All Chapters of คลั่งรักเฮียวาคิม: Chapter 151 - Chapter 160

หลายเดือนต่อมา ตอนนี้หน้าท้องของไอลดาก็โตและใหญ่มากจึงทำให้น้องค่อนข้างที่จะทำอะไรด้วยตัวเองลำบาก เวลาที่น้องจะลุกเดินไปทางไหนก็จะมีวาคิมคอยช่วยเหลือน้องอยู่ตลอดเพราะตั้งแต่ที่หน้าท้องของไอลดาใหญ่ขึ้นจากที่เมื่อก่อนเขาและน้องยังเดินทางเข้าไปทำงานที่บริษัทได้อยู่แต่ พอไอลดาตั้งครรภ์เข้าเดือนที่เจ็ดวาคิม ก็เลือกที่จะอยู่บ้านและทำงานที่บ้านแทนจะมีเข้าบริษัทบ้างในช่วงวาระการประชุมที่ใหญ่เพียงเท่านั้นส่วนมากเขาจะสั่งงานผ่านทางวิดีโอคอลมากกว่าหรือคุยงานประชุมเล็กก็ผ่านทางวิดีโอคอลเช่นกัน “ เฮีย วันนี้หนูรู้สึกเจ็บท้องยังไงไม่รู้ค่ะ ” ไอลดาที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ภายในห้องนั่งเล่น เธอรู้สึกเจ็บที่ช่วงท้องน้อยของเธอได้สักพักใหญ่แล้วและมันก็เริ่มเจ็บถี่ขึ้นมาเรื่อยเรื่อย หญิงสาวตัวเธอจึงหันไปบอกคนรักของเธอที่นั่งทำงานอยู่ข้างกัน ประโยคที่น้องพูดทำให้คนพี่ต้องหันมามองน้องและวางงานลงทันที “ หนูเจ็บแบบไหนครับ ” เพราะวาคิมเขาศึกษา เกี่ยวกับหญิงตั้งครรภ์มาพอสมควรจึงต้องถามว่าเมียตัวเล็กของเขานั้นมีอาการเจ็บท้องประมาณไหนเพราะว่าหญิงสาวที่ใกล้คลอดจะมีอาการเจ็บเตือนและก็มีอาการเจ็บจริงเพรา

หนึ่งเดือนต่อมาหลังจากที่ไอลดาและลูกชายของเขาออกจากโรงพยาบาลแล้วทั้งสองคนก็เดินทางกลับมาที่บ้านของเราในทันทีโดยที่ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมามีแม่ของเราทั้งสองคนเดินทางสลับเปลี่ยนกันมาช่วยเลี้ยงและช่วยดูหลานชายตัวน้อยของพวกท่าน แต่ที่บ้านหลังนี้ก็ไม่ได้มีเพียงแค่เขาและน้องเลี้ยงลูกชายของเราเพียงแค่สองคนแต่ยังมี พี่เลี้ยงและแม่บ้านที่แม่ของเขาส่งมาเพิ่มอีกด้วยเรียกได้ว่ามีคนช่วยเลี้ยงลูกชายของเขาเยอะพอสมควร แต่ด้วยความเป็นแม่ของไอลดา ในช่วงกลางคืนนั้นน้องก็เลือกที่จะดูแลลูกชายของเราทั้งคู่เอง แต่ต้องบอกเลยว่า ภาคินลูกชายของเรานั้นเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายพอสมควรจะร้องก็ต่อเมื่อหิวเพียงเท่านั้น เขาเคยอ่านพบว่าเด็กบางคนเรียงยากตั้งแต่เกิด แต่โชคดีที่ลูกชายของเราไม่เป็นอย่างนั้น“ เหนื่อยมั้ยครับ ”วาคิม ที่พึ่งเสร็จงานเขาก็เดินออกมาจากห้องทำงานและเดินเข้ามาภายในในห้องนอนจึงได้เห็นว่าตอนนี้เมียตัวเล็กของเขานั้นกำลังอุ้มลูกชายและป้อนนมอยู่ เขาไม่คิดเลยว่า ไอลดาน้องจะเลือกให้ลูกของเรากินนมจากเต้าของน้องตอนแรกคิดว่าน้องยังเด็กน้องอาจจะให้ลูกทานนมจากขวดและปั๊มนมให้ลูกก็ได้ แต่น้องเลือกที่จะให้ลูกดื่

“ งั้นหนูขอแกะเลยนะคะ ” เพียงแค่เห็นสีของถุงกระดาษแบรนด์ดังใบนี้ก็ทำให้เธอตื่นเต้นและลุ้นกับสิ่งของที่อยู่ข้างในว่ามันคืออะไรเธอขออนุญาตพี่เสร็จไอลดาเธอก็ทำการแกะดูว่ามันคืออะไรที่อยู่ด้านในทันทีอีกเพราะเห็นว่าเป็นกระเป๋าใบที่เธออยากได้ใบหน้าสวยก็ยิ้มกว้าง แล้วก็หันมายกมือไหว้เพื่อที่จะขอบคุณคนรักของเธอทันที“ ขอบคุณนะคะ เฮียรู้ใจหนูที่สุดเลย ”เมื่อได้ของที่ถูกใจไอลดาเธอก็จะทำหน้าและท่าทางที่น่ารักแบบนี้เสมอ เธอขอบคุณคนรักของเธอด้วยการยกมือไหว้พี่“ ครับ ที่เฮียซื้อให้คือแทนคำขอบคุณของเฮีย ขอบคุณที่หนูเป็นเมียที่ดีและเป็นแม่ที่ดีของลูก ” ตอนแรกน้องตั้งใจไว้ว่าน้องคลอดลูกเสร็จแล้วน้องก็จะกลับไปเรียนต่อในทันทีแต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ไอลดาเธอจะติดลูกมาก และไม่อยากออกไปไหนไม่อยากออกห่างจากลูกเลยซึ่งข้อนี้ มันเป็นข้อดีมากๆ“ ค่ะ ” หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งคุยกัน อย่างกะหนุงกะหนิงและก็นั่งเล่น กับลูกชายของพวกเธอต่อเพียงไม่นานบรรดาทั้งสองแม่ก็เดินทาง แล้วก็เข้ามาอยู่ภายในห้องนั่งเล่นนี้กับเรา “ ไอลดาเฮียมีอะไรจะให้อีกนะ ” ในเมื่อตอนนี้เป็นจังหวะที่ดีแล้ว ลูกชายของเขาก็มีทั้งย่าและยายดูแลอ

ปึก !! ปึก!! ปึกเสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นภายในห้องนอนใหญ่ ที่มีทั้งสองคู่สามีภรรยากำลังร่วมรักกันหลังจากที่ห่างหายกันไปเป็นเวลานานพอสมควร พอวาคิมได้กลับมา ในครั้งนี้เขาก็ไม่คิดที่จะปล่อยให้ไอลดาได้พักผ่อนเลยยิ่งชุดที่น้องใส่อยู่นั้นความต้องการเขาได้เป็นอย่างดี ยิ่งเขาได้ยินเสียงหวานๆนี้ของเธอ มันก็ยิ่งทำให้เขาเกิดอารมณ์เพิ่มขึ้นไปอีก“ อ๊ะ อ่า จุกจัง เบาหน่อยสิคะ ” คนที่อะไรแบบนี้มานาน ไม่คิดเลยว่าเรี่ยวแรงของคนรักเธอจะยังฟิตยังแน่นปึงปังอะไรขนาดนี้ ยิ่งเวลาที่เธอถูกเฮียววาคิมกระหน่ำใส่เข้าไปจนสุดและก็ลึกมากในแต่ละครั้ง มันก็ทำให้เธอถึงกับตาแทบเหลือกออกมาโชคดีที่เขายังรู้จักผ่อนแรงให้เธอบ้างไม่เช่นนั้นมีหวังเธอคงจะใกล้สลบคาเตียงอย่างแน่นอน“ เฮียคิดถึงนี่ เฮียคิดถึงร่างกายของเธอจังไอ ” เขาพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงกระเส่าแต่ในคำพูดของเขานั้นมันเป็นความจริงทั้งหมด สายตาของวาคิมจ้องมองที่ รอยเชื่อมต่อระหว่างกันจึงได้เห็นว่าตอนนี้ก้อนเนื้อใหญ่ของเขากำลังถูกกลีบดอกไม้สีชมพูสดกลืนกินอยู่ และยิ่งได้เห็นเขาก็ยิ่งอยากจะทำกลีบเล็กๆนี้ให้ฉีกไปเลย“ อื้อ เฮียขา แรงอีกได้มั้ย แรงอีก ” ยิ่งถูกจุดคว

หนึ่งเดือนต่อมา ไอลดาน้องก็ได้กลับไปเรียนตามที่น้องต้องการแล้ว ส่วนลูกชายของเรา ก็มีพี่เลี้ยง แล้วก็ย่ากับยายมาดูเเลในตอนที่วาคิมไปทำงานและน้องไปเรียน “ ภาคินครับ แม่ไปเรียนก่อนนะ แล้วเจอกันตอนเย็นนะลูก ห้ามดื้อนะครับ “ ไอลดาที่แต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาพอดีตัวของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลังจากทานมื้อเช้ากับครอบครัวเสร็จ เธอก็เดินเข้ามามาหาลูกชายของตัวเอง ที่นั่งอยู่ห้องนั่งเล่นโดยมีพี่เลี้ยงของภาคินดูแลอยู่ด้วย เธอนั่งเล่นและพูดกับลูกชายก่อนที่เธอจะเดินออกไป หญิงสาวตัวเล็กเดินมาที่หน้าประตูบ้านหลังใหญ่ ก็เห็นว่าสามีของเธอนั้นเดินออกมาพอดี และเฮียวาคิมก็เดินตรงมาที่เธอในตอนนี้” เดี๋ยวเฮียไปส่ง “ตอนแรกน้องบอกว่าจะขับรถไปเอง แต่ด้วยความที่เป็นห่วงคนตัวเล็กจึงทำให้เขาเลือกที่จะไปส่งน้องเอง” ได้ค่ะ “ เธอไม่ปฏิเสธที่เฮียวาคิม จะไปส่งเธอ เพราะเธอเองก็ไม่ได้อยากจะขับรถไปเรียนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว จะว่าไปคนขับรถให้มันก็ดี แต่เธอก็ไม่อยากได้คนขับรถของที่บ้านขับไปส่ง คนที่เธออยากให้เขาไปส่งในตอนไปเรียนเหมือนทุกวันคงจะเป็นผู้ชายตรงหน้าเธอในตอนนี้ ไอลดาเธอตอบคนของเธอเสร็จเธอก็เดินไปเปิดประตูรถแ