ฉันนอนกับผู้ชายที่น่ากลัวที่สุดในนิวยอร์กมาห้าปี เก้าร้อยเก้าสิบเก้าครั้ง แต่คืนนี้เขาบอกฉันว่าฉันเป็นแค่เครื่องมือ และภารกิจถัดไปของฉันคือเลือกของขวัญต้อนรับให้คู่หมั้นของเขาเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เดม่อนโผล่มาที่อพาร์ตเมนต์ของฉันเหมือนทุกคืนตลอดห้าปีที่ผ่านมา เขาอาบน้ำ แล้วเข้าหาฉันด้วยความหิวกระหายที่คุ้นเคย กระแทกร่างฉันเข้ากับกระจกบานสูงจรดเพดาน แสงไฟแมนฮัตตันพร่าเลือนอยู่ข้างล่าง“ฉันต้องการเธอ นอร่า”ฉันปล่อยตัวเองจมไปกับจูบที่กระหายและการกระแทกที่รุนแรงของเขาเขายังมีกลิ่นเลือดติดตัว แม้จะอาบน้ำแล้ว ฉันรู้ว่าเขาเพิ่งจัดการคนทรยศในตระกูลไปฉันไม่สนใจเขาเป็นปีศาจ เป็นราชาแห่งโลกใต้ดินของนิวยอร์ก และตัวเขาคือศาสนาเพียงหนึ่งเดียวของฉันในแสงไฟสลัว นิ้วของเขาลูบไปเจอแผลเป็นนูนบนไหล่ฉันฉันได้มันมาตอนเอาตัวเข้าบังเศษกระจกที่ปลิวจากแรงระเบิดเพื่อช่วยเขา“มันยังเจ็บอยู่ไหม” เขากระซิบ พลางจูบลงบนรอยแผลนั้น“ไม่แล้ว เดม่อน… เพื่อคุณ มันคุ้มค่า…” ฉันครางเรียกชื่อเขาท่ามกลางลมหายใจที่ขาดห้วงฉันเคยคิดว่านี่คือเทพนิยาย ฉันเป็นแค่คนไม่มีตัวตน เด็กกำพร้าที่เอาแต่ซุกหน้าอยู่กับหนั
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
