All Chapters of เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5): Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 21Part เจ้าขา... 18.00 น.หลังจากที่เจ้าขาถ่ายแบบเสร็จ พี่กุหลาบและทีมงานช่างภาพก็พากันแยกย้ายกลับไปพักผ่อนที่โรงแรม เจ้าขาที่นาน ๆ จะได้มาทะเล เธอจึงถือโอกาสเดินเล่นรับลมเย็น ๆ ที่ริมชายหาด ในขณะที่เจ้าขากำลังยืนดูพระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าอย่างเพลินตากับความสวยงามที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้น จู่ ๆ ก็มีคนเอ่ยเรียกเธอด้วยน้ำเสียงดุ“น้องเจ้าขา!”เจ้าขาที่ได้ยินเสียงคุ้นหู เธอละสายตาจากแสงสุดท้ายของวัน หมุนตัวไปตามทิศทางของเสียงด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เพราะหญิงสาวรู้ว่าคนที่เรียกเธอด้วยน้ำเสียงแบบนี้คือใคร? เมื่อสบตากันปุ๊บ เจ้าขายังไม่ทันได้เอ่ยปากพูดอะไรเลยด้วยซ้ำ ฝ่ายนั้นก็พูดขึ้นมาเสียก่อน“เงินที่ให้ไปวันนั้นไม่พอใช้หรือไง ถึงได้มาถ่ายแบบน่าเกลียดแบบนี้” “กรุณาอย่ามาก้าวก่ายงานของหนู”“ทำไมพ่อจะก้าวก่ายงานของหนูไม่ได้”“อย่ามาเรียกตัวเองว่าพ่อ ความเป็นพ่อลูกระหว่างเรามันจบลงตั้งแต่คุณขอหย่ากับแม่ไปอยู่กินกับเมียใหม่ของคุณแล้ว” “เรื่องมันผ่านมาหลายปีแล้ว หนูยังไม่หายโกรธพ่ออีกเหรอ” “ยิ่งมันผ่านไปหลายปี หนูยิ่งเกลียดคุณมากขึ้นกว่าเดิม” “ไม่ว่าหนูจะเกลียดพ่อมากแค่ไหน แต่พ่อก็ยังเป็น

Chapter 23“โอ๊ยยยย!!”“เฮ้ย!” ซีวิคอุทานด้วยความตกใจ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก จนเขารับเธอไว้ไม่ทัน“เจ็บไหมเนี่ย”“เจ็บสิคะ พี่ไม่รับหนูเลยอะ”“ก็เธอไม่บอกพี่ก่อนว่าจะล้ม พี่จะได้รับเธอทัน” ซีวิคหลุดขำหญิงสาวอย่างเอ็นดู จากนั้นเขาก็ดึงเธอให้ลุกขึ้นยืน แล้วก็เอามือปัดเศษทรายออกจากตัวให้หญิงสาว “ถ้าบอกล่วงหน้าจะเรียกว่าล้มเหรอ” “เมาแล้วยังเถียงเก่งเหมือนเดิมเลยนะ ว่าแต่เธอพักโรงแรมไหนเหรอ? เดี๋ยวพี่ไปส่งที่ห้อง”“โรงแรมบีชเฮ้าส์ ห้อง 419 หันหลังเลย หนูจะขี่หลังพี่”“อะ ๆ ขึ้นมา” ว่าแล้วซีวิคก็นั่งยอง ๆ ยอมให้เจ้าขาขึ้นขี่หลังหลังจากที่เจ้าขากอดรัดซีวิคอย่างกับลูกลิง เขาก็พาเธอเดินไปที่โรงแรมบีชเฮ้าส์ แต่ยังเดินไม่ถึงโรงแรมเลยด้วยซ้ำ จอมทัพก็เดินมาขวางทางเอาไว้เสียก่อน“ทำไมถึงได้ทำตัวเหลวแหลกแบบนี้เจ้าขา” จอมทัพมองเจ้าขาด้วยแววตาไม่พอใจที่ลูกสาวของตนไม่รักนวลสงวนตัวเอาเสียเลย“ขี่หลังผัวมันเหลวแหลกตรงไหนเหรอลุง?” เจ้าขาตอบกลับอย่างไม่ไว้หน้าผู้ให้กำเนิดที่ด่าว่าเธอเหลวแหลกทั้งที่เธอยังไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด“ใครสั่งสอนให้พูดจาทราม ๆ แบบนี้เจ้าขา!” “พอดีหนูไม่มีพ่อคอยสอนอะค่ะ หนูก็

Chapter 25“พี่” พอโดนถามด้วยคำพูดลามก เจ้าขาก็ยกมือตีหลังแกร่งเบา ๆ ด้วยใบหน้าแดงซ่าน“พี่ทำต่อนะ” พอเห็นท่าทีเขินอายของหญิงสาว เขาก็หอมแก้มนุ่มสองฟอดด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็เลื่อนใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ซอกคอขาวสูดดมความหอมละมุนเข้าเต็มปอด ก่อนจะเลื่อนใบหน้าไล่ลงมาที่หน้าท้องแบนราบ แล้วแลบลิ้นเลียรอบสะดือ ส่วนมือสากที่ว่างก็ลูบไล้เนินอวบอูมเกลี้ยงเกลาไปด้วยแต่เมื่อสัมผัสได้ถึงความหุบสนิทของกลีบกุหลาบ เขาก็ผละใบหน้าออกจากหน้าท้องแบนราบ แล้วจับขาเรียวอ้าออกกว้างเพื่อดูความสวยงามของกลีบกุหลาบสดใหม่ที่นอกจากมันจะหุบสนิทแล้ว เม็ดทับทิมยังมีสีแดงระเรื่อน่าดูดเลียอีกด้วย “พี่ซี ~” เจ้าขาส่ายหน้า แล้วเอามือปิดดอกกุหลาบเอาไว้“พี่ขอชิมหน่อยนะ พี่อยากดูดน้ำหวานของหนู” เขาจับมือเล็กผละออกจากเนินอวบอูม จากนั้นก็ก้มหน้าคลุกเคล้าเอาปากดูดเม้มดอกกุหลาบสดใหม่อย่างตะกละตะกลาม จนร่างบางปลดปล่อยน้ำหวานออกมาให้เขาได้ลิ้มลองความหวาน“น้ำยังหวานขนาดนี้ รูแดง ๆ จะแน่นขนาดไหนนะ” เขาแลบลิ้นปาดป่ายร่องรูรัก จนหญิงสาวบิดเร่าร่างกายด้วยความเสียดเสียว พอเห็นเจ้าขาพร้อมรับความใหญ่โตของเขาแล้ว ชายหนุ่มก็หยิบถุงยางม

Chapter 27“หยุดเพ้อเจ้อ แล้วพูดความจริงเถอะไอ้สัด” สกายชักจะหงุดหงิดที่ซีวิคพร่ำไปเรื่อย“กูไม่ได้เพ้อไอ้สัด กูพูดจริง กูโดนหลอกฟัน” ซีวิคตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“มึงก็งอแงอย่างกับคนเสียซิงนะไอ้สัด ทั้งที่มึงเอาผู้หญิงจนหำถลอกหมดแล้ว” ธาวินส่ายหน้าอย่างเอือมระอาอีกคนที่ซีวิคไม่คีพลุคเพลย์บอยเอาเสียเลย“ถึงกูจะไม่ซิง แต่กูก็ไม่เคย yes สดกับใคร กูเพิ่งเคย yes สดกับยัยน้องคนแรก”“มึง yes สดเลยเหรอไอ้เชี่ย ไม่ใช่มึงเอาโรคไปติดน้องแล้วเหรอวะไอ้ฉิบหาย” ธาวินด่าซีวิคทันที“เด็กมันยังมีอนาคตอีกไกล มึงไปทำลายอนาคตดี ๆ ของน้องเจ้าขาทำไมไอ้ห่า” สกายด่าเสริมอีกคน“พูดเชี่ยอะไรของพวกมึง กูไม่ได้เป็นโรคเอดส์ไอ้สัด อีกอย่างกูนี่แหละอนาคตดี ๆ ของน้องเจ้าขา” ซีวิคสวนกลับเพื่อนของเขาทันที“ถุย! ก่อนที่มึงจะไปเป็นอนาคตดี ๆ ของน้องเจ้าขา มึงควรเคลียร์ผู้หญิงในสต๊อกของมึงซะก่อน”“กูไม่มีผู้หญิงในสต๊อก ได้แล้วคือจบ”“แล้วทำไมมึงถึงไม่จบกับน้องเจ้าขาวะ” สกายจ้องมองซีวิคด้วยแววตาขึงขังเพื่อให้ซีวิคพูดความจริงกับพวกเขา“น้องไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่กูเคยเจอมา น้องมีอะไรที่คล้ายกู กูชอบน้องเจ้าขาว่ะ” ซีวิ

Chapter 29“แต่พี่อยากให้หนูรู้ไว้ว่าพี่จริงจังกับหนูนะ”“โอเคค่ะหนูจะรับรู้ไว้ก็ได้” เจ้าขาตอบกลับอย่างขอไปที จากนั้นก็ดึงมือสากออกจากเอว ก่อนจะลุกออกจากตักแกร่งมายืนอยู่ข้าง ๆ เขาแทน“หนูเลิกงานกี่โมง” เมื่อเห็นว่าเจ้าขาไม่คล้อยตาม ซีวิคก็เปลี่ยนเรื่องคุยทันที เพราะไม่อยากให้เธอรู้สึกอึดอัด“เที่ยงคืนค่ะ” ว่าจบเธอก็ชงเหล้าให้เขา“กะจะมอมเหล้าพี่หรือไง” ซีวิคแซวหญิงสาวที่เทเหล้าเพียว ๆ ให้เขาจนล้นแก้ว“ก็พี่มาดื่มอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”“พี่ไม่ได้มาดื่มเอาเมา แต่พี่มารอรับหนูต่างหากล่ะ” เขาก็แค่มาดื่มเป็นพิธีไปงั้น ๆ แหละ ความจริงแล้วที่เขาเปิดโต๊ะเพียงเพราะต้องการกักตัวเจ้าขาไม่ให้ไปเป็นพีอาร์ชงเหล้าให้ใครต่างหาก “หนูไม่กลับกับพี่หรอกค่ะ เพราะพี่คิดค่ารถแพงยิ่งกว่ารถแท็กซี่ซะอีก”“พี่ไปส่งฟรี ไม่คิดตังค์ อะ ๆ พี่คืนเงินสามร้อยให้ก็ได้” ว่าแล้วซีวิคก็ล้วงหยิบเงินสามร้อยยื่นส่งให้เจ้าขา“พี่เก็บไว้คืนหนูบนรถสิคะ พี่ให้หนูตอนนี้เดี๋ยวมันจะกลายเป็นทิปรวม” “เรื่องเงินนี่หัวไวนะเนี่ย” ซีวิคแซวเจ้าขาอย่างอารมณ์ดี ถึงแม้เจ้าขาจะไม่ตอบตกลงตรง ๆ แต่ที่เธอให้เขาคืนเงินบนรถนั่นก็แสดงว่าเธอยอมให้