All Chapters of My Mafia ยั่วรักคุณหนูมาเฟีย : Chapter 21 - Chapter 30

หลายวันต่อมาไอรีนยังคงอยู่ในอาการซึมๆ เธอเงียบลงอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าหวานที่เคยเต็มไปด้วยรอยยิ้มกลับไม่ปรากฏรอยยิ้มใด ๆ ออกมา ขนาดเขาพยายามทำให้เธอหงุดหงิดโดยการเกาะเป็นปลิง หรืออ้อนขอมีเซ็กซ์ตอนที่อีกฝ่ายทำงานอยู่ ไอรีนก็แค่ยอมบ้างในบางครั้งหรือไม่ก็ออกคำสั่งให้เขาออกไปยืนข้างนอกแทน“คุณหนูอยู่ข้างในใช่ไหม” เดชาเอ่ยถามกับเรธที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู นึกแปลกใจว่าทำไมไอรีนถึงไม่รีบจัดการผู้ชายอันตรายคนนี้สักที“ครับ” เรธตอบกลับสั้นๆ เปิดประตูให้เดชาเข้าไปด้านใน จากที่อีกฝ่ายจะมาหาอาทิตย์ละครั้ง เหมือนช่วงนี้จะแวะมาหาไอรีนบ่อยขึ้น ซึ่งก็คงจะเป็นเรื่องของพ่อเธอนั่นแหละ“มาแล้วเหรอคะ” ไอรีนเงยหน้าออกจากกองเอกสาร เดชามองใบหน้าสวยที่ดูไร้อารมณ์ก็อดห่วงไม่ได้“อาการของคุณพ่อเป็นไงบ้างคะ” เธอเอ่ยถาม แม้ช่วงนี้จะรู้ว่าพ่อของเธอกลับมาอาการขึ้น ๆ ลง ๆ บางวันทรุด บางวันดีขึ้น แต่อะไรมันก็ไม่แน่ไม่นอนจริงๆ“ท่านค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ เลยครับ” ไอรีนได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา“ว่าแต่ ทำไมคุณหนูยังไม่จัดการเรื่องบอดี้การ์ดคนนั้นอีกครับ?” คำถามนั้นทำเอาไอรีนนิ่งไป แน่นอนว่าคนคิดทรยศมันไม่ควรเก

หลังจากจบประชุม เรธตั้งใจจะพาไอรีนกลับคฤหาสน์ทันทีเพราะเห็นว่าสีหน้าของเธอดูเหนื่อยๆ ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก“ไอรีน” ใบหน้าสวยหันไปตามเสียงเรียก มองผู้นำแก๊งฟาเบียนที่เดินมาหาเธอ“มีอะไรเหรอคะ?”“ไม่มีอะไรหรอก ลุงแค่อยากจะกอดให้กำลังใจซะหน่อย” แม้จะพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม แต่เรธก็เห็นถึงสายตาบ้ากามที่ฉายออกมาอย่างปิดไม่มิดจากอีกฝ่าย ร่างสูงรีบเข้าไปกันท่าทันที“ไม่เป็นไร”ไอรีนพูดขึ้นก่อนจะสั่งให้เรธถอยออกไป สายตาคมมองร่างบางที่โดนอีกฝ่ายดึงเข้าไปกอดอย่างแนบแน่น มันไม่ใช่กอดที่หวังดีเลยสักนิด เห็นแล้วก็อยากหยิบปืนขึ้นมาเป่าหัวให้กระจุยจริงๆ“แต่ว่านะ บางทีหลานก็ควรระวังคนใกล้ตัวไว้หน่อยก็ดี” ผู้นำแก๊งฟาเบียนพูดขึ้นพร้อมกับมองมาทางเรธราวกับรู้ว่าเขาคือใคร ร่างสูงถึงกับชะงักไปเล็กน้อยที่รู้ว่าชายคนนี้รู้ตัวตนของเขา เรธหันไปมองไอรีนที่จ้องมองเขาด้วยสายตาเรียบนิ่ง หัวใจมันก็เต้นถี่ขึ้น ราวกับกลัวว่าไอรีนจะจับเขาได้ แต่ทว่าสิ่งที่เธอทำคือการควงแขนเขาด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ แต่หนูเชื่อใจบอดี้การ์ดของหนู” คำพูดของไอรีนยิ่งทำให้เรธรู้สึกผิดเอามาก ๆ เช่นเดียวกับไอรีนที่ต้องฝืนพูดออกไ

ทันทีที่รถของเธอเลี้ยวเข้าสู่ตระกูลโรเซล ไอรีนตกใจเล็กน้อยเมื่เห็นร่างสูงคุ้นตายืนรอเธออยู่ และผู้ชายคนนั้นก็คือเรธนั่นเองเรธทำการเปิดประตูให้กับไอรีน เขารู้สึกดีใจมากที่ได้เห็นหน้าเธอในรอบสองวันที่ผ่านมา“ไม่ใช่ว่านายต้องมาพรุ่งนี้หรอกหรือ?” ไอรีนเอ่ยถาม เธอให้เรธลาพักไปสามวัน พรุ่งนี้ถึงจะต้องกลับมาทำงาน พอมาเจออีกฝ่ายยืนเหมือนกำลังรอเธออยู่แบบนี้ก็อดรู้สึกแปลกไม่ได้“คุณหนูไปเที่ยวมาสนุกไหมครับ?” เรธเอ่ยถาม ไอรีนเงียบไป มองใบหน้าหล่อที่ส่งยิ้มบางๆ ให้กับเธอราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราว ทั้งๆ ที่เขาน่าจะรู้ว่าเธอไปหาพ่อ“อืม ดีมากเลย” ไอรีนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มที่เธอมีความสุขจริงๆ ที่ได้ใช้เวลาอยู่กับพ่อของเธอเต็มที่ เรธมองรอยยิ้มนั้นอย่างมีความสุข สิ่งที่เขาอยากเห็นจากเธอก็คือใบหน้าสวยๆ ที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มแบบนี้นี่แหละ“เดี๋ยวผมเตรียมน้ำให้นะครับ”“ขอบใจนะ” ไอรีนมองเรธที่ดูกระตือรือร้นกว่าครั้งไหนๆ มันน่าแปลกที่เรธยังไม่ลงมือสักที แต่เอาเข้าจริงเธอก็ไม่ได้อยากเจออะไรแบบนั้นหรอกจึงได้แต่บอกเป็นนัยๆ ให้เรธรู้ว่าเธอกลัวจริงๆ และเธอก็อยากให้เขากลับตัวกลับใจมาปกป้องเธอแทน“อื

ทางด้านเดชาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ถึงจะบอกไปว่าจะกลับไปช่วยไอรีน แต่เอาจริงๆ ก็ไม่อาจรู้เลยว่าตัวเองจะมีชีวิตรอดกลับไปรึเปล่าปัง ปัง ปัง“เอาไงดีครับ รถกันกระสุนก็จริง แต่เล่นยิงรัวๆ มาแบบนี้” คนขับรถถามหน้าซีด เดชาเองก็มืดแปดด้าน ต่อให้เขาต้องตาย ยังไงคุณหนูของเขาก็ต้องรอด“มันจะเป็นไปได้จริงๆ ใช่ไหม”เดชาพึมพำกับตัวเอง ในมือถือโทรศัพท์อย่างชั่งใจ แต่มันไม่มีวิธีอื่นแล้วที่จะช่วยไอรีนได้ นอกเสียจากต้องขอความช่วยเหลือจากผู้ชายที่คุณหนูของเขารัก“คุณเรธคะ! สายจากคุณเดชาค่ะ!”เรธมองสาวใช้ที่วิ่งหน้าตาตื่นถือโทรศัพท์เข้ามา เจ้าตัวรีบคว้าไปทันทีพร้อมกับความคิดที่ว่าขอให้อย่าเกิดเรื่องร้ายอะไรกับไอรีนเลย“ครับ!” (เรธ ตอนนี้คุณหนูโดนลอบทำร้าย!) “ครับ!? ตอนนี้ไอรีนอยู่ไหนครับ!” (ผมให้คุณหนูวิ่งเข้าป่าไป มันเป็นป่าที่ตัดกับเส้นถนนxx) “ผมจะรีบไปครับ!” (ฝากคุณหนูด้วยนะ ผมขอร้องจากใจ) ประโยคนั้นทำเอาเรธชะงักไปชั่วครู่ แต่เขาก็ไม่มีเวลามานั่งคิดและรีบเตรียมพร้อม รวมถึงเตรียมอาวุธและสมาชิกของแก๊งโรเซลออกตามหาไอรีนทันทีบนถนน รถของเรธและกลุ่มมาเฟียโรเซสขับตามกันมาอย่างรวดเร็ว“บ้าเอ๊ย! กลุ่ม

“สวัสดีค่ะ”“มาแล้วเรอะ เชิญนั่งๆ” เรธมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ เขาหันมองชายคนนั้นกับไอรีนสลับกัน ไหนเธอบอกว่าเป็นการนัดบอด แต่ที่เขาเห็นมันเหมือนคู่พ่อลูกมากินข้าวด้วยกันเลยไม่ใช่รึไง แม้จะคันปากอยากถามกับไอรีนว่าการที่เธอมานั่งกินข้าวกับคนรุ่นพ่อแบบนี้มันหมายความว่าไง แต่เขาก็จำต้องเงียบไว้ก่อน“คิดถูกแล้วแหละที่เลือกตระกูลของเรา”“ฉันยังไม่ได้เลือกค่ะ อย่างที่ทราบ ยังมีการนัดบอดอีกมากมายที่จะเกิดขึ้น” ไอรีนตอบกลับเสียงราบเรียบ ส่วนคนฟังก็ไม่รู้จะอึ้งตรงไหนก่อนดี ทำไมไอรีนถึงไม่เคยบอกเลยว่าตัวเธอจะต้องไปนัดบอด แถมที่บอกว่ายังมีอีกมากมายมันหมายความว่ายังไงกัน“เรธ”“ครับ”“นายไปนั่งเถอะ ยืนแบบนี้มันดูแปลก”“แต่ว่า”“ฉันสั่ง”เรธถอนหายใจยาว เขาเดินออกมานั่งโต๊ะที่ว่าง แต่โต๊ะก็ดันอยู่ไกลจากทั้งสองพอสมควร“รับอะไรดีครับ?”“น้ำเปล่า!”“แล้วก็อะไรอีกครับ”“แค่นั้น!” คนรับออเดอร์ถึงกับงุนงงให้กับความฉุนเฉียวของเรธที่เอาแต่จ้องเขม็งไปยังโต๊ะของไอรีนกับชายแก่คราวพ่อ“เชี่ย! แม่ง! ใครให้มึงกล้านัดสาวรุ่นลูกวะ! แก่แบบนี้รีบตายๆ ไปซะสิวะ!” เรธสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ โต๊ะรอบข้างต่างมองเรธที