Alle Kapitel von พันธะคุณหมอเถื่อน: Kapitel 21 – Kapitel 30

“ทำไม... ฉันทำไม... เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะคุณคนเดียว รู้ไว้ซะด้วย ฉันกำลังสานสัมพันธ์กับคนที่ฉันแอบชอบได้ด้วยดี เรากำลังจะคบกัน แล้วฉันก็มาท้อง... มาท้องกับคุณ! คิดดูว่าฉันยังไม่ทันได้มีอะไรกันกับไบรอันเลย!” ด้วยอารมณ์หงุดหงิดและโมโห ชาลิสาจึงพูดออกไปโดยไม่คิด ภัทรดนัยหัวเราะในลำคออย่างสังเวชใจ“อ้อ... เสียดายเหรอที่ยังไม่ได้มีอะไรกับแฟนตัวเอง แต่พลาดมามีอะไรกับฉันเสียก่อน” เขาถามเสียงเหี้ยม ชาลิสาชะงัก สงบปากสงบคำทันที“เรื่องบนเตียงน่ะ ฉันทดแทนให้เธอได้นะ ท้องอยู่ก็เอากันได้ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ลีลาฉันเด็ดพอตัว ถึงขนาดทำให้เธอร้องครางอ๊าๆๆ ได้ทั้งคืน เหมือนแบบคืนนั้น...” เขาดึงเธอเข้ามาใกล้ ชาลิสาได้ยินก็ควันออกหู มีแต่เขาคนเดียวที่จำเหตุการณ์วันนั้นได้ ยกเว้นเธอ!“คุณ!”“ป้าสร้อยกับองุ่นจัดห้องให้เธอเสร็จเรียบร้อยแล้ว เข้าไปดูสิ... เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะลงมาหา จะได้รื้อฟื้นความสัมพันธ์ระหว่างเรา...”“อีตาหมอแก่บ้า!” ชาลิสาเงื้อมือขึ้นจะตบ แต่ภัทรดนัยก็รับไว้ทันเสียก่อน“อย่าฤทธิ์เยอะนักเลย ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เราเป็นผัวเมียกันแล้ว และกำลังจะเป็นพ่อแม่ของลูก มีอะไรกันก็ไม่ใช่เรื่

“เรื่องนั้นผมรู้ครับ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่า... เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ผมกับเขามีอะไรกันแบบ One night stand ผมไม่ชัวร์ว่าเด็กในท้องจะเป็นลูกของผมหรือเปล่า” ภัทรดนัยแอบกระซิบ หมอปริญญาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ“หมอภัทร... คุณเป็นหมอ รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร ไม่น่าพลาดกับเรื่องแบบนี้เลย เอาล่ะ... จำได้ไหมว่าคุณกับหนูลิสาไปมีอะไรกันวันไหน”“วันที่ 22 มกราคมครับ”“เดี๋ยวหมอจะคำนวณให้นะ... อืม... ตรงกับวันไข่ตกพอดี!” หมอปริญญาบอก ภัทรดนัยใจเต้นตึกตัก“มีวิธีพิสูจน์อีกไหม ผมกลัวว่าหลังจากคืนนั้นแล้วเธอไปมีอะไรกับคนอื่นแล้วท้อง”“ไอ้มีน่ะมันก็มี... มีอัลตราซาวด์อายุครรภ์เด็ก แล้วก็มีอีกวิธีหนึ่ง แต่หมอไม่แนะนำ”“วิธีอะไรครับ”“เจาะน้ำคร่ำเพื่อสะกิดเอาเนื้อเยื่อของรกเด็กมาตรวจดีเอ็นเอ แต่มันอันตราย อีกอย่าง... ลิสาจะเจ็บมาก เพราะต้องใช้เข็มเจาะผ่านท้อง” หมอปริญญาบอก ส่วนหมออายุรกรรมที่ไม่ใคร่สนใจเรื่องที่เกี่ยวกับแผนกสูติอย่างเขาได้แต่นั่งอึ้ง“ไม่เอาครับ ถ้าเสี่ยงผมไม่เอา ผมรอให้เธอคลอดลูกก่อนแล้วค่อยตรวจก็ได้”“วิธีนั้นดีที่สุดหมอภัทร ยังไงช่วงนี้ก็ดูแลเธอไปก่อน คลอดแล้วค่อยว่ากัน อย่าไปเร้าหรือ ก

ผลตรวจเลือดออกมา พบว่าทั้งเขาและชาลิสาไม่มีโรคติดต่อ ไม่มีความเสี่ยงโรคต่างๆ ที่จะเป็นอันตรายกับเด็ก ภัทรดนัยจึงโล่งใจไปอีกเปราะหนึ่ง เขาพาเธอไปที่ห้างสรรพสินค้า เพื่อให้เธอช้อปปิ้งตามใจต้องการ ชาลิสาเดินเลือกซื้อเครื่องสำอาง ครีมบำรุงผิว โดยเฉพาะครีมสำหรับคนท้อง ป้องกันรอยแตกลายงา เธอกลัวมาก กลัวจะเป็นรอยแตกตอนท้องขยายใหญ่ขึ้นจึงต้องรีบทาไว้ก่อน และยังเดินเลือกซื้อเสื้อผ้าอีกมากมาย ภัทรดนัยเดินตามต้อยๆ ได้แต่คิดในใจว่าแม่เจ้าประคุณช้อปปิ้งหนักขนาดนี้ เงินเดือนหมอของเขาจะพอเลี้ยงเธอไหมเนี่ย...หลังจากนั้นเขาพาเธอมาส่งที่บ้าน ก่อนจะออกไปหาฌอร์นที่บ้านเหมือนเดิม จะไปเยี่ยมน้องมารีนด้วย ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงวัยซน พอเขาเข้าไปก็เห็นภาพที่ฌอร์นกำลังนั่งเล่นตุ๊กตาบาร์บี้กับลูกสาว ดูไม่ค่อยเข้ากับฌอร์น ซึ่งเป็นผู้ชายรูปร่างใหญ่โต มีหนวดมีเคราเท่าไหร่นัก“หวัดดี” เขาทักทาย เอมมาลินทำเกี๊ยวซ่าเสร็จพอดี“อ้าว... ไอ้ภัทร เป็นยังไงบ้าง” ฌอร์นถามสารทุกข์สุกดิบ แม้ว่าจะเพิ่งเจอกันเมื่อสองวันที่แล้วก็ตาม“วุ่นวาย... วุ่นวายมากๆ” ภัทรดนัยถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาถือวิสาสะเดินไปหยิบขวดเหล้าที่บาร์เครื่องดื

ภัทรดนัยกลับมาถึงบ้านในช่วงกลางดึก ไม่รู้เขาคิดยังไง สองขาเดินไปที่ห้องของชาลิสา ป่านนี้เธอคงจะหลับไปแล้ว แต่ในใจอยากเข้าไปหา อยากจะพิสูจน์เสียให้รู้คืนนี้เลยว่านอกจากเขาแล้ว เธอไปมีอะไรกับคนอื่นแล้วหรือยัง ช่วงที่เงื้อมือกำลังจะเคาะประตู เสียงอ้วกก็ดังขึ้นมาก่อน“ลิสา... ลิสา!” เขาเรียกหญิงสาว สร่างเมาทันทีเพราะความเป็นห่วงเธอ ภัทรดนัยยืนรอไม่นานนัก เธอก็เดินมาเปิดประตู ใบหน้าของเธอดูซีดๆ ไม่ค่อยสดใสเท่าไหร่นัก“มีอะไร” เธอถามเสียงห้วน สีหน้าแววตาฉายชัดถึงความหงุดหงิดที่มีคนมารบกวน“เป็นยังไงบ้าง ฉันได้ยินเธออ้วก”“ก็อ้วกนั่นแหละ เป็นอย่างนี้ทุกคืน” ว่าแล้วเธอก็เอามือปิดปาก และวิ่งไปที่ห้องน้ำ เธออ้วกใส่ชักโครกจนตัวงอ ภัทรดนัยรีบเข้าไปลูบหลังให้“เหม็น... นี่คุณกินเหล้ามาเหรอ” เธอหันไปถามชายหนุ่มและทำสีหน้ารังเกียจ“ใช่ แต่ฉันดื่มแค่นิดเดียวเองนะ ไม่เห็นมีกลิ่นอะไรเลย”“ไม่มีอะไรกันล่ะ เหม็นจะตาย ออกไปไกลๆ ฉันเลยนะ!” เธอออกปากไล่ ทำให้ภัทรดนัยต้องกระเถิบไปยืนนอกห้องน้ำ เขายกแขนขึ้นมาดมฟุดฟิด น่าแปลก... ตอนแรกเขาเห็นเธอกินเหล้าหนักหน่วง ไม่คิดว่าตอนท้องเธอจะแพ้เหม็นเหล้าเหม็นเบียร์เสี

ชาลิสารู้สึกยิกๆ ที่ใบหน้าและลำคอ เธอกำลังนอนหลับสบายอยู่ จึงเอามือปัดไปปัดมา พอปัดไปโดนใบหน้าชายหนุ่มเธอก็ลืมตาโพรงตื่นขึ้นอย่างตกใจ เธอผลักภัทรดนัยออกสุดแรงจนเขาล้มคว่ำไปกับพื้น ดวงตากลมโตจ้องมองชายหนุ่มอย่างตกใจ“กรี๊ด! ตาบ้า ลวนลามฉันเหรอ!” ชาลิสาโมโห เธอหยิบหมอนขว้างใส่เขาเต็มแรง ภัทรดนัยลุกขึ้นตั้งหลักได้ แต่ก็รับหมอนใบโตไม่ทัน หมอนนุ่มลอยมาปะทะใบหน้าหล่อเหลาจนเขาผงะ“จะตกใจอะไรนักหนา ฉันไม่ได้ลวนลามเธอสักหน่อย แต่มันเป็นเรื่องที่สามีภรรยาเขาต้องทำกันทุกเช้า” คุณหมอที่เริ่มแก่พูดเข้าข้างตัวเองอย่างยียวนกวนประสาท ชาลิสากัดฟันกรอดๆ“ไม่ต้องมาพูดเลยนะ ใครเป็นภรรยาคุณ!”“เอ๊า! ก็เธอไง ภรรยาฉัน ถ้าไม่ใช่ภรรยาจะหอบผ้าหอบผ่อนหอบลูกในท้องมาอยู่กับฉันที่นี่เหรอ!” ภัทรดนัยบอก ชาลิสาได้ยินก็ชะงัก จริงอย่างที่เขาพูด...“ฉันมาเพื่อให้คุณรับผิดชอบเด็กในท้อง ไม่ได้มาเพื่อให้คุณมารื้อฟื้นความหลังมีอะไรกับฉันอีก! บอกไว้ก่อนนะว่าถ้าคิดจะปล้ำฉันล่ะก็... ฉันเอาเลือดหัวคุณออกแน่!” เธอขู่ฟ่อ ภัทรดนัยได้ยินก็หัวเราะเบาๆ อย่างตลก“ท่าทีขึงขังแบบนี้ ไม่เห็นเหมือนคืนก่อนนั้นที่มานั่งทับเป้ากางเกงฉันบนรถแ