บททั้งหมดของ ท่านประธานกระหายสวาท: บทที่ 231 - บทที่ 238

อัญญาหลุบตาลงมองภาพตรงง่ามขา เห็นน้ำหล่อลื่นอุ่นๆ กระเซ็นสวนลำเนื้อของธันวา ตอกตำลงมาในมุมดิ่งเก้าสิบองศาอย่างหน่วงหนัก“งืออออ… เสียวเหลือเกิน… ท่านคะอัญเสียว”ดวงตาของหล่อนหลับพริ้ม ก่อนจะเบิกโพลงเมื่อหัวเอ็นสีม่วงถอกบานดันเข้ามาถึงมดลูก“เรียกผมว่าผัวสิครับ… ผัวจ๋าเอาเมียหนักๆ… ”ธันวายังสนุกไม่เลิก…หลังจากรุกจนหญิงสาวอารมณ์กระเจิง ลีลาทะลวงลำของเขาทำเอาอัญญาหวามไหวมีอารมณ์ขึ้นมาอีกเพราะเครื่องยังร้อน อารมณ์จึงจุดติดง่ายเหมือนไฟที่ยังไม่ทันจะมอดดับก็โดนน้ำมันสาดเข้าใส่โครมใหญ่“อ๊า… ผัวจ๋า… เอาเมียแรงๆ แทงเมียหนักๆ… ”แม้อัญญารู้สึกอับอาย แต่ด้วยความเสียวซ่านทรมานก็ทำให้ต้องร้องออกมาหล่อนไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาเป็นฝ่ายร้องขออะไรน่าอายเช่นนี้ แต่แรงบดขยี้ของแก่นกายท่านประธานก็ทำเอาหล่อนมันสุดๆร่างเปลือยเปล่าเขยื้อนไปตามแรงกระเด้า นมสองเต้ากระเพื่อมสั่น ใบหน้าบิดเบ้เหยเกธันวาอุ้มหล่อนขึ้นจากโซฟา สลับเอาตัวเองลงนั่งให้อัญญาขย่มอยู่กลางลำตัวอีกรอบ“อูยยยย… ท่านคะอัญจะแตกอีกแล้วค่ะ”หล่อนเสียวจัดจนต้องเอามือบีบเต้านมป้อนปลายสีชมพูชูชันเข้าใส่ปากของธันวา เขาโน้มใบหน้าเข้ามาหาด้วยท

ธันวาบอกให้หญิงสาวเอาเสื้อผ้าไปแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้าที่อยู่ในห้องนอนของเขา อยู่หลังห้องทำงาน เป็นห้องที่ธันวาใช้เป็นที่นอนในบางครั้งที่ต้องอยู่ทำงานจนค่ำแล้วไม่อยากกลับบ้านภายในห้องแห่งนี้มีทุกอย่างเพียบพร้อมครบครันไม่ต่างจากห้องพักในโรงแรมหรูเช้าวันรุ่งขึ้นธันวาเข้ามาถึงที่ทำงานพร้อมกับกุหลาบสีชมพูช่อใหญ่เหมือนเมื่อวาน โดยหารู้ไม่ว่าวันนี้คนที่เขาตั้งใจเอากุหลาบมาให้นั้นไม่อยู่ธันวารออยู่ในห้องทำงานอย่างกระวนกระวายใจ เขาเหลือบตามองนาฬิกาที่ฝาผนัง ตอนนี้เก้าโมงกว่าแล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววว่าอัญญาจะมาการรอคอยมันทรมานสำหรับคนที่ความอดทนต่ำอย่างธันวา เขาตัดสินใจโทรไปถามแผนกบุคคล“อัญญาโทรเข้ามาเมื่อตอนเช้าแล้วค่ะว่าขอลาหยุด… ”สาวใหญ่วัยสี่สิบหัวหน้าฝ่ายบุคคลรีบรายงาน“แล้วทำไมไม่โทรมาบอกผมเอง”เสียงดุจนคนฟังแยกไม่ออกว่าโกรธหรือห่วงคนที่หายไป“อัญญาบอกว่าโทรหลายครั้งแล้วค่ะแต่ท่านไม่เปิดมือถือค่ะ… ”“อืม… แล้วเขาบอกหรือเปล่าว่าป่วยเป็นอะไร”“ไม่ได้บอกรายละเอียดค่ะ… ”“ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมโทรไปถามเอง”ภายหลังวางสายจากหัวหน้าแผนกบุคคล ธันวาก็โทรหาเลขาสาวในทันที“สวัสดีค่ะท่าน… ”อัญญากดรับ

“ขอบคุณค่ะ… ”“อาการไข้ดีขึ้นแล้วใช่ไหม… ”“ค่ะ… ดีขึ้นค่ะ… ”“ตัวยังร้อนอยู่ไหม… ”ธันวายกหลังมือขึ้นมาแตะหน้าผากของอัญญา“ตัวยังอุ่นๆ… ”ท่านประธานกล่าว อัญญามองสบตาเขา เห็นความห่วงใยในแววตาของคนมาเยี่ยม“บ้านอัญหายากไหมคะ… ”“ไม่ยากครับ”ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งขับรถมอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดใต้ต้นชมพู่ หล่อนชื่อ ‘พิรดา’เป็นน้องสาวของอัญญา“แม่ใครอ่ะ… ”พิรดากระซิบถามมารดาที่กำลังกวาดใบชมพู่อยู่ไม่ไกลจากม้าหินอ่อนที่ท่านประธานกับพี่สาวของหล่อนกำลังนั่งคุยกัน“เจ้านายของยายอัญ… ”อรดีกระซิบตอบกลับเบาๆ“โห… เจ้านายพี่อัญโคตรหล่ออ่ะ… ”พิรดาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปยังร่างสูงใหญ่นั้นอีกครั้ง ค่อยๆ เดินเลียบๆ เคียงๆ เข้ามาใกล้เพราะต้องผ่านม้าหินอ่อนก่อนเข้าไปในบ้าน“ดา… นี่คุณธันวาเจ้านายของพี่”อัญญาถือโอกาสแนะนำให้น้องสาวได้รู้จักกับคนมาเยี่ยม“สวัสดีค่ะ… ”พิรดายกมือไหว้ธันวา“สวัสดีครับ… ”เขารับไหว้ ส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ทำเอาพิรดาแทบละลายกับความหล่อเหลาของท่านประธาน“แถวนี้บรรยากาศดีนะครับ… ”ตอนใกล้จะกลับ…ธันวาลุกขึ้นจากม้าหินอ่อน ทอดสายตาแลไปยังสวนกล้วยหอมที่

“ขอบคุณค่ะ… ”อัญญารับเอาดอกไม้มาจัดลงใจแจกันแก้วใบใหญ่ ธันวาเดินมาที่โต๊ะตัวเอง ทรุดร่างลงนั่งบนเก้าอี้ ตามองเลขาสาวที่กำลังจัดดอกไม้อย่างตั้งอกตั้งใจ“คุณจัดดอกไม้สวยจัง… ”เขาชม“อัญชอบจัดดอกไม้ค่ะ… ”เมื่อก่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัยอัญญาเคยทำงานหารายได้พิเศษที่ร้านดอกไม้แห่งหนึ่ง ตั้งแต่นั้นมาหล่อนก็ชอบการจัดดอกไม้ครู่ใหญ่ๆ ต่อมาอัญญาถือแฟ้มเอกสารสีดำมาวางลงตรงหน้าท่านประธานเหมือนเช่นทุกวันเมื่อเขามาถึง“ตารางงานของวันนี้ค่ะ… ”เลขาสาวรายงาน“มีแต่งานน่าเบื่อทั้งนั้น… ”ธันวามองดูแฟ้มแล้วเอื้อมมือมาโอบเอวของหญิงสาว“คุณธันจะเบื่อไม่ได้นะคะ… ทั้งหมดนี้นัดหมายเอาไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ… ”หล่อนย้ำ“ก็งานพวกนี้มันน่าเบื่อนี่นา… แต่ว่ามีอยู่งานนึงที่ผมไม่เคยเบื่อที่จะทำ… ”เขาเอื้อมมือมาโอบเอวของหล่อน ก่อนจะอุ้มขึ้นมานอนหงายบนตัก“อุ๊ย… ท่านคะ… ”อัญญาตกใจ…ไม่คิดว่าวันนี้จะโดนแต่เช้า แต่ดูท่าทางแล้วคงไม่รอดแน่ๆ วันนี้ท่านประธานหื่นมาก มือใหญ่สอดเข้ามาใต้ชายกระโปรง ลูบล้วงเข้ามาสำรวจพูเนื้ออูมแน่น แอ่นอ้าขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ“อู้ววว… สู้มือแบบนี้เห็นทีต้องขยี้หนักๆ”มือที่โอบแผ่นห