All Chapters of BILLIONAIRE'S RUNAWAY BRIDE : Chapter 1 - Chapter 7

SIERRA'S POV"Sierra, pakibilisan mo. Kailangan na ni Claire ang damit niya."Aling Merna didn't sound angry. She never does. Her voice was flat, habitual like this was just another item on a checklist. Isang reminder na hindi ko hawak ang oras ko sa loob ng pamamahay na ito."Opo."I answered automatically, my hands already moving faster as I folded the dress laid out on the bed. Ang mga tela nito ay malambot sa balat halata na gawa ito sa mga mamahaling materyales ng tela at mga hiyas na ikinabit dito nagmumukhang mga bituin sa kalangitan kumikinang. Ang mga damit na ito ay tila nagpapaalala kung gaano kalaki ang agwat ng buhay ko sa ibang tao.They don't need to be handled with fear. But here I was, careful anyway.Careful because mistakes are expensive when you're the one who pays for them.The room smelled faintly of perfume and fresh laundry. Halos lahat ng bagay sa loob ng kwarto na ito ay mamahalin, elegante branded mga gamit na tila sa pelikula o sa libro ko lamang nakikita o

SIERRA'S POV!Napabalikwas ako ng bangon ng marinig ko ang malakas na pagbagsak ng kung anong bote mula sa sala ng bahay. That sound made my chest tighten instantly. It wasn't just the clatter—it was a warning.At alam na alam ng katawan ko ang tunog na iyon. Mukhang umuwi na namang lasing si uncle.He stumbled into the sala, jacket slipping from his shoulders, the sharp tang of alcohol filling the air. My aunt followed, arms crossed, jaw tight with anger."Nangako ka na aayusin mo ito!" she snapped. "You said today you'd fix it.""Fix what?" he laughed, a low, ugly sound that made my stomach churn. "Money doesn't grow dahil lang binubunga ngaan mo ako.""Bwesit naman! alam mong tumatawag na naman ang supplier!" my aunt said, voice sharp. "They're pulling out. If that happens, the business is done."He poured himself another drink. "Let them.""Naririnig mo ba ang sinasabi mo?!" she said, voice rising. "They'll take everything!"Nanatili akong nakadikit sa pader halos ibaon ko na ang s

SIERRA'S POV!I didn’t want to marry him. That thought refused to leave my mind as I crept toward my uncle’s study, hands trembling, stomach twisting, heart hammering so fast I thought it might burst. I had to try. I had to speak. I couldn’t just accept this.“Uncle…” I whispered, barely able to get the words out. “Hindi ko po gusto....Ayaw ko po siyang pakasalan.”Pero tila hangin lamang ako sa kanyang harapan at he didn't even bother to look up. patuloy lamang siya sa pag shuffle at pag pirma sa mga dokumentong nasa kanyang mesa....Halos ilang minuto na katamikan lamang at tanging tunog lang ng ballpen at papel sa loob ng opisina niya... Then he finally glanced at me, eyes sharp, cold, unyielding.“Too late,” he said flatly. “Ginastos na namin ang pera....At nakapirma na ako tapos na ang usapan namin.”I felt my chest tighten. “Please, uncle…” I tried to force the words out, voice cracking. “Hindi ko po kilala siya! Natatakot po ako! I… I can’t!”His eyes narrowed. “ SIERRA! TUMAHIM

Sierra's Pov!Halos ilang oras na din kamnag nasa biyahe ni Luiz tahimik lamang siya habang nag da drive ang tanging naririnig ko ay ang huni ng car engine at ang kanta mula sa radyo ng kotse niya." Sleepy? " tanong niya and stare at me slightly from the car's rearview mirror." M-medyo malamig " sambit ko Agad namn niyang binabaan ang aircon ng kotse niya." I'll look for some motel nearby para makapag dinner muna tayoat makatulog " sambit niya at ibinalik ang mga mata niya sa daan." Luiz salamat... " mahinang sambit ko habang nakatitig ako sa daan. Madilim na din kasi gabi na at tila liwanag lamang ng headlights ng kotse niya at mga streetlight na nadadaanan namin ang nagbibigay ilaw dito.Hindi na siya sumagot at nag focus na lamang sa pag da drive.Siguro mga halos thirty minute din bago namin tuluyang narating ang isang maliit na motel. Agad niyang pinark ang kotse niya at pinatay ang makina nito.Tapos ay tumayo na siya at pinagbuksan ako ng pinto." Wait- " he took off his