เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก NC25+ ซีรีส์ Strong Heart 4

เล่ห์ร้ายเพื่อนรัก NC25+ ซีรีส์ Strong Heart 4

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-05
Oleh:  เอลยาTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
240Bab
3.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

คำชี้แจง นิยายสำหรับนักอ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปี ขึ้นไป เขาและเธอเป็นเพื่อนซี้กันมานานตั้งแต่ชาติที่แล้ว เขายอมให้เธอหากินกับความหล่อสุดฮ็อตของเขา ด้วยการเป็นคนจัดคิวสาวๆ ให้ เขาจะบอกเธอยังไงดี ว่าคนที่เขาอยากเดตและอยากจะอะไรๆ ด้วยนั้น คือ คนจัดคิวนั่นแหละ

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 เพื่อนขายเพื่อน

CHAPTER ONE

CALISTA’S POV

“Get out!”

My father’s voice shook the entire room, but I remained standing in front of him, staring at him through the tears filling my eyes.

“Father, I didn’t do anything. I swear I don’t know where Eira is.”

“You think I don’t know what you wanted?” my stepmother demanded, stepping forward with tears already running down her face. “You have always hated watching Eira have everything you could never have. Her beauty, her position, her wolf, and now the Alpha.”

“That’s not true.”

“Then where is she?” she snapped. “Where is my daughter?”

“I told you, I don’t know!”

“You were jealous of her,” she continued, her voice rising. “You knew the mating ceremony was tomorrow, and you knew Axton was going to make her his Luna. You couldn’t stand it.”

“I would never hurt Eira.”

“Get out!”

My father shouted again, so loudly that the walls seemed to shake.

I flinched.

For a moment, I wanted to stay and defend myself, to make them understand that I had nothing to do with Eira’s disappearance, but when I looked at my father’s face, I knew he had already made his decision.

He didn’t believe me.

None of them did.

I turned around without saying another word and walked out of the house.

The moment I stepped outside, several cameras flashed in my face.

“Calista!”

“Calista, did you have something to do with Eira’s disappearance?”

“Are you jealous that your sister was chosen by Alpha Axton?”

“Did you have an argument with her before she disappeared?”

“Where is the future Luna?”

I lowered my head and pushed through the reporters, trying to get away from them before the tears I had been holding back finally fell.

“Please, leave me alone.”

They followed me.

“Are you denying the accusations?”

“Why were you inside the house when Eira disappeared?”

“Did you want to stop the mating ceremony?”

I couldn’t take it anymore.

I ran.

I ran as fast as my legs could carry me, refusing to look back as the voices and cameras slowly disappeared behind me.

I didn’t stop until I was far enough from my father’s house that nobody could see me crying.

I was supposed to be the one standing beside Alpha Axton tomorrow.

I was supposed to be his Luna.

At least, that was what should have happened.

For years, I had secretly carried feelings for Axton, even though I knew there was no reason for someone like him to ever notice me. He was the Alpha, powerful and admired by everyone in the pack, while I was only an omega whose wolf had refused to awaken even after I turned eighteen.

Then the fire happened.

That was the night everything changed.

Axton had been trapped inside the burning building, and while everyone else was trying to escape, I ran inside after him.

I don’t know where I found the courage to do it, but I remember the heat against my skin, the smoke filling my lungs, and the moment I found him unconscious on the floor.

I thought I was going to die with him.

Then, for the first time in my life, I heard a voice inside my head.

My wolf had awakened.

She gave me the strength to pull Axton out of the fire, and somehow, I managed to save his life.

When Axton later announced that the person who rescued him would become his Luna, I thought my life was finally going to change.

But my father and stepmother had other plans.

They gave Eira the credit.

And when I confronted them, they made me a deal.

If I told everyone the truth, they would keep my mother’s possessions from me forever.

If I stayed silent and allowed Eira to take the credit, they would give me everything my mother had left behind.

I chose my mother’s inheritance.

I thought it would be enough.

I thought I could live with watching Eira take the position that should have been mine.

I never imagined that she would disappear the night before the mating ceremony and leave me to take the blame.

For years, I had lived in that house like a stranger.

Eira was always their precious daughter, the one they protected, praised, and proudly showed to the entire pack, while I was the omega they barely noticed.

And now the entire pack probably believed I was responsible for the disappearance of the woman who was supposed to become their Luna.

I didn’t know where else to turn.

So I walked into the nearest bar.

The bar attendant looked at me for a moment before reaching for a bottle beneath the counter.

“Give me something to go out of memory,” I said, wiping my tears with the back of my hand. “I don’t want to remember a thing tonight. Give me something very strong.”

He poured the drink into a glass and pushed it toward me.

I picked it up immediately and swallowed it without thinking, feeling the alcohol burn down my throat as I closed my eyes and tried to push every thought of Eira, my father, the reporters, and especially Axton out of my mind.

“Pour more.”

He poured another glass, and I drank it immediately. I kept asking for more until I could barely keep myself steady. When I finally stood up, my legs felt weak beneath me, and I struggled to take a few steps toward one of the rooms.

Then I saw one door slightly open.

I stopped in front of it, blinking several times as I tried to see clearly.

The room was dark.

I pushed the door open.

“Hello?”

There was no answer.

I stepped inside anyway.

The room smelled faintly of alcohol, and the only light came from a small lamp beside the bed.

Someone was sitting on the edge of the bed.

A man, he  had his head lowered, one hand resting against his forehead, and there was a bottle sitting on the small table beside him.

He looked drunk too.

I couldn’t see his face clearly because my vision was still spinning, but I could tell he was tall and broad-shouldered.

“Hey! You” he said, his voice also looked like someone who’s drink

I stumbled, and his hand immediately caught my arm. “Careful.”

I looked down at his hand around my wrist before slowly raising my eyes to his face.

His features were still blurred, and I could barely make them out through the alcohol clouding my vision.

He stared at me for a moment, then the drink in his hand slipped from his fingers and fell to the floor.

“Really…” he murmured, his voice low and slightly slurred. “You asked for this, stranger.”

Before I could respond, he leaned toward me and pressed his lips against mine.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
240 Bab
บทที่ 1 เพื่อนขายเพื่อน
อากาศขมุกขมัวของอังกฤษ ดูเหมือนว่าฝนกำลังจะตกในเวลาเย็นอีกแล้วระยะนี้ แซม แม็คเคนซี่ ชายหนุ่มร่างสูงสมาร์ตวัยยี่สิบเจ็ดปี ลูกชายคนสุดท้องของมหาเศรษฐีตระกูลแม็คเคนซี่แห่งเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา ถอดเสื้อกาวน์แขวนในล็อกเกอร์ส่วนตัวก่อนจะเดินออกจากโรงพยาบาลที่กำลังฝึกงานอยู่ปีนี้ชายหนุ่มเรียนเป็นปีการศึกษาสุดท้ายของหลักสูตรแพทยศาสตร์บัณฑิตหลักสูตรห้าปี อีกไม่กี่เดือนก็จะจบ เมื่อจบแล้วก็จะได้เป็นจูเนียร์ด็อกเตอร์ทำงานอยู่โรงพยาบาล (Foundation Training) โดยมีซีเนียร์ด็อกเตอร์เป็นซูเปอร์ไวเซอร์ให้ ซึ่งการเป็นจูเนียร์ด็อกเตอร์นี้ก็จะได้เงินเดือนไปด้วย จากนั้นแซมตั้งใจจะเรียนต่อหลักสูตรแพทย์เฉพาะทางสาขาศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์ หรือ ออร์โธพีดิกส์ (Orthopaedic surgery) เป็นสาขาวิชาหนึ่งของวิชาศัลยศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับกระดูก ข้อ เส้นเอ็น และกล้ามเนื้อต่างๆ ของร่างกาย ซึ่งเป็นหลักสูตรเข้มข้นระยะเวลาถึงห้าปีแต่มีข้อแม้ว่า ถ้าหากโซเฟีย แบรดดี้ เพื่อนรักของเขาจะยอมอยู่ที่อังกฤษต่อเป็นเพื่อนเท่านั้น เพราะทั้งสองมีข้อตกลงกันอยู่ว่าเมื่อจบแล้วแซมจะต้องไปประจำอยู่ที่
Baca selengkapnya
บทที่ 2 เพื่อนขายเพื่อน
แซมขับรถไปจอดตรงที่จอดรถประจำ จากนั้นร่างสูงก็ก้าวยาวขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่เป็นแฟลตที่พัก ชายหนุ่มยังไม่ทันรูดคีย์การ์ด ประตูห้องก็ถูกดึงเปิดผางออก เหตุผลนั้นไม่ต้องสงสัยเพราะตรงหน้าห้องมีกล้องวงจรปิดที่ส่งภาพไปยังเครื่องรับภายในห้อง ชายหนุ่มสงสัยว่าเจ้าหล่อนคงนั่งจ้องเจ้าจอนั่นตาไม่กระพริบเลยทีเดียวร่างโปร่งระหงสวมเสื้อยืดสีแดงกางเกงยีนส์รัดรูปสีซีดยืนเท้าสะเอวอยู่ตรงหน้า ใบหน้างามของหล่อนงอง้ำ ผมหยักศกสลวยสีน้ำตาลทองถูกปล่อยฟูรอบใบหน้าเรียวแก้มขาวเนียนละเอียดทำท่าป่องเวลาหล่อนงอน“ทำไมช้า หกโมงครึ่งแล้ว” เสียงบ่นดังขึ้น แซมยักไหล่ก่อนจะแกล้งเดินชนหล่อนจนเซถอยหลัง“ถ้าเร็วกว่านี้ ก็อาจจะถึงที่อื่นที่ไม่ใช่บ้าน...โอ๊ย”ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับร้องโอ๊ยในตอนท้าย เพราะหล่อนทุบหลังเขาทีหนึ่งในฐานะที่เดินชนหล่อน“มานี่เลย เร็วๆ เข้าไปอาบน้ำด่วน โซวเตรียมเสื้อผ้าไว้ที่ปลายเตียงแล้ว” เสียงสั่งพร้อมกับรุนหลังเขาให้เข้าไปยังห้องนอนส่วนตัว“เฮ้ย แม่คุณ ขอพักหายใจหายคอหน่อยจะได้ไหม แซมเพิ่งออกเวรนะ” เสียงห้าวหันมาต่อว่า แต่มีหรือหล่อนจะฟัง มือบางดึงร่างเขาให้หยุดแล้วหมุนไปเผชิญหน้ากับหล่อน จัดการแก
Baca selengkapnya
บทที่ 3 หมอนข้างประจำตัว
สิบนาทีต่อมาร่างสูงมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่าง หยดน้ำเกาะพราวตามร่างกายท่อนบน แผงอกกว้างผิวสีแทนเนียนเสมอกัน กล้ามเนื้อท้องเป็นซิกส์แพ็คสวยอย่างไม่น่าเชื่อว่าคุณหมอจะมีได้ โซเฟียหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กเดินมาหา จากนั้นก็เช็ดตัวให้เขาแบบแรงและเร็ว“โอ้ย...เช็ดแบบนี้หนังแซมถลอกหมด”ชายหนุ่มแสร้งโวยวายก่อนจะกางแขนออกให้หล่อนเช็ดใต้แขนและรักแร้ให้ ในเมื่ออยากทำดีนักเขาก็ปล่อยให้หล่อนเช็ดเอาตามสบายเลย“เช็ดซอกขาด้วยไหม” เสียงห้าวเอ่ยถามประชด โซเฟียค้อนให้ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดตัวฟาดไปบนหน้าอกของเขาทีหนึ่ง“ทะลึ่ง เอ้า แห้งแล้ว รีบใส่เสื้อผ้าเร็ว”หล่อนเร่งยิกๆ พร้อมกับหยิบเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินแบรนด์หรูมายกชูให้แซมสอดแขนเข้าไป โซเฟียติดกระดุมให้อย่างคล่องแคล่ว“ทำอย่างกับจะฝึกเป็นมนุษย์เมีย”แซมแกล้งแหย่คนตัวบางที่ยืนอยู่ตรงหน้า กลิ่นหอมเฉพาะตัวของหล่อนกร่นจมูกเป็นกลิ่นที่คุ้นชินใจ แซมแกล้งจรดจมูกไปบนหน้าผากเกลี้ยงเกลานั้น หล่อนทำส่ายหน้าแต่ไม่พูดต่อปากต่อคำเพราะเกรงว่าเขาจะเลท“แซมให้รางวัล”เขากล่าวยิ้มกริ่มพร้อมกับหลิ่วตาให้ โซเฟียค้อนขวับอย่างไม่จริงจังอะไรนัก เพราะการกอดหอมกันระหว่างเขากับหล่อนเ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 หมอนข้างประจำตัว
“แซมมาถึงร้านแล้วนะ”เสียงห้าวเอ่ยรายงานมาตามสาย โซเฟียยิ้มร่าทันที เขาไม่เคยทำให้หล่อนเป็นห่วงได้นาน แซมเป็นคนที่แคร์คนรอบข้างและละเอียดอ่อนอย่างไม่น่าเชื่อ แซมจะคล้ายกับวีรตามากในกรณีนี้“ดีมาก อย่าเกินสองชั่วโมงนะ ก่อนกลับโทรมาบอกก่อนด้วย” หล่อนกำชับกฎข้อที่เหลือ“จะพยายาม”เขาเอ่ยก่อนจะปิดโทรศัพท์ โซเฟียยิ้มกว้าง หล่อนรู้ว่าเขาพูดไปอย่างนั้นแหละ แต่เอาเข้าจริงๆ เขาจะต้องทำตามที่รับปากเสมอ โซเฟียนอนเล่นและเผลอหลับไปจริงๆ จนกระทั่งมีคนมาผลักไหล่ปลุกให้ตื่น“เฮ้ย...อะไรนี่ แซมโทรมาถึงว่ายอมไม่รับสาย ทำเอาเราตกใจหมดคิดว่าเป็นอะไรตายซะแล้ว แซมเหยียบเต็มสปีด โดนตำรวจโบก ได้ใบสั่งมาด้วย”เขาเอ่ยเล่า โซเฟียขยับลุกขึ้นนั่น หญิงสาวใช้หลังมือขยี้ตาเหมือนเด็กน้อย“โซวเผลอหลับไป หิวจัง” หล่อนนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ทานอะไรเลย ท้องรู้สึกร้อนวาบเพราะหิว“ลุกสิงั้น แซมขึ้นผัดไทมาฝาก”เขาเอ่ยพร้อมกับส่งมือไปให้หญิงสาวจับ โซเฟียคว้ามือแข็งแรงของเขาแล้วเหนี่ยวตัวลุกขึ้นยืน เขาอุ้มหล่อนลงมายืนข้างเตียง แขนล่ำโอบไปรอบไหล่บางแล้วพากันเดินออกไปยังห้องครัว“กี่ทุ่มแล้ว” โซเฟียเอ่ยถาม“สี่ทุ่มกว่า” เขาตอบพร
Baca selengkapnya
บทที่ 5 แค่จูบสั่งสอนเพื่อน (เท่านั้นเอง...อืม)
โซเฟียเดินออกมาจากห้องเรียนหลังจากฟังโปรเฟสเซอร์ที่ปรึกษางานวิจัยของกลุ่มหล่อนตอบปัญหาของนักศึกษาเสร็จ การเรียนปริญญาเอกนี้ดีอยู่อย่างคือการที่ไม่ต้องเข้าห้องเรียนบ่อย เวลานี้หญิงสาวเหลือเพียงการทำวิทยานิพนธ์หนึ่งชิ้นก็เป็นอันจบเสร็จสิ้นกับการเรียนเสียที“โซวครับ รอผมก่อน”เสียงร้องดังจากด้านหลัง หญิงสาวชะงักเท้าก่อนจะหันไปมองที่มา ร่างสูงของเน็ทเดินเร็วเข้ามา โซเฟียยิ้มกว้างให้เขา“สวัสดีค่ะเน็ท ทำไมคุณมาสายคะ”หญิงสาวส่งเสียงทักทายเพื่อนร่วมกลุ่มวิจัยชาวอังกฤษที่เพิ่งมาถึงในขณะที่พวกโซเฟียได้ทำการเบรนสตอร์มและถกปัญหาพร้อมวิธีการแก้ไขกันไปเรียบร้อยแล้ว“ผมติดธุระสำคัญครับ แต่ดีใจที่มาทันคุณ”ชายหนุ่มเอ่ย เน็ทเป็นนักธุรกิจส่งออกและนำเข้าสินค้าจากจีนมาขายในอังกฤษ ทำการค้าออนไลน์จนร่ำรวยตั้งแต่อายุเพียงยี่สิบต้นๆปัจจุบันเขาอายุสามสิบสองปี ชายหนุ่มทำงานหาเงินจนมีเหลือเฟือแล้วจึงหันกลับมาให้ความสำคัญกับการเรียนต่อเพิ่มเติมจนเรียนปริญญาเอกในกลุ่มเดียวกับโซเฟียในเวลานี้โซเฟียได้ยินมาว่าเน็ทนั้นในวัยเด็กครอบครัวของเขายากจนมาก มีพี่น้องหลายคนทำให้เขาไม่มีโอกาสได้เรียนสูง แต
Baca selengkapnya
บทที่ 6 แค่จูบสั่งสอนเพื่อน (เท่านั้นเอง...อืม)
“ไอ้นายแซม! คนผีทะเล โยนแบบนี้เจ็บนะ โอย”ร่างหล่อนเด้งขึ้นก่อนจะร่วงลงไปนอนแอ้งแม้งกลางเตียง แซมกระโดดขึ้นไปนอนทับแบบขวางเหมือนมวยปล้ำแล้วแกล้งกดจนร่างบางจมไปกับที่นอน“ปากจัดก็เท่านั้น บ่นเป็นยายแก่ก็เท่านั้น ใครได้ไปเป็นเมียล่ะคงตกนรกทั้งเป็นแน่” เสียงห้าวกล่าวเหน็บแรงๆ โซเฟียหน้างอง้ำกว่าเก่า หญิงสาวยกกำปั้นซัดไปบนแผ่นหลังของเขาดึงปึ้ก!“โอ้ย...ทุบแซมทำไมหา!” เขาหันมาตวาดถาม แล้วแกล้งกดร่างหนักลงบนหน้าท้องของหญิงสาวต่อไป“ก็อยากมาว่าโซวทำไมล่ะ ปากแบบนี้ก็มีคนอยากจูบเยอะแยะก็แล้วกัน!”หล่อนตวัดเสียงขุ่นใส่ใบหน้าบึ้งตึงพร้อมกับผลักเขา แต่แซมไม่ยอมขยับหนีแถมยังเปลี่ยนมานอนทับแบบยาวไปบนร่างบางใช้ศอกคร่อมหน้าขังหล่อนเอาไว้“ใครคิดสั้นอยากจูบโซวกันฮึ ปากแบบนี้ทั้งเปรี้ยวทั้งเผ็ด แซมจำได้”เขาเอ่ยพร้อมกับทำหน้ายิ้มเยาะ โซเฟียทำตาโตก่อนจะทุบไปบนไหล่ของเขา“นี่แน่ะ...จำอะไรได้ฮึไอ้นายแซม” เสียงขุ่นแหวใส่ทันทีพร้อมกับค้อนควัก ใบหน้ามีสีเรื่อขึ้นทันตาเห็น“อ้าว ก็จำได้ว่าเคยจูบโซวไงล่ะ” เสียงห้าวเอ่ยพร้อมหัวเราะในลำคอ“อึ๋ย...ตอนไหน อ๋อ ตอนที่นายเอาปากกระแทกปากโซวจนบวมเจ่อน่ะเหรอ แบบนั้นเขาไ
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ก็เคยสัญญา...
​แซมบดปากไปบนริมฝีปากอิ่มแกล้งทำเสียงดังจ๊วบจ๊าบ หากหัวใจภายในเริ่มเต้นกระตุกรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ กับสัมผัสแบบถึงเนื้อถึงตัวเช่นนี้ ร่างบางยังคงดิ้นและทุบแผ่นหลังของเขาไม่หยุด เรียวปากฉ่ำชื้นนุ่มหอมหวานเหลือเกินในความรู้สึกส่วนลึกล้ำภายใน การบดจูบที่ทำแบบแกล้งๆ จึงค่อยลดความหนักหน่วงลงเหลือเพียงการดูดไล้อย่างหยอกเอินแซมมองดูใบหน้างามที่หลับตาพริ้มลง ชายหนุ่มค่อยจูบเคล้าเคลียริมฝีปากหวาน ดูดไล้อย่างแผ่วเบาสลับกับเม้มดูดทั้งริมฝีปากบนและล่าง ร่างบางค่อยหยุดดิ้น มือเรียวบางแปะไปบนไหล่กว้างของเขานิ่งๆ แซมจุมพิตอ่อนโยนปนหยอกล้อ เห็นหล่อนร่างอ่อนระทวยอย่างช้าๆ ชายหนุ่มแอบยิ้มให้กับคนฤทธิ์มาก ในใจบอกว่าหยุดได้แล้ว หล่อนคงหมดฤทธิ์และจำไปนานเลยทีเดียวแต่หากอีกใจหนึ่งยังคงรู้สึกเพลิดเพลินและชักเริ่มติดใจ หล่อนเองดูเหมือนจะกำลังมึนเบลอ ปากสวยเผยอแย้มออกจากกันเล็กน้อย แซมตัดสินใจชำแรกแทรกลิ้นเข้าไปในปากเล็ก ลิ้นหนาไล้กระหวัดพันหยอกล้อกับลิ้นเรียว หัวใจเต้นรัวอย่างรุนแรงแทบจะหลุดทะลุออกมาข้างนอกร่างกายราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์ พระเจ้า...เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ ทำไมรู้สึกร้อ
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ก็เคยสัญญา...
“ถามอะไร”โซเฟียเงยหน้าขึ้นถาม ใบหน้าของเขาในระยะใกล้นั้นหล่อเหลาคมคายและสะอาดสะอ้านสมกับเป็นคุณหมอ หล่อนรู้มานานแล้วว่าเขาหล่อมาก แต่ในใจพยายามไม่คิดอะไรไปไกลกว่านั้น หากเวลานี้หัวใจเจ้ากรรมทำไมถึงแกว่งไกวกับความใกล้ชิดที่ไม่ใช่อะไรใหม่เลยสำหรับเขากับหล่อนนี้“เมื่อกี้แซมจูบโอเคไหม”เขาเอ่ยถามในสิ่งที่โซเฟียพยายามจะลืมมันให้เร็วที่สุด ใบหน้าที่กำลังจะหายแดงก็กลับแดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้งทันตาเห็น โซเฟียไม่แน่ใจว่าจะตอบว่าอย่างไรจึงทำหน้ายู่ใส่เขา“ไม่รู้ ไม่เคยถูกจูบมาก่อนเลยเปรียบเทียบไม่เป็น เดี๋ยวให้โซวมีประสบการณ์มากกว่านี้อีกหน่อยก่อนแล้วจะบอก”หล่อนเอ่ยหาทางไม่ให้ตัวเองรู้สึกเก้อเขินเพราะมันไม่ใช่ปฏิกิริยาระหว่างหล่อนกับเขา โซเฟียกับแซมไม่มีเรื่องไหนหรือสิ่งใดที่ต้องมาเขินอายกันและกันแบบนี้มาก่อน“จับคนโกหกได้แล้ว แกล้งอำแซมทำไมกันว่าไปจูบกับใครต่อใครมาน่ะ สมน้ำหน้าเลยโดนจูบจริงๆ เป็นไงชอบไหม”เขาถามอย่างยั่วเย้า ใบหน้าคมสันยิ้มกริ่มดูมีความสุขที่ได้รู้ว่าหล่อนไม่เคยจูบใครมาก่อน แต่แค่แกล้งยั่วให้เขาเสียอารมณ์เล่นเท่านั้น“คนบ้า อย่าตอกย้ำได้ไหม โซวลืมไปแล้ว มันไม่ใช่เรานะแซมที่
Baca selengkapnya
บทที่ 9 ก็เคยสัญญา...
“โอเค รสชาติเหมือนเดิม แต่เผ็ดนิดหนึ่ง สงสัยเปลี่ยนเชฟ”เพราะบางครั้งคนปรุงก็เป็นพ่อครัวคนละคน รสชาติก็อาจจะไม่เป๊ะไปบ้าง“แซมกินเผ็ดได้ ไม่ใช่พี่ฟาน รายนั้นขี้แย แต่น่าจะดีขึ้นแล้วตั้งแต่มีไวน์คอยขู่ฟ่ออยู่ใกล้ๆ”เขาชอบเอ่ยถึงพี่ชายและครอบครัวเสมอ ถึงแม้จะฟังดูเหมือนนินทาแต่น้ำเสียงเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและศรัทธาเวลาเอ่ยถึงพี่ชายคนเดียว“ป้อนแซมหน่อย” จู่ๆ ก็สั่งเฉย พร้อมกับส่งส้อมให้“อ้าว เกิดจะเป็นง่อยขึ้นมา โซวก็ต้องกินเหมือนกันนะ จะให้มาป้อนเหมือนเด็กๆ บ้าเหรอ ไม่เอา”โซเฟียสั่นศีรษะก่อนจะเริ่มลงมืออาหารเข้าปาก เขาดึงช้อนออกจากมือหล่อนอย่างดื้อดึง“วันนี้วันอะไร”เสียงห้าวเอ่ยถาม ทำเอาโซเฟียต้องเงยหน้าขึ้นมองเพื่อเดาว่าเขากำลังจะมาไม้ไหนหรือมุกอะไรจะได้รับมุกได้ถูก“วันศุกร์” หล่อนตอบ“ไม่เคยจำ...วันนี้วันครบรอบที่โซวผลักแซมตกสระไง จำไม่ได้หรือ”เขาเฉลยทำให้โซเฟียตาเบิกตากว้างก่อนจะปล่อยก๊ากออกมาอย่างทนเก็บเอาไว้ไม่ไหว“ว้อท...เกี่ยวอะไรนะ นั่นมันสมัยพระเจ้าเหาแล้วนะ” หล่อนพูดไปหัวเราะไป“อ้าว ทำเป็นจำไม่ได้ว่าแซมต้องเย็บถึงห้าเข็มน่ะ เพราะโซวผลักแซมไปโดนขอบสระน่ะ”เขาทบทวนความ
Baca selengkapnya
บทที่ 6 จัดไปอย่าให้เสีย...
​หลังจากทานข้าวเสร็จ ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไปแปรงฟัน ซึ่งเป็นกิจวัตรที่หมอแซมเคร่งครัดมาก คือถ้าหากอยู่บ้านหลังทานข้าวแล้วต้องแปรงฟันทันทีวันนี้วันศุกร์ เป็นวันที่แซมมักโทรไปหาสเตฟานพี่ชาย วีรตาและพวกเด็กๆ“พร้อมหรือยัง แซมจะโทรแล้วนะ”ชายหนุ่มตะโกนถาม โซเฟียแปรงฟันปะแป้งเด็กจนหน้านวลเสร็จก็เดินมานั่งข้างๆ แซมกดโทรศัพท์เป็นวิดีโอโทรหา สเตฟาน แม็คเคนซี่ พี่ชายคนเก่งวัยสามสิบเจ็ดปีของเขา ซึ่งได้แต่งงานกับวีรตา เพื่อนรักของเขากับโซเฟียเมื่อห้าปีก่อน เวลานี้ทั้งสองมีพยานรักด้วยกันสองคนคือ เจฟิโอวัยสี่ขวบกับดิเอโก้วัยหนึ่งขวบทางลาสเวกัสยังคงเป็นเวลากลางวัน สเตฟานกับวีรตานั่งอยู่บนโซฟาห้องรับแขก พี่ชายโอบเอวเมียรักไม่ยอมให้นั่งห่างจนวีรตาแทบจะนั่งเกยไปบนตัก แซมรู้ดีว่าพี่ชายของเขาทั้งรักทั้งหลงและติดเมียยิ่งกว่าอะไรที่เขาติดกันในโลกนี้“สวัสดีค่ะพี่ฟาน ไวน์จ๋าคิดถึงจังเลยจุ๊บๆ”โซเฟียร้องทักทายพร้อมกับโบกไม้โบกมือ แซมเองก็โบกมือและทักทายเช่นกัน“หวัดดีแซมโซว เจฟี่ ดีน สวัสดีอาแซมกับอาโซวก่อนเร้ว”สเตฟานร้องเรียกเจฟิโอที่กำลังนั่งสอนน้องน้อยดิเอโก้เล่นต่อเกมแข่งรถอยู่บนพื้น ส
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status