All Chapters of ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม: Chapter 1 - Chapter 10

จากวิมานหรูกลายเป็นวิมานรูหนูไปแล้ว...“กรี๊ดดด! นี่มันบ้านคนหรือบ้านผีสิงเนี่ย! อีตุ๊กแกบ้า! อย่ามองหน้าฉันนะ!”เสียงกรีดร้องระดับแปดหลอดของ ‘หนูอัญญา’ ดังลั่นสะท้านทุ่ง จนฝูงนกที่เกาะอยู่บนต้นมะขามแตกฮือบินหนีด้วยความตกใจหญิงสาวในชุดเดรสลูกไม้ราคาแพง (ที่ตอนนี้ยับยู่ยี่และเปื้อนฝุ่นแดง) ยืนตัวสั่

หลังจากแผ่นหลังบอบบางของ ‘ยัยตัวภาระ’ วิ่งหายลับลงบันไดเรือนไป พ่อเลี้ยงหมอกคราม ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับอารมณ์วูบวาบและความปวดหนึบที่กลางลำตัวเขาหันกลับมามองเพื่อนสนิทที่ยังยืนผิวปากอย่างอารมณ์ดีด้วยสายตาขวาง ๆ“มึงจะยืนยิ้มหาพระแสงอะไรไอ้ธีร์? ว่างงานนักหรือไง

คำเชิญชวนอันตรายหลุดออกมาจากริมฝีปากหยักลึก พร้อมกับใบหน้าคมคายที่โน้มลงมาจนชิด ปลายจมูกโด่งเป็นสันไล้ไปตามพวงแก้มร้อนผ่าวของหญิงสาว สูดดมความหอมละมุนอย่างเอาแต่ใจ“อะ... อื้อ...” อัญภัทรปฏิเสธไม่ออก สมองของเธอขาวโพลนไปหมด ร่างกายทรยศต่อเจ้าของด้วยการยืนนิ่งยอมรับสัมผัสนั้นเสียงฝนที่ตกกระหน่ำด้านนอ

หลังจากป้าคำดวงพามาส่งที่ห้องพักรับรองบนเรือนใหญ่และขอตัวกลับไปพักผ่อนทันที ราวกับจงใจเปิดทางสะดวกให้ใครบางคน แม้ว่าอัญภัทรตั้งใจจะรั้งตัวป้าแม่บ้านเอาไว้ แต่ทว่าป้าคำดวงรีบวิ่งกลับไปราวกับว่าอยู่อีกนิดจะต้องโดนหักเงินเดือนเสียอย่างนั้น อัญภัทรทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงนอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์อย่างหมดแรง ไม

“เลือกเอา... จะจ่ายค่าเสื้อผ้า หรือจะเดินแก้ผ้ากลับไปโดนใครก็ไม่รู้เอา!”คำขู่แกมบังคับของพ่อเลี้ยงหมอกครามทำเอาอัญภัทรเม้มปากแน่นจนเจ็บ ที่จริงอยากจะสะบัดหน้าหนีแล้วเดินกลับไปวัดดวงกับคนงานขี้เมาในไร่ แต่พอก้มลงมองสภาพตัวเองที่มีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว กับบรรยากาศมืดมิดภายนอก... ความกล้าก็หดหายไปจนหมด