บททั้งหมดของ Zillionaire's Wife: บทที่ 121 - บทที่ 130

"Yes Lablab," nakangiting sagot ko. Kaya wala na siyang pinaglagpas pang sandali talagang sinagad niya na at dahan dahan niyang sinasanay ang katawan ko sa pagkalalak* niya hanggang sa nakakaramdam na ako ng kakaibang sarap. Kaya naglabas pasok at pabilis ng pabilis ang pag indayog nito sa ibabaw ko hanggang sa bumulong ito na; " I'm coming Lablab,! Isang pasok at labas pa nakaramdam na ako ng parang napuno ang perlas ko. Hindi niya muna inalis ito kaso medyo nabibigatan na rin ako sa katawan niya kaya umalis na ito sa ibabaw ko at nahiga sa tabi ko. " Thank you Lablab," bulong niya sabay halik sa labi ko. Hanggang sa nakatulog kaming magkayakap nito. Kinamadaling araw nakaramdam ako ng kakaiba. Tila hinahanap ng katawan ko ang ginawa namin kanina. Kaya naka isip ako ng kapilyahan, sinimulan kong ibaba ang boxer shorts na suot nito naman nag hello saakin ang pagkalalak* niya. W-what the f*** para itong spring na biglang tumayo. Nagulat ako ng ilang minuto, lalo na nang magsing ko

Pagkabalik namin sa resort. Medyo umo-okay na talaga ang pakiramdam ko. Dahil mga kausap niya ang investors ni Mr. Zhang nag hintay na lang ako sa loob ng kwarto. Kinuha ko ang cellphone ko at nag browse ako sa ebook ng mga funny videos. Hanggang sa dumaan sa newsfeed ko ang isang pregnancy reveal na ginawa ng babae sa'kaniyang asawa. Nakaisip ako ng isang plano. Tumayo ako at nag hanap sa mga gamit ko ng ilang materials kaso wala akong mahagilap kahit isa. Napasilip ako sa bintana at nagmasid-masid kung nasa paligid lang ba sila. Maswerte namang malayo pala sila rito kaya naka kuha ako ng tyempo para lumabas ng kwarto. Ang alam ko malapit lang naman ang bayan rito or Mall. Bahala na, basta gusto kung gawin yong explosion box na 'yon. Sumakay ako ng puting Van mga byahen g patungong bayan. Last day na namin rito sa Ilocos kailangan magkaroon naman ng memorable sa ilang araw namin rito. Naupo ako sa bandang dulong bahagi ng Van, para hindi nila ako masiksik man lang. Panay tingin

Matapos naming mag-usap ng asawa ko. Nandito kami ngayon sa sagingan at alam nyo bang kasalukuyang umaakyat siya nang puno. Kinikilig ako sa nakikita ko, abot langit ang ngiti ko. Napahawak ako sa tyan ko at kinausap ang baby ko. "Hello, baby nakita mo ba yon. Siya ang daddy mo. Mahal na mahal ka namin." sambit ko habang hinahaplos haplos ang tyan ko na nag sisimula nang umumbok. Totoo nga pala ang sabi nila, kapag itinatago nakikisama ang baby sa loob at kapag nalaman na bigla siyang nalaki. Ang sarap ng upo ko ng may humawak sa balikat ko, kaya nagulat ako bigla. "Lablab, ikaw pala. Bakit ang bilis mo namang makababa." tanong ko, bigla na lang kasi siyang sumusulpot. "Para sainyo ni baby Labs, sana magustuhan niyo," bulong niya sabay haplos sa tyan ko. "Gustong gusto namin ni baby Lablab, thank you so much." sambit ko sabay halik dito. "Walang anuman Lablab. I love you both," saad nito. Naki upo siya sa tabi ko at hinawakan ang kamay ko habang sumasandal sa balikat ko saba

"Hmmm! Mukha naman akong ewan dyan Lab. Ayoko nga nyan!" mariing wika nito. "Pero Lab, Hayan naman ang sinusuot nang mga buntis 'di ba? Mas maganda 'to sayo, sukatin mo muna kasi bago ka mag reklamo dyan." wika ko. At sana lang pumayag siya sa gusto ko. "Hmm! Ayoko! Ayoko. Pag pinilit mo sa'akin 'yan, hindi na lang ako a-attend mamaya." wika niya. Napasabunot na lamang ako sa buhok ko sa tigas nang ulo nang asawa ko. "Bahala ka na nga! Ayaw mo naman magpa awat, eh' 'di sige." wika ko sabay simangot at walk-out. "Lab," tawag nito. Pero dire diretso lang ako at walang lingon lingon na lumabas ng kwarto. Pagbaba ko naabutan ko sila Ate, Alliana at kuya Macky. Nang makita naman nila ako kaagad tinawag ni Ate ang pansin ko. "Oh! bro, bakit tila badtrip 'yang mukha mo?" tanong ni Ate sabay tawa naman ni kuya Mac at sinundan pa ng tawa ng pamangkin ko. "Oo nga tito, bakit tila 'di 'yan maipinta," singit naman ni Alliana. "Ewan ko sainyong mag-ina ko." saad ko. Wala pa naman ako s

Kinaumagahan nakarinig ako ng pagkalakas lakas na katok. Bumangon ako at kahit antok pa wala akong magawa, dahil mukhang walang balak ang tao sa pintuan tumigil, kulang na lang gibain niya ito. "Sandali!" sigaw ko. As if naman marinig niya ako. Haixt! Pag bukas ko bumungad sa harapan ko si Alleli. "Alliana ikaw pala. May kailangan ka ba?" tanong ko. "S-si tito, gising na ba? I need to talk to him sana," saad nito. "Ah! ganon ba, natutulog pa kasi siya. Importante ba para gisingin ko na." tanong ko. "Ah! Hindi na wait ko na lang siya na magising. Thanks."anya. Sabay talikod at lakad palayo sa'akin. Sinara ko na ang pintuan at bumalik sa kama kung saan nahihimbing pa rin na natutulog ang aking asawa. Tumabi ako rito at yumakap ng mahigpit. Hanggang sa nakatulog ulit ako. Nagising na lang ako na parang may kumikiliti ng aking talampakan at hindi ko maiwasang makiliti, dahil malakas naman talaga ang kiliti ko rito. Kahit antok pa pinilit kung idilat ang mga mata ko. "