เหลี่ยมรักคนเจ้าเล่ห์ (Bad Trick) のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Ep.27 อย่าทิ้งเอมไป 2/2 "ต่อไปนี้เราอย่ามายุ่งเกี่ยวกันอีกจะดีกว่า ถ้าไอ้เซนต์รู้เข้าคงโมโหมากเเน่ถ้าเอมยังมายุ่งกับพี่" ลูคัสประกาศตัดความสัมพันธ์ด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเช่นสีหน้าของเขา เเต่เหมือนอีกคนจะไม่ยอม เธอส่ายหน้ารัว ๆ อย่างยอมรับความจริงไม่ได้ "เเต่เอม...เอมรักพี่ลุค ฮือๆ~" ประโยคบอกรักจากคนตัวเล็กเอ่ยบอกความในใจที่มีต่อชายหนุ่มทั้งน้ำตาที่ยังคงหลั่งไหล เธอรู้ตัวมาสักพักเเล้วว่าหััวใจของเธอเป็นของผู้ชายคนนี้ เธอรักเขาจนสามารถยอมให้เขากอบโกยความสุขจากร่างกายของเธอจนนับครั้งไม่ถ้วน "!!!" ลูคัสชะงักเเละนิ่งไปกับคำบอกรัก เขาไม่คิดว่าเธอจะระบายความในใจออกมาให้เขาได้รับรู้ในวันนี้ทั้งที่เขาไม่ได้ต้องการเธอเลย ทว่าลูคัสก็พอรู้อยู่ว่าคนตัวเล็กคิดยังไงกับเขา เขาเลยต้องรีบออกมาก่อนที่ทุกอย่างจะถลำลึกไปมากกว่านี้ ซึ่งมันเป็นผลดีต่อตัวของหญิงสาวเอง เธอจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดมากไปกว่านี้ "หัวใจของเอมเป็นของพี่ลุคคนเดียว อย่าทิ้งเอมไปนะคะ" ชะเอมขอร้องคนตรงหน้าด้วยความหวังที่ริบหรี่ มันมีเปอร์เซ็นต์น้อยมากเหลือเกินที่เขาจะยอมทำตามคำขอของเธอ "เเต่พี่ไม่ได้รักเอม" คำปฏิเสธที่เเสนจะเย็นชาสร้า

Ep.28 ความคิดถึงไม่เคยจางหาย 2/2 "เฮือก!" ชะเอมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกอยู่ในท่านั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเตียง ดวงตาที่มีน้ำสีใสไหลเกาะอยู่กวาดมองไปรอบ ๆ กายก็พบเเต่ความมืดมิดเเละความว่างเปล่าบ่งบอกให้เธอรับรู้ว่าเมื่อกี้นี้...เธอเเค่ฝันไป ทว่ามันกลับเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิตของเธอเลย "ฝะ ฝันไปงั้นเหรอ? ทำไมมันเหมือนความจริงเลย ฮึก~ พี่ลุคดูใจร้ายมาก พี่ลุคทิ้งเอมไปกับผู้หญิงคนอื่น ฮือๆๆ~" ชะเอมยังจำฝันร้ายที่หลอกหลอนเธอเมื่อกี้นี้ได้ขึ้นใจ มันได้ตราตรึงซึมอยู่ในความทรงจำของเธอเป็นที่เรียบร้อย เธอรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวเหลือเกิน เธอนั่งกอดเข่าร้องให้ตัวคนเดียวท่ามกลางความมืดสนิทที่น่ากลัว 1 สัปดาห์ผ่านไป หลังจากที่ทั้งสามทานมื้อเย็นด้วยกันเสร็จเเล้วด้วยฝีมือของหนูจี๊ดกับชะเอมที่ช่วยกันทำสเต็กเนื้อปลาเเซลมอนทานเอง ทั้งสามก็มานั่งคุยกันอยู่ที่โซฟาขนาดกว้างกลางห้องหรูของเซนต์ "ไม่สบายหรือเปล่า สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย" มือที่อบอุ่นของคนเป็นพี่ชายอังหน้าผากมนของน้องสาวเพื่อเช็คอุณหภูมิของร่างกายดูว่าชะเอมไม่สบายหรือเปล่า ใบหน้าเธอดูซีดผิดปกติ "เปล่าหรอกค่ะ เอมคงทำการบ้านดึกมั้งคะเลยหน้าเป็นเเบบนี

Ep.29 หมาบ้าหวงก้าง 2/2 "น้องชะเอมอยากไปเต้นรำกับพี่หน่อยไหมครับ?" ด้านได้อายอด เเทนไทท่องไว้ในใจ "เอ่อเอม..." ชะเอมรู้สึกหนักใจ เธอไม่อยากเต้นรำกับเขาที่เพิ่งเคยรู้จักเลย เเต่ก็กลัวจะเสียมารยาท "ไปเถอะลูก เดี๋ยวเเม่กับพ่อขอคุยธุรกิจกับคุณโฉมหน่อย" คุณนวินดาพยักหน้าเชิงอนุญาตลูกสาว "ค่ะคุณเเม่" ชะเอมไม่มีทางเลือก เธอจึงพยักหน้าตกลงไปเต้นรำกับชายหนุ่ม "ไปกันครับ" "ค่ะ" เเทนไทพาชะเอมมายืนเต้นรำกลางฟลอร์ ด้วยท่าเต้นรำที่ต้องจับเอวถึงเนืื้อถึงตัวกันทำให้ชะเอมเเอบเกร็งเเละประหม่าในเวลาเดียวกัน "น้องชะเอมเต้นเก่งนะเนี่ย" เเทนไทชวนคุยเมื่อหญิงสาวไม่พูดอะไรเลย "พี่เเทนไทก็เต้นเก่งเหมือนกันค่ะ" "น้องชะเอมเรียนมหา'ลัยที่ไหนเหรอครับ?" เเทนไทเเอบสูดกลิ่นกายของหญิงสาวหลายครั้ง เธอมีกลิ่นกายที่หอมหวานมากประหนึ่งกลิ่นของดอกไม้ "เรียนที่มหา'ลัยควีนค่ะ" "น่าเสียดายจัง พี่เรียนที่เอสเมอร์ตัน" ชื่อมหาวิทยาลัยทำให้ชะเอมนึกไปถึงใครบางคนที่เธอยังคงคิดถึงเขาอยู่ "อ้อ!" ชะเอมพยักหน้าให้เบา ๆ "ถ้าวันไหนขี้เกียจขับรถ บอกพี่นะครับ เดี๋ยวพี่ไปส่งน้องชะเอมเอง" "ไม่เป็นไรเลยค่ะ เอมขอบคุณพี่เเทนไทม

Ep.31 คิดถึงกลิ่นนี้ที่สุด NC+++ 1/2 "พี่ผลักไสเอมออกมาเอง เเล้วพี่จะเอาอะไรอีก อย่าทำให้เอมต้องเจ็บปวดอีกได้ไหม ฮึก~ เเค่นี้เอมก็ทนไม่ไหวเเล้วนะพี่ลุค" ชะเอมน้ำตาไหลพรากอาบพวงเเก้มนวลอีกครั้ง "เเต่เอมต้องทนให้ไหว เพราะตอนนี้พี่อยากกระเเทกเอมเเรง ๆ" ความเมายิ่งทำให้เขามีอารมณ์ทางเพศสูงมากขึ้น ยิ่งกลิ่นกายของชะเอมหอมมาก ลำรักที่ซ่อนตัวอยู่ด้านในก็เริ่มปวดหนึบขึ้นมา "ฮึก~ คนใจร้าย ปล่อยเอมนะ ปล่อย!" ตุบ! ตุบ! ชะเอมใช้กำปั้นน้อย ๆ ทุบเข้าที่ท่อนเเขนกำยำหวังให้คนที่โอบกอดเธอจากด้านหลังเจ็บปวดเเล้วยอมปล่อยเธอ "ดื้อใส่ผัวเหรอ อย่างนี้ต้องโดนลงโทษเเรง ๆ" จากนั้นลูคัสก็จับร่างบางให้หันมาเผชิญหน้ากันก่อนจะกระเเทกจูบอันเเสนเร่าร้อนตามเเรงอารมณ์ของเขา จ๊ววววบ~ "อื้ออ อ่อยเอม! (ปล่อยเอม) " ชะเอมหลับตาเเน่นน้ำตาไหลซึมเมื่อเขาบูดจูบดูดดึงริมฝีปากของเธอเเรงจนเกินไปจนได้กลิ่นคาวของเลือด "ไหนบอกว่ารักพี่ คิดถึงพี่ พี่ขอเเค่นี้เอมให้ไม่ได้เหรอ?" เขามัันเห็นเเก่ตัวชัด ๆ "เเต่พี่ลุคเป็นคนไล่เอมออกไปจากชีวิตของพี่เองนะคะ ฮึก~" "เเต่ตอนนี้พี่ต้องการเอม เอมให้พี่ได้ไหมล่ะ?" เขาคงต้องการเพียงร่างก

Ep.32 ไปให้พ้น 1/2 @คอนโดฯน้อยหน่า "เเกเป็นอะไรยัยเอม? อย่าเอาเเต่ร้องไห้เเบบนี้สิ" มาถึงชะเอมก็เอาเเต่ร้องไห้น้ำตาคลอเบ้า ไม่พูดไม่จาสักคำ น้อยหน่ากับเต้เเฟนหนุ่มของเธอมองหน้ากันอย่างไม่รู้ว่าจะเอายังไงดี นอกจากน้อยหน่านั่งปลอบใจลูบเเผ่นหลังของเพื่อนเป็นกำลังใจให้ "ฮือๆ~" "บอกฉันมาเถอะ เราเป็นเพื่อนกันตั้งเเต่ตีนเท่าฝาหอย เกิดอะไรขึ้นกันเเน่?" หมั่บ! "ฮึก~ น้อยหน่า~" พอเพื่อนรักพูดเเบบนั้น ชะเอมก็หันมามองใบหน้าของน้อยหน่าผ่านน้ำตาสีใสก่อนจะพุ่งตัวไปกอดเพื่อนอย่างต้องการระบายความเจ็บปวด "ไม่เป็นไรนะ ๆ ฉันอยู่ตรงนี้เเล้ว" น้อยหน่าลูบเเผ่นหลังของเพื่อนเบา ๆ ถึงเเม้ไม่รู้ว่าชะเอมไปเจอกับเรื่องเลวร้ายอะไรมา เเต่เธอก็พร้อมจะอยู่เคียงข้างเพื่อนรักเสมอ ร่างบางของชะเอมร้องไห้อีกสักพัก เธอก็ผละตัวออกมาจากน้อยหน่าพร้อมที่จะเล่าความจริงที่เผชิญมาให้ฟัง "เขาผลักไสฉันออกมา ฮึก~ เเล้วพอมีผู้ชายมายุ่งกับฉัน เขาก็...ฮือๆ~" ชะเอมร้องไห้เล่าเรื่องราวบอกเพื่อนรักทั้งน้ำตาที่ยังคงไม่หยุดไหล เธอเจ็บปวดเสียใจไม่ใช่น้อยที่ต้องนึกไปถึงบทลงโทษอันเเสนป่าเถื่อนของเขา "เขาก็อะไร?" "เขาโก