“ เปล่าค่ะหนูไม่ได้เป็นอะไร ” คนตัวเล็กเธอบอกกับพี่เพราะกลัวว่าพี่จะเป็นห่วงซึ่งอาการแบบนี้ของเธอก็เป็นๆหายๆ ไอลดาเธอจึงคิดว่าน่าจะไม่ได้เป็นอะไรมาก คำตอบของน้องทำให้พี่เขาก็คิดว่าเธออาจจะไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่น้องบอกก็ได้ วาคิมจึงเดินมานั่งที่ด้านข้างคนตัวเล็ก แล้วจ้องมองดูว่าอีกคนกำลังดูอะไรอยู่พอเห็นว่าน้องกำลัง ดูแบบการจัดงานหมั้นของเราก็ทำให้เขาต้องระบายยิ้มออกมาทันทีแล้วก็อยากให้ถึงวันที่เราทั้งคู่หมั้นกัน“ ดูไม่เบื่อเลยหรอครับ ” คุณพี่ถามคนตัวเล็กเพราะว่าน้องจะดูแบบนี้อยู่ทั้งวัน “ ไม่ค่ะอยากให้ถึงวันหมั้นเราจัง ” ที่เธอพูดมันคือเรื่องจริงและทั้งสองคนก็นั่งพูดคุยกันไปแต่จะว่าไปทุกครั้งที่เธอมีอาการหน้ามืดหรือเวียนหัวเพราะเธอได้กลิ่นหรือได้นั่งใกล้กับเฮียวาคิมอาการเหล่านั้นของเธอก็หายไปโดยทันทีเลย มันโคตรน่าแปลกมากๆสองวันต่อมาแหวะแหวะ!!!ในช่วงเวลาเช้าตู่ไอลดาที่รู้สึกเวียนหัวเหมือนกับจะอาเจียนขึ้นมาทั้งที่เธอก็ นอนอย่างเต็มที่และสองวันที่ผ่านมา เธอก็ใช้ชีวิตกินและนอนตามปกติเรียกได้ว่าที่ตอนแรกเธอคิดว่าเธอพักผ่อนไม่เพียงพอเธอถึงมีอาการแบบนี้แต่พอมาวันนี้ไอ้ที่เธอคิดนั้นมัน
Read more