Lahat ng Kabanata ng ภรรยาตัวร้ายที่สามีรัก (ยุค 80): Kabanata 21 - Kabanata 30

คำว่า 'หวั่นไหว' ที่หลุดออกมาจากปากของสามีทำซิงอีตั้งตัวแทบไม่ทัน เธอมองหน้าหล่อๆ ของสามีในอดีตชาติพลันรู้สึกเขินขึ้นมาเพราะดวงตาคมคู่นั้นบ่งบอกว่าพูดความจริง"ฉันต้องไปเก็บผ้าที่ตากไว้แล้ว"เป็นการหนีที่ดูจงใจ แต่จะให้เธอสู้หน้าของสามีทั้งที่หัวใจเต้นแรงก็คงไม่ไหว ปากเก่งบอกสามีว่าอยากเข้าไปอยู่ในหัวใจ แต่ดูจะเป็นเธอมากกว่าที่พ่ายแพ้ให้อีกฝ่ายราบคาบเลย"เดี๋ยวผมช่วยเก็บ""ไม่เป็นไรค่ะ""คุณไม่อยากให้ผมช่วย?"คิ้วเข้มเลิกสูงถามภรรยา"ไม่ใช่ค่ะ"ซิงอีส่ายหน้าแก้ตัวทันที เธอไม่ได้อยากให้เขารู้สึกไม่ดี ก็เลยต้องยกเหตุผลมาอ้างไปแบบข้างๆ คูๆ ว่า"ฉันกลัวคุณกินข้าวไม่อิ่มต่างหาก"ซิงอีบอกสามีที่อยู่ดีๆ ก็ทำหัวใจเธอสั่นไหว ตอนนี้เขาควรนั่งนิ่งๆ กินข้าวกินปลาไป และปล่อยให้หัวใจของเธอได้พักบ้างอะไรบ้างเป็นพอ"ผมอิ่มแล้ว""แต่..."คำปฏิเสธถูกกลืนหายเมื่อสามีลุกขึ้นยืน และก้าวเท้าเดินฉับๆ ไปที่หลังบ้านทันที เธอที่อ้างว่าจะไปเก็บผ้าก็เลยต้องเดินตาม แล้วบรรยากาศยามเย็นที่มีแสงตะวันก็เป็นใจ จังหวะที่เธอเขย่งปลายเท้าเพื่อหยิบผ้าเช็ดตัว ไม่รู้ว่าสามีเดินเข้ามาจากด้านหลังตอนไหน ใบหน้าหล่อเหลาของสามีทำ

คำพูดที่แฝงความนัยทำซิงอีรู้ทันทีว่าสามีของเธอคงแกล้งหลับอยู่พักใหญ่ การที่เขาไม่ขยับตัวหรือพูดอะไรก็ยิ่งทำให้เธออายจนต้องหลบสายตา และพอมองต่ำลงมาก็เลยเห็นว่ากระดุมของตัวเองนั้นเปิดจนเห็นเนินอกเลย'แกะหนึ่งเม็ดละกัน''ไม่ๆ สองเม็ดเลยดีกว่า''ยังไม่เซ็กซี่พอ เพิ่มอีกสักเม็ดน่าจะดี'ใช่เลย! มันคือคำพูดของเธอเมื่อคืนที่รู้สึกสงสารสามีจับใจ เขาต้องรู้สึกแย่แค่ไหนที่เห็นภรรยาไม่มีความสุขกับเรื่องพรรณนั้นเลย แล้วการที่เธอนิ่งเฉยก็ยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ลง'กล้าๆ หน่อยซิงอี'บอกตัวเองว่าไม่ต้องอาย เมื่อคืนเธอเตรียมตัว เตรียมใจ เอาไว้ตั้งเยอะแล้วไง ฐานะของเธอตอนนี้คือ 'ภรรยา' ของซางเหยียนที่กลับตัวกลับใจ และเธอก็เป็นคนออกปากเองว่าอยากให้เขาคาดหวังทุกอย่างในตัวเธอ'ผมรักคุณซิงอี'พอนึกถึงคำสารภาพรักที่จริงใจนั้นหัวใจก็พลันรู้สึกหวั่นไหว เธอรอคอยผู้ชายดีๆ อย่างนี้มาตลอดทั้งชีวิตไม่ใช่หรืออย่างไร หญิงสาวถามตัวเองที่กำลังเขินอายเมื่อถูกสายตาคู่คมจ้องมองตรงเนินอกขาวนวลเนียน"เมื่อคืนฉันคงนอนดิ้นไป"ซิงอีแก้ตัวไปแบบถูไถ จะบอกว่าเธอตั้งใจอ่อยเขาก็คงดูมั่นหน้าเกินไป ท่าทีเขินอายนั้นทำให้ซางเหยียนรู้สึกว

ซิงอียิ้มให้สามีที่พอได้ยินคำชวนก็ทำหน้าแปลกใจ ที่ผ่านมาเขาพยายามหลีกเลี่ยงปัญหาระหว่างมารดาและสะใภ้ ซึ่งหลังจากที่เขาแยกครอบครัวออกไป ซิงอีก็ดูจะอึดอัดน้อยลง"คุณพูดจริงเหรอ""จริงสิคะ"ซิงอียืนยันด้วยการตักไก่ผัดขิงใส่ปิ่นโตที่เตรียมเอาไว้ ภาพความความทรงจำแย่ๆ ในอดีตทำให้เธอรู้สึกผิดและอยากเร่งแก้ไข มารดาของซางเหยียนไม่ได้ทำผิดอะไร การที่เธอโดนจ้องจับผิดก็เพราะทำตัวเอง'ฉันคิดผิดจริงๆ ที่เลือกคนอย่างหล่อนมาเป็นสะใภ้ตระกูลโจว''อย่าคิดว่าฉันไม่รู้สิ่งที่หล่อนทำนะ'​​​​​​นั่นคือคำพูดที่หมดความอดทนกับสะใภ้ที่วันๆ ไม่ทำอะไร แค่ดูแลสามีให้ดีก็ยังทำไม่ได้ เห็นแล้วมันขัดตา ขัดใจ ไม่ผิดหรอกที่เธอจะกลายเป็นสะใภ้ที่อยู่นอกสายตา และยิ่งแยกครอบครัวออกมาก็ยิ่งเหมือนคนนอกไปเลย"คุณไม่ดีใจเหรอคะ"ซิงอีถามสามีที่นิ่งไป "ผมดีใจ"การที่เขาเงียบไป เหตุผลเดียวก็คือมันดีใจจนพูดไม่ออกเลยจริงๆ "ดีใจก็ยิ้มสิคะ ยิ้มให้กำลังใจฉัน"ซิงอีพูดพลันยื่นมือไปจับแก้มสามีที่ไม่เคยหลุดปากพูดคำว่า 'หย่า' ออกมา ทั้งที่โดนมารดาเป่าหูให้เลิกราแทบทุกวัน แต่เขาก็ยังยืนยันว่าจะอยู่กับเธอที่ทำตัวไม่สมกับเป็นสะใภ้ที่ดีเอาซะเ

เป็นการเผชิญหน้ากับครอบครัวสามีอย่างเป็นทางการโดยไม่มีสามีอยู่ข้างๆ ซิงอีใช้รอยยิ้มหวานเป็นใบเบิกทาง และทรุดตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆ มารดาของสามีโดยไม่ลังเลใจ จุดประสงค์ของเธอที่ยังอยู่ที่นี่ก็เพื่อปรับความเข้าใจ ถึงสายตาของโจวจินเหมยจะแสดงความไม่พอใจ แต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้านอะไรเลย"กินอิ่มกันหรือยังคะ"ซิงอีเริ่มต้นบทสนทนาพร้อมกับจัดแจงอาหารที่อยู่ในปิ่นโตขึ้นโต๊ะด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางใจ สะใภ้ที่ดีต้องทำตัวเช่นไรเธอมั่นใจว่า 'ทำได้' อย่างแน่นอน "ใครเชิญหล่อนให้ร่วมโต๊ะกัน"โจวจินเหมยแขวะสะใภ้ที่ไม่อยู่ในสายตา ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นหน้า ไม่รู้ไปกินอะไรผิดมาถึงได้เปลี่ยนท่าทีมาเอาใจ เธอเป็นคนเจ็บแล้วจำ ไม่อภัยให้ง่ายๆ ที่ต้องแยกบ้านอยู่กับบุตรชายก็เพราะสะใภ้ที่ดื้อรั้นเอาแต่ใจตัวเอง "ไม่เอาน่า"'โจวซางซื่อ' บิดาของซางเหยียนสะกิดแขนภรรยาที่พูดจาทำร้ายน้ำใจ ก่อนหน้านี้บุตรชายได้มาขอร้องให้เขาช่วยพูดให้ ซึ่งเขาเองก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไร ถ้าสำนึกและคิดได้เขาก็พร้อมให้โอกาสสะใภ้แก้ตัว"หุบปากไปเลยตาแก่"นางโจวจินเหมยหันมาทำหน้าดุตาขวางใส่สามีที่ชอบขัด

"ซิงอี"เสียงทุ้มครางชื่อภรรยาที่กำลังปรนเปรอความสุขให้ มือเรียวกอบกุมแท่งรักของเขาไว้ ดวงตาที่มองนั้นแฝงซึ่งความซุกซนและไม่ไร้ความรู้สึกอีกต่อไป เขามองริมฝีปากภรรยาที่ค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ มันช่างดูยั่วยวนชวนให้หลงใหล ลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดท่อนความเป็นชายทำอารมณ์ของชายหนุ่มเตลิดไปไกล เขามองภรรยาที่ใช้มือทำรักให้ด้วยแววตาที่เปี่ยมความนัย ก่อนจะใช้มือรวบผมยาวของเธอขึ้นเพราะอยากเห็นสิ่งที่เธอทำให้ชัดๆ เต็มตา"อะ..อ่าส์"ร่างแกร่งกระตุกเมื่อถูกปลายลิ้นเรียวเล็กตวัดชิมส่วนอ่อนไหว ภรรยาของเขาวันนี้ช่างเร่าร้อนไม่ต่างจากไฟ ส่วนเขาก็พร้อมให้เธอหลอมละลายด้วยความยินดี เสียงครางที่ซ่านเสียวของสามีเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงชั้นดีที่กระตุ้นหญิงสาวให้ลิ้มลองโดยใช้ลิ้นนำทาง ดวงตาคู่สวยเหลือบมองใบหน้าหล่อเหลาที่พยายามข่มกลั้นอารมณ์จนต้องขบกราม ยิ่งภรรยาใช้ริมฝีปากครอบครองและดูดดึงซ้ำๆ ความอุ่นและนุ่มชื้นนั้นทำแทบคลั่งจริงๆ"ชอบไหมคะ"ซิงอีถามด้วยแววตาเอียงอาย เธอไม่ใช่สาวน้อยซื่อใสที่จะไม่รู้วิธีปรนเปรอความสุขให้กับผู้ชาย ในยุคสมัยของเธอมีวิดีโอโป๊ให้โหลดดูเยอะแยะมากมาย ชอบแบบไหนก็เรียนรู้เอา"ครับ"ซางเห