All Chapters of เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5): Chapter 41 - Chapter 50

Chapter 42“อยากฟังเรื่องของพี่ไหม” เขาผละใบหน้าหล่อเหลาออกจากซอกคอขาว แล้วมองเจ้าขาด้วยแววตาเศร้า“ถ้าพี่เล่าแล้วทำให้พี่สบายใจ พี่ระบายออกมาเลยค่ะ หนูยินดีฟังมาก ๆ” เจ้าขายกมือเช็ดน้ำตาให้เขาอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็เอามือข้างหนึ่งสอดผสานกับมือสากเพื่อให้กำลังใจ“ตอนพี่สี่ขวบ แม่พี่แอบคบชู้กับนักการเมืองชื่อไอ้วิชิต แม่หลงมันมาก ถึงขนาดขอหย่ากับพ่อ พอพ่อไม่ยอมหย่า แม่ก็หนีไปอยู่กับไอ้นักการเมืองคนนั้น ด้วยความที่พ่อรักแม่มากจนไม่ยอมเสียแม่ไป พ่อบอกกับพี่ว่าจะไปตามแม่กลับบ้านมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม แต่พี่ก็ไม่คิดว่าวันนั้นจะเป็นวันสุดท้ายที่ได้เจอหน้าพ่อ เพราะตั้งแต่ในวันนั้น พ่อก็ไม่ได้กลับบ้านอีกเลย พี่นั่งรอพ่อวันแล้ววันเล่า จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ ปู่กับย่าก็กลับมาจากเที่ยวรอบโลก พอปู่รู้ว่าพ่อหายตัวไปแบบแปลก ๆ ปู่ก็ให้คนตามหาพ่อ จนมารู้ว่าพ่อเสียชีวิตจากอุบัติเหตุขับรถตกน้ำ ผลชันสูตรศพระบุว่า พ่อเสียชีวิตได้ประมาณหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งนับไปแล้วมันตรงกับวันที่พ่อออกไปตามแม่กลับบ้าน พ่อตายยังไม่ถึงหนึ่งเดือนเลยด้วยซ้ำ แม่ก็แต่งงานใหม่กับไอ้นักการเมืองคนนั้นอย่างหน้าชื่นตาบาน แล้วไม่นา

Chapter 44@โรงพยาบาลเอกชนเตชะอมรทรัพย์วันต่อมา15.00 น.ชายหนุ่มใบหน้าซีดเผือดเอามือนวดขมับเพราะรู้สึกปวดหัว จากนั้นเขาก็ขยับตัวนอนตะแคงทั้งที่ยังหลับตา เขาเอามือคลำหาแฟนสาวหวังที่จะดึงคนตัวเล็กมาโอบกอดในยามเช้า แต่ทว่ากลับจับไปโดนมือสากอันใหญ่ที่แม้จะยังไม่ลืมตาตื่นก็รู้ว่าไม่ใช่มือนุ่มนิ่มของแฟนสาวแน่ ๆและเมื่อชายหนุ่มลืมตาตื่นจึงพบว่ากำลังจับมือของธาวินเอาไว้แน่น อีกทั้งตอนนี้เขาไม่ได้นอนที่หอพัก ไม่ได้มีเจ้าขานอนอยู่ข้าง ๆ แต่กลับนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยที่โรงพยาบาล โดยมีเพื่อนสนิทของเขานั่งเสนอหน้าอยู่รอบเตียงจนครบแก๊ง“กูมาอยู่ที่นี่ได้ไง แล้วเมียกูไปไหน” ซีวิคสลัดมือออกจากธาวิน แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง“yes เมียจนน็อก ส่วนเมียมึงไปเรียน” สกายเอ่ยตอบน้ำเสียงนิ่ง ย้อนกลับไปตอนเช้าซีวิคโทรหาเขา และเมื่อสกายกดรับสายกลับไม่ใช่ซีวิค แต่เป็นเจ้าขาที่โทรมาขอความช่วยเหลือด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอบอกกับเขาว่าซีวิคไม่สบายอย่างหนัก ตัวร้อนจี๋ ปลุกอย่างไรก็ไม่ยอมตื่น เขาก็เลยโทรบอกธาวินให้ไปดูซีวิคด้วยกัน เมื่อมาถึงหอพักเจ้าขาก็นั่งรออยู่หน้าห้องด้วยใบหน้าไม่สู้ดีนัก สกายและธาวินก็เลย

Chapter 46“ต๊าย! หยาบคายที่สุด คอยดูนะ ฉันจะไปฟ้องสภาการแพทย์ให้ปลดแกออกจากการเป็นหมอ” “เชิญ...แล้วก็ไสหัวไปทำเรื่องย้ายลูกชายของมึงไปรักษาที่อื่นด้วยนะ จัดการให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง เพราะถ้าเกินเวลากูจะจับไอ้เชี่ยเซนต์โยนออกจากโรงพยาบาล” หมอสายลมจ้องมองจรัสดาวด้วยแววตาดุดัน จริงจังและเอาจริง จนจรัสดาวต้องรีบออกจากห้องพักผู้ป่วยทันที เมื่อจรัสดาวเดินออกจากห้องพักผู้ป่วยไปแล้ว สายลมก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก จากนั้นเขาก็เดินไปเตียงผู้ป่วย แล้วยกมือบีบไหล่เพื่อนสนิทเบา ๆ “มึงโอเคไหมไอ้ซี” “อืม...กูโอเค ขอบใจมึงมากนะโว้ย” “อืม...งั้นพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวกูจะจัดการยัยป้าจรัสดาวให้เอง”“เขาพาลูกชายเขามารักษาที่นี่เหรอวะ” “อืม...สภาพมันยับเยินมากที่โดนตีนมึงเข้าไป แต่ก็ช่างแม่งมันเถอะ เดี๋ยวกูจะรีบเร่งให้ยัยป้าจรัสดาวย้ายไอ้เซนต์ไปรักษาที่อื่นภายในหนึ่งชั่วโมง มึงพักผ่อนให้สบายใจเถอะ” “อืม” “ดูแลมันให้ดีนะน้องเจ้าขา” ที่สายลมต้องฝากให้เจ้าขาดูแลซีวิค เพราะเขารู้ดีว่าตอนนี้ความรู้สึกของซีวิคคงจะดิ่งลงเหวมาก ๆ“ค่ะ” เจ้าขาพยักหน้าส่งยิ้มบางให้สายลม และเมื่ออยู่กันเพียงลำพัง เจ้าข

Chapter 48น้องสาวข้างห้อง : ก๊อก ๆ พี่ซี คืนพรุ่งนี้ว่างไหมคะพี่ชายข้างห้อง : จะพาพี่ไปไหนเหรอ?น้องสาวข้างห้อง : เพื่อนหนูอยากเจอพี่อะ ฮ่า ๆ พี่ชายข้างห้อง : โอเค นัดเพื่อนเลย พรุ่งนี้หนูทำงานที่คลับวันสุดท้ายด้วยนี่ ถือว่าเลี้ยงฉลองให้หนูด้วยเลยน้องสาวข้างห้อง : โอเคค่า รักนะคะพี่ชายข้างห้อง : รักเมียที่สุดครับ“อิจฉาคนมีแฟนจังเลยเนอะ ก่อนจะปิดจบบทสนทนา มักตบท้ายด้วยการบอกรักเสมอ” นุ่มนิ่มที่แอบมองเจ้าขาคุยแชตกับแฟน เอ่ยแซวเจ้าขาด้วยสีหน้าล้อเลียน “นิดหนึ่งน่า ฮ่า ๆ” เจ้าขาหัวเราะกลบเกลื่อนด้วยความเขินอายที่เพื่อนแอบเห็นแชตที่เธอคุยกับแฟนหนุ่ม“แล้วแฟนมึงว่ายังไงบ้าง ว่างปะ” ต้นหนาวเอ่ยถามเจ้าขาด้วยสีหน้าลุ้นคำตอบ เพราะต้นหนาวไม่ได้แอบมองเจ้าขาคุยแชตกับแฟนเหมือนอย่างนุ่มนิ่ม“แฟนเจ้าขาตอบว่า ว่าง ๆ เราแอบเห็นตะกี้ ฮ่า ๆ” นุ่มนิ่มเอ่ยตอบแทนเจ้าขาทันที “ตามที่นุ่มนิ่มพูดเลยอิหนาว” “โอเค ว่าแต่แฟนมึงอายุเท่าไรอะอิเจ้าขา” “แก่แล้ว ๆ ห่างกันกับกูหลายปีอยู่” “แก่อะไรกันในรูปโพรไฟล์ยืนหันหลังอย่างเท่ แล้วไหนจะตัวจริงที่หุ่นอย่างกะรุ่นพี่ปีสามปีสี่แน่ะ” นุ่มนิ่มเอ่ยขัดขึ้นทันที เ

Chapter 5007.30 น.“ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่นี่นะ” ร่างแกร่งที่นุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวที่เอวสอบ เดินเข้ามาโอบกอดแฟนสาวจากทางด้านหลัง ในขณะที่เธอกำลังยืนส่องกระจกสำรวจการแต่งกาย“ถ้าจะให้หนูย้ายมาอยู่ที่นี่ ก็ต้องแจ้งย้ายออกจากหอพักก่อนล่วงหน้าหนึ่งเดือน ไม่งั้นคงโดนยึดเงินประกันห้องแน่ ๆ” “ค่าประกันหกพันใช่ไหม เดี๋ยวพี่จ่ายเงินคืนให้เอง” ที่ซีวิครู้เพราะตอนที่เขาตัดสินเช่าห้องพักใกล้เจ้าขา คนดูแลหอพักให้เขาโอนเงินประกันไปให้เจ้าของหอพักจำนวนเงินหกพันบาท และเมื่อเขารู้ว่าสกายเป็นเจ้าของ สกายมันกลับไม่เอาเงินจากเขาสักบาท“ไม่เอา” เจ้าขาส่ายหน้าปฏิเสธทันที“แล้วจะเอายังไง” ซีวิคเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วจ้องมองแฟนสาวผ่านกระจก เขาจึงเห็นว่าเธอมีแววตากังวลบางอย่างอยู่ในใจ“หนูก็จะอยู่หอพักไปก่อน” “พี่ว่าไม่ใช่เรื่องเงินประกันหรอก แต่พี่คิดว่าหนูไม่อยากย้ายมาอยู่กับพี่มากกว่า”“ใช่ค่ะ เพราะหากเราคบกันไปไม่รอด แล้วหนูจะไปอยู่ที่ไหน” เจ้าขายอมรับสารภาพความจริง เพราะหญิงสาวกังวลถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาที่มันเพิ่งเริ่มต้น และไม่รู้ว่ามันจบลงอย่างไร ฉะนั้นแล้วเธอคิดว่าควรจะแยกกันอยู