All Chapters of ท่านประธานกระหายสวาท: Chapter 1 - Chapter 8

ธำรงค์คิดว่าจะได้ช่วยดูแลลูกสาวของเพื่อนรักได้อย่างใกล้ชิด ช่างบังเอิญว่าตอนนี้เขากำลังจะประกาศรับสมัครเลขาคนใหม่อยู่พอดี“ดีเหมือนกัน… ขอบใจมากนะเพื่อน งั้นอาทิตย์หน้าจะให้ยัยแพรเข้าไปฝึกงานที่โรงแรม ว่าแต่ยัยแพรยังไม่มีประสบการณ์ในการทำงาน… กลัวว่าจะช่วยงานแกไม่ได้อย่างที่หวัง… ”อนันต์รีบออกตัว“ไม่เป็นไร… เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง หนูแพรเรียนมาทางนี้ฝึกได้ไม่ยาก… ”“ขอบใจมากธำรงค์… ฝากด้วยนะเพื่อน… ”น้ำเสียงของอนันต์โล่งใจอย่างเห็นได้ชัด เมื่อรู้ว่าลูกสาวของตนจะได้ฝึกงานในโรงแรมใหญ่ของเพื่อนรัก “แล้วมึงเป็นไงบ้างวะ กิจการไร่กาแฟเป็นยังไงบ้าง… ”ธำรงค์ถาม…แม้ทุกวันนี้อนันต์มีไร่กาแฟและไร่ส้มอยู่ในจังหวัดเชียงราย แต่ฐานะก็ยังเทียบไม่ได้กับธำรงค์ที่เป็นเจ้าของโรงแรมและรีสอร์ทอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดท่องเที่ยวหลายที่ในประเทศ“กิจการไร่กาแฟไปได้ดีเลยว่ะ ปีนี้ส่งออกเมล็ดกาแฟได้ตามเป้าที่ตั้งไว้… ”“เยี่ยมเลยเพื่อน… เอาไว้ว่างๆ กูจะแวะไปเที่ยวหา… ”“มาเลย… กูอยากเจอมึงเหมือนกัน… นานแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน… ”พูดคุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ ก็กดวางสายในเวลาต่อมาภายหลังวางสายสนทนา

แพรลดาออกอาการเกร็งจนเห็นได้ชัด ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าตอนมองสบตาท่านประธานแล้วทำไมจึงเกิดอาการหัวใจเต้นแรง“ไม่ต้องเกร็งนะ… แล้วจะสนุกกับงาน”ธำรงค์มองเห็นอาการประหม่า เดินไปหยิบแฟ้มงานของเลขาคนเก่าเอามาให้แพรลดาเปิดดู จากนั้นก็อธิบายว่าในแต่ละวันนั้นเขาทำอะไรบ้างหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา แพรลดาเรียนรู้งานในหน้าที่ความรับผิดชอบของเลขานุการได้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับคำชมจากธำรงค์บ่อยๆทั้งเรื่องดูแลรับผิดชอบจดหมายเข้าจดหมายออก โทรศัพท์ติดต่องาน รับโทรศัพท์และจัดการนัดหมายให้กับผู้เป็นนายอย่างไม่ขาดตกบกพร่องงานในสัปดาห์แรกผ่านไปอย่างราบรื่น กระทั่งเย็นของวันศุกร์กลางเดือนก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นมาจนได้ ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนของหลายๆ อย่าง เมื่อแพรลดาลืมของไว้ที่ทำงาน ทำให้หล่อนต้องย้อนกลับเข้ามาที่โรงแรมอีกครั้งเวลาทุ่มกว่าๆ…หญิงสาวขึ้นลิฟท์มาจนถึงชั้นบนสุด ซึ่งเป็นห้องทำงาน เมื่อเดินออกจากลิฟท์ก็ก้าวตรงมาที่หน้าห้องในทันทีหล่อนยืนอยู่หน้าประตู ล้วงเอากุญแจที่ธำรงค์ให้ไว้ออกมาไขประตูแล้วผลักเข้ามาเบาๆ เดินตรงเข้ามาที่โต๊ะทำงาน ดีใจที่เห็นว่ากระเป๋าสตางค์ที่ลืมไว้บนโ

ธำรงค์จับมือของหล่อนแล้วรั้งให้แพรลดาเดินอ้อมกลับมานั่งลงบนโซฟาเคียงข้างกับเขา จากนั้นค่อยๆ ปรับเบาะให้หญิงสาวเอนกายลงนอนหล่อนทอดร่างไปตามความยาวของโซฟาสีดำที่ปรับระดับเป็นเตียงนอน ธำรงค์จับขาสองข้างลองหล่อนขึ้นมาวางบนตักพร้อมกับเอามือบีบเคล้นปลีน่องเบาๆ ทำเอาหญิงสาวขนลุกซู่ “หลังจากเรียนจบลุงอยากให้หนูกลับมาทำงานกับลุง… ” ธำรงค์กล่าวออกมาอย่างเปิดเผย นี่คือสิ่งที่เขาแอบครุ่นคิดมาตลอดสัปดาห์หลังจากได้อยู่ใกล้สาวน้อยผู้น่าหลงใหลคนนี้ “คุณลุงอยากให้หนูเป็นเลขาของคุณลุงจริงๆ หรือคะ… ” “จริงจ้ะ… ถ้าหนูไม่เบื่อที่จะทำงานกับคนแก่อย่างลุง… ” เขากล่าวอย่างถ่อมตัว เพราะว่าในความรู้สึกของแพรลดานั้นผู้ชายคนนี้ยังไม่แก่เลยสักนิด เขาเป็นหนุ่มใหญ่ที่ยังสมาร์ทและหล่อมาก “ไม่เบื่อค่ะ… แล้วคุณลุงก็ยังไม่แก่นะคะ… ” คำพูดของหญิงสาวทำเอาธำรงค์ยิ้มหน้าบาน “ปากหวานแบบนี้… งั้นลุงขอทึกทักว่าเรียนจบแล้วหนูจะมาเป็นเลขาของลุงนะจ๊ะ… ” เข้าทางของท่านประธาน “ค่ะ… ” แพรลดาพยักหน้าอายๆ เพราะหล่อนเองก็รู้สึกถ

“อ๊า… ซี้ดดดด… คุณลุงขา… ”ริมฝีปากของแพรลดาห่อรัดเป็นวง ใจแทบขาดเมื่อเขากดลิ้นบดขยี้เม็ดกระสัน หล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าร่างกายจะต้องมาโดนจู่โจมหนักขนาดนี้“อ๊ายยย… งืออออ… คุณลุงขาหนูเสียว… พอเถอะค่ะ… ”เสียงของแพรลดาสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้ ใจอยากจะขัดขืนแต่ทว่าร่างกายกลับโอนอ่อนผ่อนตาม รู้สึกเคลิบเคลิ้มตื่นเต้นไปกับประสบการณ์แปลกใหม่ไม่ประสีประสาในเรื่องกามโลกีย์“ยิ่งเสียวยิ่งต้องให้ลุงเลีย… อย่าเกร็งนะจ๊ะ… ”อ้อยกำลังจะเข้าปากช้างเนื้อกำลังจะเข้าปากเสือ มีหรือผู้ชายทั้งแท่งอย่างธำรงค์จะหยุดง่ายๆ ไหนๆ ก็ตัดสินใจเผยความหื่นออกมาขนาดนี้แล้ว“หนูกลัวค่ะ… หนูไม่เคยค่ะ… ”เสียงของสาวน้อยยังสั่นเครือ พยายามเอามือผลักบ่าของท่านประธานจอมหื่นออกจากง่ามขา รู้สึกอับอายเหลือเกินที่เผลอปล่อยให้เขาเลียจนน้ำแรกเสียวแตกออกมาอาบชุ่มไปทั้งสองกลีบ“ไม่ต้องอายนะจ๊ะ… เดี๋ยวลุงจะสอนให้ทุกอย่าง ปล่อยน้ำออกมายิ่งเยอะยิ่งดีเพราะมันจะทำให้หนูไม่เจ็บตอนลุงใส่… ”คำพูดที่ได้ยินยิ่งทำให้แพรลดารู้สึกตื่นเต้น เมื่อนึกถึงการสอดใส่ที่กำลังจะตามมา“ว้าว… สวยมากหนูจ๋า… กลีบเยิ้มน่าเลียมากลุงชอบที่สุด… ”ธำรงค์