Mag-log inสาวแว่นสุดเฉิ่ม ตกหลุมรักหนุ่มสุดฮอต เธอยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้เขาหันมาสนใจ แต่พอเขาได้ทุกอย่างไป เขากลับตีตัวออกห่างเหมือนอย่างเคย เรื่องวุ่นๆที่เขาและเธอได้สร้างขึ้น จึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง.....
view more1 #เปลี่ยน
'วิศวะสู้ๆ!!! วิศวะสูตาย!! '
'วิศวะไว้ลาย!! สู้ตายสู้ๆ!! '
เสียงเด็กคณะวิศวะเชียร์บาสเกตบอลมิตรภาพของมหาวิทยาลัยดังกระหึ่ม ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น
วิศวะฯ vs ศิลปฯ
เป็นแมทซ์ที่ไม่น่าจับตามองสักนิด ด้วยรู้อยู่แล้วว่า คณะศิลในปีนี้นั้น ยังไงก็ต้องแพ้วิศวะอยู่ดี
มีเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เผ่นแน่บออกมาจากคณะศิลปฯ และมานั่งฝั่งวิศวะ
"อะไรวะน่ะ!! 5555 ไอ้ซัม!!! ไอ้ลี่มาหาโว้ยยย555"
ได้ยินแบบนั้น ลีลี่จึงรีบขยับแว่นตาให้เข้าที่ และยิ้มตาใส
ฝั่งติ่มซำที่หันมาเห็นผู้หญิงเซ่อๆ เอ๋อแดกที่ใครต่อใครก็รู้จัก เพราะเธอดันชอบเขา และเกาะเขาเป็นปลิง หลังจากมีอะไรกับเขา
"มานี่!"
ติ่มซำกัดฟันพูดเสียงเบา
ก่อนที่จะเดินออกนอกโดมไป
ลีลี่จึงเดินตามไปอย่างผิดหวัง
"เลิกตามสักทีจะตายไหมวะ!!!"
ติ่มซำตะโกนเสียงดังด้วยความหัวเสีย และขยี้ผมตัวเองแรงๆ
"นี่เธอตามฉันจะ 2 เดือนละนะ ไปไกลๆได้ป้ะ รำคาญ!! ฉันได้แล้วก็คือจบ"
เขาพูดและเดินกลับเข้าไป ลีลี่ก้มหน้า และร้องไห้ น้ำตาที่เธอพยายามกักมันเอาไว้ กลับไหลออกมาเป็นทาง
'ถ้าคืนนั้น....ฉันไม่ตัดสินใจให้แก ฉันคงไม่รักแกเพิ่มมากขึ้นขนาดนี้'
2 เดือนก่อน
"ติ่มซำ....เราชอบแกนะ เป็นแฟนกับเราไหม"
ฉันสารภาพกับเขา ในโรงจอดรถที่มีแค่เรา
"ถ้าอยากได้ฉันก็อ่อยดิ...ไม่ยากหรอก แค่ 69 ท่าเอง"
เขายิ้มแล้วหันหลังเดินกลับไป
ฉันจึงลองไปค้นหาไอ้ 69 ท่านี่ และรู้ว่ามันคืออะไร ฉันชั่งใจอยู่นานหลายอาทิตย์ และสุดท้ายฉันก็ทำ
แต่ฉันทำได้ไม่เท่าไหร่ เขาก็เป็นคนทำต่อ และมันก็จบลงที่เตียง เขาไม่ป้องกัน และฉันคิดว่าเขารักฉันจริง แต่ตรงกันข้าม
เขารังเกียจฉัน ขยะแขยงฉัน และดูถูกฉัน ฉันพยายามมาตลอดในเวลาสองเดือนนี้
เพื่อนเขารู้ว่าเรามีอะไรกัน เพราะเขาเผลอได้ยินที่ฉันพูดกับติ่มซำที่หน้าห้องเขา
แต่เพื่อนเขาไม่พูด มีแค่คู่ขาเขาที่วีนแตก และป่าวประกาศให้ทุกคนรู้
ทุกคนหาว่าฉันแรดเงียบ ร่าน ใจง่าย ใจแตก ต่างๆนาๆ ฉันแค่รักเขา ฉันแค่คิดว่าเขาจะรัก แต่สุดท้ายก็ไม่......
จนวันนี้.....ฉันคงต้องถอยออกมา และเริ่มนับหนึ่งใหม่ เลขหนึ่งที่ไม่มีผู้ชายชื่อติ่มซำ
"ไอ้ลี่ ไปๆ ไม่ดูแม่งละบาส กลับบ้านกัน"
ฉันยิ้มให้ชาชู เพื่อนสนิทคนเดียวของฉันทั้งน้ำตา มันเช็ดน้ำตาให้ฉัน และกอดคอไปที่รถ
ขับมาได้สักพัก ฉันก็เริ่มคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว
"ชา กูอยากเปลี่ยนเป็นคนใหม่....อยากเปลี่ยน ไม่อยากอ่อนแอ และขี้แพ้อีกแล้ว"
ฉันพูดเหม่อๆ พาลขอบตาฉันก็ร้อนผ่าวอีกครั้ง
"ได้เลยไอ้ลี่ เดี๋ยวพี่จัดให้!! ไม่ต้องห่วงนะมึง กลับไปไปเก็บกระเป๋าเลย ไม่ต้องเอาชุดมาเยอะนะ เดี๋ยวกูพาไปเที่ยว"
"มหาลัยล่ะ?"
"มีกิจกรรม ไม่เคร่งหรอก เชื่อกู กูเคลียร์ได้"
มันยักคิ้วหลิ่วตาตามประสามัน ก่อนที่เราจะเก็บของและเดินทางไปยังพัทยา สถานที่ท่องเที่ยวที่ชาชูแนะนำ
"จำไว้นะติ่มซำ.....ลีลี่คนใหม่จะไม่มีวันสนใจนายอีกแล้ว"
"อ๊ะ! ทำบ้าอะไรเนี่ย ปล่อย!"มือหนารวบเอวเล็กมากอด ก่อนจะเกยคางไปที่ไหล่ของเธอเบาๆ นัยน์ตาคู่คมก็มองใบหน้าไม่สบอารมณ์นั่นอย่างพอใจ"หึงหรอ"หมี่เกี๊ยวถอนหายใจ"ไม่หึง แต่แค่ไม่ชอบ!"พีทยกยิ้มกว้าง ก่อนจะพยักหน้ารับ"ต่อไปนี้เธอเป็นแฟนฉัน เธอพูดอะไรฉันก็ทำตามหมดนั่นแหละ"เสียงทุ้มนุ่มที่เธอไม่เคยได้ฟังมาก่อนทำเอาเธอชะงัก พวงแก้มสวยก็ขึ้นสีระเรื่อด้วยความร้อนผ่าว มิหนำซ้ำใจยังเต้นแรงจนแทบกระเด็นออกมาจากอก"ฉันยังไม่ได้ตกลง อย่ามาโมเม"เพี้ย!มือเล็กฟาดลงบนลำแขนหนาจนพีทยอมปล่อย ลูบแขนตัวเองป้อยๆพลางซี้ดปาก "ลงไปจัดการให้เรียบร้อย"เธอย้ำอีกครั้งด้วยนัยน์ตาเอาจริงเอาจัง ครั้งนี้พีทไม่ต่อล้อต่อเถียง เขายอมเดินลงไปด้านล่างตามที่เธอสั่งจริงๆเวลาผ่านไปสักพัก หมี่เกี๊ยวที่เห็นว่าเขาไม่ได้กลับขึ้นมาจึงเดินลงไปดูด้านล่างบ้าง"เจ๊ มานี่ๆ"ราเมนกวักมือเรียกเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง ซึ่งเธอก็เดินไปหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาช้าๆ โดยบนโซฟายังมีพิ้นท์ พัท อุด้ง และพีท นัยน์ตาทั้งสองคู่สบกันเล็กน้อย ก่อนต้างฝ่ายจะต้างหลบสายตาของกันและกันด้วยใบหน้าเห่อแดงผิดปกติ"แหมมม เปิดตัวปถ๊บก็เล่นซะใหญ่เลยนะ เอาซะคุณจีหอบก
"ว้าาา อยู่ในห้องกันสองต่อสอง ย่าต้องจับแต่งงานแน่ๆเลย""น้องพริ้ิ้นท์พูดอะไรอยู่หรอคะ"จีถามขึ้นด้วยความงุนงง หันไปมองพีทที่เหมือนจะไม่ได้ยินที่เธอถาม สายตาคู่คมของเขามองตรงไปด้านบน ทางที่พัทแบะหมี่เกี๊ยวพึ่งเดินขึ้นไป"ขนมจ้ะหนูจี ลองทานดูสิ"ระวีวางขนมลงให้กับแขก ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งข้างๆหลานชายคนเล็กอย่างพริ้นท์"คุณย่าป้อนหน่อยย"ระวียิ้มขำ แต่ก็ยอมป้อนขนมหลานชายอย่างเอ็นดู"ย่าว่าจะถาม พีทกับหนูเกี๊ยวนี่สนิทกันหรอ"พีทถึงกับชะงัก คำถามของคนเป็นย่าพาให้เขาหันมามองระวีด้วยใบหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก"ก็.....เหมือนจะสนิทกันนะครับ"พริ้นท์ใส่ไฟ ตาก็เหลือบมองพี่ชายตนเองเล็กน้อย"ตาพัทนี่ก็อายุพอจะออกเย้าออกเรือนได้แล้ว พริ้นท์กับพีทคิดว่าสองคนนี้เป็นไงลูก"คนเป็นน้องที่ได้ฟังถึงกับหยุดเคี้ยวขนม ไม่คิดว่าย่าจะพูดสิ่งที่เขายกมาล้อเล่นจริงๆ "ไม่ดีครับ"ทั้งหมดชะงัก หันมามองพีทเป็นตาเดียว "ไม่ดี? อะไรไม่ดีล่ะลูก"คุณหญิงระวีลิกคิ้ว ถามหลานชายอย่างงุนงง"ผมหมายถึงคนอย่างหมี่เกี๊ยวไม่เหมาะกับพี่พัทครับ ผมขอตัวนะครับ"พีทยืนขึ้นเต็มความสูง สาวเท้าขึ้นไปด้านบน ไม่สนใจทั้งย่า น้องชายหรือแม้แ
จีเรียกเขาเสียงหวาน มือก็แตะลงบนลำแขนเปลือยเปล่าเบาๆ"จีจะถามว่าแถวนี้มีร้่นอาหารอร่อยๆไหมคะ จัจะลองไปดูค่ะ"ใบหน้าสวยเอียงลงเล็กน้อย"งั้นคุณจีมาทานด้วยกันกับพวกเราที่บ้านไหมครับ คนเยอะ จะได้สนุก""จีเกรงใจค่ะ พวกคุณมากันเป็นครอบครัว จะให้คนนอกอย่างจีเข้าไปวุ่นวายด้วยได้ยังไงล่ะคะ"คำพูดที่ดูเกรงใจ แต่ก็ชงนให้ตะหงิดอยู่บางทำเอาพี่ชายคนโตอย่างพัทถึงกับชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็รับหน้าต่อแทนน้องชายอย่างพีททันควัน"ไม่ต้องห่วงครับ บ้านเราเป็นกันเอง"หลังจากนั้นอีกสักพัก ทุกคนก็ขึ้นรถกลับมายังคฤหาสน์ของคุณหญิงระวีนัยน์ตาคู่คมหันมองแผ่นหลังคุ้นตาที่เดินเข้าไปในบ้าน ไม่แม้แต่จะหันมามองเขาสักนิด'คนที่เธอชอบ คงเป็นเฮีพัทสินะ'คิดได้แบบนั้น มือหนาก็กำเข้าหานั่น แค่คิดภาพที่ทำทุกอย่างกับคนที่ชอบ เขาก็อยากจะลากเธอไปขังไว้ในห้องให้มันรู้แล้วรู้รอดแล้ว"พีทคะ"ใบหน้าคมหันไปตามเสียงเรียกของคนตัวเล็กด้านหลัง เป็นจีที่ขับรถตามมาติดๆ เธอลากกระเป๋าใบใหญ่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มหวาน"อ้อ ทางนี้ครับ เดี๋ยวผมพาไปรู้จักทุกคน"ทั้งสองคนเดินเข้าไปในบ้านเป็นคู่สุดท้าย ซึ่งเรียกสายตาของทุกคนในบ้านให้หันมาสนใจเป
"เดี๋ยว....ค่ะ....."เสียงที่จะรั้งทั้งพัทและอุด้งไว้มีเหตุต้องเบาลง เมื่อทั้งสองคนเดินขนาบข้างกันออกไปอย่างรวดเร็ว บนโต๊ะจึงเหลือเพียงเธอและพีทอย่างช่วยไม่ได้"ไม่อยากอยู่กับฉันสองต่อสองขนาดนั้นเลยรึไง"เสียงทุ้มถามขึ้น มองเธอด้วยนัยน์ตาคู่คมเรียบเฉยที่หมี่เกี๊ยวอ่านไม่ออกนัก"รู้ก็ดี"เธอว่าเสียงเรียบ ยกมือขึ้นกอดอกมองเขานิ่งๆ จนนัยน์ตาคมต้องหรี่เข้าหากันพลางถอนลมหายใจร้อนออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์เล็กน้อยทั้งๆที่เมื่อคืนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปขนาดนั้น แต่พอเช้ามาก็เย็นชาใส่เขา สนใจแต่พัทจนเขาเริ่มจะหงุดงงิดขึ้นมาจริงๆแล้ว"ทีเมื่อคืนไม่เห็นพูดแบบนี้"ใบหน้าสวยชะงัก แดงแจ๋ขึ้นมาทันที คิ้วได้รูปขมวดเข้าหากันราวกับไม่พอใจในคำพูดของพีท"นี่นายพีท พูดจาให้มันดีๆนะ ไม่ใช่นายรึไงที่ฉวยโอกาสฉันก่อน"หมี่เกี๊ยวแหวเสียงเบาอย่างไม่ยอมแพ้ ซึ่งพีทก็พยักหน้ารับอย่างไม่ปฏิเสธ"ใช่ แต่ใครจะนึกว่าเธอจะเล่นด้วยขึ้นมา""อะ....ไอ้บ้า!"ซ่า!น้ำเย็นๆถูกกอบโกยขึ้นมา สาดลงไปบนใบหน้าคมจนเปียกโชก พีทนิ่งไปสักพัก ก่อนมือหนาจะค่อยๆลูบน้ำที่เกาะอยู่บนหน้าตัวเองออก แบะเสยผมขึ้นช้าๆ มองคนที่นั่งเม้มปากกลั้นขำสุดแร





