เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)

เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-30
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
81Bab
11.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"ฉายาเพลย์บอยต้องกลายเป็นเพียงตำนาน เมื่อโดนเด็กแว่นฟันแล้วทิ้ง." ซีวิค หนุ่มเพลย์บอยสุดฮอต อายุ 26 ปี เขาเป็นเจ้าของสนามแข่งรถและทายาทธุรกิจเครื่องดื่มน้ำเมา สถานะ : โสดมาตั้งแต่เกิด แต่ไม่สดไม่ซิง สเปก : ไม่มี ถ้าใช่ก็คือใช่ ของขลังที่พกติดตัว : คอนด้อม ... เจ้าขา สาวแว่น (ไม่เนิร์ด) อายุ 18 ปี เฟรชชี่ปี 1 คณะบริหารธุรกิจ สถานะ : โสด สด (ยิ่งกว่าปลาในตลาด) สเปก : ไม่มี แต่ขอคนที่ศรัธทาในรักเดียว ของขลังที่พกติดตัว : วิชาต่อยมวย

Lihat lebih banyak

Bab 1

Chapter 1

모든 일을 마치고 집에 돌아온 때 밤은 이미 깊어졌다.

하얀 달빛이 거실에 비쳐서 온 집안이 차갑고 쓸쓸한 분위기였다.

나는 간신히 몸을 이끌고 방으로 들어갔다. 방 안의 결혼 장식을 보고 그저 씁쓸한 기분이 들었다.

침대 위의 리본은 아직 정리되지 않았지만 오늘은 너무 피곤했다.

그냥 침대 위의 리본들을 아무렇게나 내려놓고 나는 부드러운 침대에 몸을 던졌다.

핸드폰을 충전하면서 유서아가 올린 SNS를 우연히 봤다.

[너와 함께해서 다행이고, 만남에 후회는 없어]

사진 속에는 이은우가 유서아를 끌어안고, 입술을 가까이하며 서로를 바라보고 있었다. 그리고 손에는 커플링을 끼고 있었다.

예전이라면 이런 걸 보면 바로 뛰쳐가서 따졌을 것이다.

하지만 지금 나는 그저 조용히 핸드폰을 끄고 침대에 누웠다.

그 후 며칠 동안 나는 이은우에게서 아무 연락도 받지 못했다.

대신 유서아의 SNS에서 그들에 관한 게시물을 자주 보게 되었다.

그들은 서로 키스도 하고, 사진도 찍고, 쇼핑도 다니고 있었다.

나는 더 이상 신경 쓰지 않았다. 그냥 변호사에게 연락해 이혼 준비를 시작했다.

이은우와 나는 대학 시절부터 지금까지 8년을 함께 했다.

비록 최근에 결혼식을 올렸지만 사실 대학 졸업 후 우리는 이미 급히 혼인신고를 했다.

결혼식도, 예물도, 아무것도 없이 그저 가득한 사랑에 기대여.

하지만 지금 그 사랑은 다 사라지고, 남은 건 온통 초라한 현실뿐이다.

그리고 보름 이후, 내가 집에서 변호사가 작성한 초안을 보고 있을 때 문 밖에서 갑자기 문 여는 소리가 들렸다.

고개를 들어보니 이은우가 유서아의 손을 잡고 문을 열고 들어왔다.

우리는 눈이 마주쳤고, 이은우의 눈빛에 어색함이 스쳤다.

그는 급히 유서아의 손을 놓고 조금 어색하게 말을 꺼냈다.

“서아가 바다에 가본 적이 없다고 해서 내가 데려간 거야.”

“어차피 넌 임신했으니까 의사 선생님도 조심하라고 했잖아.”

이은우가 말을 마치기도 전에 나는 시선을 다시 초안에 돌리며 무심하게 고개를 끄덕였다.

“응, 알았어.”

“그럼...”

내가 계속해서 컴퓨터 앞에서 아무 반응도 보이지 않자 이은우가 입을 열고 아무 말도 하지 못했다.

이은우는 화가 난 모양이었다.

그는 바로 차갑게 내게 물었다.

“너 정말 이럴 거야? 내가 서아랑 바다 갔다 온 이유가 그거라고 몇 번이나 말했잖아.”

“신혼여행은 후에 가도 되는데 대체 왜 이러는 거야!”

“그리고 몇 번을 더 말해야 돼. 나랑 서아는 그냥...”

이은우가 말을 계속 이어가자 나는 짧게 그의 말을 끊었다.

“너랑 서아가 그냥 오빠, 동생 사이라는 거 알아.”

나는 아무 표정 없이 그를 바라보았다.

그의 얼굴엔 점점 더 차가운 기운이 감돌았고, 짜증 섞인 목소리로 내게 물었다.

“그럼 넌 뭐가 불만이야?”

“바빠.”

나는 이은우의 얼굴을 보지 않으려 했다.

그 순간, 옆에 있던 유서아가 달려와서 이은우의 팔을 잡고 부채질하였다.

“언니, 화내지 마세요. 나 때문에 은우 오빠랑 싸우지 마요.”

“은우 오빠가 이번에 언니를 위해서 바다에서 선물도 샀어요.”

말을 마친 그녀는 이은우에게 살짝 웃으며 말했다.

“은우 오빠, 빨리 언니한테 선물을 보여 줘요.”

이은우는 급히 주머니에서 작은 상자를 꺼내 나에게 내밀었다.

“너를 위해 샀어. 열어봐.”

그는 마치 내가 고마워할 것처럼 자랑스럽게 말했다.

나는 그 작은 상자를 살펴보았다.

안에는 꽃 모양의 간단한 귀걸이가 있었다.

파란색 옥이 꽃잎처럼 장식되어 있고, 주위에는 작은 다이아몬드들이 박혀 있었다.

깔끔한 느낌이었다.

하지만 나는 그걸 보고는 다시 이은우에게 돌려줬다.

“됐어, 나는 사은품 같은 거 모으는 취미가 없어.”

순간 분위기가 얼어붙었다. 이은우는 얼굴을 일그러뜨리며 말했다.

“신명주, 그게 무슨 말이야?”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
81 Bab
Chapter 1
นิยายเรื่อง : เด็กบริหารของเพลย์บอยสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาด----------Chapter 1สาวแว่นผิวขาวปิดบังใบหน้าด้วยหน้ากากอนามัยหยัดตัวลุกขึ้นจากที่นั่งโดยสารยื่นมือไปกดกริ่งเป็นสัญญาณบอกคนขับรถเมล์ให้จอดรถป้ายหน้าหลังจากหญิงสาวลงจากรถเมล์แล้ว เธอก็เดินไปยังป้อม รปภ. ที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้าสนามแข่งรถ“มาเริ่มงานใหม่ค่ะ” “ขอบัตรประชาชนด้วยครับ”เมื่อ รปภ. บอกแบบนั้น หญิงสาวก็รีบล้วงหยิบบัตรประชาชนจากกระเป๋าส่งให้ รปภ. ทันทีหลังจากที่ รปภ.รั บบัตรประชาชนไปแล้วก็อ่านชื่อสกุลของหญิงสาววัยสิบแปดปีด้วยน้ำเสียงนุ่ม“เจ้าขา กุลพิทักษ์ รบกวนดึงแมสก์ลงหน่อยครับ” สิ้นสุดคำของ รปภ. เจ้าขาก็ดึงหน้ากากอนามัยไว้ใต้คาง เพื่อให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเทียบหน้าจริงกับบัตรประชาชนเมื่อ รปภ. ได้เห็นใบหน้าสวยเนียนใสก็ต้องตกตะลึงตาค้าง ในบัตรว่าสวยแล้ว ตัวจริงสวยกว่าบัตรประชาช
Baca selengkapnya
Chapter 2
Chapter 2“ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ” เจ้าขายกมือไหว้หญิงวัยกลางคนที่สวมใส่ชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านด้วยความนอบน้อม“จ้ะ” แม่บ้านรับไหว้เด็กสาวด้วยท่าทางอบอุ่น พร้อมทั้งแอบมองสำรวจหญิงสาวผิวขาวที่มัดผมทรงหางม้า สวมใส่เสื้อโปโลสีดำกางเกงสีเดียวกันอย่างพิจารณา จากนั้นก็พยักหน้าหงึก ๆ อย่างถูกใจที่เด็กสาวคนนี้แต่งตัวได้ทะมัดทะแมงพร้อมทำงานเอามาก ๆ“เจ้าขาตามป้ามาทางนี้” “ค่ะป้า” เจ้าขาแอบยิ้มในใจที่หญิงวัยกลางคนใช้สรรพนามเป็นกันเองกับเธอเจ้าขาเดินตามป้าแม่บ้านไปด้านหลังออฟฟิศประมาณสามร้อยเมตรก็มายืนอยู่หน้าบ้านชั้นเดียวสไตล์โมเดิร์นที่มีรั้วต้นไทรเกาหลีล้อมรอบบ้าน“บ้านหลังนี้เป็นบ้านของคุณซีวิค เจ้าของสนามแข่งรถ วันนี้หนูทำความสะอาดที่นี่ก็แล้วกัน” ป้าแม่บ้านเอ่ยบอกคร่าว ๆ พร้อมทั้งยื่นคีย์การ์ดให้เจ้าขา“ป้าคะ หนูขอถามนิดหนึ่งนะคะ คือหนูสมัครงานเป็นคนทำความสะอาดบริเวณสนามแข่งรถ เอ่อ...ทำไมหนูถึงได้มาทำความสะอาดบ้านเจ้านายคะ” “แล้วทำความสะอาดบ้านเจ้านายไม่ดีหรือไง หนูจะได้ไม่ต้องไปทำงานตากแดด”“มันดีมากเลยค่ะ แต่หนูแค่สงสัยว่า หากหนูมาทำงานตรงนี้ หนูยังได้เงินพิเศษเหมือนเดิมไหมคะ” เจ้าขารีบถามถึง
Baca selengkapnya
Chapter 3
Chapter 3“หนูไม่ได้ชื่อยัยแว่น หนูชื่อ เจ้าขา”“จะชื่ออะไรก็เรื่องของเธอ ออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้”“ไม่ไปค่ะ” “ฉันบอกให้เธอออกไปไงวะ”“ไม่ไปค่ะ หนูยังไม่ได้ค่าจ้างเลย เอ้ย! หนูยังไม่ได้ทำงานเลยนะคะ เจ้านายใจเย็น ๆ แล้วนอนต่อเถอะค่ะ หนูไม่รบกวนแล้ว” เจ้าขาดึงผ้าห่มมาคลุมส่วนนั้นของเขาเอาไว้ จากนั้นเธอก็เดินออกจากห้องไป“ผู้หญิงอะไรวะหน้ามึนฉิบหาย” ซีวิคบ่นไล่หลังเจ้าขายังไม่ทันเท่าไร เสียงเครื่องดูดฝุ่นก็ดังกระหึ่มทั่วบ้านวี้ดดดด!!วี้ดดดด!!“ยัยเด็กคนนี้มันกวนประสาทไม่เลิกจริง ๆ” ซีวิคบ่นเจ้าขาด้วยความหัวเสียพร้อมทั้งยกมือขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด ที่ไม่สามารถออกไปจัดการเจ้าขาได้ทันที เพราะยังรู้สึกจุกช่วงล่างไม่หาย เขานั่งอยู่ที่พื้นสักพักใหญ่ หลังจากหายจุกช่วงล่างแล้ว เขาก็ลุกเดินออกจากห้องด้วยสภาพล่อนจ้อนเจ้าขาที่กำลังดูดฝุ่นภายในบ้านด้วยความขยันขันแข็ง เมื่อเห็นเจ้าของบ้านเดินออกมาจากห้องด้วยสภาพล่อนจ้อน ส่วนล่างห้อยโตงเตงอย่างน่าเกลียดเจ้าขารีบถอดแว่นสายตาเอาขาแว่นเสียบไว้ที่คอเสื้อ จากนั้นก็ยกหัวดูดฝุ่นไปตรงหว่างขาคนตัวสูงที่มายืนจังก้าอยู่ตรงหน้า“เฮ้ย!! ทำอะไรของเธอวะ”
Baca selengkapnya
Chapter 4
Chapter 4..ฟูว!!หลังจากซีวิคเข้าห้องไปแล้ว เจ้าขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมทั้งยกมือกุมหน้าอกด้วยใจเต้นแรงถึงเธอจะไม่ได้ใส่แว่นสายตา แต่กลับมองเห็นส่วนนั้นของเขาได้ชัดเต็มตา แต่ที่ต้องทำเป็นไม่รู้สึกอะไร เพราะไม่อยากตกเป็นเหยื่อโดนเขาแกล้ง‘เพื่อเงิน ๆ อดทนเข้าไว้ทำงานที่นี่แค่วันเดียวเท่านั้น’ เจ้าขาสะกดจิตเตือนตัวเองในใจให้อดทน จนสามารถสลัดความคิดว้าวุ่นใจออกจากหัวไปได้จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงผ่านไป...ในขณะที่เจ้าขากำลังเช็ดโต๊ะกระจกตัวเตี้ยตรงโซนโซฟา เจ้าของบ้านก็เดินออกจากห้องมานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา เขาเทกล่องถุงยางกระจายเต็มโต๊ะ จากนั้นก็ฉีกซองฟอยล์ดึงถุงยางทิ้งลงบนพื้นอันแล้วอันเล่าคราแรกเจ้าขาก็ตามเก็บโดยไม่พูดไม่จา จนกระทั่งความอดทนสิ้นสุดลง เธอก็เลยจ้องมองซีวิคด้วยแววตาเรียบนิ่ง“มองหน้าฉันแบบนี้ เธอมีปัญหาอะไร” “ที่เจ้านายกวนหนูแบบนี้ เพราะเจ้านายโกรธหนูเรื่องวันนั้นใช่ไหมคะ?”กริ๊ง!! กริ๊ง!!ยังไม่ทันที่ซีวิคจะตอบกลับ เสียงมือถือของเขาก็ดังเข้ามาขัดจังหวะ“ครับปู่ ผมกำลังจะออกไปแล้วครับ” หลังจากที่ซีวิคคุยกับปลายสายเสร็จ เขาก็หยัดตัวลุกขึ้นจากโซฟา แต่ในขณะที่กำลังจะเด
Baca selengkapnya
Chapter 5
Chapter 5@คลับ/ห้องไพรเวตบาร์23.00 น.“มัวไป yes ใครอยู่ล่ะไอ้เชี่ย ถึงได้มาเอาป่านนี้” ธาวิน...หนุ่มมาดอบอุ่นต่อหน้าคนอื่น แต่พออยู่กับกลุ่มเพื่อนสนิทมักชอบเลี้ยงหมาเอาไว้ในปาก เมื่อเห็นซีวิคมาคลับเป็นคนสุดท้าย เขาก็ประชดแดกดันทันที“กูจะไป yes ใครล่ะไอ้สัด วันนี้กูประชุมที่บริษัทเหล้าทั้งวัน” ซีวิค...หนุ่มเพลย์บอยในวัยยี่สิบหกปีสวนกลับทันทีพร้อมกันนั้นก็นั่งบนโซฟาตัวเดียวกันใกล้กับธาวิน“ไอ้ซีมันทำงานหนักจนไม่มีเวลา yes มึงจัดพีอาร์ให้มันสักคนดิไอ้วิน” ธีโอ...หมอหนุ่มสุดฮอตพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มร้าย“คืนนี้กูไม่มีอารมณ์ yes แต่ก็จัดพีอาร์แจ่ม ๆ มาให้กูสักคนก็ได้”“ไอ้เชี่ยซีมันพูดยังไงของมันกันแน่วะ” สกาย…หนุ่มมาดนิ่งส่ายหัวอย่างเอือมระอาให้ซีวิคที่พูดกลับไปกลับมา“แค่นี้ทำเป็นงงนะไอ้สัด ถึงกูจะไม่มีอารมณ์ yes แต่ก็เอาพีอาร์มาชงเหล้าให้กูไงล่ะ”“เป็นง่อยหรือไงถึงชงเหล้าเองไม่ได้” สายลม...หมอหนุ่มที่มีหวานใจเพียงคนเดียวในแก๊งหนุ่มโสดเอ่ยขึ้นมาบ้าง“กูก็แค่อยากได้พีอาร์มาคอยเอาใจ เผื่อเอาใจถูกจุดอาจจะทำให้กูมีอารมณ์ yes ขึ้นมาก็ได้”“พีอาร์ที่นี่ไม่รับงาน yes ไอ้ครวย”“มันก็ไม่แน่หรอก ถ
Baca selengkapnya
Chapter 6
Chapter 6“มึงยังไม่ลืมเรื่องวันนั้นอีกเหรอวะไอ้ซี กูบอกแล้วไงว่าน้องไม่ได้ตั้งใจ” สายลมปรามซีวิคที่ยังดูโกรธพีอาร์คนนี้อยู่ทั้งที่เรื่องมันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว“ไม่ได้ตั้งใจห่าอะไรล่ะ ยัยนี่ตั้งใจผลักกูชัด ๆ”“หนูยอมรับก็ได้ค่ะว่าวันนั้นหนูตั้งใจผลักพี่ออกจากลิฟต์ หนูขอโทษนะคะ” เจ้าขายอมขอโทษซีวิคอีกครั้งหวังให้เขาเลิกโกรธเธอเสียที อีกทั้งตอนนี้เธอก็ไม่ใช่ลูกน้องเขาแล้ว เจ้าขาก็เลยเรียกเขาต่างจากตอนทำงานที่สนามแข่งรถ“เก็บคำขอโทษของเธอกองไว้ตรงนั้นแหละ ฉันไม่รับ”“ตามใจพี่เถอะค่ะ ถือว่าหนูขอโทษพี่สองครั้งแล้ว” จะว่าไปสิ่งที่เธอทำกับเขามันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายเสียหน่อย หากเขาจะโกรธจนลูกของเขาบวชก็ตามใจเจ้าขายักไหล่ชิล ๆ จากนั้นหญิงสาวก็เดินไปทำหน้าที่ของเธอก็คือการชงเหล้าให้ลูกค้าอย่างเขาเมื่อชงเหล้าเสร็จ เจ้าขาก็ยื่นแก้วเหล้าให้ซีวิค ซีวิคมองหน้าเจ้าขานิ่ง ๆ แล้วรับแก้วเหล้าวางกระแทกบนโต๊ะเสียงดัง ก่อนจะฉุดดึงหญิงสาวมานั่งบนตัก“ว้ายยยย...อื้อ ~” เสียงกรี๊ดหลุดหายไปในลำคอ เมื่อพีอาร์สุดแซ่บโดนซีวิคฉกจูบอย่างไม่ทันตั้งตัวท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของเขา“เฮ้ย!! ไอ้เชี่ยซี” เพื่อนของเขาเร
Baca selengkapnya
Chapter 7
Chapter 7“ฮ่า ๆ”“หัวเราะหาพ่องมึงเหรอไอ้พวกเชี่ย รีบมาพยุงกูสิวะ” ซีวิคที่เห็นเพื่อนทั้งกลุ่มเดินออกมาจากมุมมืดแล้วพากันหัวเราะอย่างสะใจ เขารู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากด่าเพื่อนกลบเกลื่อนความขายหน้าของตัวเอง“แพทย์สนามไปช่วยคนไข้ของพวกมึงหน่อยสิวะ” เมื่อเห็นว่าซีวิคขอความช่วยเหลือ สกายก็หันไปบอกสายลมและธีโอ แต่เขากลับยืนกอดอกมองซีวิคด้วยสีหน้ากลั้นขำโดยไม่คิดที่จะเข้าไปช่วยซีวิคเลยสักนิด“ไปบอกน้องพีอาร์ให้ถอนคำพูดท่าไหนวะไอ้เชี่ย ถึงได้มานั่งคุกเข่าขอขมาอยู่แบบนี้” ธีโอเข้าไปพยุงแขนข้างซ้ายของซีวิคพร้อมทั้งเอ่ยแซวเพื่อนสนิทอย่างขำขัน “จูบไม่เป็นแล้วยังทำเป็นซ่า” สายลมเข้าไปหิ้วปีกแขนขวาของซีวิคให้ลุกขึ้นยืน“จูบไม่เป็นพ่องมึงสิไอ้หมอ กูจะบอกอะไรให้นะ ยัยนั่นติดใจจูบกู ถึงขนาดขอร้องให้กูจูบเธออีก พอกูไม่จูบต่อ ยัยนั่นก็ยกเข่ากระแทกไข่หำกูเนี่ย” “อย่ามาสร้างเรื่องไอ้ตอแหล พวกกูเห็นเต็มตาว่ามึงแพ้น็อกพีอาร์ราบคาบ” สายลมสวนกลับทันควันที่ซีวิคพูดจาเลอะเทอะไปเรื่อยเปื่อย นี่มันคงไม่รู้สินะว่าพวกเขาเดินตามออกมาจากห้องไพรเวตบาร์ซุ่มดูตั้งแต่มันดักรอพีอาร์เข้าห้องน้ำ
Baca selengkapnya
Chapter 8
Chapter 8เที่ยงคืน@ห้องแต่งตัวพีอาร์ เมื่อถึงเวลาเลิกงานของพนักงานพาร์ตไทม์ เจ้าขาก็ถอดชุดเดรสออกจากตัวเปลี่ยนมาใส่เสื้อยืดตัวใหญ่สีดำคู่กับกางเกงยีนขาสั้นสีขาว จากนั้นก็ถอดคอนแท็กต์เลนส์ออกจากดวงตาเก็บไว้ในตลับเก็บเลนส์ ก่อนจะหยิบแว่นสายตามาสวมใส่ หลังจากสำรวจการแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเจ้าขาก็เดินออกจากห้องไปยังประตูหลังคลับ เพื่อไปรอรถแท็กซี่ที่ป้ายรถเมล์เจ้าขายืนรอรถแท็กซี่ประมาณสิบนาที แต่กลับไม่มีรถว่างสักคัน เธอก็เลยเดินไปนั่งที่เก้าอี้พักคอยในระหว่างที่นั่งรอรถอยู่นั้น หญิงสาวก็มองดูรถยนต์ที่แล่นผ่านไปผ่านมาอยู่บนท้องถนนในเมืองซิวิไลซ์ พลางคิดว่าหากเธอมีรถส่วนตัวสักคันชีวิตเธอคงจะสะดวกกว่านี้ แต่ตอนนี้ก็ได้แค่คิดเท่านั้น เพราะคงไม่มีปัญญาส่งค่างวดรถหรอก ลำพังแค่หาเงินใช้จ่ายในแต่ละเดือนระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ เงินก็แทบจะไม่พอใช้อยู่แล้วถึงแม้การมาเรียนที่กรุงเทพฯ ค่าครองชีพจะสูงเพียงใด แต่เจ้าขาก็ยังมุ่งมั่นที่จะเรียนต่อให้จบปริญญาตรี เพื่อเป็นใบเบิกทางเข้าทำงานบริษัทชั้นนำของประเทศ เพราะหวังว่าชีวิตที่ต้องเริ่มใหม่จากศูนย์ที่กรุงเทพฯ จะดีขึ้นในสักวันย้อนกลับไปต
Baca selengkapnya
Chapter 9
Chapter 9... “น้อง ๆ ดูนี่”เมื่อมีคนมาสะกิดที่แขน เจ้าขาก็สะดุ้งตกใจจนหลุดออกจากภวังค์เรื่องราวในอดีต แต่แล้วก็ต้องผงะตกใจสุดขีดที่หันไปเห็นชายฉกรรจ์ผิวเข้มหนวดเครารกรุงรัง ส่วนล่างโป๊เปลือยกำลังเอามือชักรูดแก่นกายดำเมี่ยมขนาดสั้นป้อมจนมือสั่น พร้อมทั้งแลบลิ้นเลียขอบปากที่แห้งผาก แล้วมองเจ้าขาด้วยแววตาหื่นกามอย่างน่ากลัว“กรี๊ด! ไอ้โรคจิต!”ผัวะ!!เจ้าขาดีดตัวลุกจากที่นั่งยกเท้าถีบไปกลางเป้าคนโรคจิตสุดแรงตีน แต่ถึงจะถีบกลางกายคนโรคจิตแรงแค่ไหน เหมือนกับว่ามันไม่รู้สึกจุกเจ็บอะไรเลยสักนิด มันแค่เซถอยหลังไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อีกทั้งพอมันตั้งหลักได้ มันจ้องเจ้าขาด้วยสีหน้าโกรธเคือง เจ้าขาที่เห็นมันจ้องเขม็งแบบนั้นก็รีบวิ่งหนีทันที ในขณะที่เธอวิ่งหนีหน้าตั้งไปทางหลังคลับ หวังจะไปอยู่ในที่คนเยอะ ๆ กลับได้ยินฝีเท้าหนักวิ่งตามมาติด ๆ เจ้าขาที่วิ่งไปถึงลานจอดรถ แล้วเห็นซีวิคปลดล็อกรถพอดี เธอจึงเร่งความเร็วสุดฝีเท้าวิ่งไปขึ้นรถของเขาอย่างถือวิสาสะ“อะไรของหล่อนเนี่ย ลงจากรถพี่ซีวิคเลยนะนังบ้า!!” สาวสวยที่เดินควงแขนซีวิคออกมาจากคลับโวยวายเสียงแหลมปรี๊ดด้วยความไม่พอใจ ที่มียัยแว่นวิ่งมาจ
Baca selengkapnya
Chapter 10
Chapter 10“จะตะโกนอะไรหนักหนาวะ หนวกหูชะมัด” ซีวิคปัดมือผู้หญิงคนนั้นออกจากแขนด้วยความรำคาญ จากนั้นเขาก็เดินไปขึ้นรถตำแหน่งคนขับ และเมื่อซีวิคขึ้นรถมาปุ๊บ เจ้าขาก็เอ่ยถามทันที“แฟนพี่ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ” เจ้าขาถามแบบมึน ๆ ทั้งที่เธอก็พอจะรู้ว่าที่หญิงสาวคนนั้นเดินสะบัดตูดเข้าคลับไปด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียดสาเหตุก็มาจากที่เธอขอติดรถไปด้วย แต่จะว่าไปผู้หญิงคนนั้นไม่มีน้ำใจเอาเสียเลย“แฟนบ้าแฟนบออะไรของเธอวะ ฉันไม่มีแฟน” “อ้าว...ถ้าเธอไม่ใช่แฟนพี่ แล้วเธอเป็นอะไรกับพี่คะ” “ฉันจำเป็นต้องตอบเธอด้วยเหรอ?” ซีวิคมองเจ้าขาด้วยแววตาดุ“หนูก็แค่ถามเฉย ๆ เอง” เจ้าขายิ้มแห้งให้ซีวิคหน้าจ๋อย“ยุ่งไม่เข้าเรื่อง”“ขอโทษค่ะ” “พูดจบแล้ว ก็ลงไปจากรถของฉันซะ” “ไม่ลงค่ะ หนูเจอโรคจิต” เจ้าขาชี้นิ้วออกไปนอกรถให้ซีวิคดูคนโรคจิตที่ยังยืนมองเธออยู่ห่าง ๆ “เจอโรคจิตก็เรื่องของเธอสิ มันเกี่ยวอะไรกับฉันวะ ลงไปจากรถของฉันเดี๋ยวนี้” “อย่าไล่หนูลงจากรถเลยนะคะ สงสารหนูเถอะ” ถึงเขาจะเคยถอดเสื้อผ้าโชว์เธอมาทั้งตัว แต่เขาก็ไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนไอ้คนโรคจิตที่ป้ายรถเมล์ อีกทั้งถึงแม้ระหว่างเธอและเขาจะมีเรื่องกันมา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status