Inicio / Romance / One Sinful Night With My Possessive Uncle (SSPG) / Capítulo 161 - Capítulo 170

Todos los capítulos de One Sinful Night With My Possessive Uncle (SSPG): Capítulo 161 - Capítulo 170

285 Capítulos

Kabanata 67

Kabanata 67 Vanessa's POV The words came through the phone. Loud. Clear. Crushing. Nagsimulang manginig ang mga kamay ko. Dahan-dahan kong ibinaba ang tinidor ko. Nanigas ako sa kinauupuan ko at dahan-dahang napalingon kay Sebastian. Nagbago agad ang mukha niya. Bahagyang nanlaki ang mga mata niya. Bahagyang nabuka ang bibig niya. Tumingin lang siya sa akin. Hindi siya nagsalita. Nakatingin lang siya sa akin. Patuloy pa ring nagsasalita si Tita Maria sa kabilang linya. Sumisigaw. Umiiyak. May kung anu-anong sinasabi na hindi ko na maintindihan. Ang tanging narinig ko lang ay ang unang mga salita niya. Ang mga salitang may winasak sa loob ko. “Patay na ang Papa mo! Hindi na niya kinaya ang sakit niya!” “Vanessa,” mahina at maingat na tawag ni Sebastian. “Vanessa, I’m so sorry.” Hindi ako sumagot. Hindi ako makasagot. Ayaw gumana ng bibig ko. Ayaw gumana ng utak ko. Nakatulala lang ako. “Vanessa, nandiyan ka pa ba?” rinig kong sabi ni Tita Maria mula sa phone. “Vanessa, n

Kabanata 68

Kabanata 68 Vanessa’s POV Gabi na nang makarating kami ni Sebastian sa probinsya kung saan nakaburol si Papa. Sa dati naming bahay siya nakaburol. Anim na oras ang biyahe namin. Anim na oras ng katahimikan. Anim na oras akong nakatingin lang sa bintana habang unti-unting nawawala ang city lights at napapalitan ng malalawak na bukirin at madidilim na kalsada ng probinsya. Anim na oras na nakapatong lang ang kamay ni Sebastian sa hita ko, marahang gumuguhit ang hinlalaki niya ng maliliit na bilog sa balat ko, pinapaalala sa akin na hindi ako nag-iisa. Hindi na ako nakabalik sa probinsyang ito simula noong namatay si Lola Belen. Mas maliit na tingnan ang lahat ngayon kumpara sa alaala ko. Mas makitid ang mga kalsada. Mas dikit-dikit ang mga bahay. Mas mababa ang mga puno. Huminto ang sasakyan sa harap ng lumang bahay. Bahay ni Papa. Bahay ni Mama bago siya namatay. Bahay ko bago ako tumakas palayo sa lahat. Bukas ang mga ilaw sa loob. Kita ko ang mga taong gumagalaw sa likod

Kabanata 69

Kabanata 69 Vanessa’s POV Humarap ako kay Tita Maria. Nakangiti pa rin siya, pero matigas na ang tingin niya. “Sobra-sobra? Isang card lang ang binigay mo sa akin. Hindi ko nga alam kung magkano ang laman no’n. Hindi ko alam kung sasapat hanggang next month.” “Sapat na ‘yon. Higit pa sa sapat.” “Para sa’yo, sapat na. Pero para sa akin, hindi. Ako ang nag-alaga sa tatay mo. Ako ang nagtiis sa kaniya. Ako ang nagdala sa kaniya sa ospital tuwing inaatake siya. At ikaw? Anong ginawa mo? Nagpadala ka lang ng pera. Parang nagtatapon ng basura.” Mabilis na nag-iba ang mukha ni Tita Maria. Nawala ang pekeng lambing sa boses niya. Lumabas ang totoong siya. Iyong mapait, sakim, at taong hindi kailanman nakuntento. “Tita Maria, patay na si Papa. Pati ba naman asawa ko huhuthutan mo?” Lumapit ako sa kaniya, kahit nanginginig ang mga kamay ko. “Wala kang karapatang humingi ng kahit ano sa asawa ko. Wala kang karapatang humingi ng kahit ano sa akin. Ginamit mo na ang tatay ko. Ginamit mo

Kabanata 70

Kabanata 70 Vanessa's POV Nag-focus ako sa trabaho simula nang bumalik kami ni Sebastian sa Manila. Sinadya kong punuin ang bawat oras ko sa office para hindi ko maisip si Papa. Three days ago na ang funeral niya. Three days since I stood in front of his coffin and said goodbye. Three days since nakita kong isinuksok ni Tita Maria sa bag niya ang tsekeng ibinigay ng asawa ko. Three days since umalis ako ng probinsya, hoping na iyon na ang huling beses na babalik ako roon. Pagbalik namin sa Manila, agad kong ibinuhos ang sarili ko sa trabaho. Ako ang unang dumarating sa office at huling umuuwi. Tumatanggap ako ng extra projects. Nagbo-volunteer ako sa mga trabahong ayaw gawin ng iba. I buried myself in spreadsheets, reports, and meetings para hindi ko maisip na patay na ang Papa ko at wala ako noong huling hininga niya. Masama ba akong anak dahil hindi ko man lang siya naihatid sa huling hantungan niya? Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang tanong na iyon. Pagkagising ko sa umag

Kabanata 71

Kabanata 71 Vanessa's POV I put my phone back in my pocket and forced myself to stand. Kumapit ako sa gilid ng sink para hindi matumba. Nang mapatingin ako sa salamin, halos hindi ko makilala ang sarili ko. Maputla ang mukha ko. Maitim ang ilalim ng mga mata ko. Wala nang kulay ang labi ko. I looked sick. Exhausted. Like someone who had not eaten or slept properly for days. Which was true. Nag-vibrate ang cellphone ko kaya muli ko itong kinuha. Text galing kay Kimberly, kapatid ni Sebastian. Kimberly: Vanessa, pwede mo ba akong samahan mamaya? Bibili ako ng prutas kasi wala nang laman ang condo ko. Napangiti ako nang bahagya. Kimberly always needed company kapag namimili. Ayaw niyang mag-grocery mag-isa dahil boring daw. Kailangan niya raw ng kasama para may mapagtanungan siya kung ano ang mas masarap bilhin. Normally, sasama agad ako nang walang pag-iisip. I liked spending time with Kimberly. Madali siyang kausap. Hindi siya nagtatanong ng mabibigat na bagay. Gusto niya lang

Kabanata 72

Kabanata 72 Vanessa's POV Sebastian and I had sex. A lot. And we did not always use protection. I was on birth control. Most of the time. But I missed a few pills last month. I was stressed. I was sad. I was not paying attention. Posible. Actually, sobrang posible. Nagpatuloy ako sa paglalakad pero magulo na ang isip ko. A baby. Sebastian’s baby. Our baby. Would he be happy? O matatakot? Baka isipin niyang masyado pang maaga. Kakaamin lang namin sa isa’t isa na mahal namin ang isa’t isa. Kakatanggap lang namin na totoo na ang kasal namin. Was it too early to bring a baby into the picture? Hindi ko alam. Wala talaga akong alam. Pagbalik ko sa desk ko, umupo lang ako at natulala sa screen ng computer ko. Naghahalo-halo na ang mga numero sa harap ko. Hindi ako makapag-focus. Hindi ako makapag-isip ng ibang bagay bukod sa posibilidad na may maliit na buhay na nabubuo sa loob ko. Ininom ko ang gamot sa nausea. Ininom ko rin ang gamot sa headache. Naghintay ako. Pero hindi nawa

Kabanata 73

Kabanata 73 Sebastian's POV “Sir, kanina pa po umuwi si Ma’am Vanessa. Lumabas din kasi sila kanina ng kapatid mo,” sabi ni Raven nang muli siyang pumasok sa opisina ko dala ang kape. Napatingin ako mula sa tambak ng documents sa desk ko. Contracts. Reports. Financial statements. Lahat kailangan ng pirma ko. Lahat kailangan ng atensiyon ko. Pero buong araw nang wala roon ang utak ko. Raven placed the coffee on my desk. Magaling siyang assistant. Efficient. Tahimik. Alam niya kung kailan magsasalita at kung kailan ako hahayaan lang mag-isip. At ngayon, sinusubukan niya akong tulungan sa pagsasabing nakauwi na ang asawa ko. “How long ago?” tanong ko. “About an hour ago, Sir. Umalis siya kasama si Ma’am Kimberly. Nag-grocery raw po sila.” “The grocery store?” “Yes, Sir. Marami raw silang biniling prutas. Si Ma’am Kimberly pa nga po ang may bitbit ng pakwan. Mukhang mabigat.” Muntik na akong matawa. Kimberly carrying a watermelon. That was something I would have wanted to se

Kabanata 74

Kabanata 74 Sebastian's POV Napatingin ako kay Raven na tahimik pa ring nakikinig sa usapan namin. Pagkakita niya sa ekspresyon ng mukha ko, agad niyang na-gets na private ang conversation. I made a mental note to give him a bonus. Mabilis siyang lumabas ng opisina at isinara ang pinto. “Kim,” seryoso kong sabi, “sigurado ka bang sampung kilo talaga ang binili niya?” “I counted, Kuya. Apat na plastic bags. Dalawa’t kalahating kilo bawat isa. Sampung kilo talaga.” “May sinabi ba siya? About why she wanted that much?” “She said she was craving them,” sagot ni Kimberly. “Hindi raw mawala sa isip niya ang hilaw na mangga with bagoong. Naglalaway raw siya tuwing naiisip niya.” Hindi iyon tunog Vanessa. Vanessa was controlled. Disciplined. Hindi siya iyong tipo ng tao na biglang magke-crave nang sobra o bibili ng sampung kilo ng kahit ano dahil lang gusto niya. “Gusto ko nga sanang sabihin kina Mommy at Daddy iyong nangyari kanina,” dagdag ni Kimberly, “pero baka mali lang ang hin

Kabanata 75

Kabanata 75 Sebastian’s POV Mabilis kong kinuha ang briefcase ko at tumayo. Napaatras pa ang swivel chair ko at bumangga sa pader dahil sa bilis ng pagtayo ko. Siniksik ko ang documents sa briefcase ko. Mapipirmahan ko pa bukas ang mga ‘yon. Nothing was more important than this. “Let’s talk tomorrow, Kim. May aasikasuhin lang ako,” sabi ko bago tuluyang ibinaba ang tawag. Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Kimberly would understand. She always did. Lumabas ako ng office habang maliwanag ang hallway lights. Halos nakakasilaw iyon habang pilit pa ring pinoproseso ng utak ko ang lahat. Green mangoes. Ten kilos. Bagoong. Cravings. Pregnancy. Paglabas ko, nakita ko si Raven sa labas ng office habang may kausap sa cellphone. Pagkakita niya sa akin, agad siyang napatayo. “Sir,” mabilis niyang sabi, “si Ma’am Vanessa po. Hinahanap ka raw.” Biglang lumundag ang puso ko. Lumapit agad ako at iniabot niya sa akin ang phone niya. Hindi ko napigilang mapangiti na parang baliw

Kabanata 76

Kabanata 76 Sebastian’s POV Naglakad ako pabalik sa parking lot at sumakay sa kotse ko. Pag-start ko ng engine, hindi muna ako agad umalis. Nakahawak lang ako sa steering wheel habang iniisip si Vanessa. Her smile. Her laugh. The way she said “I love you” like she truly meant it. Iniisip ko rin ang future namin. A future that might include a baby. Midnight feedings. Diaper changes. First steps. First words. Naalala ko si Daddy. Ang kuwento ni Mommy tungkol sa araw na ipinanganak ako. Sabi niya, hindi raw umiiyak si Daddy noon. Pero nang makita niya ako at unang buhatin sa mga braso niya, bigla na lang siyang napaluha. Would I cry too? Kapag unang beses kong nahawakan ang anak ko, iiyak din kaya ako? Hindi ko alam. Pero gusto kong malaman. I put the car in drive and left the parking lot. Twenty minutes ang biyahe pauwi pero buong daan, iniisip ko kung paano ko ibibigay kay Vanessa ang pregnancy tests. Sasabihin ko ba agad? Or hahayaan ko muna siyang makapansin? I

ANTERIOR

...

...

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status