All Chapters of ปฏิเสธตราบาปของลูกชาย: Chapter 1 - Chapter 8

เพื่อนบ้านคนใหม่ของฉันฟ้องร้องฉัน ในศาล เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น พร้อมกล่าวหาว่าลูกชายของฉันข่มขืนลูกสาวของเธอ“ลูกชายของแกมันคือปีศาจ!” เบรนด้าแผดเสียงใส่ใบหน้าที่เรียบเฉยของฉัน “เขาเพิ่งย้ายเข้ามาแท้ๆ แต่กลับซ้อมทิฟฟานี่ลูกสาวของฉันจนน่วม! แถมยังข่มขืนเธอด้วย!”“คุณฮาร์เปอร์ มิทเชลล์” กาวิน ทนายของทิฟฟานี่จ้องหน้าฉันเขม็ง ตอบมาให้ชัดจน ในคืนวันที่ 15 กรกฎาคม ลูกชายของคุณได้ทำร้ายร่างกายลูกความของผมอย่างทารุณใช่หรือไม่?”ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะจำเลย คำกล่าวหาที่รุนแรงนั้นวนเวียนอยู่ในอากาศ แต่ฉันไม่ปริปากพูดอะไรเลยด้านนอกศาล กลุ่มผู้ประท้วงต่างพากันตะโกนก้อง “ทวงความยุติธรรมให้ทิฟฟานี่” แสงแฟลชจากกล้องนักข่าววูบวาบผ่านหน้าต่างเข้ามาเหมือนสายฟ้าแลบ“ไม่” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาเกวินหันไปหาคณะลูกขุน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเสแสร้ง “ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี เธอปฏิเสธที่จะรับผิดชอบต่อพฤติกรรมอันป่าเถื่อนของลูกชายเธอ”ฉันเหลือบมองไปยังที่นั่งคนดู เพื่อนบ้านใหม่ของฉันต่างกระซิบกระซาบ สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์คุณนายแพตเทอร์สันส่ายหน้าอย่างไม่พอใจ ครอบครัวจอห์น

ใบหน้าของทิฟฟานี่แดงก่ำขึ้นทันทีเห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้เตรียมใจว่าฉันจะกล้าท้าทายเธอตรง ๆ แบบนี้“คุณ... คุณพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง?” เธอพูดตะกุกตะกักด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความแค้น “ฉันเกือบตายเลยนะ!”“แต่หนูก็ยังไม่ตายนี่” ฉันพูดอย่างใจเย็นพร้อมจับสังเกตปฏิกิริยาของเธอ “แถมหนูยังมายืนให้การที่นี่ได้ละเอียดครบถ้วนทุกระเบียดนิ้วเลยด้วย”“ก็เพราะหนูโชคดีไงล่ะ!” ทิฟฟานี่แทบจะกรีดร้องออกมา “ถ้าเพื่อนบ้านไม่ได้ยินเสียงเข้า...”เธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาเจ้าเล่ห์วูบผ่านออกมา“ความจริงแล้ว... นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกค่ะ”ทั้งห้องพิจารณาคดีหันไปสนใจเธอทันที“ตั้งแต่พวกเขาย้ายมา เขาก็คอยตามฉันมาตลอด ทั้งที่ฟิตเนสของหมู่บ้าน ที่สระว่ายน้ำ แม้แต่หน้าบ้านของฉัน” เธอสูดหายใจลึก ทำท่าทางให้อ่อนแอลงอีกครั้ง “สายตาที่เขามองหนู… มันเหมือนนักล่า เหมือน… เหมือนเขาอยากฉีกหนูเป็นชิ้น ๆ”เสียงกระซิบด้วยความโกรธดังขึ้นจากคณะลูกขุน“โรคจิตชัด ๆ!”“เด็กแบบนั้นอันตรายต่อทุกคน!”“ควรจับขังไว้!”ฉันยังคงนิ่งเฉย ไร้อารมณ์“คูเปอร์ไม่เคยไปฟิตเนสของหมู่บ้าน”“คุณโกหก!” ทิฟฟานี่แผดเสียง “หนูมีพยาน!

เจ้าหน้าที่ศาลผลักประตูห้องพิจารณาคดีเปิดออก พร้อมเข็นกรงสัตว์เลี้ยงดีไซน์หรู ดูราคาแพงเข้ามากรงสีดำนั้นเต็มไปด้วยสติกเกอร์ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองระหว่างประเทศ ดูเป็นทางการและน่าค้นหาในเวลาเดียวกันคนทั้งห้องพิจารณาคดีต่างพากันกลั้นหายใจแสงแฟลชกล้องสว่างวาบถี่ยิบ คอมเมนต์ในไลฟ์สดเด้งขึ้นรัวเร็วราวกับสายฟ้าแลบ“อะไรอยู่ในนั้นน่ะ?”“หลักฐานเหรอ?”“อาวุธก่อเหตุหรือเปล่า?” “ยัยฮาร์เปอร์กำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่?”คณะลูกขุนขยับตัวนั่งตัวตรง สายตาของทุกคู่จับจ้องไปที่กรงนั้นไม่วางตานิ้วมือของทิฟฟานี่ซีดขาวขณะที่เธอกำมือแม่ไว้แน่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเบรนด้าขมวดคิ้วจนหน้าผากย่นเป็นรอยลึก เธอเองก็กำลังสับสนจนจับต้นชนปลายไม่ถูกกาวิน ทนายฝ่ายตรงข้ามยืนขึ้นทันที “คัดค้านครับท่าน! การเล่นละครตบตาแบบนี้มันหมายความว่ายังไง?”“ปล่อยให้เธอทำต่อไป” ผู้พิพากษาโบกมือปัดฉันค่อยๆ เดินตรงไปที่กรงนั้น แต่ละก้าวมั่นคงและสุขุมความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่ว มีเพียงเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง ตึก ตึก เท่านั้นทุกคนกำลังรอรอให้ฉันหงายไพ่ในมือออกมาฉันย่อตัวลง วางมือลงบ

จอขนาดใหญ่สว่างขึ้นทันทีเอกสารฉบับแรกปรากฏแก่สายตาทุกคนมันคือใบรับรองที่เป็นทางการและตกแต่งอย่างวิจิตร บรรทับด้วยตราประทับสีทองของ TICA หรือสมาคมแมวโลกชื่อ “คูเปอร์ มิทเชลล์” ถูกพิมพ์ไว้อย่างชัดเจนทั้งใบเพดดีกรีรับรองสายพันธุ์ รหัสไมโครชิป ประวัติการฉีดวัคซีน และประวัติการเข้าประกวด ทุกอย่างรวมอยู่ที่นั่นหมดแล้วข้อมูลเจ้าของ ฮาร์เปอร์ มิทเชลล์วันที่จดทะเบียน สองปีที่แล้วใครบางคนในห้องพิจารณาคดีอุทานด้วยความตกใจ“นั่น... นั่นของจริงเหรอ?” ลูกขุนคนหนึ่งกระซิบถามฉันแตะหน้าจอเพื่อเลื่อนไปยังหน้าถัดไปโปรไฟล์อินสตาแกรมของคูเปอร์ปรากฏขึ้นเต็มจอ @CooperTheBenga มีผู้ติดตามห้าหมื่นสองพันคนภาพโปรไฟล์เป็นภาพคูเปอร์หันข้างอย่างสง่างาม ดวงตาสีอำพันเปล่งประกายรับกล้อง“ฉันเลือกที่จะไม่มีลูกเองค่ะ ฉันไม่มีลูกที่เป็นมนุษย์ แต่ฉันมีลูกชายอยู่คนหนึ่ง คูเปอร์ ลูกชายที่เป็นแมวของฉัน เขามีบัญชีโซเชียลมีเดียเป็นของตัวเองค่ะ” ฉันกล่าวอย่างราบเรียบ “ซึ่งมีผู้ติดตามถึงห้าหมื่นสองพันคน”ฉันเริ่มเลื่อนหน้าจอลงภาพถ่ายและวิดีโอจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏออกมาเต็มหน้าจอภาพคูเปอร์ที่กำลังเล่นอย