Lahat ng Kabanata ng Billionaire's Queen: Kabanata 31 - Kabanata 40

CHAPTER 32: Dark (Violet's P.O.V) "Thank you, Mark." "Let's just continue tomorrow.", Mark said with a smile. "Sige, una na ako.", pagpapaalam ko naman sa kanya bago lumabas sa office niya. Nasa kotse na ako nang tumawag sa akin ang secretary ko. "Hello Jenna." ["Ma'am Violet, pumunta na po kayo rito. Medyo may problema po tayo."] "What? Don't worry, I'm on my way there.", sabi ko naman sa kanya. Ano na naman kaya ang nangyari? Pagdating ko sa office ay sinalubong kaagad ako ni Jenna at dumiretso kami sa room kung saan naroroon ang mga products ng team namin. Naabutan namin doon si Celine at ang buong members ng team ko. Nagulat naman ako nang makita kong sobrang gulo ng room at halos sira lahat yung mga damit na imomodel mamayang gabi. DAMMIT! WHO THE HELL DID THIS?! "Well that's unfortunate." Napatingin naman kaming lahat sa nagsalita na walang iba kundi ang kapatid kong nakangisi at sa likod niya ay naroroon ang team niya. "Paano na kayo niyan? Looks like ako na agad

CHAPTER 34: Winner (Violet's P.O.V) "What is your heart telling you to do? What does it want?", tanong sa akin ni Mark na hindi ko agad masagot. "I don't know...", sagot ko sabay ng pag-iling ko. "I mean a part of me wants to give him another chance but a part of me wants to save myself from all the heartaches he can cause to me all over again if ever I gave him that chance.", I said. "That's normal. Once a person got hurt by someone whom he or she really loves, they tend to get confused between giving them that another chance or not. And what causes it is the fear of getting hurt all over again. And because of fear, questions like 'What if that person hurts me again? Is it gonna be worth it? Can I take all those pain and heartaches again?', are being questioned in your mind right?" I nodded. He's right. I always do ask those questions over and over again the moment I agreed to be with Kyle again. "Pero hindi mo rin ba natanong sa sarili mo, 'Paano kung bumalik talaga siya par

CHAPTER 36: Kaylee Vienne Anderson Part 2 (Violet's P.O.V) 10 na ng gabi na pero hindi pa rin nahahanap ang anak ko. Parang tumitigil ang paghinga ko sa tuwing naiisip ko kung ano na ang mga posibleng nangyari sa anak ko. Hanggang ngayon, di pa rin tumatawag yung lalaking kumuha sa anak ko para manghingi ng ransom. Hindi ko mapigilang hindi mapa-iyak sa tuwing naiisip ko ang anak ko. Kung hindi kidnap for ransom itong ginawa niya, baka kung ano na ang ginawa niya kay Kaylee... Pero sino? Sino ang pwedeng magpa-kidnap sa anak ko? Sino ang pwedeng gumawa nito? Napatayo ako nang pumasok ang dalawang pulis habang kasama ng mga ito si ate Valerie. "What's the meaning of this?! Bakit ako pilit sinama ng mga toh rito?!", tanong nito na kakikitaan ng galit ang mukha. Hindi kaya...? Galit naman akong lumapit sa kanya. "WHERE'S KAYLEE?!", galit na tanong ko sa kanya. "What the hell are you talking about now?! Bakit sa akin mo tinatanong kung nasaan ang anak mo?! Mukha ba akong hanapa

CHAPTER 38: Wake Up (Violet's P.O.V) Patuloy sa pagpatak ang mga luha sa mata ko habang naka-upo ako sa labas ng Emergency Room. "I love you." Nakagat ko naman ang labi ko para mapagilan ang paghikbi ko nang maalala ko ang huling sinabi sa akin ni Kyle kanina. Please Kyle... hang on. Don't let go. Napatingin ako sa pintuan ng E.R. Halos 3 hours na ang nakalipas pero hindi pa rin lumalabas ang doctor mula sa loob. Bakit ba toh nangyayari? Bakit toh nangyayari sa pamilya ko? It was my daughter's birthday and it was supposed be a happy event but why did it turned into a nightmare? My daughter is traumatized from what had happened... And my husband is fighting for his life right this very moment... Naramdaman kong may yumakap sa akin; it's Celine. Kasama ko ngayon sila nina kuya Kevin, Hazel, Brian, at Lucas. Sina mommy at daddy ang nagbabantay ngayon kay Kaylee ngayon sa bahay. At mas humigpit pa ang pagbabantay ng mga personal body guards ni Kyle sa mansion para di na ma

CHAPTER 40: Cherish (Kyle's P.O.V) "Say 'Aahh'", Violet said while holding a spoon with rice on it "Baby, I'm full already.", I told her Pinapakain kasi niya ako. At sobrang dami na rin ang nakain ko pero ayaw pa rin tumigil ni Shanelle. "Hindi, kumain ka pa. Kailangan mong kumain ng marami para bumalik kaagad ang lakas mo.", giit naman niya Nakangiting napa-iling na lang ako saka binuka ang bibig ko at sinubo yung pagkain. Four days na rin akong naririto sa hospital. Four days na rin na hindi pumapasok si Shanelle sa AC dahil siya ang nag-aalaga sa akin. I told her she doesn't need to but she insisted. She wants to take care of me personally. And of course I'm happy about it. I'm happy to know that Shanelle still loves me. "Here. Last na.", sabi naman niya sabay subo ulit sa akin ang kutsara na may lamang pagkain. "Yan. Now time to take your medicine.", Violet Tumayo naman ito at nilagyan ang baso ng tubig. Nakasunod lang ang tingin ko sa kanya. Hindi ko mapigilang map