All Chapters of Honey&Lemon NC20+++: Chapter 11 - Chapter 20

@กรุงเทพ “น้องนายเป็นอะไรวะพายุซึมหงอยแดกเชียว” ไทเกอร์กระซิบถามพายุ “มะนาวกลับสิงคโปร์ไปแล้วครับพี่ไทเกอร์” “ไหนมันบอกว่าแค่เด็กเล่นกันไม่ได้อะไรไม่ใช่เหรอวะ” “เล่นไปเล่นมามันเริ่มชวนน้องเขาเล่นผัวเมียไงพี่ไทเกอร์ ก็เลยซึมแดกแบบนั้นแหละ” “เฮ้ย! ไอ้นายแบบ ไม่หันซะด้วย สายฟ้า” “ครับพี่ไทเกอร์” “มานี่ดิ์” “อะไรพี่ไทเกอร์” “พี่จองตั๋วเครื่องบินให้ไหมไปสิงคโปร์ ไปเลยรออะไรของนายวะสายฟ้า” “แล้วจะบอกคุณมี้ว่าไงดีละครับพี่” “เดี๋ยวพี่บอกให้ทีหลัง นายไปก่อนเลย” สายฟ้ายิ้มขอบคุณพี่ไทเกอร์ แล้วก็รีบไปเตรียมตัว ทักหาแอลลี่เพื่อบอกเธอว่าเขาจะรีบไปหา ด้านแอลลี่ “แอลลี่เธอมีแฟนแล้วเหรอ” เพื่อนเธอเอ่ยถามเมื่อนั่งเล่นพูดคุยกันถึงเรื่องแอลลี่ไปเที่ยวที่ไทยมา “อืม ฉันเจอพี่เขาที่เมืองไทยน่ะ” “มีรูปไหม ขอดูหน่อยต้องหล่อขนาดไหนนะถึงได้ใจแอลลี่ไป ขนาดไรอันแอลลี่ยังไม่สนเลย แต่แอลฉันว่าไรอันโกรธเธอมากเลยนะที่เธอปฏิเสธเขาต่อหน้าคนอื่น ระวังตัวหน่อยก็ดีนะ หมอนั้นมันบ้า” “อืม ฉันจะระวังตัวขอบใจมากเลย เจสซี่” “ว่าแต่ไหนรูปแฟนเธอล่ะ” แอลลี่เปิดรูปสายฟ้าให้เพื่อนดู “ว้าวๆ พี่เขาหล่อมาก”

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา “สายฟ้า ทำไมมะนาวโพสต์IGว่าไปเรียนต่อที่ออสเตรเลีย มันเรื่องอะไรกันสายฟ้า ที่น้องตามมาอเมริกาไม่ได้จะมาอยู่กับนายที่นี่เหรอ” “เราเลิกกันแล้ว พี่พายุอย่าเรียกชื่อนี้ให้ผมได้ยินอีก” “เกิดอะไรขึ้นวะ ก็พี่บอกแล้วว่าเวลาเอากับใครให้ตั้งใจทำหน่อยเสียชื่อหมด น้องเขาไม่ติดใจเหรอวะ รึโตมาของนายเล็กเหรอวะสายฟ้า” “เล็กบ้าอะไรกันล่ะพี่พายุ ผมก็เท่าพี่” “แล้วมันเรื่องอะไร รึโกรธเรื่องสาวผมบลอนด์ที่เจอที่บ้าน นายก็ง้อหน่อยดิวะ น้องเขาอุตส่าห์ตามมา แล้วอะไรกันโกรธกลับไปไม่พอ ไปเรียนไกลกันอีก คนอื่นก็เอาไปแดกสิวะสายฟ้า” “ช่างแม่งดิวะ ใครจะสนใจ ผมไม่เอาแล้ว อย่าพูดถึงอีกพี่พายุ” “มีอะไรที่ทำให้นายโกรธมะนาวขนาดนั้นบอกพี่หน่อย” “นัดผมไปเอากันที่สิงคโปร์ แต่มีผู้ชายอีกคนโผล่มาที่ห้อง รู้รหัสประตูเข้าบ้าน แถมเข้ามา เรียกกันว่าที่รักทั้งกอดทั้งหอม พี่คิดว่าไง” สายฟ้าเล่าให้พายุฟังด้วยสีหน้าและแววตาที่ยังโกรธมาก “เชี่ย นายฆ่าไอ้เวรนั้นแล้วซ่อนศพไว้ตรงไหน” “ก็เกือบไปเหมือนกัน ผมแค่ต่อยมันจนสลบ” “แต่ไม่ได้ทำอะไรมะนาวใช่ไหมสายฟ้า” “เกือบบีบให้ตายคามือไปแล้ว” “แล้วได้กันรึยัง”

สายฟ้าถอดเสื้อ สาวๆในเรือถึงกับตาลุกวาวกับหุ่นของเขา น้องคนสวยคนเดิม เดินมาทาครีมกันแดดให้เขา เธอส่งสายตาเซ็กซี่ยั่วยวนให้เขาอย่างเปิดเผย มีเรือหลายลำจอดอยู่บริเวณนั้น และที่กำลังเข้ามาจอดเทียบใกล้ๆ เรือเขาก็กำลังใกล้เข้ามา สายฟ้าส่งสายตามองไปที่เรือลำนั้นโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ และคิดว่าเขาเห็นมะนาวบนเรือลำนั้น และมองอยู่แบบนั้น ด้านมะนาวอยู่บนเรือลำนั้น เธอมองอยู่ไกลๆ ว่าใช่เขาไหม ที่ยืนใกล้ผู้หญิง และเธอคนนั้นกำลังทาครีมกันแดดให้เขาอยู่ แต่ยิ่งเรือเข้าไปใกล้ ยิ่งชัดขึ้นเรื่อยๆ ว่าเป็นเขาจริงๆ มะนาวนั่งลงบนเก้าอี้สบายๆ ทาครีมกันแดดของเธอไป ทำไมต้องสนใจ แต่ทำไมต้องเจอเขาอยู่เรื่อย ไม่ชอบเลย สายฟ้าหันมามองเรือที่เพิ่งเข้ามาจอดเทียบ เขาสะดุดตากับสาวสวยที่ใส่บิกินี สีขาว เรือเข้ามาใกล้จนเขาเห็นว่าเป็นเธอจริงๆ มะนาวไม่สนใจเมินมองไปทางอื่น ทำไมเธอต้องหลบที่นี่ไม่ใช่ของเขาสักหน่อย สายฟ้ามองจ้องมะนาว ใช้สายตาหยาบคายจ้องเรือนร่างของคนตัวเล็กไปทุกสัดส่วน อย่างเปิดเผย มือหนายกขึ้นลูบเอวสาวสวยที่ทาครีมกันแดดให้เขาอยู่ แล้วก็เลื่อนมือมาลูบวนอยู่ที่ก้นอวบแน่นของเธอ มะนาวที่หันกลับมาเพราะคิด

สามปีต่อมา “สายฟ้า คุณตาบอกพี่ว่าธุรกิจของลุงแพทริคมีปัญหาหนักเลยตอนนี้ อยากจะขายบ้านที่ภูเก็ต คุณตาอยากให้นายช่วย” พายุบอกน้องตามที่รับเรื่องมาจากคุณตา “ช่วยยังไง” “ช่วยซื้อไว้หน่อย ลุงแพทริคอยากขายคนที่เขาจะซื้อคืนได้ภายหลัง เพราะมะนาวรักบ้านหลังนั้นมาก ถ้ายังไงท่านอยากจะซื้อคืนไว้ให้มะนาว ตอนที่ธุรกิจคล่องตัวขึ้นแล้ว” “พี่พายุรู้รึเปล่าว่าลุงแพทริคจะขายเท่าไหร่” “น่าจะ25ล้าน” “ให้แอลลี่มาคุยกับผมเอง ให้เขานัดผ่านเลขาผม” “ทำไมนายเข้าถึงยากจังวะสายฟ้า แกล้งน้องเขางั้นเหรอ เรื่องมันผ่านมาหลายปีแล้วนะสายฟ้า อันนี้คุณตาของให้นายช่วย” “ก็ตามขั้นตอนถ้าปัญหาเยอะก็ไม่ต้องเจอ” @ภูเก็ต มะนาวหรือแอลลี่ โทรไปนัดเจอสายฟ้าผ่านเลขา ได้คิวเจอเขาอีกสองวัน เธอหงุดหงิดนิดหน่อย “เจอยากเจอเย็นจังนะ” @Thunder Club เธอมารอเจอเขาที่คลับ เขาอาจจะเข้ามาที่นี่ จะได้คุยกันสักทีให้รออยู่ได้ แค่คุยเรื่องซื้อขายบ้านต้องรออะไรนักหนา อึก! อึก! คนสวยกระดกเหล้าสีสวยลงคอ ติดๆ กันไปสองช็อต ก่อนจะวางแก้วไปบนเคาร์เตอร์บาร์ แล้วสั่งมาใหม่ เธอเริ่มสนุกกับเสียงเพลงนั่งโยกตัวเบาๆ อย่างรู้สึกผ่อนคลาย “สวัส

“พี่สายฟ้า ทำไมไม่ใส่ถุงยาง” “อยากเอาสด นอนไปอย่าเรื่องเยอะ” สวบ! ปึก! “อ๊ะ! กรี๊ดดดดด!!” เสียงร้องของเธอดังลั่น ร่างกายเธอสั่นไปหมดสองมือเล็กจิกดึงผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดทั้งสองมือ เมื่อโดนความใหญ่ยักษ์ไร้เครื่องป้องกันกระแทกเข้ามาในตัวเธออย่างไร้ความปรานี ทำให้น้ำตาสีใสไหลลงมาที่สองแก้มอย่างห้ามไม่ได้ สายฟ้ามองใบหน้าสวยด้วยสายตาว่างเปล่า เหมือนเขาไม่มีความรู้สึกอะไรต่อเธอ จะร้องไห้รึเจ็บปวดขนาดไหนก็ไม่ใช่หน้าที่ของเขาที่จะมาสงสารหรือเห็นใจในเมื่อเธออยากเอง เธอขอให้เขาช่วยเอง มือหนาจับเรียวขาสวย ให้แยกออกจากกันกว้างขึ้นอีก เขามองจุดเชื่อมระหว่างเธอกับเขา สายฟ้าดึงแก่นกายยาวใหญ่ออกมาเกือบสุด มีเลือดบริสุทธิ์ของเธอติดมากับความใหญ่โตของเขาด้วย เขารู้ว่าเธอไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนตั้งแต่ตัดสินใจโยนถุงยางทิ้ง แต่มันก็ไม่ใช่สาเหตุที่ต้องมาทะนุถนอมเพราะเขาไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ กับผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว “เอามือออก” เขาออกคำสั่งเมื่อเธอเอามือผลักดันตัวเขาให้ออกห่าง “หนู เจ็บ...อื้อ” “หยุดไหม” คนตัวเล็กเม้มปากแน่น น้ำเสียงเขาบ่งบอกว่าไม่ได้สนใจเธอเลย ถึงจะไม่อยากให้เขาทำต่อ แต่ร่าง