All Chapters of ยัยเอ๋อนี่ของผม[My dear]เมียผม: Chapter 11 - Chapter 20

13 #สถานะของเรา ลีลี่ขยับตัวเบาๆ แสงแดดรำไร เล็ดลอดผ่านม่านเข้ามาจนแยงตาของเธอ ตาสวยค่อยๆ เปิด ก่อนจะกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส "อื้อออออ" เสียงเล็กครางเบาๆ เมื่อรู้สึกเจ็บปวด ระบมไปทั่วทั้งตัว "ตื่นแล้วหรอ" เสียงคุ้นหูด้านหลัง พร้อมกับวงแขนที่กระชับกอดให้แน่นขึ้น ทำให้ลีลี่ตัวแข็งทื่อ "หิวรึยัง" ใบหน้าของคนด้านหลัง ขยับขึ้นมาเกยไหล่เปลือยเปล่าของลีลี่ "ไม่ ลุกออกไปได้แล้วจะกลับ" ลีลี่พูดนิ่งๆ พลางข่มใจอย่าให้หวั่นไหวเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา "อ่ออ ฉันบอกเธอว่าถ้าทำให้ฉันพอใจได้ ฉันจะปล่อยเธอไปสินะ" "อืม" ลีลี่ตอบอย่างไร้เยื่อใย ติ่มซำลอบยิ้มร้าย ก่อนจะนอนหงายท่าทีสบายอกสบายใจ 

15 #[ยาปลุกSex]ไมค์ชาชู คอนโดหรู ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมือง ร่างบางในชุดวาบหวิว เดินสะเปะสะปะ ด้วยความมึนเมา ก่อนจะกดออดรัวๆ "เทล! เปิดให้หน่อยยย!" เสียงยานครางด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ และเสียงกดออดย้ำๆ ทำให้คนในห้องที่พึ่งอาบน้ำเสร็จเปิดประตูออกมาด้วยความหัวเสียเล็กน้อย "เอ้า! ไมค์มานี่ได้ไงอ่ะ อ่าๆ ขอเข้าไปหน่อยน้าาาา" ชาชูว่าอย่างไม่สนใจคนที่ยืนเปลือยท่อนบน ท่อนล่างพันผ้าขนหนูหมิ่นเหม่อยู่ หยดน้ำยังคงเกราะพราวบนเรือนร่างสมชาย ที่น่าพิศวาสไปด้วยกล้ามเนื้อ ร่างบางในชุดวาบหวิว เสื้อยืดสีขาว พร้อมกับกระโปรงสั้นจิ๋ว เดินผ่านเจ้าของห้อง ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงใหญ่ ไมค์ทำเพียงปิดประตู และเดินมาหยุดอยู่ปลายเตียง พลางมองชาชูที่นอนตาหวานเยิ้มบนเตียงของตน เฟอนิเจอร์ทุกชิ้น ห้องทุกมุม ถูกออกแบบตกแต่งใหม่ หลังจากที่ไมค์ซื้อห้องนี้ต่อจากเทล ที่ต้องเนรเทศตนเองกลับไปนอนบ้าน "อื้ออออ...........ร้อน

17 #เมียกูหาย"ฮึก!......อึก"ชาชูพยายามเก็บเสียงร้องไห้ของตนเอง หากแต่มันก็ไม่เป็นผลสักเท่าไหร่ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยร่องรอยที่คนด้านหลังทำเอาไว้ รวมทั้งหว่างขาของเธอที่เหนียวเหนอะหนะ เธออยากจะลุกออกไปให้ไกล แต่ร่างกายของเธอปวดร้าวเกินกว่าจะฝืนได้ติ้ด!เสียงข้อความเข้าทำให้ชาชู ต้องพยายามเอื้อมหยิบมันมา ก่อนจะเปิดอ่านทั้งคราบน้ำตา"P'r : ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นเลยนะชา เป็นอะไรรึเปล่า""N'c : พี่อาร์มารับชาที่คอนโดตอนนี้ได้ไหมคะ""P'r : ได้ครับ อีก 10 นาทีเดี๋ยวถึงเลย รับรอง"ชาชูปาดน้ำตา ก่อนจะใช้แรงทั้งหมด ค่อยๆ คลานลงจากเตียงให้เบาที่สุด และใส่เสื้อผ้าลวกๆ ก่อนจะแบกร่างที่ไร้เรี่ยวแรงและ เจ็บปวดทั้งกายและใจออกจากห้องตี้ด!!ๆๆๆ"เมื่อไหร่จะโผล่หัวมามอไม่ทราบ นอนกกสาวอยู่ได้ไอ้เวร!"ไมค์ขยี้ผมตนเองด้วยความงัวเงีย ก่อนจะควานหาชาชูที่ควรจะนอนอยู่ข้างๆ เปลือกตาค่อยๆเปิดออก และนั่ง ก่อนจะกรอกเสียงตอบกลับส่งๆ"กูลืมซักผ้า แค่นี้นะ"ติ้ด!ว่าจบก็วางโทรศัพท์ลง ก่อนจะรีบเดินโทงๆ ไปยังห้องน้ำ ก็พบว่าไร้วี่แววของแม่ตัวดีที่เขานอนกกเมื่อคืน"แม่งเอ้ย!"ไมค์ขยี้ผมตนเอง ก่อนจะรีบอาบน้ำแต่งตัว และบึ

"ไอ้เทย์ 4 วันแล้วได้ข่าวว่าไงบ้าง"ดีเทลหอบขนมกองโต วางบนโต๊ะหินอ่อนของกลุ่ม ที่มีไทเทย์นั่งรอตนอยู่"จะอะไรล่ะ อยู่บ้านพักในป่า 2 วัน 2 คืน แล้วย้ายข้าวของเข้าคอนโดเมีย นอนกกกันจนไม่มาเรียน ส่วนอีกคู่น่ะนะ นู่น! พากันไปหาแม่เมียนู่น ทิ้งให้กูต้องมานั่งเหงาตายกับมึงสองตัวเนี่ย"ไทเทย์ว่าอย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะกัดป็อกกี้กินเพื่อดับอารมณ์เทลมองคนตรงหน้าที่หงุดหงิดยิ้มๆ ก่อนจะพูดในสิ่งที่ไทเทย์แทบจะสำรอกป็อกกี้ออกจากปาก"พอมีคนที่อยากใช้ชีวิตด้วย ก็ต้องอยากใช้เวลาทุกนาทีด้วยกัน มึงล่ะ.......ไม่คิดอยากมีมั่งรึไง""แค่ก!ๆๆๆ"ดีเทลขำ ก่อนจะยื่นน้ำให้ไทเทย์ ไทเทย์รับน้ำ ก่อนจะกระดกไปอึกใหญ่ และเช็ดปากพลางมองเพื่อนสนิท"ไอ้เทล กวนตีนละไอสัส""55555"ดีเทลจึงชวนไทเทย์ไปทำรายงานกลุ่มที่ห้อง ไทเทย์ เพราะเหลืออยู่แค่สองคน แถมห้องของเขาก็ขายให้ไมค์ไปแล้ว ไทเทย์จึงตกลง และทั้งสองก็รีบบึ่งรถไปคอนโดของไทเทย์"กูอาบน้ำก่อนนะไอ้เทล จะแดกอะไรก็หาแดกเอง ส่วนเสื้อผ้าก็ค้นๆในตู้กูเอาละกัน"ไทเทย์พูดเสร็จ ก็ถอดเสื้อนักศึกษาออก ก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำ โดยไม่ได้สนใจคนที่มองตนเองตาแทบถลน"ทำไมมึงแม่งน่าแดกขน

"น่าทานไหมครับ"ต้นพยายามชวนคนตัวเล็กให้หันมายิ้ม หัวเราะด้วยกัน แต่เขาก็เข้าใจ ว่าเธอคงเศร้าและเสียใจมาก"งั้นลี่รอพี่แปปนึงนะครับ พี่จะไปซื้อนมกับวิตามินที่ร้านแถวๆนี้มาให้"ลีลี่พยักหน้าและยิ้ม ก่อนที่ต้นจะขับรถมอเตอร์ไซต์ออกจากบ้านไป"ฮึก!......."พอได้อยู่คนเดียว น้ำตาเธอก็พาลไหลออกมาอีกระลอก เธอเจ็บปวด ผิดหวัง และท้อแท้เหลือเกิน"กลับคอนโดกันได้แล้ว"เสียงเข้มเอ่ยนิ่งๆ จนใจลีลี่กระตุก และรีบหันไปมอง"มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!!?"ลีลี่เช็ดน้ำตาลวกๆ ยืนขึ้นอย่างตกใจ ก่อนจะมองคนตรงหน้า ที่หน้าตาน่ากลัว แถมมองเธอนิ่งสะจนเธอเดาใจไม่ออก"ทำไมถึงไม่ถามจากปากฉัน.........ทำไมถึงไม่คิดจะเชื่อใจฉัน"ลีลี่ส่ายหน้า พลางน้ำตาเธอก็พาลไหลลงมาอีกระลอก"มึงมันเลว!มึงมันชั่ว!มึงทำได้ยังไงวะ..... ฮึก!........ มึงหลอกให้กูรักมึงขนาดนี้ได้ยังไง!!!!"ว่าจบร่างของลีลี่ก็ทรุดลงกับพื้น เธอร้องไห้เหมือนคนขาดสติ ติ่มซำได้แต่มองภาพตรงหน้าอย่างเจ็บปวด เขาไม่ใช่ลูกผู้ชาย เขากำลังทำผู้หญิงร้องไห้ และยังเป็นผู้หญิงที่เขารัก และรักเขา....."มึงเคยคิดบ้างไหม.......ว่าอีผู้หญิงหน้าโง่คนนี้ก็มีหัวใจ! มีความรู้สึก! ฮือ