Semua Bab Zillionaire's Wife: Bab 101 - Bab 110

Maaga akong umalis sa bahay ng kaibigan ko, hinatid niya lang ako palabas ng bahay niya at labis akong nagpasalamat sa tulong niya. Matapos kaming magpaalamanan pumasok na ako sa kotse at nag drive papalayo rito. Sa pag-alis ko ng Palawan, dala ko ang pag-asa na mahahanap ko ang babaeng pakakasalan ko. Sa buong byahe ko wala akong inisip na masama o badvibes basta ang mindset ko goodvibes lang. Hanggang sa makarating ako ng airport at tinawagan ko na lamang ang secretary ko para kunin ang sasakyan kung maiiwan dito. Pumasok ako sa loob, dahil may na book na rin ito sa'akin. Kaya habang nasa eroplano ako, hindi ako mapakali na makita at mayakap ito. 2 days pa lang na malayo na ito sa'akin hindi ko na agad kaya. Mababaliw siguro ko o mamatay sa labis na lungkot. Nakikibalita rin naman ako sa Mansyon at sa mga kapulisan kung nakita o umuwi na ang pamangkin ko, pero lahat sila ay walang maisagot na maayos sa'akin. Nang marinig ko ang boses ng piloto hudyat na palipad na ang eroplano

"Enjoy the moment," pang-aasar nito. Bigla akong natauhan at tinulak ito. Tumayo ako at pinamaywangan ko siya sabay sabi na; "Hoy! Tanda! Hwag kang assuming. At bakit ka pala sumunod rito. Hindi ba sinabi kung mag hiwalay muna tayo." inis na wika ko. "Ikaw lang naman ang may gusto niyan. Hindi ako pumayag and I can't do that. Lablab, I really miss you." wika nito sa malambing na boses. "Pwes hindi kita na-miss at makaka alis ka na tanda." singhal ko. "Sure ka na ba dyan? Baka pag umalis ako hanap hanapin mo ako." pang-aasar nito. "Ewan ko sayo. Umalis ka na lang at paki dala ang mga bulaklak mo. Aanhin ko yan, hindi naman ako magtatayo ng flowershop." saas ko sabay ismid. "Fine! I'm going to leave now. Good bye! Julianna." mariing wika nito. Sabay tayo at lakad palabas ng bahay. Hindi man lang ito lumingon, bahala nga siya sa buhay niya. Ilang oras na ang nakakalipas buhat ng umalis ito at mukhang tinotoo nito ang sinabi. Mabuti na rin iyon para tahimik ang buhay ko ri

"Nay, Tay, Janna, Karina?" sigaw niya ng mapansing sobrang tahimik ng buong bahay nila. "Nasaan kaya silang lahat?" nagtatakang tanong nito. Napaupo siya sa sofa at naghihintay kung may papasok o dadating ba. Pero ilang minuto na siyang naghihintay sa mga ito kaya naisipan niyang kumain na lamang mag-isa. Diretso siya ng kusina at nakita niya ang gga seafoods na paborito niya na nakatakip pa. Kaagad siyang nagutom nang malanghap ang amoy nito. "Ang sarap!" usal niya habang isa isang binabalatan ang hipon sabay subo. Nanhinginig pa siya sa asim ng sinigang na hipon na paborito niya na. Masarap at namiss niya talaga ang sinigang na may sampalok ng kaniyang Inay. Kaso bigla naman siyang nalungkot ng maalalang mag-isa lang siyang nakain. Saan kaya sila nag punta, bakit sabay-sabay naman yata. Dahil sa nawalan siya ng gana kumain. Mabilis niyang tinapos ang pagkain at umakyat sa itaas. Nang makarinig siya ng pag tawag ng kaniyang kapatid na si Karina mula sa ibaba. Nagmamadali siyang

"Kutong lupa, hintay!" sigaw nito. Pero dire diretso lang ako papasok. Bahala siya sa buhay niya! Nakaupo na ako ng dumating ito. Akala mo naman ang layo ng kusina at natagalan ito. Natatawa na lang ako sa itsura nito pero nakangiti pa rin. "Oh! Anak, kumuha ka na ng plato at pag silbihan mo na ang mapapangasawa mo." wika ni Inay. Pagkarinig ko ng sinabi ni Inay, parang hindi ko malunok ang nasa bibig ko kaya mabilis akong nag salin ng tubig sa baso at ininom ito ng diretso. Dinaluhan naman kaagad ako ni sir Kiefer at hinagod hagod ang likod ko. "Dahan dahan sa pag-inom naman Lablab," anya. "Okay lang ako Lablab, upo ka na. Kuha lang ako ng pagkain mo." sagot ko. Natawa na lang ako sa sinabi ko, imbes na plato pagkain ang nasabi ko. Halatang tense ako sa huling sinabi ni Inay, mapapangasawa. Hindi ko nga alam paano ang buhay may-asawa? Third year College pa lang naman ako. Tapos asawa agad. Parang gusto kung mag back-out. Alam ko naman makakapag hintay yan sa'akin. Nak

Maghapon akong nag kulong sa kwarto at hindi lumalabas, dahil umiiwas ako sa mga itatanong nito sa'akin. Hindi pa ako ready na magpakita sa'kaniya at baka kulitin niya pa ako about sa daks na 'yon. Minsan talaga pahamak tong bibig ko! Kainis.. Maya maya lang nakarinig na ako ng katok, nang inaakalang si Labs ito hindi ko muna binuksan, ngunit ng marinig ko ang boses nito kapatid ko pala na si Jas. "Ate," tawag nito. Kaya kaagad kung binuksan ang pinto. "Tuloy ka, Janna." wika ko. Inaya ko siya pumasok sa loob at pinaupo. "Salamat ate, pasensya na kung naging pasaway at pala sagot ako sayo. Promise hindi na po talaga mauulit." wika nito. "Okay lang, gusto ko lang maging maayos ka. Bata ka pa at marami ka pang dapat malaman at alam mo naman wala akong ibang aasahan kanila Inay at Itay kapag nag-asawa na ako." wika ko. "Sorry ate," biglang hagulgol nito. "Ssssh! Okay na 'yon. Basta hwag muna lang ulit pasasamain ang loob ni Inay." sambit ko, sabay yakap rito at pinatahan ko na si