เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 1
บทล่าสุด
ปฏิเสธตราบาปของลูกชาย บทที่ 8
บทละครถูกพลิกกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือคราวนี้ถึงตาที่เบรนด้าและทิฟฟานี่จะต้องเป็นฝ่ายสติแตกบ้างแล้ว“แบล็กเมลเหรอ?” เสียงของเบรนด้าแหลมสูง “คุณฮาร์เปอร์! คุณพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง? พวกเราต่างหากที่เป็นเหยื่อ!”เธอพยายามจะกู้สถานการณ์กลับมาควบคุมให้ได้ แต่น้ำเสียงของเธอกลับสั่นเครือ“ลูกสาวฉันต้องผ่านเหตุการณ์สะเทือนใจมามากขนาดไหน แล้วนี่คุณยังจะมาแว้งกัดพวกเราอีกเหรอ?”ทิฟฟานี่รีบเล่นตามน้ำทันที เธอพยายามบีบน้ำตาให้ออกมามากกว่าเดิม“หนูเจ็บปวดมามากพอแล้ว... หนูแค่เข้าใจผิดไปจริงๆ... ได้โปรดอย่าทรมานหนูอีกเลยนะคะ...”เสียงของเธอสั่นเครือขณะที่พยายามจะสวมบทบาทเหยื่อผู้บริสุทธิ์อีกครั้ง“หนูมีอาการ PTSD... ความจำของหนูมันปนเปกันไปหมด... มันไม่ใช่ความผิดของหนูนะ...”ลูกขุนบางคนเริ่มลังเล“บางทีพวกเธออาจจะจำผิดจริงๆ ก็ได้นะ...” “ดูพวกเขาน่าสงสารเหมือนกันนะ...”แต่สีหน้าของฉันนั้นยังคงเรียบเฉยราวกับสลักมาจากก้อนน้ำแข็งฉันลูบตัวคูเปอร์ ซึ่งเจ้าตัวแสบก็หาวออกมาอย่างเกียจคร้าน“PTSD งั้นเหรอ?” ฉันพูดทวนคำนั้น “เป็นโรคที่น่าสนใจดีนะ”ฉันพยักหน้าไปทางด้านหลังของห้องพิจารณาคดี
ปฏิเสธตราบาปของลูกชาย บทที่ 7
จอขนาดใหญ่สว่างขึ้นทันทีเอกสารฉบับแรกปรากฏแก่สายตาทุกคนมันคือใบรับรองที่เป็นทางการและตกแต่งอย่างวิจิตร บรรทับด้วยตราประทับสีทองของ TICA หรือสมาคมแมวโลกชื่อ “คูเปอร์ มิทเชลล์” ถูกพิมพ์ไว้อย่างชัดเจนทั้งใบเพดดีกรีรับรองสายพันธุ์ รหัสไมโครชิป ประวัติการฉีดวัคซีน และประวัติการเข้าประกวด ทุกอย่างรวมอยู่ที่นั่นหมดแล้วข้อมูลเจ้าของ ฮาร์เปอร์ มิทเชลล์วันที่จดทะเบียน สองปีที่แล้วใครบางคนในห้องพิจารณาคดีอุทานด้วยความตกใจ“นั่น... นั่นของจริงเหรอ?” ลูกขุนคนหนึ่งกระซิบถามฉันแตะหน้าจอเพื่อเลื่อนไปยังหน้าถัดไปโปรไฟล์อินสตาแกรมของคูเปอร์ปรากฏขึ้นเต็มจอ @CooperTheBenga มีผู้ติดตามห้าหมื่นสองพันคนภาพโปรไฟล์เป็นภาพคูเปอร์หันข้างอย่างสง่างาม ดวงตาสีอำพันเปล่งประกายรับกล้อง“ฉันเลือกที่จะไม่มีลูกเองค่ะ ฉันไม่มีลูกที่เป็นมนุษย์ แต่ฉันมีลูกชายอยู่คนหนึ่ง คูเปอร์ ลูกชายที่เป็นแมวของฉัน เขามีบัญชีโซเชียลมีเดียเป็นของตัวเองค่ะ” ฉันกล่าวอย่างราบเรียบ “ซึ่งมีผู้ติดตามถึงห้าหมื่นสองพันคน”ฉันเริ่มเลื่อนหน้าจอลงภาพถ่ายและวิดีโอจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏออกมาเต็มหน้าจอภาพคูเปอร์ที่กำลังเล่นอย
ปฏิเสธตราบาปของลูกชาย บทที่ 6
คำกล่าวหาของเบรนด้าดังเหมือนระเบิดกลางห้องพิจารณาคดีคณะลูกขุนบางคนเริ่มกระซิบกระซาบกันเอง“เธอพูดถูกนะ เธอจะพิสูจน์ได้ยังไงว่าแมวตัวนี้คือคูเปอร์คนที่ถูกกล่าวหา?”“หรือว่าจะเป็นตัวตายตัวแทน?”“บางทีอาชญากรตัวจริงอาจจะกำลังหลบซ่อนอยู่ก็ได้”ฉันมองดูความลังเลโลเลของพวกเขาอย่างเย็นชา ความสงบนิ่งที่เย็นเยือกเข้าปกคลุมตัวฉันกาวินฉวยโอกาสนี้ทันทีเขาดีดตัวลุกขึ้นยืน เสียงสั่นเขาสั่นแต่แฝงด้วยแรงฮึดใหม่“ท่านที่เคารพ! จำเลยกำลังทำให้ศาลกลายเป็นเรื่องตลก! เธอพยายามสร้างม่านบังตาด้วย... ด้วยสัตว์ตัวนี้!”เขาชี้ไปที่คูเปอร์ในอ้อมแขนของฉัน“นี่เป็นการดูหมิ่นลูกความของผม และเป็นการดูหมิ่นความยุติธรรมอย่างที่สุด!”ทิฟฟานี่เล่นตามบท เธอลุกขึ้นจากแท่นพยานพร้อมกับน้ำตาที่หลั่งออกมาใหม่“ใช่ค่ะ! เธอซ่อนคูเปอร์ตัวจริงไว้! ไอ้ปีศาจที่ทำร้ายหนู!”น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ“คูเปอร์ตัวจริงคือคน! คือผู้ชายที่รุนแรง! ไม่ใช่แมวตัวนี้!”สีหน้าของคณะลูกขุนเริ่มลังเลลูกขุนผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งขมวดคิ้ว“มันก็ฟังดูมีเหตุผลนะ คุณเอาแมวมาสวมรอยเป็นคนได้ยังไง?”ลูกขุนชายหนุ่มพยักหน้า “เธออาจกำลั
ปฏิเสธตราบาปของลูกชาย บทที่ 5
เจ้าหน้าที่ศาลผลักประตูห้องพิจารณาคดีเปิดออก พร้อมเข็นกรงสัตว์เลี้ยงดีไซน์หรู ดูราคาแพงเข้ามากรงสีดำนั้นเต็มไปด้วยสติกเกอร์ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองระหว่างประเทศ ดูเป็นทางการและน่าค้นหาในเวลาเดียวกันคนทั้งห้องพิจารณาคดีต่างพากันกลั้นหายใจแสงแฟลชกล้องสว่างวาบถี่ยิบ คอมเมนต์ในไลฟ์สดเด้งขึ้นรัวเร็วราวกับสายฟ้าแลบ“อะไรอยู่ในนั้นน่ะ?”“หลักฐานเหรอ?”“อาวุธก่อเหตุหรือเปล่า?” “ยัยฮาร์เปอร์กำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่?”คณะลูกขุนขยับตัวนั่งตัวตรง สายตาของทุกคู่จับจ้องไปที่กรงนั้นไม่วางตานิ้วมือของทิฟฟานี่ซีดขาวขณะที่เธอกำมือแม่ไว้แน่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเบรนด้าขมวดคิ้วจนหน้าผากย่นเป็นรอยลึก เธอเองก็กำลังสับสนจนจับต้นชนปลายไม่ถูกกาวิน ทนายฝ่ายตรงข้ามยืนขึ้นทันที “คัดค้านครับท่าน! การเล่นละครตบตาแบบนี้มันหมายความว่ายังไง?”“ปล่อยให้เธอทำต่อไป” ผู้พิพากษาโบกมือปัดฉันค่อยๆ เดินตรงไปที่กรงนั้น แต่ละก้าวมั่นคงและสุขุมความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่ว มีเพียงเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง ตึก ตึก เท่านั้นทุกคนกำลังรอรอให้ฉันหงายไพ่ในมือออกมาฉันย่อตัวลง วางมือลงบ
ปฏิเสธตราบาปของลูกชาย บทที่ 4
“หลักฐานดีเอ็นเอ!”เสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้นแพร่กระจายไปทั่วคณะลูกขุน“คราวนี้ยัยนั่นก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัวแล้ว!”“วิทยาศาสตร์ไม่เคยโกหก!”“คุณฮาร์เปอร์ คุณจะแถว่ายังไงกับหลักฐานชิ้นนี้?”กาวินเดินเชิดหน้าอยู่กลางห้องพิจารณาคดี ราวกับกำลังฉลองชัยชนะ“ท่านผู้พิพากษา ด้วยหลักฐานที่ชัดเจนถึงเพียงนี้ ผมขอเรียกร้องให้มีคำตัดสินชดใช้ค่าเสียหายทางแพ่งจำนวนห้าล้านดอลลาร์ทันที!“เขาชี้มาที่ฉัน เสียงดังหนักแน่น “และเราจะยื่นคำร้องขอคำสั่งห้ามเข้าใกล้ฉุกเฉินด้วย ต้องกันไอ้ปีศาจนั่นให้อยู่ห่างจากลูกความของผมอย่างน้อยหนึ่งพันฟุตตลอดเวลา!”ฝั่งผู้ชมปรบมือกระหน่ำ“ใช่! เอาไอ้ปีศาจน้อยนั่นไปให้ไกลจากเธอซะ!”“ห้าล้านยังน้อยไป!”“มันควรจะไปนอนในคุก!”ฉันจ้องมองถุงใส่กระจุกขนสีทองนั่น แล้วมุมปากของฉันก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยการเปลี่ยนสีหน้าเพียงเล็กน้อยนั้นไม่รอดพ้นสายตาของใครไปได้“ดูนั่นสิ!” เบรนด้าแผดเสียงมาจากที่นั่งของเธอ “หลักฐานคาตาขนาดนี้ ยัยนั่นยังจะยิ้มอีก! ผู้หญิงคนนี้มันไม่มีหัวใจ!”เสียงของเธอแหลมสูงขึ้นเรื่อยๆ “นังฮาร์เปอร์ มิทเชลล์ ถ้าแกคิดว่าเงินห้าล้านดอลลาร์จะจบเรื่องนี้ได้ล่ะ
ปฏิเสธตราบาปของลูกชาย บทที่ 3
ใบหน้าของทิฟฟานี่แดงก่ำขึ้นทันทีเห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้เตรียมใจว่าฉันจะกล้าท้าทายเธอตรง ๆ แบบนี้“คุณ... คุณพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง?” เธอพูดตะกุกตะกักด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความแค้น “ฉันเกือบตายเลยนะ!”“แต่หนูก็ยังไม่ตายนี่” ฉันพูดอย่างใจเย็นพร้อมจับสังเกตปฏิกิริยาของเธอ “แถมหนูยังมายืนให้การที่นี่ได้ละเอียดครบถ้วนทุกระเบียดนิ้วเลยด้วย”“ก็เพราะหนูโชคดีไงล่ะ!” ทิฟฟานี่แทบจะกรีดร้องออกมา “ถ้าเพื่อนบ้านไม่ได้ยินเสียงเข้า...”เธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาเจ้าเล่ห์วูบผ่านออกมา“ความจริงแล้ว... นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกค่ะ”ทั้งห้องพิจารณาคดีหันไปสนใจเธอทันที“ตั้งแต่พวกเขาย้ายมา เขาก็คอยตามฉันมาตลอด ทั้งที่ฟิตเนสของหมู่บ้าน ที่สระว่ายน้ำ แม้แต่หน้าบ้านของฉัน” เธอสูดหายใจลึก ทำท่าทางให้อ่อนแอลงอีกครั้ง “สายตาที่เขามองหนู… มันเหมือนนักล่า เหมือน… เหมือนเขาอยากฉีกหนูเป็นชิ้น ๆ”เสียงกระซิบด้วยความโกรธดังขึ้นจากคณะลูกขุน“โรคจิตชัด ๆ!”“เด็กแบบนั้นอันตรายต่อทุกคน!”“ควรจับขังไว้!”ฉันยังคงนิ่งเฉย ไร้อารมณ์“คูเปอร์ไม่เคยไปฟิตเนสของหมู่บ้าน”“คุณโกหก!” ทิฟฟานี่แผดเสียง “หนูมีพยาน!
บางทีคุณอาจจะชอบ
ฉันพ้นผิดด้วยระบบพิจารณาคดีจากความทรงจำ
คนแหวกแนว2.8K viewsลูกรักจากไปไม่หวนกลับ
กว๋อกว่อ4.3K viewsการกลับมาเกิดใหม่ของนักประพันธ์
เป้ยรุ่ยลี่2.4K viewsเพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล
สือเยว่4.5K viewsหลังจากฉันตายไป เขาเหยียบย่ำเถ้ากระดูกของฉัน
หนทางยาวไกล4.4K viewsดุจกรงจักรเป็นดอกบัว
เสี่ยวสยงถังเจียง3.4K viewsหลังจากทิ้งฉันไว้ในกองไฟ พ่อและลูกก็บ้าคลั่ง
สัตว์ประหลาดตัวน้อยชอบกินเนื้อสัตว์3.3K viewsเบื้องหลังอันมืดดำของผลตรวจDNA
กานกาน3.2K views
