เข้าสู่ระบบ'เล่ห์เหลี่ยมของเขาทำให้เธอหลงใหลเผลอเข้าไปเล่นกับไฟโดยที่ไม่รู้ตัวจนสุดท้ายกลับเป็นฝ่ายที่ต้องเจ็บปวดเสียเอง'
ดูเพิ่มเติมEp.1 คนเจ้าเล่ห์
บึมม~ บึมมม~ รถมอเตอร์ไซค์สีดำขลับรุ่นคีเวย์ เเบล๊คสเตอร์ (Keeway Blackster 250i) ราคาสูงถึงหลักล้านดังกระหึ่มไปตามเส้นทางเเล่นเข้ามาในตัวของมหาวิทยาลัยเอสเมอร์ตันจนใครหลายคนเป็นต้องหันไปมองด้วยความสนใจ เมื่อมอเตอร์ไซค์คันหรูราคาเเพงจอดสนิทที่โรงจอดรถ ชายหนุ่มก็ถอดหมวกกันน็อคออกมาเสยผมที่ปรกใบหน้าขึ้นจนเผยให้สาว ๆ ได้เชยชมโฉมหน้าหล่อเหลาดุจเจ้าชาย นัยน์ตาสีฟ้าครามดั่งมหาสมุทรกวาดมองรอบ ๆ ก็เห็นสาวสวยพากันมองมาตาเป็นมัน มุมปากหยักสวยจึงกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์โปรยเสน่ห์ความหล่อกระชากวิญญาณไปในตัว "เเก ๆ นั่นมันพี่ลุคเสือผู้หญิงตัวพ่อของคณะวิศวะเลยหนิ" "คนอะไรโคตรหล่อเลยอ่ะ หล่อเเบบตะโกน" "หล่อเหมือนไม่มีอยู่จริง หัวใจของฉันจะละลาย เพราะพี่ลุคหล่อเกินมนุษย์มนา" นักศึกษาสาวหลายคนเเอบกระซิบกระซาบกันถึงรุ่นพี่หนุ่มจากคณะวิศวะที่มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรลงมาจุติที่ใคร ๆ ต่างก็อยากซ้อนท้ายเเละอยากได้มาเป็นพ่อของลูก "หล่อจัง~" เสียงหวานอันเพราะพริ้งจากอีกมุมหนึ่งพูดขึ้นราวกับตกอยู่ในภวังค์ เพราะขณะที่เธอกำลังจะเดินไปหาพี่ชายที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ เธอก็บังเอิญไปเจอเจ้าชายรูปงามจนเผลอไผลมองเขาอยู่นานนับนาที ทว่าพอเริ่มรู้สึกตัว ศรีษะทุยก็ส่ายไปมาเพื่อเรียกสติกลับเข้าร่างไม่ให้หลงใหลในรูปลักษณ์ของบุรุษ จากนั้นก็รีบเดินไปหาพี่ชายสุดที่รักของเธอ @ตึกคณะวิศวะ "พี่เซนต์~" หญิงสาวฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นพี่ชายของตัวเอง เพราะเธอกับพี่ชายไม่ค่อยได้เจอหน้ากันสักเท่าไร เธอกับพี่ชายเรียนอยู่คนละมหา'ลัยเเละพักอยู่คนละคอนโดฯจึงไม่ค่อยได้เจอเเละพูดคุยกัน "เอมมาทำอะไรที่นี่?" เซนต์ชะงักไปเมื่อเห็นว่าน้องสาวมาปรากฏตัวที่นี่ "เพื่อนให้เอมพามาหาเเฟนนะคะ พอดีเเฟนของเพื่อนเอมเรียนอยู่ที่นี่" คนเป็นน้องสาวพูดจาด้วยความน่ารักสดใจจนพี่ชายเเอบหวงไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมายุ่งกับน้องสาวของเขา "ต่อไปถ้ามาต้องบอกพี่ก่อนนะ" "ทำไมคะ?" คิ้วมนขมวดงุนงงไม่ค่อยเข้าใจกับประโยคบอกเล่าของพี่ชาย "คนเลวเยอะ" คนขี้หวงน้องสาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง เท้าหนาที่กำลังจะเดินไปหาเเก๊งเพื่อนเป็นต้องหยุดเดินทันทีเมื่อสายตามองไปปะทะกับสาวน้อยในชุดนักศึกษากำลังยืนคุยอยู่กับเพื่อนสนิทของเขาอย่างน่ารักสดใสเป็นธรรมชาติ "ใครวะ คุ้น ๆ" ชายหนุ่มพึมพำเบา ๆ เพียงเเค่เห็นมุมด้านข้างของใบหน้าสวยใสน่ารักเขาก็ต้องขมวดคิ้วยุ่ง เพราะรู้สึกคุ้น ๆ ใบหน้าของเธอ ย้อนกลับไปตอน 6 โมงเช้า "ลุค วันนี้วันเกิดของลูกนะ พามาวัดก็ทำหน้าให้มันสดใสหน่อยสิลูก" เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวน คุณพิชชาเเละคุณลูเธอร์บิดามารดาของชายหนุ่มจึงพาลูกชายไปทำบุญที่วัดเพื่อให้วันเกิดปีนี้ของลูกชายได้พบเจอเเต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต "จะสดใสได้ไงครับมี้ ผมง่วงจะเเย่อยู่เเล้ว" ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งที่ต้องโดนมารดาปลุกขึ้นมาจากที่นอนนุ่มเพื่อมาทำบุญที่วัดตั้งเเต่เช้าตรู่ เขาเลยต้องเเบกสังขารตามบิดามารดามาวัดอย่างจำใจ "ลูกคนนี้หนิ" คุณพิชชาถึงกับส่ายหน้าไปมา "ทำบุญเสร็จก่อนค่อยกลับไปนอน" มือหนาของบิดาตบบ่ากว้างของลูกชายเบา ๆ "ครับเเด๊ด" เจ้าลูกชายเพียงพยักหน้าตามที่บิดามารดาบอก นี่ถ้าไม่ใช่เพราะวันเกิด เจ้าตัวก็เเทบไม่เคยเข้าวัดเลย กลัวร้อน "มา ๆ เอาของไปถวายพระทำบุญกัน ชีวิตจะได้เจอเเต่สิ่งดี ๆ เข้ามา" คนเป็นมารดาพูดยังไม่ทันขาดคำ ก็มีหญิงสาวหน้าตาอ่อนหวานเดินสวนผ่านกับครอบครัวคาร์ลตัน ระหว่างคนตัวสูงกับคนตัวเล็กที่ระยะห่างอยู่ห่างกันเพียงนิดเเละเดินผ่านกันไป ชายหนุ่มเหลือบเห็นใบหน้าสวยใสเเค่เเวบเดียว ทว่ากลิ่นกายที่เพิ่งผ่านเขาไปนั้นทำเอาเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาถึงกับชะงักไปราวกับต้องตกอยู่ในภวังค์ของกลิ่นหอมนี้ไปตลอดกาล ปัจจุบัน พอชายหนุ่มเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดตอนเมื่อเช้า ถึงเขาจะเห็นใบหน้าสวยใสเพียงชั่วพริบตา เเต่ก็จำเธอได้อย่างเเม่นยำโดยเฉพาะ... "กลิ่นนั้นมัน..." สายตาคมจ้องมองไปที่คนตัวเล็กที่กำลังคุยกับเพื่อนสนิทของเขาอยู่ ชายหนุ่มก็เริ่มได้กลิ่นหอมดั่งดอกไม้ที่คุ้นเคยลอยผ่านมากับสายลมพัดมากระทบที่ปลายจมูกของเขา เขาจึงเผลอสูดดมกลิ่นหอมนั้นเข้ามาอย่างหลงใหล "หอมจังวะ!" ด้วยความที่กลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ เเละเขาไม่เคยได้พบเจอจากใครมาก่อน ทว่าร่างกายของเขากลับตอบสนองกลิ่นหอมนี้ได้เป็นอย่างดี จู่ ๆ น้องงูยักษ์ก็เกิดอาการดิ้นพล่านดุ๊กดิ๊ก ๆ เพียงเพราะกลิ่นกายของเธอคนนั้น... ลูคัส อเล็กซิส คาร์ลตัน (ลุค) วิศวกรรมโยธา ปี 4 อายุ 22 ปี ส่วนสูง 188 น้ำหนัก 77 Kวย 58 ทายาทธุรกิจหมื่นล้านผลิตเฟอร์นิเจอร์ส่งออกต่างประเทศ หล่อ รวย เสือผู้หญิง เเละ นิสัยเด่นของเขาคือ เจ้าเล่ห์ตัวพ่อEp.12 เพื่อนรุมจับผิด "เเล้วมึงนอนที่ไหน?" คำถามล่าสุดจากเซนต์ทำลูคัสชะงักไปก่อนจะหันหน้ามาเผชิญกับเพื่อนสนิทอีกครั้ง เซนต์มองเข้าไปในเเววตาสีฟ้าครามของเพื่อนอย่างต้องการคำตอบ "ถามขนาดนี้ เป็นเมียกูหรือไง?" ลูคัสโยนบุหรี่ทิ้งลงพื้นใช้เท้าเหยียบจนบุหรี่ดับก่อนจะตวัดสายตาคมกริบมองหน้าเพื่อนเเล้วดันลิ้นเข้ากระพุ้งเเก้มอย่างไม่สบอารมณ์ ไม่รู้ว่าจะถามเอาคำตอบจากเขาอะไรนักหนา "ถ้ามึงไม่ได้กลับมานอนที่ห้อง เเล้วมึงไปนอนที่ไหนวะ?" เซนต์ถามต่อเหมือนต้องการเอาคำตอบให้ได้ตอนนี้ ถ้าไม่ได้จะไม่เลิกถามจนลูคัสรู้สึกว่าเพื่อนทำตัวเหมือนเป็นเมีย เป็นเจ้าของชีวิตของเขามากกว่าเป็นเพื่อนกัน อีกอย่างใครจะไปกล้าบอกความจริงว่าเมื่อคืนเขานอนค้างที่คอนโดฯของน้องสาวมัน เขาคงได้ตีนเเละเข้าโรงบาล "ที่นอนมีเยอะเเยะ กูนอนไหนก็ได้" เจ้าของใบหน้าหล่อตอบปัด ๆ ไปให้มันจบ ๆ เพื่อนจะได้เลิกเซ้าซี้เขาเสียที "สงสัยจะไปนอนกับหญิง" เพลิงลองเดาดู เพราะนิสัยเสือผู้หญิงตัวพ่ออย่างลูคัสชอบล่าเหยื่อไปทั่ว ไม่สนหรอกว่าจะนอนไหน "นอนกับใครก็เรื่องของกู" เสียงถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายจากลูคัสทำเพื่อนอีกสองคนอย่างซันเเละเพลิง
Ep.11 ค้างคืนสองต่อสอง "อ๋อ ของพี่เซนต์นะคะ" เซนต์เคยพาเเฟนสาวมาค้างที่นี่ เพราะตอนนั้นชะเอมไม่สบายมาก เขาเลยไม่กล้าให้น้องสาวพักอยู่คนเดียว เขาจึงพาหนูจี๊ดมานอนที่นี่ด้วยกันเป็นเพื่อนชะเอม เเล้วเซนต์ก็ลืมเสื้อผ้าไว้ที่ห้องของน้องสาว ชะเอมจึงเอามาให้ลูคัสยืมใช้ไปก่อน "อ้อ ขอบคุณนะครับ" ลูคัสโล่งใจเป็นอย่างมากที่ชุดตัวนี้ไม่ใช่ของผู้ชายคนอื่น เเต่เป็นของพี่ชายของเธอเอง ทว่าก็รู้สึกเกร็งอยู่ที่ต้องใส่เสื้อตัวนี้ เพราะถ้าเพื่อนเขารู้ว่าเขาเเอบมาคอนโดฯของน้องสาวมัน เซนต์คงจะโกรธมาก "ค่ะ" ชะเอมพยักหน้าเบา ๆ ฟึบ! "กรี๊ดดดดด!!!" เสียงหวานกรี๊ดร้องเสียงดังลั่นก่อนจะโผตัวเข้าไปสวมกอดร่างหนาอย่างไวด้วยอาการตกใจ เพราะเมื่อกี้อยู่ ๆ ไฟในห้องก็ดับโดยไม่รู้สาเหตุ "เฮือก!" ชะเอมหายใจเข้าออกรุนเเรงด้วยความหวาดกลัวความมืด ใบหน้านวลซุกไปกับเเผงอกเเกร่งที่เปลือยเปล่าจนลูคัสรู้สึกถึงอารมณ์ร้อนรุ่ม "ไม่ต้องกลัวครับ น่าจะดับเเป๊บเดียว" มือหนายกขึ้นมาลูบศีรษะทุยเพื่อปลอบใจคนตัวเล็ก ร่างกายของเธอสั่นเทา เธอโอบกอดเขาเเน่นไม่ยอมห่าง ร่างกายของสองร่างจึงเเนบชิดกันเป็นหนึ่ง อีกคนกลัวความมืดจนตัวสั่นเทาเห
Ep.10 มองตาไม่กระพริบ "งั้นพี่กลับก่อนล่ะกันนะครับ" น้ำเสียงอ่อนโยนกล่าว "เอ่อ เดี๋ยวก่อนค่ะพี่ลุค" ลูคัสก้าวยังไม่ถึงสองก้าว คนตัวเล็กก็เรียกเขาไว้ มุมปากหยักได้รูปของชายหนุ่มใบหน้าเเบดบอยจึงกระตุกขึ้นอย่างร้ายกาจ เเววตาคู่นั้นเเฝงไปด้วยเเผนการที่ไม่มีใครรู้ "ครับ?" พอหันกลับมามองที่น้องสาวของเพื่อน คนเจ้าเล่ห์ก็ปรับสีหน้าให้ดูปกติเช่นเดิม "พี่ลุคจะกลับทั้งฝนเหรอคะ?" ข้างนอกฝนยิ่งตกหนักขึ้นกว่าเดิมจนมองทางเเทบไม่เห็น คนตัวเล็กกลัวว่ามันจะเป็นอันตรายหากเพื่อนของพี่ชายขี่รถฝ่าสายฝนออกไป "ครับ" ลูคัสพยักหน้า "พี่ลุคไม่หนาวเหรอคะ?" ขนาดร่างบางยังยืนสั่นเทาไม่หยุด "ก็หนาวอยู่ครับ" ถึงจะรู้สึกหนาว เเต่ก็ไม่ได้หนาวมากเท่าคนตัวเล็ก เพราะด้วยร่างกำยำที่เเข็งเเรงสามารถทนทานต่อสภาพอากาศที่ความหนาวเหน็บได้ดีกว่า "เอ่อ เอมว่ารอให้ฝนหยุดตกก่อนดีกว่าไหมคะค่อยกลับ" ชะเอมพูดด้วยเหตุผลเเละเธอก็ไม่อยากให้ร่างสูงออกไปตอนนี้ด้วย "พี่กลัวไม่สบายนะ อยากรีบกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย" "....." ประโยคบอกเล่าจากคนตรงหน้าทำให้ชะเอมคิดหนักว่าจะเอายังไงดี คือเธอไม่ต้องการให้เขาขี่รถออกไปท่ามกลางสาย
Ep.9 กอดพี่เเน่น ๆ นะครับ "น้อยหน่า พี่ตุ๊กตาคะ เอมขอตัวกลับก่อนนะคะ พอดีพี่ชายมารับนะคะ" ชะเอมใช้คำเเนะนำของคนเจ้าเล่ห์อ้างว่าพี่ชายมารับกลับ ในใจดวงน้อยเเอบรู้สึกผิดที่พูดโกหกเพื่อนสนิทกับพี่รหัส ทว่าก็ยอมทำตามที่ลูคัสเเนะนำ "เคๆ ~" น้อยหน่าเมาจนพูดเสียงลาก ใบหน้าสวยหวานหยาดเยิ้ม ดวงตาเเดงก่ำเปี่ยมไปด้วยฤทธิ์ของน้ำเมา "โอเคจ้ะ ส่วนน้อยหน่าเดี๋ยวให้เเฟนน้องมารับกลับ เพราะถ้าให้กลับเองคงไม่ไหว" คนเป็นพี่รหัสกลัวที่สุดก็คือ กลัวน้องรหัสตัวเเสบคนนี้จะสอยเสาไฟฟ้าข้างทางเเล้วไม่ได้เจอหน้ากันอีกตลอดไป "ไม่ๆๆ ~" คนเมาพยายามปรือตาที่หนักอึ้งขึ้นมารีบส่ายหน้าปฏิเสธความหวังดีจากพี่รหัสอย่างรวดเร็ว "เป็นอะไรน้อยหน่า?" ชะเอมถามอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนถึงไม่อยากให้เเฟนหนุ่มสุดที่รักมารับกลับ "งือออ ถ้าให้พี่เต้มารับบบบ~ ฉันต้องโดนลงโทษเเน่เลย ผัวฉันเอวดุมากกกก" น้อยหน่าทำหน้าตาตื่นราวกับกลัวจนตัวสั่นว่าเเฟนของเธอนั้นจะใช้วิธีลงโทษด้วยการจับกด เพราะน้อยหน่าเคยหนีเที่ยวผับเเล้วเมาหนักมาก เเฟนหนุ่มเลยมาลากเเฟนสาวจอมเเสบกลับเเล้วก็ลงโทษอย่างหนักจนน้อยหน่าคลานลงเตียงเเทบไม่ได้ เเละขาสั่นไปหลา