Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ในช่วงเย็นของวันเดียวกัน คาริสาก็สามารถอ้อนคุณหมอออกจากโรงพยาบาลได้สำเร็จ เนื่องจากเธอเป็นห่วงร้าน อีกทั้งไม่อยากรบกวนมะนาวให้ต้องช่วยดูแลร้านหลายวัน ศาสตรารับอาสาคอยดูแลคาริสาในทุกย่างก้าว อีกทั้งยังจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้เธอทุกบาททุกสตางค์ โดยชายหนุ่มให้เหตุผลว่าเขาคือต้นเหตุที่ทำให้คาริสาไม่สบาย เสร็จสรรพก็ขับราชรถคันงามมาจอดเทียบทางเท้าหน้าร้าน La Crème โดยสวัสดิภาพทันทีที่คาริสาก้าวลงจากรถ มะนาวและเด็ก ๆ ในร้านมองตามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ให้พี่ประคองขึ้นไปส่งดีกว่าไหม” “ไม่เป็นไรค่ะ พี่ใหญ่...เอ่อ...” คาริสายิ้มเขินด้วยความที่ยังไม่ชินปากที่เรียกชายหนุ่มแบบนั้น “อุตส่าห์ลางานมาดูแลครีมทั้งวันแล้ว กลับไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะค่ะ ครีมเห็นแล้วสงสาร” เจ้าของร้านคนสวยมองเสื้อผ้ายับยู่ยี่ของอาจารย์หนุ่ม บัดนี้เขาไม่เหลือคราบของอาจารย์สุดเนี๊ยบคนเดิมอีกต่อไป “ก็ได้ครับ พักผ่อนเยอะ ๆ นะ แล้วเดี๋ยวพี่โทรหา” “ค่ะ” คาริสาโบกมือลาศาสตราพร้อมส่งยิ้มตาหยี เธอรอจนกระทั่งรถแอสตันมาร์ตินสุดหรูขับเคลื่อนออกไปจนลับสายตา เธอจึงเดินเข

ผ่านไปกว่าสามเดือน หลังจากคาริสาได้รับบทเรียนแรกจากอาจารย์หนุ่ม ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ศาสตรายังคงแวะมาที่คาเฟ่ทุกเช้า ทว่าแตกต่างจากเดิมก็ตรงที่ชายหนุ่มจะนั่งดื่มกาแฟกับเจ้าของร้านคนสวยพร้อมรับประทานอาหารเช้าที่เธอเตรียมไว้ให้ เมื่อใกล้เวลาทำงานเขาจึงออกจากร้าน พอตกเย็น หลังเลิกงาน อาจารย์หนุ่มก็จะมานั่งรอที่คาเฟ่ พลางทำงานรอเวลาปิดร้าน ก่อนที่ทั้งคู่จะออกไปฟิตเนสด้วยกัน “พี่ครีม เดี๋ยวที่เหลือนาวจัดการเอง พี่ครีมรีบไปเถอะอาจารย์มารอตั้งนานแล้ว ฝนจะตกด้วย” มะนาวขยับเข้ามากระซิบคาริสา พลางผินหน้าไปทางหน้าร้านที่ฝนกำลังตั้งเค้ามาดำมืด ในเย็นวันนี้คาเฟ่ของเธอลูกค้าเยอะเป็นพิเศษ เนื่องจากมีโพรโมชั่นลดราคาท้าหน้าฝน ทำให้เธอต้องอยู่ช่วยน้อง ๆ พนักงาน จึงไม่สามารถปลีกตัวไปได้สักที ทว่าศาสตรากลับนั่งรอเธออย่างใจเย็นเช่นทุกครั้ง และไม่เคยปริปากบ่นหรือแสดงท่าทางหงุดหงิดเลยแม้แต่น้อย คาริสามองไปทางชายหนุ่มที่กำลังนั่งทำงานหน้าแล็ปท็อป ดวงตาคู่คมเพ่งมองหน้าจอสี่เหลี่ยมผ่านกรอบแว่นสีดำอย่างตั้งอกตั้งใจ และเมื่อร

ตั้งแต่ออกจากห้องโถงชั้นล่าง ทั้งคู่บดจูบแลกลิ้นนัวเนียกันมาตลอดทาง จวบจนร่างบางถูกวางลงบนที่นอนหนานุ่ม ทว่าคนทั้งสองก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะแยกจาก คงมีเพียงเสียงครางอื้ออึงในลำคอที่ดังเป็นระยะ บ่งบอกว่าเขาและเธอต่างหลงใหลใคร่กระหายกันมากเพียงใด มือหนาลูบไล้ไปตามทรวดทรงองเอวอวบอิ่ม ก่อนล้วงเข้าไปภายใต้เสื้อยืดตัวบาง เพียงแค่สัมผัสแรกจากปลายนิ้วสาก ก็ทำให้เธอสั่นสะท้าน มือทั้งสองข้างของชายหนุ่มเคลื่อนขึ้นไปกอบกุมทรวงอกเต่งตึงเต็มไม้เต็มมือ กายแกร่งที่ทาบทับอยู่บนร่างบาง บดเบียดเสียดสีจนเธอรู้สึกถึงความแข็งขึงที่กำลังขยายใหญ่ขึ้น จูบเร่าร้อนที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่องเริ่มทำให้คาริสาหายใจติดขัด ศาสตราจึงค่อย ๆ ถอนจูบออกมา พลางมองดวงหน้างดงามแดงปลั่งด้วยนัยน์ตาลุ่มหลง หน่วยตาสีดำคู่นั้นลุกโชนด้วยประกายไฟแห่งกามารมณ์ที่พร้อมจะแผดเผาทั้งเขาและเธอ คนตัวโตหยัดกายขึ้นถอดเสื้อยืดตัวบางออก ก่อนเหวี่ยงมันทิ้งลงข้างเตียง เผยให้เห็นท่อนบนอันเปลือยเปล่า ทำเอาคาริสาเผลอมองค้าง ราวกับตกอยู่ในภวังค์ หุ่นของศาสตรานั้นราวกับประติมากรรมชิ้นเอกแห่งเมืองฟลอเรนซ์

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันกันจนอิ่มหนำสำราญ ก็มาปิดท้ายด้วยฟรุตเค้กที่คาริสาลงมือทำอย่างสุดฝีมือ คุณศจีและเพื่อน ๆ รับประทานกันอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็ว ทำให้เจ้าของฟรุตเค้กนั้นยิ้มไม่หุบกันเลยทีเดียว ศาสตราและคาริสาอยู่ร่วมวงสนทนากับพวกท่านจนกระทั่งบ่ายแก่ ๆ จึงขอตัวลากลับ “น้องครีม ถ้าหนูว่างก็แวะมาหาแม่ได้ตลอดเลยนะลูก ที่นี่ยินดีต้อนรับ ถ้าพี่ใหญ่ไม่ว่างหนูโทรบอกแม่ เดี๋ยวแม่จะส่งคนขับรถไปรับ” คุณศจีกล่าวขณะที่กำลังเดินโอบเอวคนรักของลูกชายเดินมาส่งที่หน้าลิฟต์ โดยมีศาสตราเดินตามมาติด ๆ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณแม่ ครีมขับรถมาเองได้ คราวหน้าครีมจะทำฟรุตเค้กมาให้คุณแม่อีกนะคะ ถ้าคุณแม่กับพวกคุณป้าอยากทานอะไรโทรบอกครีมได้เลยนะคะ ครีมจะดิลิเวอรีถึงที่เลยค่ะ” “จ้า...” คุณศจีตอบรับคาริสาก่อนหันไปทางลูกชายที่เดินรั้งท้าย “ใหญ่ขับรถดี ๆ นะลูก อย่าขับเร็วเกินไป แม่เห็นใบสั่งส่งมาที่บ้านทีไรแล้วแม่เครียด” คาริสาได้ฟังก็มองหน้าคนรักด้วยความสงสัย ตลอดเวลาที่ผ่านมาถึงแม้ศาสตราจะขับรถซูเปอร์คาร์สมรรถนะสูง ทว่าเธอก็ไม่เคยเ

ร่างสูงก้าวเข้าไปภายในห้องน้ำ ดวงตาคู่คมเหลือบมองอ่างอาบน้ำว่างเปล่าก็เผยรอยยิ้มร้ายขึ้นบนใบหน้า ก่อนสาวเท้าเข้าไปหมุนก๊อกน้ำเปิดน้ำอุ่นไหลรินลงไปภายในอ่างทรงแคปซูลสีขาวขนาดใหญ่ จากนั้นเขาจึงเดินไปอีกฝั่งของห้องน้ำ ซึ่งมีบานประตูกระจกขุ่นมัวขวางกั้นตรงหน้า ศาสตราดึงบานประตูกระจกหนาเปิดอ้าออก ก่อนแทรกกายเข้าไปด้านใน นัยน์ลุ่มลึกจ้องมองร่างบางไร้ซึ่งอาภรณ์ยืนหันหลังท่ามกลางสายน้ำที่ไหลลงมาจากเรนชาวเวอร์ เขาก้าวเข้าไปประชิดแผ่นหลังบอบบาง มือหนาวางลงบนเอวเล็กรั้งเธอเข้ามาแนบชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียว “อุ๊ย” เสียงหวานหลุดอุทานด้วยความตกใจ “ตามเข้ามาทำไมคะ” “มีเด็กไม่ดี ยั่วอาจารย์ ต้องโดนลงโทษ” ชายหนุ่มกัดฟันพูดเสียงลอดไรฟัน พยายามข่มความรู้สึก หากแต่มือนั้นเคลื่อนมาทางด้านหน้าลูบไล้หน้าท้องแบนราบ ก่อนเลื่อนขึ้นไปกอบกุมความใหญ่โต บีบเคล้นทรวงอกอวบอิ่มคู่นั้น สร้างความเสียวซ่านให้กับคนตัวเล็ก “หนูผิดไปแล้วค่ะอาจารย์ขา เมตตาหนูด้วยนะคะ” ดวงหน้าสวยเอียงขึ้นมองร่างสูงที่อยู่ด้านหลังด้วยนัยน์ตาปรือฉ่ำ ศาสตราเห็