ภรรยาตัวร้ายที่สามีรัก (ยุค 80)

สามีของเธอกดตัดสาย บางทีเขาอาจจะกดผิดก็ได้ หญิงสาวปลอบใจตัวเองก่อนจะกดโทรออกอีกครั้ง เสียงเรียกเข้าดัง แต่สามีก็ยังกดตัดสายเธอเหมือนเดิมติ้ด!ครั้งแรกยังพอรับได้ แต่ครั้งที่สองจะให้เธอคิดเช่นไร เป็นการกดตัดสายที่ทำซิงอีปวดใจ เธอกลั้นน้ำตาต่อไม่ไหว ภาพคู่รักที่จับมือกันตรงหน้ายิ่งมองก็ยิ่งเหมือนมีดทิ่มแทงใจ สามีเคยยิ้มอย่างนี้ให้เธอไหม มันเป็นคำถามที่เธอตอบไม่ได้ นานแค่ไหนแล้วที่สามีไม่ชวนเธอออกมาเที่ยวเลย'ใครโทรมาคะ'ผู้หญิงคนนั้นถาม 'ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน'คำตอบชัดเจนขนาดนี้เธอคงไม่จำเป็นต้องโกหกตัวเองอีกต่อไป ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่สามีไม่สนใจ รอยยิ้มที่มีจางหาย คำว่า 'รัก' สัมผัสไม่ได้ เธอรู้ตัวช้าไป ทำให้ความห่างเหินเข้ามาคั่นกลางความสัมพันธ์ คำว่า 'ติดประชุม' มันคือข้ออ้าง คำโกหกที่เคยเชื่อนั้นทำเธอสมเพชตัวเองจริงๆ'โง่งมจริงๆ'ซิงอีว่าให้ตัวเองที่ทุ่มเทให้กับความรักครั้งนี้จนหมดใจ ถึงครอบครัวของสามีจะโขกสับเธอก็ทนได้ แต่ภาพบาดตาบาดใจ มันทำเธอเจ็บปวดจนแทบยืนไม่ไหว สามี 'เธอ' ตอนนี้ไม่ใช่ 'สามี' ของเธอคนเดียวอีกต่อไป ผู้หญิงคนนั้นรู้ไหมว่าผู้ชายที่ยืนเคียงข้างตอนนี้มีเจ้าของแล้ว

ฤดูใบไม้ผลิวันที่ x เดือน x ปี 20xxหลักฐานที่มีทำให้ซิงอีเป็นผู้ชนะในการฟ้องหย่าสามีได้อย่างไม่ต้องสงสัย แต่นั่นเธอยังไม่พอใจ เธอใช้สิทธิ์ของภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายยื่นฟ้องหย่าชู้ของสามีด้วยเงินหลายล้านหยวนทันที"ฉันไม่รู้ว่าเขามีภรรยาแล้ว""ฉันก็เป็นผู้ถูกกระทำนะ""ผู้หญิงด้วยกันต้องเห็นใจกันสิ"แต่ละประโยคที่พ่นออกมาสัมผัสไม่ได้ถึงความจริงใจ แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ คำว่า 'สำนึก' คนหน้าด้านไร้ยางอายอย่างเธอสะกดเป็นไหม ไม่ใช่สักแต่จะได้อยู่ฝ่ายเดียว"พูดจบรึยัง"ซิงอีมองคู่กรณีด้วยสายตาว่างเปล่า"เธอจะไม่ฟ้องฉันแล้วใช่ไหม"คนผิดถามเพื่อความแน่ใจ เธออุตส่าห์ยอมก้มหัวให้ แสร้งตีหน้าเศร้าใส่ หวังว่าอีกฝ่ายจะเห็นใจ ยอมๆ ความกันไป แต่ที่ไหนได้..."คุณทนายคะ""ครับ""ฉันไม่ยอมความค่ะ"ซิงอีเลือกที่จะไม่ไกล่เกลี่ยใดๆ คนที่ทำให้ชีวิตแต่งงานของเธอพังทลาย มีสิทธ์ขอความเห็นใจจากเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ ซิงอีคิดขณะมองหน้าคู่กรณีที่ไม่มีแม้แต่คำว่าสำนึกในใจ ทำตัวหน้าไม่อายผู้หญิงก็ร้าย....ผู้ชายก็เลวจริงๆตอนนี้ซิงอีไม่ต้องก้มหน้าซ่อนน้ำตา เธอพร้อมเชิดหน้าสู้ต่อไป ผู้หญิงที่เลือกผู้ชายผิดไม่ใช่เรื่

"อะไรนะคะ"ซิงอีถามหมอดูอีกครั้ง"มันเป็นกรรม"หมอดูบอกกับเธอที่โดนทักตั้งแต่นั่งเก้าอี้ว่าเพิ่งหย่าสามีมาใช่ไหม จังหวะนั้นยอมรับตรงๆ ว่าตกใจ หมอดูรู้เรื่องส่วนตัวของเธอได้อย่างไร ในเมื่อไม่เคยรู้จักกันมาก่อนหน้านี้เลย"ผลกรรมจากชาติที่แล้ว""ชาติที่แล้วเหรอคะ"ซิงอีตาโตกับคำอธิบาย หมอดูบอกว่าเธอทำบาปกับผู้ชายคนหนึ่งไว้ เธอในชาติที่แล้วมีนิสัยเห็นแก่ตัว ไม่เอาใคร แต่งงานมีครอบครัวแล้วก็ยังไม่สามารถตัดใจจากอดีตคนรักเก่าที่หวนคืนกลับมา ทำตัวแย่ ต่างๆ นานา และขอ 'หย่า' สามีที่ไม่เคยทำผิดอะไรสามีมีใจ...แต่เธอไม่เคยมองเห็นมันและนี่ก็คือเหตุผลที่ชาตินี้เธอไม่สมหวังในความรัก ถูกสามีหักหลัง ทั้งหมดเป็นเพราะผลกรรมที่เธอได้ทำกับผู้ชายดีๆ คนนั้นไว้ จะโทษใครได้ ในเมื่อชาติที่แล้วเธอนั่นล่ะที่ทำตัวเอง"กำไลนั่น..."หมอดูทักอีกครั้ง ดูจากสีหน้าของหมอดูเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอถามก็เอาแต่พูดในสิ่งที่เธอไม่เข้าใจ'กาลเวลาย้อนกลับไป...''ถึงเวลาที่จะแก้ไขมัน'​​​​​​วันนั้นทั้งวันซิงอีเก็บเอาคำพูดของหมอดูมาคิดวนซ้ำๆ ถ้าเป็นอย่างที่หมอดูคนนั้นพูดจริง เธอเองก็แอบรู้สึกผิดในใจ ถึงจะจำเรื่องราวใ

"ซิงอี"เป็นอีกครั้งที่เสียงนั้นดึงซิงอีให้หลุดจากภวังค์ เธอหันไปมองเจ้าของเสียงนั้น เขาเป็น 'สามี' ในอดีตชาติที่ใช้ชีวิตร่วมกัน พอนึกถึง 'ความสัมพันธ์' เมื่อคืนหน้าของเธอก็เห่อแดง"ดื่มน้ำขิงร้อนๆ จะได้สร่างเมา"'ซางเหยียน' บอกภรรยาที่เมื่อคืนอยู่ๆ ไม่รู้นึกครึ้มอะไรถึงได้ชวนเขาดื่มเหล้าตั้งแต่หัววัน เรื่องอย่างว่าที่เธอชอบปฏิเสธเขามาตลอดนั้นกลับกลายเป็นเธอที่เอ่ยปากชวน''เมื่อคืน..."คำถามถูกค้างไว้อย่างนั้น แต่งงานกันมาเกือบๆ สามปี แต่ก็ยังเหมือนมีกำแพงขวางกั้น ความรักของเขาที่มีให้เธอเพิ่มมากขึ้นทุกวัน แต่ความรู้สึกเธอนั้น...เขาไม่อาจคาดเดาได้จริงๆ"ช่างมันเถอะ"ซางเหยียนเลือกจะปัดความสงสัยเหล่านั้นทิ้งไป ท่าทีของเธอเมื่อคืนดูแปลกไป คำพูดแฝงไวซึ่งความนัย และคำขอโทษที่หลุดออกมา เขาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นเป็นเพราะว่าเมาหรือ 'รู้สึกผิด' จริงๆ "ขอบคุณค่ะ"ซิงอีที่ดื่มน้ำขิงจนหมดแก้วเอ่ยขอบคุณ เธอยื่นแก้วคืนให้กับสามีที่ตอนนี้ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเธออีกต่อไป ก่อนหน้านี้เธอปฏิบัติกับเขาไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ ทำหน้าที่ของภรรยาให้พอผ่านๆ ไป ไร้ซึ่งคำว่า 'รัก' ที่ออกมาจากใจจริงสุดท

"คุณว่าอะไรนะ"ซางเหยียนถามเพราะคิดว่าตัวเองฟังผิดไป เมื่อกี้เธอพูดว่าอยากถูหลังให้เขาใช่ไหม คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันขณะมองภรรยาที่ก้มหน้าหลบสายตาท่าทีเขินอาย ทั้งที่แต่งงานกันมาแล้วถึงสามปีเต็ม"ฉันอยากถูหลังให้คุณค่ะ"ซิงอีรวบรวมความกล้าพูดประโยคเดิมอีกครั้ง แววตาคู่สวยของเธอดูมุ่งมั่น มือเรียวที่กำชายเสื้อถึงจะสั่น แต่ก็สั่นสู้ "ถูหลังให้ผม?"คำพูดของเธอทำเขาอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มทวนคำนั้น ใจจริงอยากถามอีกครั้ง แต่เมื่อกี้เขาก็ได้ยินเต็มๆ สองรูหูแล้ว"ค่ะ"เพราะการกระทำที่เห็นแก่ตัวในชาติที่แล้วของเธอทำให้คนดีๆ คนหนึ่งต้องเจ็บปวดใจ หนีตามคนรักเก่าไป ส่วนสามีที่ไม่ได้ทำผิดอะไรก็ต้องโดนคนนินทา หาว่าไร้น้ำยา ที่ภรรยาหนีก็เพราะว่าเติมให้เธอไม่เต็ม'น่าสงสารจริงๆ''โดนเมียสวมเขาให้ไม่รู้ตัว''ได้ข่าวหอบเงินหนีไปกับชู้''ถ้าดีจริงเมียคงไม่หนีหรอกมั้ง'ปากคนยาวกว่าปากกา และสามีของเธอก็ไม่โต้ตอบอะไร ถึงเธอจะทำผิดต่อเขามากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่เคยว่าร้ายให้เธอดูไม่ดี และแบกรับความเข้าใจผิดเพียงคนเดียวผู้ชายดีๆ ใช่ว่าจะหาง่ายแล้วดูสิ่งที่เธอทำลงไปช่างไร้หัวใจและสิ้นคิดจริงๆ ซิงอีคิดในใ