Lahat ng Kabanata ng ภรรยาตัวร้ายที่สามีรัก (ยุค 80): Kabanata 31 - Kabanata 40

เกาหมิงตื่นขึ้นมาเพราะลำคอที่แห้งผาก เมื่อคืนเขาเมามากและคิดว่าตัวเองฝันไป ในฝันเขามีความสุขมากมาย พอนึกถึงสิ่งที่ทำลงไปในฝันก็ทำใบหน้าหล่อเหลาผุดรอยยิ้มออกมา ซิงอีสวยและเร่าร้อนมาก ถึงจะเป็นแค่ฝัน แต่ความรู้สึกช่างสมจริงเหลือเกิน"ตื่นแล้วเหรอ"เสียงหวานใสทำให้ชายหนุ่มที่เพิ่งได้สติตกใจหันขวับไปที่ต้นเสียงที่นอนข้างๆ ทันที"ตะ...ตงเหมยฮวา"เกาหมิงเรียกชื่อของคนที่ส่งยิ้มให้ เธอมานอนร่วมเตียงกับเขาได้อย่างไร ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเขาแทบสร่างเมาทันที"เมื่อคืนฉันมีความสุขมาก"คำพูดของตงเหมยฮวาทำใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือดตกใจ เมื่อคืนเขาดื่มเหล้าเข้าไปหลายขวดจนเมามาย พอได้สติก็เพิ่งได้มองรอบห้องเต็มๆ ตา ผนังและสิ่งของที่ไม่คุ้นตาทำเขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ออกไป"ทะ ที่นี่มัน....""ห้องเช่าฉันเอง"ตงเหมยฮวาตอบด้วยน้ำเสียงไม่แปลกใจ เธอใช้ร่างเปล่าเปลือยขยับเข้าไปเบียดชิดชายหนุ่มทันที สัมผัสใต้ผ้าห่มนี้ทำเกาหมิงหน้าซีดเผือดยิ่งกว่าเดิมจนต้องเขยิบตัวถอยออกไปทำไม...เธอถึงไม่ใส่อะไรเลย!เกาหมิงคิดทบทวนความทรงจำ ภาพตรงหน้าทำความฝันของเขาเมื่อคืนพังทลาย ดวงตาคมสั่นไหว เมื่อเพื่อนสมัยเรียนเอาแต่พู

"ฉันว่าผัวเมียบ้านโจวดูแปลกๆ นะ""นึกว่าฉันคิดคนเดียวซะอีก""ต้องมีปัญหาแน่ๆ""จุ๊ๆๆ พูดเบาๆ เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน"สิ่งที่ได้ยินจากปากของชาวบ้านที่จับกลุ่มนินทาทำให้ตงเหมยฮวาลอบยิ้มด้วยความสะใจ เกาหมิงเป็นคนที่เป่าหูได้ง่าย แค่เธอยุใส่ไฟนิดๆ หน่อยๆ เขาก็เชื่อไปซะหมด'ซิงอีเหมาะสมที่จะอยู่กับคุณมากกว่า''ที่ไม่ไปตามนัดเพราะโดนจับได้รึเปล่า''คุณควรทำอย่างนี้ตั้งนานแล้ว'ความรักทำให้คนตาบอด ยิ่งพอมีคนบอกว่าสิ่งที่ทำคือสิ่งที่ 'ถูกต้อง' เกาหมิงที่อยากได้คนรักเก่ากลับคืนมาจึงมองข้ามคำว่า 'ศีลธรรมไป' แต่ก่อนเขายอมที่จะอยู่ในมุมมืดไม่แสดงตัวตนใดๆ นั่นเพราะซิงอีขอร้องไว้ แต่อยู่ๆ ไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรดลใจให้ซิงอีเปลี่ยนไปราวกับคนละคน"คุณกับผมเกิดมาเพื่อคู่กันซิงอี"เกาหมิงพึมพำ เขาทำตามแผนการที่ตงเหมยฮวาบอกราวกับสุนัขรับใช้ ปกติเขาไม่ชอบตกเป็นเบี้ยล่างใคร แต่เพื่อปกปิดสิ่งที่ตัวเองได้ทำพลาดไป เขาจึงไม่คิดจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับเธอ"ผมส่งจดหมายไปแล้ว"ตลอดสามปีที่เกาหมิงกับซิงอีติดต่อกัน เขาย่อมรู้เรื่องของซิงอีดี เธอเก็บจดหมายทุกฉบับที่เขาเขียนในกล่องไม้เป็นอย่างดี และเฝ้ารอคอยวันที่เขาเรียนจบกลั

เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ จดหมายที่ส่งมาให้นั้นไม่ได้ประสงค์ดีแต่ประสงค์ร้าย คำถามของสามีบ่งบอกว่าเขารู้เรื่องในอดีตที่ซิงอีคนก่อนทำไว้ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงขณะครุ่นคิดว่าเป็นฝีมือใคร ซึ่งมีหนึ่งชื่อที่ผุดขึ้นมาในใจนั่นก็คือ 'เกาหมิง' อดีตคนรักเก่าที่ดูเหมือนจะตัดใจไม่ลงแน่นอนว่าเธอไม่ได้กล่าวหา แต่มันมีความเป็นไปได้ ถ้าหากไม่ใช่เกาหมิงแล้วจะเป็นใคร คำถามนี้มันทำให้เธอแน่ใจ จึงถามสามีด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า'ซางเหยียนคุณรู้อะไรมา ถ้าคุณรักฉันจริงคุณต้องให้โอกาสฉันได้อธิบาย หากคุณคิดว่าฉันไม่รักคุณ ไม่มีความจริงใจ ฉันและเจ้าตัวเล็กในท้องพร้อมจะเดินออกไปจากตระกูลโจวเดี๋ยวนี้ ตอนนี้เลย'ในเมื่อสิ่งที่เธอเคยกลัวย้อนมาทำร้ายความสัมพันธ์จะให้เธอแสร้งทำไม่รู้ปิดบังต่อก็คงไม่ใช่ ซิงอีในอดีตเคยทำเรื่องร้ายๆ แต่ตอนนี้ทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไป เธอพร้อมที่จะพิสูจน์ตัวเอง'คุณยังคิดว่าฉันมีใจให้เขาเหรอคะ'ซิงอีถามพลันมองดูกล่องไม้ที่มีจดหมายหลายฉบับเก็บเอาไว้ข้างใน มันคือการกระทำในอดีตที่เธอแก้ไขไม่ได้ เธอเองก็รู้สึกผิดที่ต้องเห็นผู้ชายดีๆ คนหนึ่งน้ำตาตกใน ซิงอีในอดีตไม่รู้จักคำว่า 'ยับยั้งชั่งใจ' ถึงมีสาม

'ให้ผมไปกับคุณนะ''ไม่ได้ค่ะ''แต่ผมเป็น...'โจวซางเหยียนพูดไม่ทันจบประโยคนิ้วเรียวของภรรยาก็ยื่นมาปิดปากของเขาซะก่อน เขาจึงต้องลองใช้แววตาอ้อนวอน แต่ซิงอีก็ไม่ใจอ่อนให้เลย'ฉันไม่เป็นหรอกค่ะ'ซิงอีพูดยิ้มๆ กับสามีที่ดูจะเป็นห่วงเธอมากเกินไป ทั้งที่เธอบอกเขาอย่างดิบดีแล้วว่าเธอใช้เงินของสามีไปว่าจ้างคนที่เชื่อใจได้ให้ติดตามดูแลอยู่ห่างๆ ด้วย'คุณต้องอยู่ที่นี่และทำตัวให้ปกติเข้าไว้ ซึ่ง แผนการของฉันจะสำเร็จได้คุณก็ต้องให้ความร่วมมือด้วย'ซิงอีย้ำกับสามีที่ต้องทำตามแผนการ หากเขาตามเธอไปมีหรือที่ตงเหมยฮวาจะไม่สงสัย ผู้หญิงคนนั้นมีแผนการชั่วร้ายในใจซึ่งเธอเดาว่าต้องมาเป่าหูให้โจวซางเหยียนเข้าใจผิดแน่ๆ'ฉันดูเป็นคนโง่เหรอคะ'คำถามนั้นทำให้โจวซางเหยียนส่ายหน้า'ไว้ใจฉันนะคะ'เพื่อตัดไฟแต่ต้นลมเธอจะต้องทำให้ทั้งสองคนนั้นไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะเข้ามาแทรกกลาง หญิงสาวผุดรอยยิ้มบางๆ เมื่อคิดว่าแผนการนี้เหมาะสมที่สุดแล้วกับหญิงร้ายชายเลวหลังจากภรรยาแต่งตัวออกจากบ้านไป โจวซางเหยียนก็นั่งไม่ค่อยติดเก้าอี้สักเท่าไหร่ เขาเฝ้ามองนาฬิกาพลันนึกเป็นห่วงภรรยาสุดหัวใจ หากแต่ก็ต้องอดทนนั่งที่เก้าอี้ต่อไปเพื

"โอ้ย! ตาแก่ฉันตื่นเต้น"โจวจินเหมยเดินไปเดินมา ดวงตาจับจ้องที่หน้าห้องคลอดด้วยความเป็นห่วงสะใภ้ที่เข้าไปข้างในนานกว่าครึ่งวัน ส่วนโจวซางเหยียนที่นั่งกระวนกระวายใจนั่นก็ไม่ยอมเดินไปไหน เขาสามารถนั่งรอเป็นวันโดยไม่กินอะไรก็ได้ หากทำให้ภรรยาของเขาเจ็บปวดน้อยลง"ฉันอยากให้เจ้าตัวน้อยในท้องหน้าเหมือนคุณ นิสัยดีเหมือนคุณ รักฉันมากๆ เหมือนคุณ และก็อ้วนท้วนแข็งแรง"เขาจำทุกคำพูดของภรรยาได้ เธอดูแลเจ้าตัวน้อยในท้องเป็นอย่างดี นมทุกแก้วที่เขาชงมาให้ดื่มก่อนนอนเธอไม่เคยลืมสักวัน ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังกินยาบำรุงครรภ์ไม่เคยขาดสักเม็ดเดียว'ออกแรงเบ่งอีกนิดค่ะ''ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจ''อีกนิดเดียวค่ะ อีกนิดเดียว'เสียงในห้องคลอดดูวุ่นวาย ซิงอีกำลังเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงในชีวิตครั้งใหญ่ เธอกำลังจะเปลี่ยนสถานะเป็น 'มารดา' ของเจ้าก้อนแป้งที่พออกมาจากท้องก็แหกปากร้องไห้ คุณหมอวางเจ้าตัวน้อยตัวสีแดงแจ๊ดแจ๋ไว้เอาไว้แต่ทำไม...เธอถึงยังปวดท้องอยู่เลย"คุณหมอฉันยังปวดท้องอยู่ค่ะ"เธอบอกหมอที่ทำคลอดให้ ความรู้สึกเหมือนยังอยากเบ่งเพื่อให้โล่งสบาย ไม่ทันที่หมอจะพูดอะไร เธอก็ใช้แรงเฮือกสุดท้ายเบ่งออกมา"อุแว้ อุแ