Lahat ng Kabanata ng อ๋องสารเลวผู้นี้อำมหิตเกินใคร: Kabanata 11 - Kabanata 20

“อย่างไรก็พระชายานะพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง” เหลียงเหล่ยเตือน หากกดดันจนสุนัขจนตรอกคราวนี้ก็กัดไม่เลือก เมื่อนั้นท่านอ๋องคงจะต้องเสียใจ “ข้ารู้แล้วว่านางเป็นเมียข้า แต่แค่ในนามเท่านั้น หากนางอยากอยู่รอดก็ต้องจัดการเรื่องต่าง ๆ ด้วยตนเอง หากนางพ่ายแพ้ก็แค่กลับบ้านกลับเมืองไปก็เท่านั้น เจ้าอย่าลำบาก

เพียะ!!! “เหรินเล่อ...นั่นเจ้าทำอะไร” เสียงเป่ยอ๋องที่ทันได้มาเห็นตอนที่ชายาของตัวเองตบตีซื่อหนิงฮวาพอดิบพอดี แล้วนางก็เป็นลมล้มลงไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงคนที่ตนรัก “หนิงฮวา...เจ้าเป็นอะไรไป” เป่ยอ๋องรีบวิ่งมารวบตัวของคนรักขึ้นพร้อมทั้งมองไปยังชายาของตัวเองอย่างต้องการเอาความ แต่ยาม

“หลินจือแดง โสมพันปี เหยื่อไผ่ เกาหลีเซิน ไป๋จู๋ ฝูหลิง จื้อกันเฉ่า ตังกุย ไป๋สาว ชวนชยง โร่วกุ้ย สูตี้หวง หวงฉี พุทราแดง ขิงสด” เก่อจินตรวจดูสมุนไพรแต่ละชนิด และชั่งตามสัดส่วนที่กำหนดไว้ ดีที่เรือนพระชายามีทุกอย่าง เพราะเขาไม่มีอะไรติดตัวมาเลยสักอย่างเดียว “ท่านหมอครบแล้วเจ้าค่ะ” เสี่ยวฟาง

“ท่านอ๋อง” เหรินเล่อเอ่ยขึ้น แต่ก็ไม่ได้คิดจะเสียมารยาท นางคำนับเขาตามปกติ แต่ไม่ได้มองหน้าชายไร้หัวใจผู้นี้ ‘เงาของเขานางก็ยังรู้สึกขยะแขยง’ “เที่ยวเล่นสนุกหรือไม่” เขาถามนาง ทั้งจ้องมองอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ “ก็สนุกดี” นางตอบห้วน ๆ ไร้หางเสียง เพราะไม่อยากจะเสวนากับคนใจอำม

เหล่าสาวใช้ทั้งสามได้ฟังก็คิดเห็นไปทางเดียวกัน เป่ยอ๋องใจดีเกินไปแล้ว ผิดจากที่ผ่านมานักจนพวกนางก็เริ่มสงสัย “หรือว่าท่านอ๋องมีแผนร้าย” เสี่ยวฟางที่ชอบคิดแง่ร้ายเอ่ยขึ้น แต่นั่นมันพ้องกับความคิดของเหรินเล่อในใจเช่นกัน วันนี้นางแต่งตัวให้สมฐานะเป่ยอ๋องจึงประโคมปิ่นปักมามากมายล้วนล้ำค่าทั้ง