Semua Bab One Sinful Night With My Possessive Uncle (SSPG): Bab 171 - Bab 180

Sebastian's POV Kinabukasan, agad kaming dumiretso sa ospital para magpa-check up. Excited na akong malaman kung ilang linggo o buwan nang buntis ang asawa ko. It felt like a blessing, lalo na’t katatapos lang ng wedding anniversary namin ni Vanessa. Hindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Hindi dahil nag-aalala ako, kundi dahil sobrang excited ko. Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko, nakikita ko ang pregnancy test. Iyong salitang “Pregnant” sa digital screen. Iyong ekspresyon sa mukha ni Vanessa nang ipakita niya iyon sa akin. Paulit-ulit kong inaabot siya sa dilim. Hinahawakan ang tiyan niya, pilit na hinahanap ang isang bagay na wala pa naman talaga roon. Alam kong parang tanga pakinggan. Napakaliit pa noon. Hindi mo pa mararamdaman mula sa labas. Pero gusto kong subukan. Gusto kong maramdaman ang koneksyon ko sa anak namin kahit papaano. Mahimbing ang tulog ni Vanessa sa tabi ko. Hindi siya nagising nang hawakan ko siya. Hindi rin siya nagising nang halikan ko ang balikat ni

Kabanata 79 Vanessa's POV “Where have you been?” tanong ko kay Sebastian nang pumasok siya sa kwarto namin. Naupo ako sa gilid ng kama habang nakakrus ang mga braso ko at padabog na tinatapik ang paa sa sahig. Nakalagay sa clock sa bedside table ang oras na 9:47 PM. Tanghali pa umalis si Sebastian. Siyam na oras. Siyam na oras na walang text. Walang tawag. Walang paramdam. Kanina ko pa siya tinatawagan pero naka-off ang cellphone niya. Tinawagan ko siya ng 2 PM. Off. Tumawag ulit ako ng 4 PM. Off pa rin. Pagsapit ng 6 PM, ganoon pa rin. Tatlong voicemail na ang naiwan ko at limang text messages ang sinend ko pero wala ni isa ang na-deliver. Tinawagan ko pa si Raven para itanong kung alam niya kung nasaan si Sebastian, pero wala rin siyang alam. Tumawag ako sa office. Walang nakakita rito. Pati security guard sa building, tinanong ko na rin. Wala raw ang sasakyan niya sa parking garage. Buong araw akong nag-aalala. Kung naaksidente ba siya. Kung may dumukot ba sa kaniya.

Kabanata 81 Vanessa’s POV Napalingon ako sa kusina. Nandoon pa rin si Sebastian, abala sa niluluto niya. Nakatalikod siya sa amin habang may hinahalo sa kawali. Hindi pa niya alam na gising na ako. “Okay lang naman po ako sa work ko ngayon, Mom,” sabi ko habang inaayos ko ang pagkakaupo ko sa sofa. Napabuntong-hininga si Mommy Kiara bago dahan-dahang hinaplos ang pisngi ko. Mainit at malambot ang kamay niya, gaya ng dati. “You’re such a stubborn girl, Vanessa. Just like my son.” Napangiti ako nang bahagya. “I’ll take that as a compliment.” “It is a compliment,” sagot niya agad. “Stubborn people survive. Stubborn people thrive. Stubborn people build empires.” Napailing ako habang natatawa. “I’m not building an empire. I’m literally just trying to survive my deadlines.” “Same thing,” sagot niya. “Every empire starts with one small step. One job at a time.” Bago pa ako makasagot, lumapit si Daddy Chase mula sa may bintana. Inakbayan niya si Mommy Kiara habang nakangiti sa akin.

Kabanata 83Vanessa’s POVPapasok na sana kami ni Sebastian sa ospital para sa scheduled check-up ko nang bahagya akong napahinto sa paglalakad.May babaeng palabas ng elevator sa lobby ng hospital. Nakayuko ito habang may kausap sa cellphone, pero nang tuluyan siyang mag-angat ng mukha, para akong biglang nanlamig.Si Leona Hayes.Halos hindi ko agad siya nakilala.May malaking pasa sa gilid ng mukha niya na kahit tinatago ng makapal na makeup ay halata pa rin. May benda rin ang kaliwa niyang kamay at mabagal siyang maglakad na parang masakit ang katawan niya.Napatigil din siya nang makita kami.Kitang-kita ko kung paano biglang nawala ang kulay ng mukha niya.“Leona?” hindi ko mapigilang sambit habang nakatitig sa kaniya.Napahawak siya agad sa tiyan niya na parang kinakabahan. Saglit ding napunta ang tingin niya kay Sebastian na agad namang tumigas ang ekspresyon.Napansin ko ang bahagyang pagkunot ng noo ni Seb habang nakatingin sa kaniya. Hindi galit ang mukha niya. Mas mukhang

Kabanata 85Third Person's POV Nanatiling tahimik ang mga babae.“You know what I see when I look at my wife?” tanong ni Sebastian.Wala pa ring sumagot. Takot na takot sila sa awra ni Sebastian.“I see the woman carrying my child. I see the woman sacrificing her body, her comfort, and her sleep just to bring our baby into this world.” His voice became colder. “And you think I would ever be ashamed of her?”“Of course not, Sir.”“You think I would replace her because her body changed?”“Sir, we didn’t say that—”“But you implied it.”Napayuko ang isa sa mga babae.Sebastian stepped closer.“Listen carefully,” he said. “Even if my wife gains more weight, even if she gets more stretch marks, even if she changes after giving birth, I will still go home to her every single night.”Mas lalong nanginig sa takot ang mga bagong employees at interns.“She is my wife. The mother of my child. And she is the most beautiful woman in this building.”Napakagat-labi si Vanessa habang pilit pinipig