บททั้งหมดของ คุณอาขา: บทที่ 31 - บทที่ 40

"เขมไม่ได้อยากได้อากลับมาแล้วค่ะ เขมยอมรับการตัดสินใจของอา แต่เรื่องที่จะให้ช่วยเปิดโปงผู้หญิงคนนั้น......"นัยตาสวยวาววับจนโรสผงะ ความโกรธของคนตรงหน้าทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย เขมมณีไม่ใช่เด็กสาวอ่อนต่อโลกอย่างที่ใครคิด เธอเป็นผู้หญิงที่มีความเป็นผู้หญิงอยู่เต็มตัว ไม่ใช่แบบเรียบร้อย อ่อนหวาน หรือคล้อยตามใคร แต่เป็นเด็ดเดี่ยว และมีเป้าหมายต่างหาก"แดนไม่ได้คุยกับเธอก่อนเรื่องแต่งงานหรอ"ในที่สุดโรสก็ถามออกไปอย่างสงสัย เธอจับสังเกตปฏิกิริยาของทั้งจอแดนและเขมมณีมาสักพัก และก็พอจะเดาออก ว่าคงมีเรื่องไม่เข้าใจกัน หรืออะไรสักอย่างที่ทำให้บรรยากาศมันแปลกไป"ใช่ค่ะ จนตอนนี้เขมก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าที่เรื่องมันออกมาเป็นแบบนี้ เพราะอาไม่เคยเห็นเขมอยู่ในสายตา หรือเพราะเขมเอาแต่วิ่งหนีความจริงมาตั้งแต่แรก"โรสมองใบหน้าสวยที่เศร้าหมองไปชั่วครู่อย่างพินิจ เธอรู้อยู่เต็มอก ว่าอดีตคู่ควงหนุ่มอย่างจอแดน ไม่มีทางทำอะไรไร้เหตุผล และจอแดนมักจะมีเหตุผลในการทำทุกอย่างเสมอมา แต่เขาคนนี้มักจะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมผู้หญิงเลยสักนิด โดยเฉพาะยัยเค้ก"มาคุยกันหน่อย"โรสเดินนำออกไปจากห้องน้ำ เรียวขาสวยเดินไปยังสระน้ำ

@บ้านจอแดนรถคันหรูของโรสจอดลง และเขมที่ก้าวออกมาพร้อมกับถุงยาในมือ ก่อนร่างเล็กจะค่อยๆเดินเข้าไปในตัวบ้าน ที่เหล่าสาวใช้และเชนเริ่มจัดข้าวของกันแล้ว"ไอ้แสบ"ตาสวยเหลียวมองหาอาหนุ่ม แต่ก็ไม่เห็น จึงหันไปกลับยิ้มให้ผู้เป็นพ่อ"อาเราอยู่บนห้องน่ะ เมื่อตะกี้เป็นลมวูบไป สงสัยช่วงนี้อาเราจะคิดมากแน่เลยพ่อว่า"ทัพว่าอย่าเหนื่อยใจ หางตาก็แอบเหล่ๆใบหน้าของลูกสาวนิดๆ"เราเอายาขึ้นไปให้อาเค้าหน่อยไปลูกไป"อิ่มว่างพลางเก็บรูปบนตู้ออก แต่ตาสวยของเค้กรีบหันขวับมามอง ก่อนจะยกยิ้มหวาน"เดี๋ยวพี่เอาขึ้นไปให้เองดีกว่าค่ะ แดนเค้าอาจต้องการคนดูแลใกล้ชิดมากกว่าหลานอย่างน้องเขม"เขมมองผ่านด้านหลังของเค้ก ไปยังโรสที่ยืนส่งสายตาเป็นเชิงว่าอย่าปล่อยเค้กขึ้นไปเด็ดขาด ปากกระจับอวบสวยของเขมจึงยกยิ้มเบาๆ ก่อนจะหันมามองเค้กยิ้มๆ"ไม่เป็นไรค่ะพี่เค้ก พรุ่งนี้ก็เป็นงานสำคัญแล้ว เจ้าบ่าวยิ่งไม่ค่อยเอาใจใส่ด้วย พี่เค้กอยู่จัดการตรงนี้ดีกว่าค่ะ ส่วนถ้าอาอยากได้คนดูแลใกล้ชิดเนี่ย......."ใบหน้าสวยโน้มไปใกล้ ก่อนจะกระซิบข้างหูเค้กเบาๆ"เขมก็ทำได้เหมือนกันค่ะ เผลอๆ......ทำได้ดีกว่าด้วยซ้ำ"ว่าจบร่างสวยก็โน้มตัวกลับ ก่อน

เขมขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัย แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ถามอะไรอีก ประตูอีกด้านก็ค่อยๆเปิดออก ร่างสูงและใบหน้าคมภายใต้แว่นหรูสีดำ ค่อยๆก้าวออกมาจากตัวรถหรู ก่อนเขาจะหันมามองเขมยิ้มๆ"เอ่อ.....สวัสดีค่ะ"ชายรูปร่างสูงใหญ่ มีรอยสักเต็มแขน และลำคอที่โผล่พ้นคอเสื้ออกมา ทำให้เขาดูน่าเกรงขาม เครื่องประดับหรูตามข้อมือ นิ้ว ลำคอ จมูก คิ้ว และริมฝีปาก ทำให้เขาคนนี้ดูน่าเกรงขามอย่างไม่ต้องสงสัยเขาพยักหน้าและยิ้มให้เธอน้อยๆ ก่อนจะล้วงกระเป๋าและเดินไปทางงานนิ่งๆ จนเธอและดอยล์รีบเดินตามไปเค้กที่เอาแต่สังเกตุเจ้าบ่าวของตน โดยไม่ทันได้หันไปสนใจคนมาใหม่ แต่จอแดนนั้นสังเกตุเห็นเขาแล้ว ร่างหนาลุกขึ้นช้าๆ ก่อนจะจ้องคนมาใหม่นิ่งๆ จนเค้กต้องหันไปมองตาม"โจ......"มือหนาค่อยๆถอดแว่นออกจนเผยนัยตาคมเข้ม ที่ดุดันและน่าเกรงขาม โจค่อยๆหันไปมองพ่อและแม่ของเค้ก ที่กำลังตัวสั่นๆหันมองมาทางเขา"ทำตัวไม่น่ารักเลยนะครับ คุณพ่อตา คุณแม่ยาย"มือเล็กกำเข้าหากันแน่น ไรเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผากสวย ปากบางสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อเธอมองไปยังชายตรงหน้าคนนี้"สวัสดีครับคุณจอแดน"เค้กหันมามองว่าที่สามีที่มีทีท่านิ่งเฉยอย่างต

ว่าจบแม่ตัวดีก็เปิดประตูวิ่งแจ้นลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว จอแดนส่ายหัวนิดๆ ก่อนตาคมจะหันกลับมาสำรวจห้องของคนที่พึ่งวิ่งออกไปช้าๆ'ยังเหมือนเดิมทุกอย่างเลย'ปากหนายิ้มเล็กๆ ก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้อง และปิดประตูบานหรูลงเบาๆ...."มาแล้วหรอคะคุณชาย"จอแดนพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามแม่หลานสาวที่กำลังจ้วงข้าวคำโตเข้าปากอย่างเร่งรีบ สาวใช้ตักข้าวให้อาหนุ่ม ก่อนจะยกโขยงกันออกไปจากบ้านหลังใหญ่"อึก!.....ทุกคนไปไหนกันคะ"ตาสวยมองอาหนุ่มอย่างหวาดระแวง แต่จอแดนทำเพียงค่อยๆตักกับข้าวให้คนตรงหน้า ก่อนหันมาตักให้ตนเองเล็กน้อย"อยู่ตรงนี้จนกว่าฉันจะกินเสร็จ ไม่อย่างนั้น......ฉันก็อาจจะไม่กินข้าว แต่อาจจะกินอย่างอื่นแทน"ว่าจบอาหนุ่มก็ค่อยๆละเมียดรสชาตอาหารช้าๆ ผิดกับเขมที่จ้องคนแก่ร้อยเล่ห์ตรงหน้าอย่างเคียดเเค้น สรุปแล้ว เธอโง่หรือคนตรงหน้าเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวจนเธอตามไม่ทันกันแน่นะ"อิ่มรึยังคะ"มือหนาหยิบผ้าขึ้นมาเช็ดริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะยกยิ้มและค่อยๆยืนขึ้น"ขึ้นห้องได้แล้ว""คะ?"ประโยคแปลกๆของอาหนุ่ม ทำให้เขมใจเต้นไม่เป็นส่ำ ตาคมค่อยๆเลื่อนมาสบตาสวยที่สั่นน้อยๆอย่างนึกขำในใจ"เธอจะไม่ข

"เดี๋ยวเขมกินข้าว แล้วก็จะไปอาบน้ำนะคะ ถ้าอาอยากได้อะไร หรือรู้สึกว่าอาการจะแย่ลงกว่าเดิม รีบเรียกเขมนะคะ"อาหนุ่มพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะหลับตาลงช้าๆ ร่างเล็กรีบยกข้ามต้มมาจัดการ ก่อนจะรีบอาบน้ำและจัดการตัวเองอย่างรวดเร็ว"เขม......ฉันขอกอดหน่อยได้ไหม"ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันเบาๆ ก่อนจะค่อยๆสอดตัวลงในอ้อมแขนหนา ใบหน้าที่ห่างกันเล็กน้อยทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตัก'อาเวอร์ชั่นแมวงั้นหรอ น่ารักจัง'"ขอนอนกอดแบบนี้ซักพักนะ"ปากหนาขยับเบาๆในขณะที่ตาคมก็หลับอยู่ วงแขนหนารวบเอวเล็กมากอดแน่น เขมที่ใส่เพียงเสื้อยืดพอดีตัว และกางเกงขาสั้น สัมผัสได้ถึงกายหนาที่ร้อนระอุจากพิษไข้ของอาหนุ่มเป็นอย่างดี"เขม......."ผ่านไปสักพัก เสียงเรียกเบาๆก็ทำให้ตาสวยค่อยๆเปิดขึ้น เขมไล่มองนัยตาที่ปิดสนิท และใบหน้าคมสันที่มีไรเหงื่อผุด ไรผมก็เปียกโชกจากเหงื่อเล็กน้อยอย่างน่าเอ็นดู และน่าสงสารในเวลาเดียวกัน"ฉันรักเธอนะเขม.....ฮ่าท์"มือเล็กรีบอังหน้าผากของคนตรงหน้า ก่อนจะรับรู้ได้ว่ามันร้อนขึ้นกว่าเดิมเสียอีก"อาคะ เขมว่าไปโรงพยาบาลดีกว่าค่ะ"อาหนุ่มส่ายหน้าเบาๆ ตอนนี้เธอแทบไม่รู้แล้วว่าเขายังมีสติอยู่หรือเปล่า แต่ว