All Chapters of ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม : Chapter 61 - Chapter 70

“สภาพดูไม่ได้เลยนะคะ... เหงื่อท่วมตัว หน้ามันเยิ้ม... นึกว่าเป็นคนงานพม่าที่เพิ่งรับมาใหม่ซะอีก... หมดกันภาพลักษณ์นายหญิง”คนงานแถวนั้นหยุดมือ หันมามองด้วยความไม่พอใจ แต่อัญภัทรเพียงแค่ปาดเหงื่อที่หน้าผาก แล้วยิ้มตอบกลับไปอย่างใจเย็น“สภาพดูไม่ได้... แต่ทำงานได้นะคะคุณพราว” เธอวางลังองุ่นลง แล้วเดิน

ทิวทัศน์สองข้างทางของเส้นทางลัดเลาะภูเขาดูสงบเงียบ ร่มรื่นด้วยไร่มันสำปะหลังและทุ่งข้าวโพดที่กำลังรอการเก็บเกี่ยว แต่ภายในรถเอสยูวีคันใหญ่ บรรยากาศกลับไม่ได้ผ่อนคลายเช่นนั้นวันนี้หมอกครามเลือกใช้รถเอสยูวีเพราะต้องออกมาพบคู่ค้า และต้องการความคล่องตัวในการเดินทาง จึงเลือกคันนี้มาจากบรรดารถหลายคันที่จ

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบที่ปลายเตียง ความรู้สึกแรกที่หมอกครามรับรู้ไม่ใช่ความสดชื่น แต่เป็นความปวดร้าวที่แล่นริ้วไปทั่วแผ่นหลังและชายโครงราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบทั้งตัว“ซี้ด...”ชายหนุ่มครางในลำคอเบา ๆ พยายามขยับตัวเพื่อเปลี่ยนท่า แต่มันไม่ง่ายเลย ร่างกายประท้วงทันทีที่เขาเกร็

บรรยากาศภายในห้องเก็บของหลังโรงซ่อมบำรุงอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและกลิ่นอับชื้น แต่วันนี้มันกลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นของความหวาดกลัวชายหนุ่มร่างผอมเกร็งนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ตัวสั่นเทิ้มเหมือนลูกนกตกน้ำ เบื้องหน้าเขาคือรองเท้าหนังราคาแพงที่เปื้อนฝุ่นเล็กน้อยของหมอกคราม“กูถามคำเดียว... ใครสั่ง?”

กลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ในห้องขังชั่วคราวท้ายไร่ทำเอาคนปกติอาจจะอยากอาเจียน แต่สำหรับหมอกคราม ตอนนี้เขาไร้ความรู้สึกถึงขั้นเย็นชาร่างของช่างยอดนอนขดตัวอยู่มุมห้อง สภาพดูไม่ได้ ใบหน้าบวมปูด ริมฝีปากแตกยับเยินจากการโดน สั่งสอน เมื่อคืนหมอกครามนั่งลงบนเก้าอี้ไม้เก่า ๆ ตรงหน้า ยกขาไขว่ห้า