Semua Bab ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60: Bab 31 - Bab 40

ในขณะที่ชีวิตของหลินเสี่ยวเหยาเริ่มดีขึ้น และธุรกิจของเธอก็ได้รับการตอบรับดีขึ้นเรื่อย ๆ อดีตสามีและแม่สามีกลับพบว่าชีวิตของพวกเขายิ่งลำบากกว่าเดิมหลายเดือนที่ผ่านมาหลังจากการหย่าร้าง หลินเสี่ยวเหยาไม่ได้อยู่ในบ้าน ทำให้ครอบครัวสกุลหลี่ต้องเผชิญกับความยากลำบากในการดำเนินชีวิต ทั้งเรื่องการเงินและการทำอาหารที่เคยพึ่งพาหลินเสี่ยวเหยา ตอนนี้กลายเป็นภาระที่พวกเขาต้องแบกรับการขาดหลินเสี่ยวเหยา ทำให้จางหมิ่นเริ่มรู้สึกถึงความยุ่งยาก ทุกอย่างที่หลินเสี่ยวเหยาเคยทำในบ้าน ตกเป็นหน้าที่ของเธอโดยที่ไม่ได้เตรียมตัวรับภาระนั้นเอาไว้จริงอยู่ว่าแต่ก่อนตนก็เคยทำหน้าที่นี้ แต่ตอนนี้แก่ตัวลงไปแล้ว จะให้ทำงานบ้านหนัก ๆ ก็ไม่ไหวหลี่ต้าซานเองก็ไม่ต่างกัน เขารู้สึกถึงความลำบากที่เพิ่มขึ้นในทุก ๆ วัน จากที่ไม่เคยช่วยงานในบ้านตอนนี้ต้องมาตักน้ำช่วยมารดา จากที่กำเงินออกไปซื้อของกินกลับมาแอบกินกับมารดาอย่างสุขสบาย ตอนนี้ก็ไม่มีสินเดิมของเธอเหลือเอาไว้ให้ใช้จ่ายอย่างแต่ก่อนเขาต้องขึ้นเขาหาหน่อไม้และล่าสัตว์ ขุดมันขุดรากไม้กลับมาเป็นเสบียงให้ที่บ้าน ความคิดจะเปิดร้านอาหา

หลังจากที่หลินเสี่ยวเหยาปฏิเสธการกลับไปอยู่กับอดีตสามีและแม่สามีแล้ว นางหลี่ผู้เป็นแม่สามีไม่ยอมแพ้และเริ่มวางแผนใหม่ที่จะทำให้หลินเสี่ยวเหยากลับไปแต่งงานกับลูกชายของเธออีกครั้ง“เราจะทำอย่างไรดี” หลี่ต้าซานถามมารดาในขณะที่เดินเท้ากลับไปยังหมู่บ้านของตน“ลูกไม่ต้องกังวลไป ในเมื่อพูดดีด้วยไม่ได้ก็ต้องใช้แผนการที่บีบให้เธอกลับมา” นางหลี่ตัดสินใจที่จะใช้วิธีที่รุนแรงขึ้นเพื่อบีบบังคับให้หลินเสี่ยวเหยากลับมาด้วยตนเอง“อย่างไร” หลี่ต้าซานถามด้วยความตื่นเต้น“ถ้าสามารถทำลายชื่อเสียงของเธอได้ แน่นอนว่าเธอจะต้องกลับมาเพื่อปกป้องเกียรติยศของตัวเอง และหลีกเลี่ยงการถูกตราหน้า” จางหมิ่นพูดแล้วยกยิ้มขึ้นมาอย่างร้ายกาจ“จ้างพวกอันธพาลในหมู่บ้านเพื่อให้พวกเขาฉุดตัวหลินเสี่ยวเหยาในตอนกลางคืน ทำลายชื่อเสียงของเธอ โดยแสร้งทำเป็นว่าเป็นการลักพาตัว”“แม่พูดอะไร” หลี่ต้าซานถามเสียงเครียดนางหลี่ถอนหายใจยาว ก่อนจะบอกกับลูกชายด้วยน้ำเสียงที่เจ้าเล่ห์“แม่ไม่ให้คนทำอะไรเธอหรอกน่า แต่ฉุดไปให้เธอเสื่อมเสีย เป็นหม้ายก็ว่าโดนดูถูกแล้ว ยังถูกฉุดไปยามวิกาลอ

หลังจากที่ร้านหมี่ไก่ฉีกของไป๋เจิ้งฉวนเปิดตัวได้สามเดือนและได้รับความนิยมอย่างมาก เขาก็ตัดสินใจขยายธุรกิจและเปิดร้านใหม่ที่ตลาดในตำบล และหยุดรับงานก่อสร้างไปก่อนชั่วขณะตลาดในตำบลนี้มีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่เต็มไปด้วยผู้คนที่มาซื้อของสดใหม่จากชาวบ้านและพ่อค้าแม่ค้าที่เปิดร้านขายสินค้าหลายประเภทไป๋เจิ้งฉวนยืนมองร้านของตัวเองที่เพิ่งตั้งเสร็จ ข้าง ๆ มีถาดวางเส้นหมี่สีขาวนวลที่ยังไม่ได้คลุกน้ำปรุง ด้านหลังมีบิดาของเขาทำหน้าที่ลวกเส้น ในขณะที่มารดาของเขาปั้นลูกชิ้นไก่ลวกทำให้คนเห็นว่าวัตถุดิบของพวกเขานั้นสดใหม่ทุกวัน ส่วนไป๋จวงจวงก็เพิ่มปิดเทอม ทำหน้าที่ฉีกเนื้อไก่เตรียมพร้อมสำหรับการขาย วันแรกที่เปิดร้านในตลาดของตำบล ลูกค้าก็เริ่มทยอยเดินเข้ามาในร้าน โดยมีทั้งคนในตำบลและผู้คนจากตำบลใกล้เคียงที่แวะมาชิมหมี่ไก่ฉีกและไม่ลืมที่จะซื้อน้ำปรุงรสกลับไป“หมี่ไก่ฉีก ลูกชิ้นไก่เด้ง น้ำปรุงรสหมี่ไก่ฉีกสูตรพิเศษ” ไป๋จวงจวงตะโกนเรียกลูกค้าด้วยน้ำเสียงสดใส ตอนนี้ร้านไป๋หมี่คลุกทำน้ำปรุงรสออกมาขนาดเล็กสำหรับทำกินเองภายในครอบครัว และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก“เด็กห

เทศกาลปีใหม่ ร้านรวงทุกร้านต่างก็ปิดตัวลง ยกเว้นร้านหมี่ไก่ฉีกของสกุลไป๋ที่ยังเปิดขาย และเพิ่มจำนวนการขายน้ำปรุงรสและลูกชิ้นไก่เด้งสำหรับคนที่อยากซื้อกลับบ้านเป็นสองเท่า ในขณะที่แบบหมี่ไก่ฉีกที่ปรุงสำเร็จลดลงมาเพราะคนส่วนใหญ่จะซื้อไปทำกินเองกับครอบครัว เป็นกิจกรรมทำอาหารร่วมกันกับหมี่ไก่ฉีกที่ขึ้นชื่อตอนแรกพวกเขาไม่คิดจะเปิดร้าน อยากจะหยุดฉลองเทศกาลกับครอบครัว แต่หลินเสี่ยวเหยาบอกว่าในช่วงเทศกาลที่ใคร ๆ ต่างก็ปิดร้านเพื่อเดินทางไปฉลองเทศกาล ร้านค้าเปิดน้อย หากเปิดในช่วงนี้ต้องขายดีมาก ๆ พวกเขาจึงไม่อยากพลาดโอกาสนี้ และทำตามคำแนะนำของเธอ และพบว่าขายดีมาก ๆเช่นเดียวกับโรงงานทำซาลาเปาของหลินเสี่ยวเหยา เธอถามความสมัครใจของคนงาน ใครที่ไม่ได้ลาหยุดก็จะให้เงินพิเศษในช่วงวันหยุดเทศกาลนี้ เร่งทำซาลาเปาออกมาในจำนวนที่เพิ่มจากเดิม จากที่สามารถทำได้วันละสามพันลูกก็เร่งทำเป็นวันละห้าพันลูกเพื่อให้เพียงพอกับความต้องการซาลาเปาของเธอกลายเป็นของฝากขึ้นชื่อประจำตำบล ช่วงแรกขายในจำนวนจำกัด รายได้พอเพียงและคงที่ในจำนวนหลักร้อยหยวนต่อเดือน แต่พอลงทุนสร้างเป็นโรงงาน ก็สร้างรายได้ห

หลังจากย้ายมาอยู่ที่เรือนหอ คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันก็ยังคงทำงานสร้างตัวเหมือนอย่างเคยบ้านเดิมของหลินเสี่ยวเหยาถูกปรับปรุงเป็นร้านอาหาร ขายหมี่ไก่ฉีก ขายซาลาเปา โดยที่เธอจ้างคนในหมู่บ้านให้มาช่วยดูแลเป็นลูกมือสร้างรายได้ให้แก่เด็กสาวในหมู่บ้านที่ไม่มีงานทำ และจ้างหลินชงเมิ่งอาของเธอให้มาเป็นผู้ดูแลร้านเพื่อให้เขามีรายได้ลูกชายของเขาถูกจับกุมข้อหาปล้นชิงทรัพย์ และอาสะใภ้ก็ติดการพนันโดยมีชายชู้เป็นผู้ชักชวน เขาต้องขายบ้านและที่ดินเพื่อชดเชยให้แก่คู่กรณี และประกันตัวสองแม่ลูก จากนั้นจึงหย่ากับภรรยาที่ไร้ศีลธรรม หลินเสี่ยวเหยาเป็นคนที่รับซื้อบ้านของเขาเอาไว้แล้วยกให้ผู้เป็นอาได้อาศัยอยู่ต่อโดยไม่คิดค่าเช่าส่วนโรงงานทำซาลาเปาในตำบล นอกจากจะผลิตซาลาเปาเพื่อส่งขายจำนวนมากแล้ว ก็ยังมีหน้าร้านที่นึ่งขาย หลินเสี่ยวเหยาเข้าไปดูแลสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้ง เพราะเธอจ้างผู้จัดการโรงงานให้คอยดูแลแทนเธอ แล้วยังมีพนักงานบัญชีที่เธอจ้างให้ดูแลเรื่องการทำบัญชีโรงงานและรายรับรายจ่ายประจำวัน ไม่รับพนักงานที่เป็นญาติกันเพื่อป้องกันการทุจริต แนวคิดของภรรยานั้นทำให้ไป๋เจิ้งฉวนทึ่งอ