Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 100

พอได้จูบดูดดื่มอีกครั้ง ภัทรก็ทำมากกว่าจูบ เขากอบกุมบั้นท้ายหนั่นแน่นเต็มสองมือแล้วบีบขยำเบา ๆ พอกะเพราขยับส่ายบดเบียดตัวเองบนหน้าตักเขา ภัทรก็ประคองสาวน้อยนอนหงายลงบนที่นอน เขาตามประกบปากจูบไม่ห่างหาย ลิ้นของเขาพลิ้วไหวอยู่ในปากนุ่ม ริมฝีปากบดเบียดแนบแน่นทั้งดูดทั้งเม้มอย่างเอาแต่ใจร่างสูงทาบทับอยู่บนเรือนกายสาวน้อย ผิวเนื้อแนบชิดเสียดสีสัมผัสกันด้วยความตั้งใจของคนที่อายุมากกว่า ภัทรเลื่อนฝ่ามือขึ้นมาบีบขยำเต้านมอวบอิ่ม เขาพบว่าเต้าสาวช่างพอเหมาะพอดีกับมือเขาเหลือเกิน“กะเพรา ให้ฉันทำต่อมั้ย” ภัทรถามคลอเคลียกลีบปากนุ่ม อารมณ์ดิบเถื่อนโจมตีเขาจนแทบทนไม่ไหวแล้ว“ทะ...ทำต่อค่ะ” กะเพราตอบเสียงสั่นพร่า จูบของเขาและสัมผัสจากฝ่ามืออุ่นทำให้เด็กสาวรุ่มร้อนไปทั้งตัวภัทรจูบเธอตามที่เธอต้องการ คราวนี้เขาทำมากกว่าจูบ มากกว่าการลูบไล้สัมผัส เขาปลดปมผ้าถุงแล้วดึงมันออกจนพ้นปลายเท้าของเด็กสาว“คุณภัทร...” กะเพราเรียกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า และพอเขาจัดการถอดเสื้อเธอออก เด็กสาวก็เปลือยทั้งตัว เพราะเธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นในสักชิ้นภัทรโน้มตัวลงมาทาบทับเธอไว้อีกครั้ง เขากระซิบบอกเธอว่า“ฉันจะทำให้เธอหยุด

กะเพราแอบมองข้างในห้องทำงานของคุณภัทรจากประตูทางเชื่อมเข้าบ้าน เพราะเขาดึงม่านปิดไม่สนิท มันมีรอยแยกเล็ก ๆ กลางบานประตูพอดี เด็กสาวโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ เธอเห็นภาพในมุมแคบ แต่ก็เป็นจุดที่เห็นนางแบบสาวชัดเจนพอดี ดวงตาของกะเพราเบิกกว้างเมื่อเห็นว่า นางแบบสาวไม่สวมเสื้อผ้าสักชิ้น เธอสวมเพียงรองเท้าคัทชูส้นเข็มสีแดง เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาสีเบจ สะโพกผายกลมกลึงนั้นสวยรับพอดีกับเอวคอดกิ่ว พุ่มทรวงของเธอใหญ่โตเท่าผลส้มโอในสวน กะเพราอดไม่ได้ที่จะใช้สองมือมาจับของตัวเองด้วยความรู้สึกด้อยกว่า เด็กสาวทำปากยื่น นึกอิจฉานางแบบของคุณภัทร ใบหน้าของนางแบบสาวไม่ได้แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางใด ยกเว้นปากที่เคลือบไว้ด้วยลิปสติกที่แดงสด ผมยาวเป็นลอนใหญ่คลอเคลียบ่าทำให้เธอดูเซ็กซี่เย้ายวน นางแบบสาวนั่งหลังตรง พาดแขนสองข้างไปบนพนักโซฟา เธอมองตรงไปที่คุณภัทรด้วยสายตาเชิญชวนเซ็กซี่ แต่เพราะคุณภัทรยืนวาดภาพโดยหันหลังมาทางประตู เด็กสาวจึงไม่เห็นว่าเขามีสีหน้าและแววตาอย่างไรยามมองนางแบบสุดเซ็กซี่ตรงหน้า กะเพราถอนหายใจ เธอไม่ควรแอบดูเลย พอมาแอบดูก็ได้เห็นอะไรที่ทำให้หงุดหงิด ขืนแอบดูต

ภัทรยิ้มเอ็นดูสาวน้อย ไม่เสียแรงที่เขาอดทนรอวันนี้ ไม่เสียแรงที่อดเปรี้ยวไว้กินหวาน จนถึงวันที่เธอยินยอมพร้อมใจและเรียกร้องเองโดยที่เขาไม่ได้บังคับ แม้รู้ว่าที่เธอตกปากรับคำยินยอม เพราะเธอตกหลุมพรางที่เขาอ่อยและหลอกล่อ แต่ภัทรก็จะไม่ปล่อยโอกาสนี้ไปหรอก และเมื่อเลือกที่จะเอาเธอทำเมีย เขาก็จะดูแลรับผิดชอบเธอตลอดไป“ฉันจะดูแล จะรับผิดชอบชีวิตเธอเอง เป็นเมียฉันนะนังหนู”กะเพรายิ้มเขินอาย ก่อนพยักหน้ารับช้า ๆ “ค่ะ”6 รสหวานล้ำ ผ้าถุงและเสื้อยืดถูกดึงออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว มันเป็นไปด้วยความยินยอมพร้อมใจ และการให้ความร่วมมืออย่างดีของกะเพรา ภัทรถึงกับสูดลมหายใจลึก เมื่อได้มองเรือนร่างสาวน้อยเต็มตา “คุณภัทร...หนูอาย” ไฟในห้องสว่างจ้า เพราะเขายังไม่ได้ลุกปิดไฟ ทำให้กะเพราเห็นตาคมเป็นประกายน่าหวั่นไหว ภัทรหัวเราะในลำคอ เขาขยับตัวทาบทับลงบนเรือนกายสาว จูบหน้าผากมนแผ่วเบา “ไหนบอกว่าเต็มใจ มองแค่นี้ก็อายแล้วหรือ” “มะ...ไม่อายก็ได้ค่ะ” กะเพราตะแคงหน้าหนี เธอไม่กล้าสู้สายตาคมวิบวับของเขาหรอก ภัทรยิ้มสมใจ เขาก้มลงหอมแก้มเนียนนุ่

“คุณภัทรขา...” กะเพราสบสายตากับคนที่โยกลำกายในร่องรูของเธอ เด็กสาวเริ่มบิดส่ายและขยับบั้นท้ายเรียกร้องภัทรครางในลำคออย่างพอใจ เขาชักเอ็นอวบออกจากรูสาว ตาคมหลุบดูกลางซอกขา เขาเห็นน้ำเมือกใสมันวาวกับเลือดสาวติดลำเอ็นออกมาด้วย ภัทรสูดปากเบา ๆ สิ่งที่เห็นเร้าอารมณ์กามทำให้ดุ้นชายแข็งคึกและกระตุกในร่องรูที่ค้างค้ากันอยู่“อ๊า !” พอเขากระตุกในตัวเธอ กะเพราก็รับรู้ได้ มันเสียวสยิวและเร้าอารมณ์เธอ ร่องสาวจึงตอดรัดขมิบเอ็นอวบไว้ เด็กสาวร่อนสะโพกยกบั้นท้ายตามติดเพราะกลัวเขาจะดึงออกไปจนสุด“อ่า...เด็กดี อยากให้ฉันแทงลึก ๆ แบบนี้ใช่มั้ย”ภัทรเกร็งก้นแล้วสอดใส่จังหวะเชื่องช้า ทว่าเขาแทงลึกด้วยจังหวะเดียวจนมิดลำ“อ๊า !” กะเพราครางกระเส่า ทั้งเจ็บทั้งเสียว และพอเขาอัดเอ็นเข้ามาลึกสุดโคน เธอก็จุกแน่นเต็มรูไปหมดภัทรยิ้มสมใจ เมื่อได้ยินเสียงครางหวาน ๆ ทั้งรูสาวที่ตอดขมิบรัดเอ็นอุ่นก็ทำให้เขารู้ว่า เธอมีอารมณ์ร่วม และเธอพร้อมที่จะเสียวไปกับเขาแล้วสะโพกแกร่งโยกขยับอีกครั้ง ภัทรถอดถอนจนเหลือค้างคาแค่หัวหยักอวบใหญ่ ก่อนจะเสือกไสลำกายแกร่งเข้าไปในรูเนื้อนุ่มแน่นอีกครั้ง เขาเข้าออกสุดทุกการขับเคลื่อน จากจ

น้ำเสียงสั่นเจือเสียงสะอื้นของเด็กสาวทำให้ภัทรยิ้มเอ็นดู“ไม่ตายหรอกน่า ใครจะทำจนเมียตายกันเล่า” ภัทรว่าเสียงกลั้วหัวเราะ เขาจูบกระหม่อมเธออีกหลายครั้งอย่างมันเขี้ยว แล้วกอดเธอไว้นิ่ง ๆ กระทั่งเด็กสาวผ่อนคลายและหายสะอื้นคำว่าเมียที่เขาเรียกเธอเมื่อครู่ และความอบอุ่นที่แนบกายอยู่ทำให้เด็กสาวอุ่นซ่านไปทั้งใจ แต่พอนึกถึงบทรักบทสวาทเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านไปเมื่อครู่ แก้มสาวก็เห่อร้อนและซับสีเลือดขึ้นมาทันใด“คุณภัทรขา” กะเพราเรียกเขาขณะที่ยังซุกหน้ากับอกกว้าง“หืม...”“คุณภัทรจะให้หนูเป็นเมียไปนานแค่ไหนคะ” คำถามของเด็กสาวทำให้คนถูกถามขมวดคิ้วมุ่น เขาเข้าใจคำถามของเธอ และเพราะเข้าใจนี่แหละ จึงทำให้เขาถึงกับต้องถอนหายใจ เมื่อคนที่กอดเธออยู่ไม่ตอบคำถาม แถมยังถอนหายใจคล้ายรำคาญ กะเพราจึงนอนนิ่ง เธอไม่ควรคาดหวังกับความสัมพันธ์นี้ เขาเป็นเจ้านาย เธอก็แค่เด็กสาวในบ้าน ที่เขาทำไปเมื่อครู่ก็แค่ความสุขชั่วครั้งชั่วคราวของผู้ชาย “จะไปไหน” ภัทรถามเสียงเข้ม เมื่อคนที่อยู่ในอ้อมแขนดันแผ่นอกกว้างและพยายามขืนตัวออกห่างเขา “หนูจะลงไปนอนข้างล่างค่ะ” กะเพราอ้อมแอ้มตอบ