองไปที่ประตูห้องนางด้วยสายตารู้สึกผิด เขาให้นางได้ทุกอย่างแม้แต่ชีวิต ยกเว้นหัวใจของเขา เขาให้นางไม่ได้ฉีเยี่ยนฟางนั่งสมาธิข่มอารมณ์อยู่หลายวันในช่วงฤดูผสมพันธ์ อารมณ์กำหนัดจะเพิ่มขึ้น แม้นางจะมาอยู่ในร่างมนุษย์แต่จิตวิญญาณก็ยังเป็นของนาง เป็นจิ้งจอก นางจึงต้องใช้พลังที่มีหลอมรวมวิญญาณให้เข้ากับร่างมนุษย์ให้มากที่สุด ฝึกฝนพลังเพื่อให้จิตใจกลายเป็นมนุษย์ด้วย" อาฟู่ เจ้าไปหานายหญิงเถอะ ยอมเป็นของนางซะ เรื่องของเราอย่าได้คิดอีกเลย ถึงอย่างไรนางก็เป็นผู้มีบุญคุณของเรา ข้าไม่อาจทรยศนางทำให้นางเสียใจได้"" ไม่ยู่เหมย ข้ารักเพียงเจ้า จริงอยู่ที่นางมีบุญคุณกับเรา แต่การตอบแทนบุญคุณมีตั้งหลายวิธี ข้าไม่อาจมอบความรักแบบชายหญิงให้นางได้ ยิ่งถ้าข้ายอมเป็นสามีนางจะยิ่งทำร้ายนางทางอ้อม มีเพียงยอมเป็นทาสรับใช้นางไปตลอดชีวิตเท่านั้น"" จะว่าไปก็น่าเห็นใจพวกเขานะ รักกันแต่ถูกนายหญิ
Read More
ตอนที่7
นางลุกขึ้นเอาผ้าชุบน้ำมายื่นให้เขา" เช็ดหน้าซะ ทั้งปากของเจ้าด้วยคราบเลือดเต็มไปหมด"ชายคนนั้นรับผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดปากแล้วก้มหัวขอบคุณ" เจ้าทำไมถึงถูกทำร้ายได้ ดูจากบาดแผลนี่มันกะฆ่าให้ตายชัดๆ"เห็นเขานิ่งไม่พูดนางก็ถอนหายใจ" เฮ่อ ช่างเถอะ ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดเดี๋ยวข้าหาอะไรให้กิน"เมื่อกี้นางเห็นต้นผลไม้อยู่แว่บๆ นั่นไงนางเดินไปแหงนหน้ามองผลไม้แล้วใช้นิ้วชี้ส่งพลังแสงสีทองออกไป ผลไม้พวงใหญ่ก็ตกลงมา นางหันกลับมาก็ตกใจเมื่อชายคนนั้นมาอยู่ข้างหลังนางตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้" เจ้า เจ้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่"เขายืนมองนางเฉยไม่ตอบ นางนั่งลงยื่นผลไม้ให้เขา" กินซะจะได้มีแรง นี่ก็ใกล้ค่ำแล้ว คืนนี้ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า ไว้พรุ่งนี้เช้าเราค่อยแยกกัน"ชายคนนั้นมีสีหน้าตื่นตระหนกก่อนจะก้มหน้า แววตาดูเศร้าสร้อย เขาทำมือทำไม้นางไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไร" เจ้าจะสื่อถึงอะไรข้าไม่เข้าใจ ทำไมไม่พูดเล่า"เขาก็ยังทำมือทำไม้แบบเดิม เห็นนางทำหน้างงจึงชี้มาที่ปาก" เจ้า เจ้าเป็นใบ้เหรอ"เขาพยักหน้า นางตกใจ ดูแล้วเขาไม่น่าจะเป็นใบ้โดยกำเนิด คราบเลือดที่ปากและใบหน้าเขาที่เห็น เขาอาจถูกทำร้ายจนพูดไม่ได้" ข้าข
Read More
ตอนที่8
หย่งเฟิงจ้องมองนาง เขาจะหลับได้ยังไง ในเมื่อเขากลัวว่านางจะทิ้งเขาไป ทำไมเขาจะไม่รู้ที่นางพาเขาเข้าเมืองเพื่อจะมาปล่อยเขา พอเขาเผลอนางก็จะหนีเขาไป" นอนได้แล้ว นี่มันดึกแล้วไม่ง่วงรึไง"เขาส่ายหน้า ทำมือบอกให้นางนอนเถอะ นางง่วงมากไม่สนใจเขาหลับตานอนต่อ ตื่นมาตอนเช้าเขานั่งอยู่ที่โต๊ะน้ำชาจัดเรียงอาหารกลิ่นหอมฉุย ไม่รู้ไปสั่งมาตั้งแต่เมื่อไหร่ มองดูเขาคีบอาหารใส่ชามข้าวให้นางยังแกะเปลือกกุ้งให้นางอย่างตั้งใจ เขาน่ารักเกินไปแล้ว นางคีบอาหารใส่ชามเขาบ้าง" เจ้าก็กินบ้าง ไม่ต้องแกะกุ้งแล้ว นี่ก็เต็มชามหมดแล้ว กินเยอะๆ ดูสิเจ้าหน่ะผอมมากรู้ไหม"เขายิ้มแล้วคีบเนื้อที่นางคีบให้เข้าปาก นางคีบน่องไก่ให้เขาอีกน่อง เขาใช้มือหยิบแทะด้วยท่าทางอร่อย ปากเลอะมันวาว นางหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดปากให้เขา หย่งเฟิงนิ่งค้าง ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเขามาก่อน" อาฟู่เราจะไปทางไหนต่อ"" ข้ามาจากแคว้นซาง ถนัดทำการเกษตรหากไม่ถูกจับมาเป็นทาสเชลยก็คงใช้ชีวิตสุขสงบปลูกผักทำไร่อยู่ที่นั่น ข้าจะพาเจ้าไปแคว้นซางกลับบ้านเกิดของข้า เราจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กันที่นั่น"ตอนนี้สถานการณ์บ้านเมืองสงบแล้วสงครามก็จบแล้
Read More
ตอนที่9
" เจ้าชอบอันนี้ไหม แล้วอันนี้หล่ะ"ฉีเยี่ยนฟางชี้ไปที่ขนมอันนั้นอันนี้ หย่งเฟิงทำมือบอกถ้านางชอบเขาก็ชอบ" ดีงั้นเอาหมดนี่เลย"นางล้วงไปหยิบเงิน โอ๊ะ เงินหายไปไหนหมด เหลือแต่ตั๋วเงิน ช่างเถอะขี้เกียจเดินไปแลก นางใช้พลังเสกเงินออกมายื่นให้พ่อค้า" อ่ะไม่ต้องทอน"พ่อค้ายิ้มแป้นรับตำลึงเงินมา พอมีลูกค้าคนต่อไปมาซื้ออีก เขาล้วงถุงเงินเปิดออกจะทอนเงินก็พบว่ามีก้อนหินก้อนใหญ่อยู่ในถุงก็แปลกใจ" เฮ้ย ก้อนหินทำไมมาอยู่ในถุงเงินข้าได้"ฉีเยี่ยนฟางหัวเราะคิกคิก หย่งฟางมองนางแล้วหันไปมองข้างหลัง เห็นพ่อค้ายืนงงอยู่ก็รู้ว่าเป็นฝีมือนาง นางพาเขาใช้ชีวิตกินเที่ยวพักอยู่ในเมืองมาหลายวันแล้วยังไม่ยอมพาเขาเข้าป่าเสียที เขาอยู่ที่ไหนก็ได้หมดขอแค่มีนางอยู่ด้วย ทั้งสองเดินผ่านจิตรกรที่กำลังวาดภาพ" เสร็จแล้ว"เหวินฟู่รับภาพมาดู เหมือนมาก"เหมือนนางมากจริงๆ ท่านเก่งมากฝีมือล้ำเลิศ น่านับถือนัก"เขาโยนถุงเงินให้จิตรกร แล้วพับรูปภาพเก็บจังหวะที่เดินออกมา สายตาก็เห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคย นางหันไปยิ้มให้บุรุษที่เดินเคียงข้าง นั่นฉีเยี่ยนฟาง เป็นนางไม่ผิดแน่ เขารีบวิ่งตามไป แต่มีคนโผล่ออกมาขวางทาง จึงชนกันจนล้มลง
Read More
ตอนที่10
หย่งเฟิงขีดเขียนลงบนดิน หน้าของเขาขึ้นสีแดงระเรื่อ" ต่อไปถ้าเจ้าอยากอีกก็บอกข้า"ฉีเยี่ยนฟางอ่านจบก็เงยหน้ามองเขา เขายิ้มเล็กน้อยเขียนต่อ" ตอนนี้เจ้ายังอยากอยู่ไหม"" ข้าฝึกพลังควบคุมมันได้แล้ว"เขามีสีหน้าผิดหวัง แล้วขีดเขียนต่อเล่าเรื่องราวของตัวเอง" ข้าเป็น ข้าเป็นเด็กกำ กำพร้า โว๊ะ อ่านกลับหัวไม่รู้เรื่องเลย"นางคืนร่างเป็นจิ้งจอกมุดเข้าไปนั่งตักเขาอ่านที่เขาเขียน หย่งเฟิงยิ้มโอบกอดนางไว้มือหนึ่ง อีกมือขีดเขียนเล่าเรื่องราว" ตั้งแต่เกิดมาข้าไม่เคยเห็นพ่อแม่ ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครหน้าตาเป็นอย่างไร ข้าอยู่กับยายคนหนึ่ง นางบอกว่าข้าถูกทิ้งลอยน้ำมากับตระกร้าใบหนึ่ง เมื่อก่อนข้าพูดได้ไม่ได้เป็นใบ้ ใช้ชีวิตปกติช่วยยายหาของป่าล่าสัตว์ขาย กระทั่งวันหนึ่งที่หมู่บ้านเกิดโรคระบาด หลายคนติดเชื้อตาย ยายของข้าก็เช่นกัน หลังฝังศพยายข้าก็ออกมาจากหมู่บ้าน โชคดีเจอคนรู้จักช่วยเหลือ เป็นคนในหมู่บ้านที่ไปทำงานอยู่จวนนายอำเภอเขาเลยฝากข้าทำงานด้วย ข้าทำงานอยู่ที่จวนนายอำเภอมาหลายปี กระทั่งวันหนึ่งได้รู้ความลับว่านายอำเภอแอบมีความสัมพันธ์กับพี่สะใภ้ตัวเอง ข้าถูกจับได้ว่าเห็นพวกเขา นายอำเภอจึงให้คนจับข้
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status