ยัยเอ๋อนี่ของผม[My dear]เมียผม

1 #เปลี่ยน

'วิศวะสู้ๆ!!! วิศวะสูตาย!! '

'วิศวะไว้ลาย!! สู้ตายสู้ๆ!! '

เสียงเด็กคณะวิศวะเชียร์บาสเกตบอลมิตรภาพของมหาวิทยาลัยดังกระหึ่ม ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น

วิศวะฯ vs ศิลปฯ

เป็นแมทซ์ที่ไม่น่าจับตามองสักนิด ด้วยรู้อยู่แล้วว่า คณะศิลในปีนี้นั้น ยังไงก็ต้องแพ้วิศวะอยู่ดี

มีเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เผ่นแน่บออกมาจากคณะศิลปฯ และมานั่งฝั่งวิศวะ

"อะไรวะน่ะ!! 5555 ไอ้ซัม!!! ไอ้ลี่มาหาโว้ยยย555"

ได้ยินแบบนั้น ลีลี่จึงรีบขยับแว่นตาให้เข้าที่ และยิ้มตาใส

ฝั่งติ่มซำที่หันมาเห็นผู้หญิงเซ่อๆ เอ๋อแดกที่ใครต่อใครก็รู้จัก เพราะเธอดันชอบเขา และเกาะเขาเป็นปลิง หลังจากมีอะไรกับเขา

"มานี่!"

ติ่มซำกัดฟันพูดเสียงเบา

ก่อนที่จะเดินออกนอกโดมไป

ลีลี่จึงเดินตามไปอย่างผิดหวัง

"เลิกตามสักทีจะตายไหมวะ!!!"

ติ่มซำตะโกนเสียงดังด้วยความหัวเสีย และขยี้ผมตัวเองแรงๆ

"นี่เธอตามฉันจะ 2 เดือนละนะ ไปไกลๆได้ป้ะ รำคาญ!! ฉันได้แล้วก็คือจบ"

เขาพูดและเดินกลับเข้าไป ลีลี่ก้มหน้า และร้องไห้ น้ำตาที่เธอพยายามกักมันเอาไว้ กลับไหลออกมาเป็นทาง

'ถ้าคืนนั้น....ฉันไม่ตัดสินใจให้แก ฉันคงไม่รักแกเพิ่มมากขึ้นขนาดนี้'

2 เดือนก่อน

"ติ่มซำ....เราชอบแกนะ เป็นแฟนกับเราไหม"

ฉันสารภาพกับเขา ในโรงจอดรถที่มีแค่เรา

"ถ้าอยากได้ฉันก็อ่อยดิ...ไม่ยากหรอก แค่ 69 ท่าเอง"

เขายิ้มแล้วหันหลังเดินกลับไป

ฉันจึงลองไปค้นหาไอ้ 69 ท่านี่ และรู้ว่ามันคืออะไร ฉันชั่งใจอยู่นานหลายอาทิตย์ และสุดท้ายฉันก็ทำ

แต่ฉันทำได้ไม่เท่าไหร่ เขาก็เป็นคนทำต่อ และมันก็จบลงที่เตียง เขาไม่ป้องกัน และฉันคิดว่าเขารักฉันจริง แต่ตรงกันข้าม

เขารังเกียจฉัน ขยะแขยงฉัน และดูถูกฉัน ฉันพยายามมาตลอดในเวลาสองเดือนนี้

เพื่อนเขารู้ว่าเรามีอะไรกัน เพราะเขาเผลอได้ยินที่ฉันพูดกับติ่มซำที่หน้าห้องเขา

แต่เพื่อนเขาไม่พูด มีแค่คู่ขาเขาที่วีนแตก และป่าวประกาศให้ทุกคนรู้

ทุกคนหาว่าฉันแรดเงียบ ร่าน ใจง่าย ใจแตก ต่างๆนาๆ ฉันแค่รักเขา ฉันแค่คิดว่าเขาจะรัก แต่สุดท้ายก็ไม่......

จนวันนี้.....ฉันคงต้องถอยออกมา และเริ่มนับหนึ่งใหม่ เลขหนึ่งที่ไม่มีผู้ชายชื่อติ่มซำ

"ไอ้ลี่ ไปๆ ไม่ดูแม่งละบาส กลับบ้านกัน"

ฉันยิ้มให้ชาชู เพื่อนสนิทคนเดียวของฉันทั้งน้ำตา มันเช็ดน้ำตาให้ฉัน และกอดคอไปที่รถ

ขับมาได้สักพัก ฉันก็เริ่มคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว

"ชา กูอยากเปลี่ยนเป็นคนใหม่....อยากเปลี่ยน ไม่อยากอ่อนแอ และขี้แพ้อีกแล้ว"

ฉันพูดเหม่อๆ พาลขอบตาฉันก็ร้อนผ่าวอีกครั้ง

"ได้เลยไอ้ลี่ เดี๋ยวพี่จัดให้!! ไม่ต้องห่วงนะมึง กลับไปไปเก็บกระเป๋าเลย ไม่ต้องเอาชุดมาเยอะนะ เดี๋ยวกูพาไปเที่ยว"

"มหาลัยล่ะ?"

"มีกิจกรรม ไม่เคร่งหรอก เชื่อกู กูเคลียร์ได้"

มันยักคิ้วหลิ่วตาตามประสามัน ก่อนที่เราจะเก็บของและเดินทางไปยังพัทยา สถานที่ท่องเที่ยวที่ชาชูแนะนำ

"จำไว้นะติ่มซำ.....ลีลี่คนใหม่จะไม่มีวันสนใจนายอีกแล้ว"