All Chapters of เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก NC25+ ซีรีส์ Strong Heart 4: Chapter 41 - Chapter 50

โซเฟียนิ่งไปนาทีหนึ่ง เวลานี้นี่คือพริมโรสตัวจริงเสียงจริง ไม่ใช่คนความจำเสื่อม นั่นก็แสดงว่าอารมณ์มึนตึงไม่พอใจนี่เป็นของจริง โซเฟียถอนหายใจก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าของพริมโรสมาส่งให้“ฉันมาช่วยคุณเก็บของแทนคุณอาพอลล่า คุณเปลี่ยนชุดเถอะค่ะ แซมกับหมอวิคเตอร์กำลังมา”โซเฟียเอ่ยตอบน้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่ถือสา พริมโรสปลายตามองชุดที่โซเฟียยื่นให้ เสื้อแขนยาวสีฟ้ากับกางเกงสีดำพร้อมชุดชั้นใน“ของใคร” เสียงเย็นชาเอ่ยถามอีก โซเฟียกลอกตามองเพดานเพราะความอดทนกำลังจะสิ้นสุด หล่อนพูดดีก็แล้ว เป็นมิตรอย่างดีก็แล้ว คุณหมอสาวคนนี้ยังคงนิสัยร้ายกาจใส่ไม่ว่าจะเวอร์ชันตอนความจำเสื่อมหรือตอนที่กลับมาจำได้ คิดว่าตัวจริงนิสัยจะน่ารักกว่านี้ โซเฟียส่ายหน้าด้วยความรู้สึกผิดหวัง และหมดมู้ดอยากจะพูดดีเพื่อรักษาน้ำใจคนที่พูดจาไม่แคร์ใครอย่างพริมโรสอีกต่อไป“ของคุณนั่นแหละพริม หยุดเรื่องมากแล้วรีบไปแต่งตัวซะ เพราะเดี๋ยวแซมกับหมอวิคเตอร์มา เราจะพาคุณไปส่งที่แฟลต”โซเฟียกล่าวด้วยน้ำเสียงเข้มจ้องมองหน้าพริมโรสเขม็ง ต่างคนต่างมองสบตากันไม่มีใครยอมหลบ“อ้อ อย่าลืมฉีดสเปรย์เต่าด้วยนะ เพราะคุณมีกลิ่นตัวแรงมาก”โซเฟียพูด

“ฉันก็ประสบอุบัติเหตุเหมือนกันนะพริมโรส ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น แล้วคุณขอมากับแซมทำไม ฉันสลบแอ้งแม้งคารถ ฉันขอให้คุณตามมางั้นเหรอ คิดให้ดีก่อนพูด แซมเขากำลังช็อกเธอก็ยังวิ่งตามเขามา”“แซมไม่ผิด เธอผิด”อ้าว...เอาเข้าไป โซเฟียโคลงศีรษะ ในใจไม่ได้ถือสาพริมโรสแม้แต่นิดเดียว เพียงแต่คิดว่าเวลานี้พริมโรสยังคงปรับอารมณ์หลังฟื้นจากอาการป่วยไม่ได้เท่านั้นเอง เท่าที่ปะทะฝีปากกัน สมองของพริมโรสเริ่มคิดได้เร็วขึ้นเรื่อยๆ แล้วล่ะ“แล้วแต่เธอจะคิด เอาที่สบายใจ แซมไม่ผิดหรอก อันนี้ฉันเห็นด้วย”โซเฟียเอ่ย พริมโรสทำท่าผ่อนคลายลงไปนิดหนึ่ง อย่างน้อยโซเฟียก็เห็นด้วยกับหล่อนเรื่องแซม“เอ่อ มีอะไรกันหรือเปล่าโซว”เสียงแซมตะโกนถามอยู่หน้าห้องน้ำทำให้พริมโรสสะดุ้ง รีบใช้หลังมือปาดป้ายน้ำตาทิ้ง“พริมไม่เป็นไรค่ะแซม” พริมโรสรีบเอ่ย จากนั้นก็จัดเสื้อผ้าหน้าผมอีกครั้งก่อนจะหันมาทางโซเฟีย“อย่าบอกหมอวิคเตอร์นะว่าฉันใช้ไอ้นี่ของเขาน่ะ”พริมโรสกระซิบสั่งก่อนจะรีบฉีดสเปรย์กลิ่นผู้ชายไปใต้รักแร้ข้างละสองที หญิงสาวสะดุ้งกับความเย็นซู่ซ่าของมัน“โรคจิต อึ๋ยทั้งเหม็นทั้งแสบร้อนใช้เข้าไปได้ยังไง”พริมโรสพึมพำกับตัวเ

“ก็ดี คุณเป็นคนแปลกมากโซเฟีย ฉันไม่ค่อยชอบคุณเท่าไหร่หรอกนะ ยังทำใจไม่ได้เรื่องแซม แต่ฉันก็จะให้โอกาสคุณลองเป็นเพื่อนดู”ฟังพูดเข้า เหมือนโซเฟียอยากจะเป็นเพื่อนกับหล่อนเหลือเกินงั้นแหละ โซเฟียแอบขำ พริมโรสต้องเพี้ยนไปแน่แล้ว อาการพูดจาเช่นนี้คนปกติที่ไหนเขาพูดกัน แต่เดี๋ยวโซเฟียจะต้องถามแซมดูว่าพริมโรสเป็นคนแบบไหนกันแน่“ขอบใจมาก สรุปว่ายังไงนะ” โซเฟียลองใจอดีตคนไข้โรคสมองเสื่อมต่อไป“สรุปว่า ฉันกำลังคิดอยู่ว่าถ้าทำใจไม่ได้ก็จะลองแย่งแซมจากคุณดู แต่อย่าบอกแซมนะ เดี๋ยวเขาจะมองว่าฉันเป็นผู้หญิงไม่ดี”เฮ้อ...นี่จะโกรธหรือจะสงสารดีนะ โซเฟียกำลังคิดชั่งใจอยู่“โอเค”โซเฟียรับปากออกมาในที่สุดพร้อมทำท่ารูดซิปปากประกอบ“ขอบใจ”พริมโรสพูดพร้อมเอื้อมมือมาตบไหล่โซเฟียเบาๆ ราวกับเป็นเพื่อนกันมานาน“ทำไมคุณไม่ชอบหมอวิค เป็นเพื่อนก๊วนเดียวกันไม่ใช่เหรอ”โซเฟียลองหลอกถามดู เผื่อคนสมองไม่ดีจะเปิดเผยออกมา“ไม่ชอบพวกเพลย์บอย มั่วไม่เลือก นี่ฉันจะบอกความลับอะไรให้ฟัง”พริมโรสทำท่ากระซิบกระซาบเหมือนเรื่องที่หล่อนกำลังจะบอกโซเฟียนั้นเป็นความลับสุดยอด โซเฟียเอียงหูเข้าไปใกล้กางหูฟังเต็มที่“ปีที่แล้วปาร์ตี

“แซมอยากจะแต่งเหมือนกัน แต่งเลยดีมั้ยโซว”แซมหันไปถามโซเฟียอย่างกระตือรือร้น รู้สึกมีความสุขที่มีพี่ชายเป็นพวก โซเฟียหน้าแดงยิ่งขึ้น เขาจะใจร้อนไปไหน“ไหนว่าต้องรอเรียนจบก่อนไง” หล่อนทักท้วงนิดหนึ่ง“จริงๆ แซมอยากจะหมั้นโซวเอาไว้ก่อน อยากเรียนให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายทราบอย่างเป็นทางการ พี่ฟานกับไวน์ว่าแซมคิดถูกไหม แซมไม่ถามโซวแล้ว เพราะถามทีไรก็ไม่เคยตอบ จะใจเย็นไปถึงไหนก็ไม่ทราบ ไม่เข้าใจหัวอกของแซมบ้างเลย”คุณหมอสุดหล่อถือโอกาสฟ้องพี่ชายกับวีรตาเสียเลย โซเฟียจึงค้อนให้เขาหนึ่งที“นี่เพิ่งหายเจ็บหายป่วย แซมต้องมีสอบ โซวก็ต้องสอบสัมภาษณ์สำหรับไฟนอล แซมทำให้มันเสร็จทีละเรื่องดีไหม อย่ามาหาความกัน จะทำอะไรก็ให้มันจบไปทีละอย่าง ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวก็ไม่เสร็จสักอันหรอก”โซเฟียอธิบายเหตุผลและบ่นเขาไปด้วย แซมจึงแกล้งทำปากพะงาบล้อเลียนว่าหล่อนบ่นเป็นคนแก่ โซเฟียทุบไหล่เขาไปตุ๊บหนึ่ง“โอ้ย เจ็บนะ ทุบแซมทำไม” เขาบ่นอุบ“อยากมาทำท่าล้อโซวทำไมล่ะ รู้ว่าโซวพูดถูกใช่ไหมถึงเถียงไม่ได้น่ะ”โซเฟียกล่าว แซมแกล้งยื่นหน้ามาหอมแก้มแรงๆ“แซมแล้วแต่โซวก็แล้วกัน แต่ถ้ามีใครมาแย่งแซมไปก็อย่ามาร้องไห้เสียใจทีหลังก

“ได้สิ โซวจะดูให้ ไวน์ไม่ต้องห่วง มีอะไรโซน์จะรีบโทรบอก”โซเฟียกล่าวเสียงหนักแน่น รู้ดีว่าสเตฟาน แม็คเคนซี่นั้น ไม่เคยมีวันไหนที่ชีวิตของเขาจะไร้สีสัน บางครั้งก็เกิดจากการสร้างสีสันเองและหลายครั้งก็เกิดจากคนอื่นสงเคราะห์สร้างให้ เจ้าพ่อเงินตราก็เลยถือโอกาสผสมโรงเพื่อความสนุกและรสชาติของชีวิต ทั้งหมดทั้งสิ้นก็คิดว่าเมียไม่รู้ แต่หารู้ไม่ว่าเมียรู้แทบทุกครั้งเพียงแต่ว่าเจ้าหล่อนจะแสดงออกหรือไม่เท่านั้นเองสองสาวคุยกันเสร็จก็เซย์กู๊ดบาย โซเฟียถือโอกาสนอนหงายแผ่เล่นบนเตียงของตัวเอง นานแล้วที่ยึดห้องนอนของเขาเป็นที่สิงสถิตย์เพราะแซมไม่สบายก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตู โซเฟียต้องยิ้มออกมา แค่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเองเขามาตามหล่อนแล้ว“เปิดประตูให้แซมหน่อย ทำไมต้องล็อกด้วย หายมาตั้งนาน แซมรออยู่ที่ห้องเป็นชาติแล้ว”เสียงห้าวบ่นทันที โซเฟียเดินมาเปิดประตูออกกว้าง“แค่ครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะ เกินไปนายแซม” โซเฟียทำเสียงต่อว่าไม่จริงจังอะไร แซมโอบไหล่แล้วเดินมายังเตียง“คิดถึงเตียงตัวเองล่ะสิ นอนที่นี่ก็ได้นี่คืนนี้”เขาเอ่ยทักอย่างเข้าใจ ร่างสูงนั่งลงตรงขอบเตียงดึงร่างโซเฟียมานั่งตัก“ปล่อยโซวก่อน บอกกี่คร