All Chapters of สะบั้นรัก เจ้าพ่อมาเฟีย: Chapter 1 - Chapter 8

เฉียวหนิงตาเป็นประกายทันที ดวงตาของเธอฉายแววกระหยิ่มยิ้มย่องจี้เฉินยวนค้านเหมือนเดิม “ไม่ได้! เธอลองชุดอื่นได้ แต่ชุดนี้ไม่ได้!”“ฉัน......” เฉียวหนิงพยายามจะพูดต่อ มองจี้เฉินยวนด้วยสีหน้าน้อยใจ แต่อีกฝ่ายท่าทางเด็ดขาดถึงขั้นที่มีความโมโหแฝงอยู่เล็กน้อยเธอรู้ว่าไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเรื่องที่จี้เฉินยวนตัดสินใจไปแล้วเธอรีบพูดใหม่ว่า“ขอบใจนะจืออวี่ นี่คือชุดที่เฉินยวนทำให้เธอด้วยตัวเอง ฉันใส่คงไม่เหมาะหรอก”จี้เฉินยวนยื่นชุดเจ้าสาวให้พนักงาน “เธอรีบลองเถอะ มีจุดไหนต้องปรับแก้จะได้แก้ทัน เดี๋ยวฉันรอข้างนอก”ฉันยังไม่ทันได้พูด เขาก็กึ่งดันกึ่งผลักฉันไปทว่าผ่านไปไม่กี่นาทีฉันได้รับข้อความจากบุคคลปริศนา“เขาออกแบบชุดเจ้าสาวให้เธอเองแล้วไง แต่เขายกสถานะนายหญิงให้ฉัน!”“ถึงเธอแต่งงานกับเขาก็เปล่าประโยชน์ ยังไงเธอก็เป็นได้แค่เมียน้อยที่ตระกูลไม่มีทางยอมรับ!”“ลูกของเธอก็ต้องใช้ชีวิตแบบหลบๆ ซ่อนๆ!”ตามมาด้วยภาพทะเบียนสมรสที่เพิ่งได้มาสดๆ ร้อนๆราวกับหัวใจฉันโดนฉีกจนแยกออกจากกันแม้รู้อยู่แล้วว่าผลลัพธ์เป็นเช่นนี้ แต่พอเห็นด้วยตาตัวเอง ก็ยังเสียใจจนกลั้นน้ำตาไม่ได้อยู่ดีตอนฉ

กว่าจะดับไฟที่คฤหาสน์ได้ก็เช้าตรู่แล้วเจ้าหน้าที่ดับเพลิงโทรหาจี้เฉินยวนตอนพบชิ้นส่วนศพของฉันเฉียวหนิงเป็นคนรับสายแต่เธอไม่ได้บอกจี้เฉินยวนในวันแต่งงาน เขาส่งข้อความมาถามฉันว่าเตรียมตัวเสร็จหรือยังแต่ไม่มีคนตอบกลับข้อความนี้อีกแล้วเฉียวหนิงปรากฏตัวที่งานแต่งในชุดเจ้าสาวเกิดความแตกตื่นทันที แขกในงานพากันซุบซิบ เสียงซุบซิบนินทามากขึ้นเรื่อยๆทว่าเหมือนจี้เฉินยวนไม่ได้ยิน เขาพุ่งมาจับข้อมือเฉียวหนิงที่สวมชุดเจ้าสาวอยู่ บีบแรงจนกระดูกเธอแทบแตก“ฉันถามเธอว่าจืออวี่อยู่ไหน?” เขาพูดเน้นทีละคำ เสียงเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งเฉียวหนิงเจ็บจนหน้าซีด แต่กลับอดทนไม่ส่งเสียงร้องออกมา เธอขบริมฝีปากแน่น น้ำตาคลอเบ้า“ฉัน......ฉันไม่รู้......”“ไม่รู้?” จี้เฉินยวนแสยะยิ้ม บีบคางของเธอทันที “ไม่รู้แล้วเธอโผล่มาที่นี่พร้อมกับชุดเจ้าสาวชุดนี้ได้ยังไง?”“ฉันจะให้โอกาสครั้งสุดท้าย! ไม่งั้นฉันจะยิงเธอทิ้งทันที!”ระหว่างพูดเขาเอาปืนจ่อหน้าผากเธอ!“จืออวี่ตายแล้ว......ฉันก็เลยมาแต่งงานกับนายแทนเธอ......”“อะไรนะ?” จี้เฉินยวนสั่นไปทั้งตัวขณะนั้นมีสายโทรเข้ามา จี้เฉินยวนกดรับสาย เขาหน้าซี

จี้เฉินยวนเห็นว่าการใช้กำลังไม่ได้ผล จึงใช้อิทธิพลของมาเฟีย พยายามทำลายหน้าที่การงานของฉันวันนั้นจู่ๆ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเรียกฉันไปที่ห้องทำงาน พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่ามีคนรายงานว่าฉันบกพร่องต่อหน้าที่ ต้องการให้ไล่ฉันออกฉันรู้ว่านี่ต้องเป็นฝีมือของจี้เฉินยวนแน่ๆตอนฉันไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร กู้เยี่ยนเฉินก็ปรากฏตัวเขายืนด้านหน้าฉัน พูดกับผู้อำนวยการอย่างสุภาพ “ฉันเป็นคนรับรองการทำงานของเชี่ยนเชี่ยน ฉันรับรองความสามารถทางวิชาชีพและมาตรฐานการทำงานของเธอได้ ถ้าโรงพยาบาลจะไล่เธอออก ฉันจะใช้กำลังทั้งหมดสืบหาความจริง เพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้เธอ”กู้เยี่ยนเฉินเป็นคนรับรองให้ ผู้อำนวยการก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม จึงระงับเรื่องนี้ไว้ชั่วคราวต่อมาฉันเพิ่งรู้ว่านอกจากกู้เยี่ยนเฉินเป็นคนรับรองให้ฉันแล้ว ยังแอบใช้กำลังของตระกูล ขัดขวางพรรคพวกของจี้เฉินยวนที่แทรกซึมอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์เขากอดฉันอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงอ่อนโยนและหนักแน่น “มีฉันอยู่ ไม่มีใครทำร้ายเธอกับเนี่ยนเนี่ยนได้”แต่จี้เฉินยวนไม่ยอมตัดใจ อาศัยจังหวะช่วงที่ฉันทำงาน ให้ลูกน้องปลอมตัวเป็นพนักงานส่งพัสดุ เพื่อฉวยโอกาสเข้า

สุดท้ายความยึดติดของจี้เฉินยวน เป็นเหมือนเปลวไฟแผดเผาตัวเอง ทำให้ตัวเขาเต็มไปด้วยบาดแผลเกิดการต่อต้านภายในแก๊ง ลูกน้องคนสนิทที่เขาไว้ใจที่สุด เอาหลักฐานที่เขาสมรู้ร่วมคิดกับแก๊งศัตรูออกมา ลากเขาลงมาจากตำแหน่งหัวหน้าแก๊งจี้เฉินยวนสูญเสียอำนาจทันทีเงินทองทั้งหมดถูกโอนไปอย่างลับๆหัวหน้าแก๊งคนปัจจุบันปลอมประวัติอาชญากรรมของเขาขึ้นมา แล้วส่งให้ตำรวจสากลใบประกาศจับของตำรวจสากลติดทั่วทุกตรอกซอกซอย เขากลายเป็นหมาข้างถนนทันทีครั้งสุดท้ายที่เจอเขา คือเย็นวันหนึ่งที่อากาศแจ่มใสฉันกับกู้เยี่ยนเฉินพาเนี่ยนเนี่ยนมาเดินเล่นที่สวนสาธารณะ กู้เยี่ยนเฉินกำลังป้อนไอติมให้เนี่ยนเนี่ยนอย่างน่าเอ็นดู เด็กน้อยกินจนไอติมเลอะเต็มหน้า ฉันหัวเราะอยู่ข้างๆ แล้วจัดปกเสื้อให้เธอจี้เฉินยวนยืนอยู่ใต้ต้นเมเปิลที่อยู่ไม่ไกล สูทยับยู่ยี่ ผมก็ไม่ได้จัดให้เข้าทรงมานานแล้ว ใบหน้ามีหนวดเครา ดูโทรมเป็นอย่างมากเขามองพวกเรา แววตาหลากหลายอารมณ์ เหมือนสีในจานสีที่หกรวมกัน มีทั้งความเจ็บใจ เสียใจ แล้วก็มีความโล่งใจที่ฉันไม่อาจเข้าใจได้เขาไม่ได้เดินเข้ามา ไม่ได้พูด ทำเพียงแค่ยืนนิ่งๆ อยู่นานมาก จากนั้นหันหลังเดิ