เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)

นิยายเรื่อง : เด็กบริหารของเพลย์บอย

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาด

----------

Chapter 1

สาวแว่นผิวขาวปิดบังใบหน้าด้วยหน้ากากอนามัยหยัดตัวลุกขึ้นจากที่นั่งโดยสารยื่นมือไปกดกริ่งเป็นสัญญาณบอกคนขับรถเมล์ให้จอดรถป้ายหน้า

หลังจากหญิงสาวลงจากรถเมล์แล้ว เธอก็เดินไปยังป้อม รปภ. ที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้าสนามแข่งรถ

“มาเริ่มงานใหม่ค่ะ” 

“ขอบัตรประชาชนด้วยครับ”

เมื่อ รปภ. บอกแบบนั้น หญิงสาวก็รีบล้วงหยิบบัตรประชาชนจากกระเป๋าส่งให้ รปภ. ทันที

หลังจากที่ รปภ.รั บบัตรประชาชนไปแล้วก็อ่านชื่อสกุลของหญิงสาววัยสิบแปดปีด้วยน้ำเสียงนุ่ม

“เจ้าขา กุลพิทักษ์ รบกวนดึงแมสก์ลงหน่อยครับ” สิ้นสุดคำของ รปภ. เจ้าขาก็ดึงหน้ากากอนามัยไว้ใต้คาง เพื่อให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเทียบหน้าจริงกับบัตรประชาชน

เมื่อ รปภ. ได้เห็นใบหน้าสวยเนียนใสก็ต้องตกตะลึงตาค้าง ในบัตรว่าสวยแล้ว ตัวจริงสวยกว่าบัตรประชาชนเป็นร้อยเท่า แม้หญิงสาวจะสวมใส่แว่นสายตา แต่ความสวยไม่ได้ดรอปลงเลยสักนิด 

เจ้าขาที่เห็น รปภ. จ้องเธอตาเป็นมัน ก็เลยแกล้งถาม เพื่อให้ รปภ. เลิกมองเธอตาค้างเสียที 

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” 

“ปะ...เปล่าครับ งั้นน้องไปนั่งรอข้างป้อมก่อนนะเดี๋ยวจะมีเจ้าหน้าที่มารับไปทำงาน” รปภ. รีบยื่นบัตรพนักงานพาร์ตไทม์ให้เจ้าขาติดไว้ที่เสื้อ 

“ค่ะ” เจ้าขาพยักหน้าตอบรับพร้อมทั้งดึงแมสก์ปิดหน้าไว้เหมือนเดิม จากนั้นก็เดินไปนั่งรอข้างป้อมยาม

ในระหว่างที่นั่งรอคนมารับไปยังส่วนงานที่สมัครไว้ เจ้าขาก็กวาดตามองสำรวจสนามแข่งรถไปพลาง ๆ จึงทำให้เข้าใจได้ว่าที่ค่าจ้างคนทำความสะอาดสูงลิ่วก็เพราะสนามแข่งรถมีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลหลายร้อยไร่นี่เอง 

ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน เจ้าขาเลื่อนดูนั่นดูนี่หน้าฟีดแอปฟ้าไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งไปเจอเพจสนามแข่งรถประกาศรับสมัครเจ้าหน้าที่ทำความสะอาดบริเวณสนามแข่งรถจำนวนสิบอัตรา 

เจ้าขาถึงกับตาลุกวาวกับค่าจ้างบวกเงินพิเศษที่ทำงานเฉพาะวันเสาร์วันเดียว แต่จ่ายค่าจ้างหนึ่งพันบาทบวกเงินพิเศษสิบเท่าของค่าแรงรายวัน

ถึงจะเป็นงานที่ต้องใช้แรง แต่เงินพิเศษสิบเท่าเป็นสิ่งล่อตาล่อใจเจ้าขาเป็นอย่างมาก  เจ้าขาจึงไม่รอช้ารีบส่งเรซูเมสมัครงานทันที 

หลังจากส่งใบสมัครงานไปเพียงหนึ่งวัน ฝ่ายบุคคลก็โทรเรียกให้เธอไปสัมภาษณ์งานในวันถัดมา

หลังจากสัมภาษณ์เสร็จเรียบร้อย เจ้าขาแทบจะกระโดดโลดเต้นอยู่ตรงนั้นด้วยความดีใจ เมื่อเธอได้รับเลือกให้มาทำงานในวันเสาร์จากคนสมัครงานพันคน

...

“เจ้าขาใช่ไหม” เสียงใครคนหนึ่งเอ่ยเรียกเจ้าขาทำให้เจ้าขาหลุดออกจากภวังค์