All Chapters of Honey&Lemon NC20+++: Chapter 21 - Chapter 30

มะนาวอยากจะกัดลิ้นตัวเอง เธอไม่น่าถามเขาเลย คนนิสัยไม่ดี เธอก็แค่เป็นห่วง เธอได้แต่คิดในใจ เขาเห็นเธอเงียบ เลยเดินออกไปจากห้อง เพราะดึกมากแล้วเขาก็ง่วงมากด้วย ทำไมเขายอมซื้อง่ายจัง มะนาวนั่งครุ่นคิด รึเขาอยากช่วย หรือเพราะเกรงใจคุณตา เขาน่าจะต่อราคาแต่ทำไมถึงไม่ทำ แล้วข้อตกลงตามเงื่อนไขที่เขาพูดมันคืออะไร จะมาไม้ไหนกันแน่ คนตัวเล็กนั่งคิดเรื่องนี้อยู่คนเดียว 11:30 น. มะนาวมาเจอเขาพี่ออฟฟิศ เลขาเขาให้เธอไปรอในห้องทำงานของเขา มะนาวนั่งรอเขาราวครึ่งชั่วโมงแล้ว “เฮ้อ! นานจัง” คนตัวเล็กถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย “ง่วงนอนจังแฮะ” มะนาวง่วงจนตาลืมไม่ขึ้นแล้วตอนนี้ เพราะเมื่อคืน พอตื่นมาตอนที่สายฟ้าไปหาเธอก็นอนไม่หลับจนถึงเช้า เธอเลยเอนตัวลงนอนบนโซฟาตัวยาว ขอหลับซักตื่นเถอะไม่ไหวแล้ว “….” “คุณสายฟ้าคะ คุณแอลลี่มารอนานแล้วค่ะ” เขาพยักหน้า เปิดประตูเข้าไปในห้องทำงาน เควินกับเลขาของเขาเดินตามเข้ามาด้วย สายฟ้าชะงักทันทีที่เปิดประตูเข้ามา หันไปบอกทุกคนว่าให้ออกไปก่อน แล้วก็ปิดประตู คนตัวเล็กนอนหลับสนิท อยู่บนโซฟาของเขากระโปรงยาวที่เธอสวม มันไม่ได้โป๊แต่มันเปิดขึ้นมาเห็น ขาเรียวยาว แ

“ให้ทำก็ทำ ทำไมต้องถามเยอะ” “ไม่ทำค่ะ ถ้าพี่ไม่มีเหตุผล คำว่าหนูคนไทยเขาพูดแทนตัวเองกันอยู่แล้ว มันไม่ดียังไง ทำไมหนูถึงพูดไม่ได้ พี่ต้องอธิบายสิคะ” “มันเหมือนเธอไปอ่อย ไปอ้อนเขา ถ้าคนนั้นไม่ใช่แฟนหรือคนในครอบครัว เข้าใจรึยัง ให้ใช้ได้เฉพาะกับคนในครอบครัว แล้วก็กับฉัน แค่นั้น” สายฟ้าอธิบายด้วยท่าทางโกรธ น้ำเสียงเข้มดุ “ถ้างั้นกับพี่ก็จะไม่ใช่เหมือนกัน จะไม่พูดกับพี่เหมือนกัน” “อะไรนะ” “ฉันจะไม่พูดคำว่าหนูกับพี่อีก ฟังชัดรึยัง จะพูดแค่กับพี่พายุแล้วก็พี่ไทเกอร์ แค่นั้น” “แอลลี่” เขาเรียกชื่อเธอเสียงดุ เหมือนกำลังเตือนว่าเขากำลังเริ่มโกรธ “มันไม่มีในสัญญา คำว่าหนูไม่ได้ระบุในสัญญา” แอลลี่พูดอย่างรู้สึกอยากเอาชนะเขา “หึ!” เขาหัวเราะในลำคอมองเธอ “เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอพูดเอง” พูดเสร็จเขาเดินกระแทกไหล่เธอเข้าห้องน้ำไป “เป็นบ้ารึไง ชอบบังคับออกคำสั่ง” แอลลี่บ่นตามหลังคนตัวโต แล้วไปเปลี่ยนชุดนอน สายฟ้าออกมาจากห้องน้ำ เขาเดินไปเปลี่ยนกางเกงนอนเช่นกัน แต่ไม่ใส่เสื้อ เดินเข้ามาหาคนตัวเล็ก ดึงเธอเข้ามากอด แอลลี่ไม่ได้ขัดขืนอะไร “พูดกับฉันว่าหนู” เธอเม้มปาก “ไม่ค่ะพี่ยังไม่แทนตัวเอ

“อ๊ะ...อ๊ะ เอามือออก อ๊ะ” แอลลี่เงยหน้าส่งเสียงครางอย่างหนัก ร่างกายเริ่มเกร็งกระตุกถี่ๆ “อืม” สายฟ้าส่งเสียงครางในลำคออย่างพอพอใจ ช้อนตาขึ้นมองใบหน้าสวยที่เป็นเจ้าของหน้าอกขนาดใหญ่เกินตัวที่เขากำลังดูดอย่างเพลิดเพลินอยู่ตอนนี้ แสดงสีหน้าออกถึงความเสียวซ่านที่ได้รับ เขายิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ “ซี้ด…อร้าย!” ร่างบางเกร็งกระตุกอย่างหนักพร้อมกับปลดปล่อยน้ำหวานออกมามากมาย สมองเธอเบลอไปหมด ความเสียววูบวาบวนเวียนอยู่แถวท้องน้อย “หนูแพ้นะคะ”ใบหน้าหล่อเหลาลอยหน้าลอยตาพูดอยู่ต่อหน้าเธอ พร้อมกับประดับยิ้มมุมปากอย่างพอใจ สายตาคมกริบร้ายกาจจ้องมองคนตัวเล็กที่หอบหายใจหนักๆ อยู่บนตัวเขา พรึบ!เธอโดนเขาจับให้นอนหงายลงบนที่นอนหนานุ่ม โดยมีร่างสูงขึ้นมาคร่อมทับบนร่างเธออย่างรวดเร็ว “พะ...พี่ ขี้โกง”“ตรงไหน”“ก็พี่รู้จุด....” “หึ!” สายฟ้าหัวเราะ แพ้ก็คือแพ้แอลลี่ แทนตัวเองว่าหนู กับฉันเดี๋ยวนี้ “ไม่ค่ะ พี่ขี้โกงพี่ก็ต้องแทนตัวเองว่าพี่ด้วยสิ”“ถ้าเธองอแงไม่ยอมพูด ฉันจะทำทั้งคืนจนเช้า” “ไม่นะ”“งั้นก็พูด”“หนูเกลียดพี่”ปึก!“อึก!...อื้อ!”“อ้าขาหน่อย ของเธอมันแน่น”“เบาๆ...นะคะ” เสียวหวานเอ่ยบอก

แอลลี่จอดรถอยู่หน้าคลินิก เธอต้องฝังยาคุม จริงๆ เหรอ เจ็บรึเปล่านะ รู้สึกกลัวกำลังกดเสิร์ชหาข้อมูลอ่านสักพักแล้ว แต่เธอก็ควรทำเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง ท้องขึ้นมา เขาไม่รับผิดชอบแล้วเธอจะทำยังไง พี่สายฟ้าไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว ยังไงเขาก็ไม่สนใจหรอก และเขาก็ไม่สนใจที่จะป้องกันด้วย เธอตัดสินใจเดินเข้าคลินิกไปปรึกษาคุณหมอ คุณหมอให้คำแนะนำเธออย่างดี ยังไม่ใช่วันนี้ เธอต้องรอ5วันแรกของการมีประจำเดือนถึงจะมาฝังยาคุมได้ แล้วช่วงที่รอเธอจะทำยังไงดี “นี่ฉันต้องไปซื้อถุงยางให้เขาเหรอเนี่ย จะบ้าตาย” เธอตัดสินใจจอดรถที่ร้านยา ไปเลือกซื้อถุงยางอนามัยให้เขา พระเจ้าให้ตายเถอะแล้วเขาไซซ์อะไร แอลลี่เดินออกมาจากร้านขึ้นรถมาหน้ายุ่งงงกับไซซ์ขนาดใหญ่ยักษ์แบบเขามันต้องไซซ์อะไรล่ะ แอลลี่ตัดสินใจลงไปใหม่เธอหยิบ ไซซ์ xl xxl ไปอย่างละกล่อง จะบ้าตายน่าอายชะมัด แอลลี่ขับรถกลับมาที่บ้านเขา “เหนื่อยจริงๆ” เธอบ่นอยู่คนเดียว สองทุ่มแล้วสายฟ้ายังไม่กลับ แล้วก็ไม่โทรบอกอะไรเธอด้วย แอลลี่รอเขาทานข้าว ไม่ไหวแล้วเธอหิวตัดสินใจไม่รอเขาแล้ว ทานข้าวเสร็จเธอไปอาบน้ำ เขาไม่โทรหาเธอหรอกนิสัยเสียแบบนั้น น้าเกลน

ครืดด ครืดด เสียงเรียงสายเข้าโทรศัพท์สายฟ้า แอลลี่หันไปมองโทรศัพท์เขาที่อยู่ตรงหัวเตียง ชื่อที่โชว์ แยมส้มห้ามรับสาย เธอหันไปมองสายฟ้าที่ชะงักเท้าที่กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ หันกลับมามองตามเสียง แล้วก็สบตาคนตัวเล็กที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว สายฟ้าเดินกลับมาหยิบโทรศัพท์ กดรับสาย “ฮัลโหลครับ” “สายฟ้ารับสายแยมด้วยดีใจจังเลยค่ะ” “มีอะไรรึเปล่าครับ” “ตอนนี้แยมอยู่ภูเก็ต คิดถึงสายฟ้าจังเลยค่ะ เพิ่งรู้ว่า thunder คือร้านของสายฟ้า” “ใช่ครับร้านผมเอง” “งั้นคืนนี้แยมไปหาได้ไหมคะ” “ได้สิครับ” “จะได้เจอสายฟ้าจริงๆ ใช่ไหมคะ” “ได้เจอแน่นอนครับ” “ค่ะ งั้นเจอกันคืนนี้ค่ะ” แอลลี่มองเขาอยู่ เธอไม่ได้ถามอะไร แต่แยมส้มเป็นผู้หญิงแน่ๆ เมมเบอร์ว่าห้ามรับสายแล้วเขารับทำไม แต่เธอเงียบไม่ถามหรอกเรื่องของเขา ไม่อยากยุ่ง “มองแบบนั้นคืออยากรู้?” “เปล่าค่ะ” ครืดด ครืดด เสียงเรียกสายเข้าโทรศัพท์ แอลลี่ เธอหาโทรศัพท์ที่เขาโยนไปข้างเตียง ดีนะที่หน้าจอไม่แตก เธอหยิบขึ้นมาดู พี่อีธาน โทรมา สายฟ้าดึงถุงยางออกโยนทิ้งถังขยะ หยิบผ้าขนหนูสีขาวมาพันเอวสอบไว้อย่างหมิ่นเหม่ ยืนกอดอกมองเธอรับโทรศัพท์อย่างตั้งใจ