เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)

เด็กบริหารของเพลย์บอย 18+ ( Set 4 Just Only you 2/5)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-30
โดย:  บีน่าเลดี้จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
81บท
13.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

"ฉายาเพลย์บอยต้องกลายเป็นเพียงตำนาน เมื่อโดนเด็กแว่นฟันแล้วทิ้ง." ซีวิค หนุ่มเพลย์บอยสุดฮอต อายุ 26 ปี เขาเป็นเจ้าของสนามแข่งรถและทายาทธุรกิจเครื่องดื่มน้ำเมา สถานะ : โสดมาตั้งแต่เกิด แต่ไม่สดไม่ซิง สเปก : ไม่มี ถ้าใช่ก็คือใช่ ของขลังที่พกติดตัว : คอนด้อม ... เจ้าขา สาวแว่น (ไม่เนิร์ด) อายุ 18 ปี เฟรชชี่ปี 1 คณะบริหารธุรกิจ สถานะ : โสด สด (ยิ่งกว่าปลาในตลาด) สเปก : ไม่มี แต่ขอคนที่ศรัธทาในรักเดียว ของขลังที่พกติดตัว : วิชาต่อยมวย

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

Chapter 1

"Nona Sinta, gimana pendapatmu tentang berita ini?"

Kameramen tidak berani berkedip, bersiap menekan tombol jepret kapan saja demi menangkap reaksinya.

Sinta mengangkat kelopaknya, menatap dengan dingin, lalu tersenyum tipis

"Fotonya bagus, mereka kelihatan mesra banget."

Sama sekali tidak ada kesan histeris seperti yang dibayangkan semua orang.

Para wartawan tertegun, penampilan yang sangat tidak biasa ini membuat adu argumen yang sudah mereka siapkan tidak terpakai sama sekali.

Siapa yang tidak tahu, Sinta, sebagai putri tunggal kaya raya, sejak kecil sangat dimanjakan dan egois. Dia akan berusaha mendapatkan apa yang dia inginkan, barang yang tidak dia inginkan tidak akan diberikan pada orang lain meskipun sudah dibuang.

Laki-laki pun tidak terkecuali.

Tiga tahun lalu, dia jatuh cinta pada pandangan pertama pada Ronald Garga dan mengejarnya selama tiga tahun sampai akhirnya berhasil bertunangan.

Tidak ada yang percaya, Sinta yang seperti ini akan menyerah begitu saja.

Para wartawan maju satu langkah. Baru saja hendak bertanya, tapi mikrofon yang diulurkan dihalangi oleh sebuah tangan.

Ronald mengenakan setelan jas hitam, dengan ekspresi tenang, berdiri santai tapi memancarkan aura terpandang.

Mata hitamnya yang dalam perlahan menatap para wartawan, membuat semua orang patuh untuk mundur beberapa langkah.

"Kali ini kamu lumayan bisa menahan diri."

Dia menatap Sinta dengan suara datar

"Kalau lagi sakit ya tenang aja, nggak usah bikin ulah."

Lalu dia menatap para wartawan dan berkata dengan dingin, "Semua bubar."

Para wartawan merasa tidak puas, tapi mereka tidak berani menentang keinginan Ronald.

Saat hendak pergi, Sinta terkekeh dingin, mendorong orang yang menghalangi jalan di depannya.

"Permisi, bisa minggir dikit nggak?"

"Memotong pembicaraan orang lain itu nggak sopan, tahu nggak?"

Ejekan di matanya membuat tubuh Ronald menjadi kaku.

"Sinta, kamu nggak usah pura-pura nggak kenal sama aku, aku udah janji bakal kasih kamu status Nyonya Garga, aku nggak bakal ingkar janji."

Di matanya terdapat kepercayaan diri yang dibuat-buat.

Pada saat itu, suara perempuan yang lemah juga terdengar bersamaan.

"Nona Sinta, kamu jangan salah paham ya, aku sama Ronald udah lama ... putus ...."

"Pas hari pertunangan kalian, HP-ku hilang dan aku cuma ingat nomor telepon dia, makanya aku minta tolong dia buat jemput aku .... Kamu jangan mikir yang nggak-nggak ya!"

Virly Jasmine entah sejak kapan sudah berada di dekat mereka berdua, tampak seperti perempuan polos yang lemah lembut.

Sinta menatap mereka berdua tanpa berkedip cukup lama, sampai Ronald mengerutkan dahi dan berdiri menghalangi Virly.

Baru kemudian Sinta angkat bicara

"Siapa itu Ronald?"

Dia menunjuk ke arah Ronald, "Dia ya?"

Sebelum mereka berdua sempat merespons, Sinta melambaikan tangan dan berkata tanpa acuh.

"Nggak penting sih, kalau kamu kenal sama dia, mending bawa pergi aja sekarang, jangan ganggu konferensi pers-ku."

Semua orang tertegun.

Namun, dia malah mendekati mikrofon dan tersenyum

"Hari ini aku bikin konferensi pers cuma mau nyatain dua hal aja."

"Pertama, aku hilang ingatan dan ingatanku berhenti di tiga tahun lalu."

"Kedua, aku mau batalin pertunangan sama si siapa itu ... Ronald. Oh ya, tolong sampaikan ucapan selamatku buat dia dan Nona Virly, semoga cepat dapat momongan."

"Segitu aja, makasih semuanya."

Setelah berbicara, dia berbalik dan kembali ke kamar rawat.

Mata para wartawan berbinar, mereka mulai menulis dengan cepat.

Mata Ronald mengerut ketat, dia menatap punggung Sinta yang pergi dan melangkah lebar untuk mengejarnya.

Virly yang melihat hal itu ikut menyusul di belakang.

Sinta yang baru mau menutup pintu, ditahan dengan kuat oleh sebuah tangan.

Ronald menerobos masuk.

"Mending kamu pergi sendiri sebelum aku panggil polisi."

Dia mengeluarkan ponselnya dan layar menunjukkan angka 110.

Kerutan di dahi pria itu makin mendalam.

"Kamu belum puas juga bikin ulahnya?"

"'Kan udah aku bilang, posisi kamu sebagai Nyonya Garga nggak bakal berganti."

Virly yang baru saja sampai wajahnya langsung pucat.

Sinta menyilangkan tangan di dada, berkata dengan tenang.

"Ronald, 'kan? Yang aku omongin tadi kurang jelas ya?"

"Atau daya tangkap kamu yang bermasalah?"

Suara Ronald tertahan, dia menatap mata Sinta dengan dingin.

"Sinta, trik pura-pura hilang ingatan ini payah banget."

"Pertunangan ini menyangkut Keluarga Garga dan Lioda, kamu nggak bisa seenaknya aja."

Baru saja kalimat itu selesai, Virly buru-buru menambahkan

"Nona Sinta, kamu beneran udah salah paham!"

Dia mengeluarkan sebuah kotak dari dalam pelukannya dan menyerahkannya.

"Ini sebenarnya hadiah yang mau aku kasih buat kamu sama Ronald pas pertunangan, ini cincin pasangan yang aku desain sendiri."

Hingga cincin pasangan itu muncul, mata Sinta yang tadinya tenang akhirnya menunjukkan sedikit perubahan.

Tidak ada yang tahu, Sinta yang berusia 26 tahun sudah mati dalam kecelakaan mobil tersebut.

Sekarang, di dalam tubuh ini, terdapat jiwa Sinta yang berusia 36 tahun.

Dalam ingatan 10 tahun itu, setelah terbangun dia menggunakan segala cara untuk membalas dendam pada Virly yang merusak acara pertunangannya.

Namun, setiap kalinya selalu dihalangi oleh Ronald.

Pria itu memang menikahinya menjadi Nyonya Garga sesuai keinginannya, tapi menggunakan alasan tersebut untuk mengurungnya di rumah sakit jiwa selama 10 tahun.

Virly datang untuk menertawakannya dan memberi tahu bahwa Roni dan Merry, ayah ibu Sinta, berlutut di tanah memohon pada Ronald untuk melepaskannya, bahkan tidak ragu menyerahkan Grup Lioda.

Sayangnya, keberuntungan tidak berpihak pada mereka, keduanya mengalami kecelakaan mobil di jalan dan meninggal dunia.

Sinta menjadi gila dan menatap dengan mata merah sambil mencekik leher Virly, sampai dia menyadari cincin di tangan perempuan itu.

Virly tertawa makin keras, "Sinta, aku dengar kamu sampai operasi potong tulang cuma demi pakai cincin yang ukurannya lebih kecil ini. Kamu belum tahu ya, pasangan cincin ini aku yang desain, cincin perempuannya dari awal memang pakai ukuranku!"

Sinta ditarik pisah oleh dokter yang datang dan malam itu juga dia melompat dari gedung untuk bunuh diri.

Begitu membuka mata kembali, dia menyadari jiwanya sudah kembali ke masa 10 tahun lalu.

Kali ini, dia tidak akan mengulangi kesalahan yang sama.

Mengenai cincin ini, Sinta menarik pandangannya dan terkekeh.

"Barang murah yang nggak seberapa ini mending kamu pakai sendiri aja."

Setelah berbicara, dia tanpa ragu menekan tombol panggil polisi dan memberi isyarat tangan agar mereka berdua pergi.

"Silakan keluar."

Ronald menatapnya dengan dalam lalu berbalik pergi, suaranya yang dingin bergema di dalam kamar rawat.

"Sinta, kuharap kamu beneran hilang ingatan."

Setelah mengunci pintu dengan keras, dia segera menelepon Merry.

"Ibu, aku mau batalkan pertunangan sama Ronald."

"Iya, aku serius."

"Pasangan perjodohan yang baru udah aku pikirkan, aku mau sama anak haram dari Keluarga Jerico itu aja!"

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
81
Chapter 1
นิยายเรื่อง : เด็กบริหารของเพลย์บอยสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2558 (ฉบับเพิ่มเติม) นิยายเรื่อง เด็กบริหารของเพลย์บอย เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา บีน่าเลดี้ แต่เพียงผู้เดียว ไม่อนุญาตให้คัดลอก ลอกเลียน และดัดแปลง เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้โดยเด็ดขาด----------Chapter 1สาวแว่นผิวขาวปิดบังใบหน้าด้วยหน้ากากอนามัยหยัดตัวลุกขึ้นจากที่นั่งโดยสารยื่นมือไปกดกริ่งเป็นสัญญาณบอกคนขับรถเมล์ให้จอดรถป้ายหน้าหลังจากหญิงสาวลงจากรถเมล์แล้ว เธอก็เดินไปยังป้อม รปภ. ที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้าสนามแข่งรถ“มาเริ่มงานใหม่ค่ะ” “ขอบัตรประชาชนด้วยครับ”เมื่อ รปภ. บอกแบบนั้น หญิงสาวก็รีบล้วงหยิบบัตรประชาชนจากกระเป๋าส่งให้ รปภ. ทันทีหลังจากที่ รปภ.รั บบัตรประชาชนไปแล้วก็อ่านชื่อสกุลของหญิงสาววัยสิบแปดปีด้วยน้ำเสียงนุ่ม“เจ้าขา กุลพิทักษ์ รบกวนดึงแมสก์ลงหน่อยครับ” สิ้นสุดคำของ รปภ. เจ้าขาก็ดึงหน้ากากอนามัยไว้ใต้คาง เพื่อให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเทียบหน้าจริงกับบัตรประชาชนเมื่อ รปภ. ได้เห็นใบหน้าสวยเนียนใสก็ต้องตกตะลึงตาค้าง ในบัตรว่าสวยแล้ว ตัวจริงสวยกว่าบัตรประชาช
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 2
Chapter 2“ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ” เจ้าขายกมือไหว้หญิงวัยกลางคนที่สวมใส่ชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านด้วยความนอบน้อม“จ้ะ” แม่บ้านรับไหว้เด็กสาวด้วยท่าทางอบอุ่น พร้อมทั้งแอบมองสำรวจหญิงสาวผิวขาวที่มัดผมทรงหางม้า สวมใส่เสื้อโปโลสีดำกางเกงสีเดียวกันอย่างพิจารณา จากนั้นก็พยักหน้าหงึก ๆ อย่างถูกใจที่เด็กสาวคนนี้แต่งตัวได้ทะมัดทะแมงพร้อมทำงานเอามาก ๆ“เจ้าขาตามป้ามาทางนี้” “ค่ะป้า” เจ้าขาแอบยิ้มในใจที่หญิงวัยกลางคนใช้สรรพนามเป็นกันเองกับเธอเจ้าขาเดินตามป้าแม่บ้านไปด้านหลังออฟฟิศประมาณสามร้อยเมตรก็มายืนอยู่หน้าบ้านชั้นเดียวสไตล์โมเดิร์นที่มีรั้วต้นไทรเกาหลีล้อมรอบบ้าน“บ้านหลังนี้เป็นบ้านของคุณซีวิค เจ้าของสนามแข่งรถ วันนี้หนูทำความสะอาดที่นี่ก็แล้วกัน” ป้าแม่บ้านเอ่ยบอกคร่าว ๆ พร้อมทั้งยื่นคีย์การ์ดให้เจ้าขา“ป้าคะ หนูขอถามนิดหนึ่งนะคะ คือหนูสมัครงานเป็นคนทำความสะอาดบริเวณสนามแข่งรถ เอ่อ...ทำไมหนูถึงได้มาทำความสะอาดบ้านเจ้านายคะ” “แล้วทำความสะอาดบ้านเจ้านายไม่ดีหรือไง หนูจะได้ไม่ต้องไปทำงานตากแดด”“มันดีมากเลยค่ะ แต่หนูแค่สงสัยว่า หากหนูมาทำงานตรงนี้ หนูยังได้เงินพิเศษเหมือนเดิมไหมคะ” เจ้าขารีบถามถึง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 3
Chapter 3“หนูไม่ได้ชื่อยัยแว่น หนูชื่อ เจ้าขา”“จะชื่ออะไรก็เรื่องของเธอ ออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้”“ไม่ไปค่ะ” “ฉันบอกให้เธอออกไปไงวะ”“ไม่ไปค่ะ หนูยังไม่ได้ค่าจ้างเลย เอ้ย! หนูยังไม่ได้ทำงานเลยนะคะ เจ้านายใจเย็น ๆ แล้วนอนต่อเถอะค่ะ หนูไม่รบกวนแล้ว” เจ้าขาดึงผ้าห่มมาคลุมส่วนนั้นของเขาเอาไว้ จากนั้นเธอก็เดินออกจากห้องไป“ผู้หญิงอะไรวะหน้ามึนฉิบหาย” ซีวิคบ่นไล่หลังเจ้าขายังไม่ทันเท่าไร เสียงเครื่องดูดฝุ่นก็ดังกระหึ่มทั่วบ้านวี้ดดดด!!วี้ดดดด!!“ยัยเด็กคนนี้มันกวนประสาทไม่เลิกจริง ๆ” ซีวิคบ่นเจ้าขาด้วยความหัวเสียพร้อมทั้งยกมือขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด ที่ไม่สามารถออกไปจัดการเจ้าขาได้ทันที เพราะยังรู้สึกจุกช่วงล่างไม่หาย เขานั่งอยู่ที่พื้นสักพักใหญ่ หลังจากหายจุกช่วงล่างแล้ว เขาก็ลุกเดินออกจากห้องด้วยสภาพล่อนจ้อนเจ้าขาที่กำลังดูดฝุ่นภายในบ้านด้วยความขยันขันแข็ง เมื่อเห็นเจ้าของบ้านเดินออกมาจากห้องด้วยสภาพล่อนจ้อน ส่วนล่างห้อยโตงเตงอย่างน่าเกลียดเจ้าขารีบถอดแว่นสายตาเอาขาแว่นเสียบไว้ที่คอเสื้อ จากนั้นก็ยกหัวดูดฝุ่นไปตรงหว่างขาคนตัวสูงที่มายืนจังก้าอยู่ตรงหน้า“เฮ้ย!! ทำอะไรของเธอวะ”
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 4
Chapter 4..ฟูว!!หลังจากซีวิคเข้าห้องไปแล้ว เจ้าขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมทั้งยกมือกุมหน้าอกด้วยใจเต้นแรงถึงเธอจะไม่ได้ใส่แว่นสายตา แต่กลับมองเห็นส่วนนั้นของเขาได้ชัดเต็มตา แต่ที่ต้องทำเป็นไม่รู้สึกอะไร เพราะไม่อยากตกเป็นเหยื่อโดนเขาแกล้ง‘เพื่อเงิน ๆ อดทนเข้าไว้ทำงานที่นี่แค่วันเดียวเท่านั้น’ เจ้าขาสะกดจิตเตือนตัวเองในใจให้อดทน จนสามารถสลัดความคิดว้าวุ่นใจออกจากหัวไปได้จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงผ่านไป...ในขณะที่เจ้าขากำลังเช็ดโต๊ะกระจกตัวเตี้ยตรงโซนโซฟา เจ้าของบ้านก็เดินออกจากห้องมานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา เขาเทกล่องถุงยางกระจายเต็มโต๊ะ จากนั้นก็ฉีกซองฟอยล์ดึงถุงยางทิ้งลงบนพื้นอันแล้วอันเล่าคราแรกเจ้าขาก็ตามเก็บโดยไม่พูดไม่จา จนกระทั่งความอดทนสิ้นสุดลง เธอก็เลยจ้องมองซีวิคด้วยแววตาเรียบนิ่ง“มองหน้าฉันแบบนี้ เธอมีปัญหาอะไร” “ที่เจ้านายกวนหนูแบบนี้ เพราะเจ้านายโกรธหนูเรื่องวันนั้นใช่ไหมคะ?”กริ๊ง!! กริ๊ง!!ยังไม่ทันที่ซีวิคจะตอบกลับ เสียงมือถือของเขาก็ดังเข้ามาขัดจังหวะ“ครับปู่ ผมกำลังจะออกไปแล้วครับ” หลังจากที่ซีวิคคุยกับปลายสายเสร็จ เขาก็หยัดตัวลุกขึ้นจากโซฟา แต่ในขณะที่กำลังจะเด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 5
Chapter 5@คลับ/ห้องไพรเวตบาร์23.00 น.“มัวไป yes ใครอยู่ล่ะไอ้เชี่ย ถึงได้มาเอาป่านนี้” ธาวิน...หนุ่มมาดอบอุ่นต่อหน้าคนอื่น แต่พออยู่กับกลุ่มเพื่อนสนิทมักชอบเลี้ยงหมาเอาไว้ในปาก เมื่อเห็นซีวิคมาคลับเป็นคนสุดท้าย เขาก็ประชดแดกดันทันที“กูจะไป yes ใครล่ะไอ้สัด วันนี้กูประชุมที่บริษัทเหล้าทั้งวัน” ซีวิค...หนุ่มเพลย์บอยในวัยยี่สิบหกปีสวนกลับทันทีพร้อมกันนั้นก็นั่งบนโซฟาตัวเดียวกันใกล้กับธาวิน“ไอ้ซีมันทำงานหนักจนไม่มีเวลา yes มึงจัดพีอาร์ให้มันสักคนดิไอ้วิน” ธีโอ...หมอหนุ่มสุดฮอตพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มร้าย“คืนนี้กูไม่มีอารมณ์ yes แต่ก็จัดพีอาร์แจ่ม ๆ มาให้กูสักคนก็ได้”“ไอ้เชี่ยซีมันพูดยังไงของมันกันแน่วะ” สกาย…หนุ่มมาดนิ่งส่ายหัวอย่างเอือมระอาให้ซีวิคที่พูดกลับไปกลับมา“แค่นี้ทำเป็นงงนะไอ้สัด ถึงกูจะไม่มีอารมณ์ yes แต่ก็เอาพีอาร์มาชงเหล้าให้กูไงล่ะ”“เป็นง่อยหรือไงถึงชงเหล้าเองไม่ได้” สายลม...หมอหนุ่มที่มีหวานใจเพียงคนเดียวในแก๊งหนุ่มโสดเอ่ยขึ้นมาบ้าง“กูก็แค่อยากได้พีอาร์มาคอยเอาใจ เผื่อเอาใจถูกจุดอาจจะทำให้กูมีอารมณ์ yes ขึ้นมาก็ได้”“พีอาร์ที่นี่ไม่รับงาน yes ไอ้ครวย”“มันก็ไม่แน่หรอก ถ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 6
Chapter 6“มึงยังไม่ลืมเรื่องวันนั้นอีกเหรอวะไอ้ซี กูบอกแล้วไงว่าน้องไม่ได้ตั้งใจ” สายลมปรามซีวิคที่ยังดูโกรธพีอาร์คนนี้อยู่ทั้งที่เรื่องมันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว“ไม่ได้ตั้งใจห่าอะไรล่ะ ยัยนี่ตั้งใจผลักกูชัด ๆ”“หนูยอมรับก็ได้ค่ะว่าวันนั้นหนูตั้งใจผลักพี่ออกจากลิฟต์ หนูขอโทษนะคะ” เจ้าขายอมขอโทษซีวิคอีกครั้งหวังให้เขาเลิกโกรธเธอเสียที อีกทั้งตอนนี้เธอก็ไม่ใช่ลูกน้องเขาแล้ว เจ้าขาก็เลยเรียกเขาต่างจากตอนทำงานที่สนามแข่งรถ“เก็บคำขอโทษของเธอกองไว้ตรงนั้นแหละ ฉันไม่รับ”“ตามใจพี่เถอะค่ะ ถือว่าหนูขอโทษพี่สองครั้งแล้ว” จะว่าไปสิ่งที่เธอทำกับเขามันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายเสียหน่อย หากเขาจะโกรธจนลูกของเขาบวชก็ตามใจเจ้าขายักไหล่ชิล ๆ จากนั้นหญิงสาวก็เดินไปทำหน้าที่ของเธอก็คือการชงเหล้าให้ลูกค้าอย่างเขาเมื่อชงเหล้าเสร็จ เจ้าขาก็ยื่นแก้วเหล้าให้ซีวิค ซีวิคมองหน้าเจ้าขานิ่ง ๆ แล้วรับแก้วเหล้าวางกระแทกบนโต๊ะเสียงดัง ก่อนจะฉุดดึงหญิงสาวมานั่งบนตัก“ว้ายยยย...อื้อ ~” เสียงกรี๊ดหลุดหายไปในลำคอ เมื่อพีอาร์สุดแซ่บโดนซีวิคฉกจูบอย่างไม่ทันตั้งตัวท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของเขา“เฮ้ย!! ไอ้เชี่ยซี” เพื่อนของเขาเร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 7
Chapter 7“ฮ่า ๆ”“หัวเราะหาพ่องมึงเหรอไอ้พวกเชี่ย รีบมาพยุงกูสิวะ” ซีวิคที่เห็นเพื่อนทั้งกลุ่มเดินออกมาจากมุมมืดแล้วพากันหัวเราะอย่างสะใจ เขารู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากด่าเพื่อนกลบเกลื่อนความขายหน้าของตัวเอง“แพทย์สนามไปช่วยคนไข้ของพวกมึงหน่อยสิวะ” เมื่อเห็นว่าซีวิคขอความช่วยเหลือ สกายก็หันไปบอกสายลมและธีโอ แต่เขากลับยืนกอดอกมองซีวิคด้วยสีหน้ากลั้นขำโดยไม่คิดที่จะเข้าไปช่วยซีวิคเลยสักนิด“ไปบอกน้องพีอาร์ให้ถอนคำพูดท่าไหนวะไอ้เชี่ย ถึงได้มานั่งคุกเข่าขอขมาอยู่แบบนี้” ธีโอเข้าไปพยุงแขนข้างซ้ายของซีวิคพร้อมทั้งเอ่ยแซวเพื่อนสนิทอย่างขำขัน “จูบไม่เป็นแล้วยังทำเป็นซ่า” สายลมเข้าไปหิ้วปีกแขนขวาของซีวิคให้ลุกขึ้นยืน“จูบไม่เป็นพ่องมึงสิไอ้หมอ กูจะบอกอะไรให้นะ ยัยนั่นติดใจจูบกู ถึงขนาดขอร้องให้กูจูบเธออีก พอกูไม่จูบต่อ ยัยนั่นก็ยกเข่ากระแทกไข่หำกูเนี่ย” “อย่ามาสร้างเรื่องไอ้ตอแหล พวกกูเห็นเต็มตาว่ามึงแพ้น็อกพีอาร์ราบคาบ” สายลมสวนกลับทันควันที่ซีวิคพูดจาเลอะเทอะไปเรื่อยเปื่อย นี่มันคงไม่รู้สินะว่าพวกเขาเดินตามออกมาจากห้องไพรเวตบาร์ซุ่มดูตั้งแต่มันดักรอพีอาร์เข้าห้องน้ำ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 8
Chapter 8เที่ยงคืน@ห้องแต่งตัวพีอาร์ เมื่อถึงเวลาเลิกงานของพนักงานพาร์ตไทม์ เจ้าขาก็ถอดชุดเดรสออกจากตัวเปลี่ยนมาใส่เสื้อยืดตัวใหญ่สีดำคู่กับกางเกงยีนขาสั้นสีขาว จากนั้นก็ถอดคอนแท็กต์เลนส์ออกจากดวงตาเก็บไว้ในตลับเก็บเลนส์ ก่อนจะหยิบแว่นสายตามาสวมใส่ หลังจากสำรวจการแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเจ้าขาก็เดินออกจากห้องไปยังประตูหลังคลับ เพื่อไปรอรถแท็กซี่ที่ป้ายรถเมล์เจ้าขายืนรอรถแท็กซี่ประมาณสิบนาที แต่กลับไม่มีรถว่างสักคัน เธอก็เลยเดินไปนั่งที่เก้าอี้พักคอยในระหว่างที่นั่งรอรถอยู่นั้น หญิงสาวก็มองดูรถยนต์ที่แล่นผ่านไปผ่านมาอยู่บนท้องถนนในเมืองซิวิไลซ์ พลางคิดว่าหากเธอมีรถส่วนตัวสักคันชีวิตเธอคงจะสะดวกกว่านี้ แต่ตอนนี้ก็ได้แค่คิดเท่านั้น เพราะคงไม่มีปัญญาส่งค่างวดรถหรอก ลำพังแค่หาเงินใช้จ่ายในแต่ละเดือนระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ เงินก็แทบจะไม่พอใช้อยู่แล้วถึงแม้การมาเรียนที่กรุงเทพฯ ค่าครองชีพจะสูงเพียงใด แต่เจ้าขาก็ยังมุ่งมั่นที่จะเรียนต่อให้จบปริญญาตรี เพื่อเป็นใบเบิกทางเข้าทำงานบริษัทชั้นนำของประเทศ เพราะหวังว่าชีวิตที่ต้องเริ่มใหม่จากศูนย์ที่กรุงเทพฯ จะดีขึ้นในสักวันย้อนกลับไปต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 9
Chapter 9... “น้อง ๆ ดูนี่”เมื่อมีคนมาสะกิดที่แขน เจ้าขาก็สะดุ้งตกใจจนหลุดออกจากภวังค์เรื่องราวในอดีต แต่แล้วก็ต้องผงะตกใจสุดขีดที่หันไปเห็นชายฉกรรจ์ผิวเข้มหนวดเครารกรุงรัง ส่วนล่างโป๊เปลือยกำลังเอามือชักรูดแก่นกายดำเมี่ยมขนาดสั้นป้อมจนมือสั่น พร้อมทั้งแลบลิ้นเลียขอบปากที่แห้งผาก แล้วมองเจ้าขาด้วยแววตาหื่นกามอย่างน่ากลัว“กรี๊ด! ไอ้โรคจิต!”ผัวะ!!เจ้าขาดีดตัวลุกจากที่นั่งยกเท้าถีบไปกลางเป้าคนโรคจิตสุดแรงตีน แต่ถึงจะถีบกลางกายคนโรคจิตแรงแค่ไหน เหมือนกับว่ามันไม่รู้สึกจุกเจ็บอะไรเลยสักนิด มันแค่เซถอยหลังไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อีกทั้งพอมันตั้งหลักได้ มันจ้องเจ้าขาด้วยสีหน้าโกรธเคือง เจ้าขาที่เห็นมันจ้องเขม็งแบบนั้นก็รีบวิ่งหนีทันที ในขณะที่เธอวิ่งหนีหน้าตั้งไปทางหลังคลับ หวังจะไปอยู่ในที่คนเยอะ ๆ กลับได้ยินฝีเท้าหนักวิ่งตามมาติด ๆ เจ้าขาที่วิ่งไปถึงลานจอดรถ แล้วเห็นซีวิคปลดล็อกรถพอดี เธอจึงเร่งความเร็วสุดฝีเท้าวิ่งไปขึ้นรถของเขาอย่างถือวิสาสะ“อะไรของหล่อนเนี่ย ลงจากรถพี่ซีวิคเลยนะนังบ้า!!” สาวสวยที่เดินควงแขนซีวิคออกมาจากคลับโวยวายเสียงแหลมปรี๊ดด้วยความไม่พอใจ ที่มียัยแว่นวิ่งมาจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
Chapter 10
Chapter 10“จะตะโกนอะไรหนักหนาวะ หนวกหูชะมัด” ซีวิคปัดมือผู้หญิงคนนั้นออกจากแขนด้วยความรำคาญ จากนั้นเขาก็เดินไปขึ้นรถตำแหน่งคนขับ และเมื่อซีวิคขึ้นรถมาปุ๊บ เจ้าขาก็เอ่ยถามทันที“แฟนพี่ไม่ไปด้วยกันเหรอคะ” เจ้าขาถามแบบมึน ๆ ทั้งที่เธอก็พอจะรู้ว่าที่หญิงสาวคนนั้นเดินสะบัดตูดเข้าคลับไปด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียดสาเหตุก็มาจากที่เธอขอติดรถไปด้วย แต่จะว่าไปผู้หญิงคนนั้นไม่มีน้ำใจเอาเสียเลย“แฟนบ้าแฟนบออะไรของเธอวะ ฉันไม่มีแฟน” “อ้าว...ถ้าเธอไม่ใช่แฟนพี่ แล้วเธอเป็นอะไรกับพี่คะ” “ฉันจำเป็นต้องตอบเธอด้วยเหรอ?” ซีวิคมองเจ้าขาด้วยแววตาดุ“หนูก็แค่ถามเฉย ๆ เอง” เจ้าขายิ้มแห้งให้ซีวิคหน้าจ๋อย“ยุ่งไม่เข้าเรื่อง”“ขอโทษค่ะ” “พูดจบแล้ว ก็ลงไปจากรถของฉันซะ” “ไม่ลงค่ะ หนูเจอโรคจิต” เจ้าขาชี้นิ้วออกไปนอกรถให้ซีวิคดูคนโรคจิตที่ยังยืนมองเธออยู่ห่าง ๆ “เจอโรคจิตก็เรื่องของเธอสิ มันเกี่ยวอะไรกับฉันวะ ลงไปจากรถของฉันเดี๋ยวนี้” “อย่าไล่หนูลงจากรถเลยนะคะ สงสารหนูเถอะ” ถึงเขาจะเคยถอดเสื้อผ้าโชว์เธอมาทั้งตัว แต่เขาก็ไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนไอ้คนโรคจิตที่ป้ายรถเมล์ อีกทั้งถึงแม้ระหว่างเธอและเขาจะมีเรื่องกันมา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-20
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status